Robert Plant - Lullaby and... the Ceaseless Roar (2014)

Een nieuwe cd van Robert Plant is natuurlijk altijd iets om naar uit te kijken. Vooral omdat Plant sinds halverwege de jaren '90 met onvervalst sterke albums komt.

De man met de erfenis van Led Zeppelin.

Alvast een voorproefje, het ter promotie alvast uitgebrachte nummer

Rainbow

Het is even wennen en de schoonheid openbaart zich vanzelf. Maar door de bank genomen mag Plant van mij voor de rest van het album wel wat steviger uit de hoek komen.

Ik verwacht eerlijk gezegd geen echte stevige rock meer van meistro Robert. Hij zit in een ander straatje. Meer broeirige songs met een pure , bijna primitieve sfeer. Instrumenten die puur functioneel worden gebruikt. Ik weet niet hoe de rest van deze plaat gaat klinken, maar van mij mag Plant doorgaan op de weg die hij de laatste jaren hanteert. Een soort alto Country , sluimerend en mystiek. De geschiedenis herkauwen heeft geen zin, en dat heeft Plant goed in de gaten.

Wat ik gezien heb van Glastonbury klonk heel erg leuk. Gespeeld op bijzondere instrumenten en een lekker ritme.

zijn stem blijft betoverend.. ben benieuwd.

Daar ben ik dus nu naar aan het kijken. Puik concert!

Zeker een plaat waar ik naar uitkijk!!

Dit album staat al even op mijn verlanglijstje en volledig terecht zo te horen. Naast een uitstekende stem heeft Robert Plant een excellente smaak en hij weet zich steeds te omringen met fantastische muzikanten.

De alto-country hoek is dit niet meer, eerder maakt Plant nu gebruik van voornamelijk mystieke klanken die een ander soort broeierigheid oproepen. Bijzonder is het zeker, of het voor mij het haalt bij Raising Sands is een tweede

moet hem nog gaan beluisteren pas binnen..

... en die mij vanwege het gebrek aan afwisseling uiteindelijk irriteren en toch vooral een 'bedachte' indruk wekken.

... en dat terwijl ik zo te spreken was over zijn laatste album met The Band of Joy en de samenwerking met zijn (nieuwe) eega vorig jaar.

Mooi om Rainbow te horen. Zodra Plant zijn strot open trekt gaat bij mij thuis de Misty Mountain Hop dwarrelen... En dan niet die van de Hobbits...

+ 1/2. Alles went ... Met wat extra pokon groeit ook deze plant. Als het nu maar geen bomzai is.

Nog niet gehoord, maar op Allmusic is men er een stuk positiever over dan de beoordelingen tot dusver hier. Ben benieuwd wie er gelijk heeft.

Dit is allesbehalve een bomzai, eerder een baobab! Geweldig album!

Ik moet nog even geduld hebben. Een van de dagen zou dit album in de brievenbus moeten vallen.

Ik wacht ook geduldig op mijn grote pakketje.. ben zo ook benieuwd. Hoop dat de man ook nog buiten de uk en us een tour gaat doen.

Mooie plaat hoor..beetje vreemd maar wel heel lekker.
Het ingetogen zingen van Plant vind ik soms wat jammer...maar snap wel dat de man niet meer kan wat ie ooit wel kon.
Op het eerste nummer herkende ik zijn stem niet tot ie wat harder begon te zingen.
Dit is er een die moet groeien, maar ik weet nu al dat dat iets positiefs is.

Vind je dan bijvoorbeeld Somebody there niet mooi dan?! Voor mij een van de mooiste nummers op het album.

Ook al uit. Pffff........ En ik moet nog zo veel beluisteren. Ben wel nieuwsgierig. Plant solo is zeker de laatste jaren zeer de moeite waard.

Echt doen, bikkel2! Dit is voor mij een van de hoogtepunten van het jaar.
Waar zit trouwens jouw platenmannetje om de hoek? Las net je commentaar bij Split Enz...

Ga ik ook nog zeker doen Rene !

Platenzaakje: Hier de gegevens: Coco Records
Zuiddijk 107
Zaandam.

Groetjes.

Zeker wel. Het is niet zo dat ingetogen niet mooi vind, maar de mooie uithalen van Plant geven me kippenvel en die zijn er niet op dit album. Geeft niet.. blijft mooi album

Ik vrees dat de lange uithalen verleden tijd zijn Lennon.
Plant is nu de bedachtzamere meer laid back vocalist geworden. Wil en kan misschien niet meer de rockvocalist zijn van toen.
Ik heb er vrede mee.

Plant heeft in 2007 nog 1 keer laten zien dat hij het allemaal heus nog wel (een beetje) kan. Kan zijn stemgebruik en zijn albums de laatste jaren gelukkig wel erg goed waarderen, de ene klasseplaat na de ander!

Vergeet niet dat dat inmiddels ook al weer 7 jaar terug is, hij zal snel ouder worden...

De zang in Embrace Another Fall is trouwens gesampled uit een song van Julie Murphy. Wie haar stem bevalt, ze heeft een aantal soloplaten gemaakt en is bijvoorbeeld ook de zangeres van Fernhill. Het laatste album van die groep is weer erg mooi : Fernhill - Amser (2014)

Prachtig album van Robert Plant, ik kan er niets anders van maken.

Vol mystiek, gypsies, een bohemian style of life en af en toe flink wat knetteren.
Het dreigende element in Plants werk is een handelskenmerk geworden sinds het eveneens fabelachtige Dreamland (2002).

Van al zijn albums die daarna zijn gekomen, benadert "Lullaby" voor mij Dreamland nog het meest en voor de fanatieke schare liefhebbers van Dreamland is dat natuurlijk goed nieuws.

Het is wellicht minder goed nieuws voor de Led Zeppelin aanhang. Hij beheerst dergelijke (oudere) muziek nog wel degelijk maar Plant is er ook in geslaagd, eigenlijk sinds Fate of Nations (1993 al weer), om een prachtige eigen stijl te ontwikkelen die nagenoeg niet onderdoet voor Led Zeppelin.

Waarmee de cirkel zo'n beetje rond is, want Plant begon zijn carriere dan met 5 sterren en zal, als dat zo nog even door gaat, het ook beëindigen met 5 sterren. Dat is niet veel artiesten gegeven. Ook de liefhebbers van zijn samenwerking met Alison Krauss komen wat bedrogen uit: er is geen noot country meer te vinden. Maar wat je er voor terug krijgt is natuurlijk fenomenaal.

Ik vind het eerlijk gezegd weer beter dan Band of Joy (2010).

Mooi omschreven musician

Vanmorgen weer met zeer veel plezier beluisterd, zie geen enkele reden om niet te verhogen naar 5 sterren. Bovendien waardeer ik zijn bemoeienissen zeer om bepaalde folkartiesten onder de aandacht te brengen.

Hij doet dat inderdaad op prachtige wijze, in een soort van leraar/pupillen achtige relatie. Waarbij dan aangetekend dat het eindresultaat van wereldklasse is.

Ik kan alles van Robert Plant in de 21e eeuw van harte aanbevelen, wie van Lullaby houdt kan een aantal vergelijkbare albums terug vinden.

De titelsong, Plant met alleen pianobegeleiding is iets dat helemaal nieuw is, in ieder geval een zeldzaamheid in zijn carriere. Wel prachtig gedaan.

Ik bedoelde eigenlijk in eerste instantie het terug uit de anonimiteit halen van de 73-jarige Bonnie Dobson, door haar te vragen voor de Bert Jansch-tribute eind vorig jaar