Kayak - Royal Bed Bouncer (1975)

Dit is voor mij het beste kayak-album. Geweldig! Alle liedjes lopen perfect in elkaar over. Liedjes bevatten allemaal een muzikaal hoge climax met veel verassende wendingen. Ik snap niet dat dit album zo weinig aandacht krijgt. Voor mij is het het zelfde als bijvoorbeeld the dark side of the moon. Alleen is kayak niet zo bekend.

Darkshines helemaal met je eens: Een van de mooiste lp's ooit in nederland gemaakt.

Vind dit album het beste van Kayak, en had zeker in die tijd makkelijk kunnen wedijveren met de gevestigde buitenlandse symfoacts.

Darkshines, je vergelijking met Pink Floyd is ver overtrokken.

Maar Kayak had beslist klasse, wat je op dit album, echt wel hun beste, kunt horen. 4 sterren vind ik dit zeker waard! ****

Chance for a Lifetime is een DIJK van een song!

Aan de ene kant jammer dat de nummers niet wat langer zijn, maar als geheel is dit een prachtplaat. En het gebeurt niet vaak dat een cd met zulke korte nummers mij zo kan bekoren. Met Chance for a Lifetime natuurlijk als hoogtepunt.

5*

(en tevens veel beter dan het album Chance for a LIVEtime...)

Zeer redelijke Kayak plaat. Chance for a lifetime werd in een zeer ingekorte versie de single (het middenstuk is voor de single weggeknipt). Mijn vinyl versie is een USA persing, en heeft een totaal andere (klap)hoes.

Mijn eerste kennismaking met Kayak in '75. Hun eerste singles waren enigszins geflopt en aan mijn aandacht ontsprongen. Toen Chance For A Lifetime *troetelschijf* of zoiets was op Hilversum 3 sloeg dat bij mij in als een bom. Zo werd ik lifetime fan van deze interessante symfogroep van eigen bodem en schafte ook de eerste albums aan waarop ik niet alles even geweldig vond maar Royal Bed Bouncer kon niet meer stuk, van het begin tot het eind. If This Is Your Welcome over een onbeantwoorde liefde knalt er uit. Bury The World is melancholisch mooi, de hobo en de basmelodielijn uitbarstend in een zwaar beladen gitaarrif. Said No Word over onverwerkte schooltrauma's is meesterlijk. My Heart Never Changed ontroerend. Sterkste Kayakalbum met ballen.

Wat zijn de laatste vijf minuten van dit album toch meesterlijk.
En inderdaad, ik heb mijn stem van vijf naar 4.5 ster verlaagd, maar dat komt omdat sommige deuntjes me inmiddels nét even te nietszeggend zijn voor het volle pond. Het blijft uiteraard een prachtalbum.

Dit is hun beste album uit de oude tijd en my heart never changed voor mij het hoogtepunt. Maar is in zijn geheel goed wat ik bij andere Kayak platen niet heb.

Ben in 2008 nog altijd die-hard Kayakfan, en het nieuwe werk kan me ook zeer bekoren. Maar zelfs Kayak kan maar één 'allerbeste' plaat maken. En dat is -en blijft?- "Royal Bed Bouncer"...

Heb de remasterd nu en daar staan nog al wat extra nummers bij op zeg! 9 stuks in totaal.

oa de engelstalige versie van Boezem die ooit op de verzamelaar zing je moers taal stond. Verder oa. het 8 minuten durende Lovely luna en rest van kayak 2.

Ik zal ze binnenkort toevoegen.

Nee... doe het niet!

Nou staat My Heart Never Changed nog mooi als laatste nummer genoteerd... zelf moet ik hem altijd als een speer uitzetten als nummer elf begint

De bonustracks zijn leuk, maar volgens mij zijn ze ook gewoon op de andere albums te vinden en ik draai ze het liefst los van dit album. Het is in mijn ogen dus geen essentiele aanvulling op Royal Bed Bouncer.

Maar als iemand de behoefte voelt om ze toe te voegen, moet hij dat natuurlijk gewoon doen.

Begrijp me goed, ik ben (over het algemeen) geen voorstander van bonustracks. Ik lees hier echter 9 extra tracks dus ik ben wel benieuwd welke andere nummers hier nog meer op staan. Misschien moet ik mijn vraag anders stellen; welke zijn die andere tracks?

