Typhoon - Lobi da Basi (2014)

Ik houd normaliter helemaal niet van nederhop, maar dit album vind ik zo ontzettend goed in elkaar zitten. Draai hem erg vaak en verlang er ook naar. Derhalve een dikke en welverdiende 4,5*

Props voor typhoon

Ik ben hier eigenlijk helemaal niet zo van onder de indruk. Typhoons zang, die ik niet erg fijn vind, krijgt een veel te grote rol. Van de bijdrage van André Manuel ben ik trouwens ook niet erg fan - het duurt te lang - wat het geweldige Zandloper (Rico!) toch lichtjes de kop kost. Verder was Ty natuurlijk altijd al de man van de teksten en niet zo van de flow, maar hier klinkt het af en toe wel erg moeizaam. De teksten zijn verder uiteraard wel weer in orde. De begeleiding wisselt dan tussen erg tof en best ok. Het is wel degelijk fijne muziek met een aantal zeer goede momenten, al met al, lekker zomers ook, maar tot dusverre ben ik er ook weer niet echt weg van. Zeker vergeleken met Tussen Licht en Lucht.

Hiphop, ik luister er best graag naar. Al is het niet meteen mijn favoriete genre te noemen. Vooral niet als het gaat over Nederlandstalige hiphop. Gelukkig zijn er altijd uitzonderingen die de regel eens te meer bevestigen. Zo is er Opgezwolle, muziek waar ik erg van kan genieten. Maar er is bovenal Typhoon. De man maakte voor mij het eerste Nederlandstalige hiphopalbum dat ik volledig sterk vond. Zowel tekstueel als qua flow, zowel qua sfeer als qua zang. Het plaatje van Tussen Licht en Lucht klopte gewoon. Met wat tussenprojecten duurde het uiteindelijk zeven jaar voordat Typhoon met een nieuwe plaat kwam: Lobi Da Basi. Na het (persoonlijke) succes van zijn debuut was ik erg benieuwd naar het vervolg.

Op dit vervolg krijgt Typhoon de nodige hulp van andere muzikanten. Namen die voorbij komen zijn Blaxtar, Rico, Andre Manuel, Sticks, Jan Wessels en natuurlijk Benjamin Herman. Met die laatste werkte hij al eerder samen.
De nieuwe plaat kent een twaalftal nummers waarvan de meesten Hemel Valt als single kennen. Het begint allemaal met We Zijn Er. En dat hij er is moge duidelijk zijn. Het blijft bijzonder hoe een rapper je alleen kan inpakken met zijn stemgeluid, zijn flow en de overtuiging die hij in zijn bijzondere teksten legt. Het nummer zelf kent een relaxte sfeer die redelijk doorgezet wordt in de eerder genoemde, sterke single. Vooral het refrein is hierin aanstekelijk. De mooie clip maakt het plaatje af.
Surfen is qua vibe in de verlengde van de titel: zomers, zonnig. Daar waar IJswater juist wat meer energie uitstraalt. Een erg cool nummer. Een minder grote favoriet van mij is Glenn 1984. Het is zeker geen slecht nummer, maar het kan me minder pakken dan de eerder beluisterde songs.
Op Zandloper horen we de eerste hulp in de vorm van Rico en Ander Manuel. Dit nummer heeft lekkere reggae-achtige sfeer en beklijft me. Dat heeft Sta Me Toe dan weer wat minder. Een persoonlijk favorietje is er met Ochtend Weer. Prachtige, volle sound mede door de hulp van Benjamin Herman. Nummer pakt me gelijk. Zit sterk in elkaar. Ook het soulvolle Vogel is het vermelden meer dan waard. Het bijzondere aan Niet Verwacht is dan weer dat het lied een live-feeling heeft. Goed opgepakt.
Van de Regen naar de Zon valt ook op. Dit komt door zijn chanson-achtige karakter. Een erg, erg mooi nummer dat eveneens een favoriet van mij is. Het album sluit af met het melodramatische Liefste. En na het beluisteren van dat nummers zou je het liefste deze plaat nog eens opzetten. Want het moge duidelijk zijn dat Typhoon het na zeven nog niet verleerd is. Wederom een erg sterke plaat die het over de gehele linie niet haalt bij Tussen Licht en Lucht, maar zeker het beluisteren waard is. Chapeau!

Ik neem aan dat na het Lowlandsoptreden de Popprijs deze man niet meer kan ontgaan (toch?). Het is Typhoon van harte gegund, topplaat!

Concert op lowlands was legendarisch!!! Écht dope, geen woorden voor, één groot feest in de Bravo.

Misschien niet he beste maar zeker het vetste optreden van heel Lowlands. 23 december eindejaarsconcert in Paradiso. Slechts 14 piek, dat willen we natuurlijk niet missen.

Ijswater is geniaal. Geeft me een beetje het Moby-gevoel van "Play".

Hmmm... Een nieuwe Ty.
Een plaat waar velen, net als ik, lang op hebben gewacht.
Het kostte me echter wel moeite om even om te schakelen, want dit is zo verschrikkelijk anders dan 'Tussen licht en lucht'. De wat rauwere, hardere beats zijn verruild voor een Caribisch geluid.

Wanneer ik echter de omschakeling heb gemaakt en dit album op een andere manier beluister, meer in de lopend-in-de-zon-over-straat-stand, gaat het een hele andere kant op. Een dromerig plaatje. Dit is absoluut nog steeds Typhoon. Hij blijft toch zijn eigen geluid hebben, zijn teksten blijven goed, creatief, spelend met de woorden en zinnen en de muziek is kwalitatief gewoon dik prima.

Zijn zang zal me nooit echt bekoren, maar het zijt zo, dit album kan het hebben. Erg knap gedaan, hoe hij zo creatief een andere weg is ingeslagen en dat ook dit toch weer goed uitpakt.

Chappeau!

Hmmm... Ik hoor Hemel Valt en Zandloper en het kan me niet echt bekoren... Zijn dat toevallig twee buitenbeentjes of het album of zijn die representatief?

Ik vond Tussen Licht en Lucht heerlijk, maar ik denk dat dit zomerse sfeertje niet voor mij is.

Zandloper is één van m'n hoogtepunten. Met name ook dankzij Rico's verse.

Het album is heel gevarieerd en de stijl moet je wat gewoon worden (het is een groeiertje). Er staan alvast genoeg nummers op die qua stijl heel anders zijn dan de twee die jij noemt maar dit andere album heeft wel over de hele lijn een andere insteek dan TLeL. Nu is zijn debuut een klassieker maar deze doet er niet eens zo heel veel voor onder en dat is op zich al waanzinnig knap!

Zelf vind ik het de 2 minste tracks en dan vooral 'Zandloper' waarin de zang op het eind toch echt wel te lang doorgaat. Ik zou hem allesinds een kans geven!

Ik denk dat jij hem niet tof gaat vinden, Elohim.

Ik denk het ook niet. Na een keer luisteren denk ik dat deze mij juist beter ligt dan Tussen Licht en Lucht.

Nee, Tussen Licht en Lucht is toch echt wel beter.

Vanwege de mainstream aandacht voor dit album toch maar besloten dit album te gaan luisteren. Ik snap het succes en het is Typhoon van harte gegund. Sinds zijn debuut op "Spuugdingen op die Mic " (op 17 jarige leeftijd) weet Typhoon allerlei metaforen op speelse wijze met elkaar te verbinden, paradoxen uit te zetten als wel slimme rijmschema's op te zetten. Grote probleem dat ik heb met Lobi Da Basi als wel zijn voorgaande Tussen Licht en Lucht is dat de producties grotendeels in handen zijn van Dries Bijlsma. Dit met al het respect voor de muzikant Dries Bijlsma.

Dries Bijlsma heeft geen hip-hop achtergrond en dat werd al duidelijk op TLeL. Ook weet het live ingespeelde muzikale werk niet de kracht van bijvoorbeeld een band als The Roots te evenaren. Hiervoor is het teveel aanwezig en wordt de stem van Typhoon te vaak overstemt. Typhoon is sterk in zijn teksten niet in zijn zang en flow, door het muzikale melodieuze geluid van Dries Bijlsma blijft er weinig ruimte om dat hip-hop geluid naar boven te halen.

Persoonlijk snap ik de combinatie dan ook onvoldoende. Vanzelfsprekende combinaties zijn echter de aanwezigheid van Rico, Sticks en Blaxtar. Al met al een lekkere zomerse plaat, maar meer muzikaal behang dan een echt hoogstandje en dat zou heel goed aan mijn persoonlijke nostalgie kunnen liggen uit de voormalig "Buitenwesten" periode waarin Typhoon zijn dienst deed. Het nieuwe geluid van Typhoon weet mij niet tot onvoldoende te raken.

Eindelijk is m'n vinyl dan binnen.
Dat geldt ook gelijk voor mijn eerste afspeelbeurt. Er zijn twee duidelijke hoogtepunten voor mij: Zandloper en Ochtend Weer. Verder is het sfeertje lekker met de live beats van Dries Bijlsma die me nog steeds bevallen.
Helaas vind ik het de laatste 3 nummers het wel inzakken, wie weet komen die nog wel.

Heerlijk album om op weg te dromen, past zeer zeker wel in mijn brede muziekstraatje!

Jammer dat de herfst eraan komt want wil nog wel even doorzomeren met dit lekkere plaatje.

Voorlopig 4 sterren.

Ben nu pas echt naar deze plaats aan het luisteren. Misschien komt het omdat ik zeven jaar naar Tussen Licht en Lucht niet veel meer verwachtte van Ty, maar hij heeft mij echt positief verrast met Lobi da Basi. Hij weet een plaat te maken die muzikaal een stuk sterker en veelzijdiger is dan het debuut, met misschien een kleine concessie op de licht filosofische raps, maar er staan nog genoeg mooie zinnetjes op deze plaat. Ook de productie is helemaal top. Sta Me Toe vind ik tot nu toe het beste, hele lekkere beat en interessante teksten. Ochtend Weer komt daar vlak achter. Hemel Valt vind ik een mooi voorbeeld van de nieuwe Typhoon. Een heerlijk nummer wat ook laten zien wat de jaren New Cool Collective voor invloed hebben gehad, dat hoor je overigens over het hele album wel terug. De rauwe Ty is dus wel een beetje verdwenen, maar ook Tussen Licht en Lucht was niet alles. Zeker als ik het nu nog eens terug luister. Soms deliveren z'n teksten gewoon niet zo lekker op die plaat, dat heb ik nu eigenlijk geen moment.

Pfoe, zaterdag in Doornroosje in Nijmegen ging het dak er volledig af. Awesome!!

Kan niet wachten op de avond in Paradiso. Hoop op een hoop gasten ook.

Oeh dat voorspelt veel goeds. Ik mag komende zaterdag weer eens van zijn show genieten.

Moet zeggen dat ik inmiddels het eerste nummer nu wel een beetje zat ben.. ik skip hem tegenwoordig. Die neiging had ik op den duur ook met het eerste nummer van 'Tussen licht en lucht'.. mogelijk door dat trage begin (wel mooi als je het album voor het eerst hoort), alsof het een kennismakingstrack is op beide albums. De rest van het album blijft me nog steeds bekoren.

Hoewel en normaliter de hip hop links laat liggen, maak ik voor sommige toppers een uitzondering. Heerlijke plaat blijft dit!

Ik kan je commentaar goed begrijpen. Ik luister namelijk nooit hiphop, maar kan van dit album wel degelijk genieten.

We zijn er! Pardon? Tsja, ga maar na: de nummer-1-positie in de albumlijst over 2014 in de Volkskrant, lovende recensies op 3voor12, vrijwel alleen positieve reacties op MusicMeter: dat album van Typhoon móet wel goed zijn. En de naam van de eerste track is gelijk aan de eerste drie woorden van deze beschouwing: we zijn er. Geen idee waar dat mag zijn, want na het eerste nummer heb ik nog niets gehoord. Duidelijk een nummer dat als intro van het album mag worden gezien.

Ik moet mezelf nog onder een vallende hemel en over een surfstrand bewegen voordat ik echt "in de flow" zit, want: dat is toch zoals het zou moeten met hiphop? Ik had beter moeten weten: dit is veel méér dan een hiphopalbum; wát een frisse mix aan muziekstijlen wordt er teweeg gebracht. Alleen jammer dat ik daardoor nogal moeite heb om de teksten van Typhoon - die soms zo op Extince lijkt dat ik gewoon denk dat 't 'm is - te verstaan. En ik wilde er juist zo graag achter komen of hetgeen de onvolprezen Gijsbert Kamer en Robert van Gijssel als voorbeelden van mooie zinsneden hadden opgediend, écht exemplarisch waren voor de rest van het tekstuele gedeelte.

Gelukkig bood de website met de veelzeggende titel (daar is-tie weer) spraak-water.com uitkomst: alle songteksten van het album met connotaties van de schrijver zelf. En op het moment dat ik bij zowel de plaat als bij de songtekstensite bij het nummer Zandloper aangekomen ben - en er voor het eerst tracks langsgekomen zijn (Glenn 1984, IJswater) die écht op instemmend gemompel mijnerzijds kunnen rekenen - ben ik er wel achter dat we hier met een eersteklas tekstschrijver te maken hebben, die aanmerkelijk verder komt dan het tien keer roepen van zijn eigen naam.
Het wordt dan ook op een bijna "on-hiphopse" manier gebracht; het is niet de rap die we kennen van Opgezwolle (voer voor je woof!) dan wel de Fakkelbrigade - op een dergelijke wijze zouden de hier en daar rake teksten ook niet goed tot hun recht komen. De tracks waarbij de rap nog intact is gebleken blijken dan aanvankelijk het lekkerste ritme te hebben - totdat er op zo'n driekwart van de plaat nógmaals een blik blazers wordt opengetrokken en ook het qua tekst toch wat tegenvallende slotnummer Liefste nog tot een ruime voldoende brengt.

Pure vreugd is wat 'k verschaf - Typhoon zingt het zelf op het sterkste nummer van zijn nieuwe plaat. Da's misschien wat hoog gegrepen. Aan de andere kant, welk hiphopalbum wil je nu alleen al vanwege de muziek nog een keer opzetten?

Ga ik nu moeilijk doen omdat ik een nare hipster ben? Lobi da Basi bevalt, maar er mist iets. Muzikaal en tekstueel uitstekend, maar ik mis iets. Afijn, dat zei ik al. En nu loopt iedereen weg met Typhoon, mensen die normaal niet van hiphop houden, enzovoort. Ligt het daaraan? Ik weet het niet. Ofschoon ik de plaat zeker waardeer, hoor ik het meesterwerk er niet in dat de rest blijkbaar wel hoort. Wat hebben jullie verder aan deze post? Echt geen idee.

Ik heb precies hetzelfde, en ben nog steeds zoekende naar het missende...

Dit wordt in elk geval geen jaarlijstmateriaal voor mij.

Wat is dit toch een lekker album, kan nog best iets stijgen.
Die jongen is echt heel getalenteerd.

Ik heb precies hetzelfde.