Gelukkig freitzen heb ik nog de LP dus ik moet sowieso opstaan.

RBB is het meest consistente KAYAK album. Alle nummers zijn raak en zijn eigenlijk alleen te beluisteren als symfonie. Het loopt muzikal bijna naadloos in elkaar over met de ene na de andere geniale stemmingswisseling. Ondanks de gedateerde muziekstijl, tijdloos genieten.

Ben het met je eens dit is ook mijn favoriete Kayak album. Met Edwin Reekers als zanger vond ik het altijd een stuk minder. Nou wil ik de zang er niet de schuld van geven maar de liedjes waren ook een stuk minder.

Ja, natuurlijk het beste kayak album met veel goede tracks.
Als ze een Engelse band waren geweest dan hadden ze het internationaal echt gemaakt met deze plaat.
Helaas hebben ze dit niveau ondanks nog een paar redelijk goede lp's niet vast weten te houden.
Toch wel een heel eigen geluid wat ze hebben.
Favo's zijn voor mij Royal Bed Bouncer, Chance for a Lifetime en If This is your Welcome.
Ook het gitaarwerk vind ik op deze plaat van hoge klasse, zowiezo hoe de nummers in elkaar zitten, erg goed hoor.

Heb dit toch altijd één van de mindere Kayak albums gevonden. Ben er eindelijk achter hoe dat komt. Het zit hem in de openingstrack. Het titelnummer is dermate vreselijk dat het lastig is om die negatieve ervaring niet mee te nemen naar de rest van het album. Maar verder een top album. Tegenwoordig skip ik nummer één en begin met het prachtige Life of Gold. Grappig om te zien is dat een van de oudste Kayak nummers: Give It a Name het minst gedateerd klinkt.

Hoezo vreselijk? Tja, het zal in die tijd vast geen pretje zijn geweest als koninklijk proefkonijn te moeten overleven maar dat is eigenlijk wel iets van alle tjden. Het hakt er om te beginnen wel ff in, dat is zeker waar, maar ik vind de tekst iig prima bij de muziek passen.

Komt waarschijnlijk omdat ik Kayak op hun best vind balancerend op het randje van tussen kunst en kitsch. Royal Bed Bouncer (het titelnummer dus) heeft één dreun, een simpele melodie en een saai refrein. Geen tempowisselingen, geen fraaie overgangen en is dus niet des Kayaks. Maar nog wel ietsje beter dan het werk uit de jaren 80 waarin het meestal meer kitsch dan kunst was. En met Gert ben ik het ook wel eens. Edwin Reekers was niet bepaald een vooruitgang.

Ik vind de piano-, bas- en gitaarloopjes in dit nummers anders heel scherp en best wel knap. Het ''synthizager'' in- en outtro klinkt inderdaad ijzingwekkend irritant, misschien ook wel zo bedoeld? Juist dit RBB thema is toen bekend geworden als begintune van de O-show, een popkwis op tv, gepresenteerd door (wie kent um nog?) Theo Stokkink waaraan toen bekende nederlandse muzieksterren deelnamen waaronder ook Scherpenzeel zelf en Patricia Paay als ik me goed herinner.....

Misschien hebben ze het op de volgende plaat nog eens dunnetjes over willen doen. Een nummer dat naar mijn mening nogal wat van RBB weg heeft is Love Of A Victim, afkomstig The Last Encore.

Met Reekers werd het allemaal inderdaad wel erg glad en zoet, het mystieke karaktergeluid van Werner was verdwenen maar maakte de nieuwe Kayak wel toegankelijker voor een groter publiek.....

Ik zal hier weinig woorden aan vuil maken, Royal Bed Bouncer is samen met de opvolger The Last Encore een grote kandidaat om het beste album van Kayak te zijn. Ik vind het moeilijk te omschrijven waarom, maar nummers als Life of Gold, Bury the World en (Youre So) Bizarre vervelen nooit en klinken zo geweldig. De rest van het album natuurlijk ook, maar die drie springen er echt uit wat mij betreft. IJzersterk album.

Drie is wederom scheepsrecht.

Prachtig gedaan, prima album van Kayak. Max Werner die zingt. Hij heeft bij mij altijd een streepje voor, inzake Kayak-zang. Krasserig of niet.

Het is toch echt wel een Nederlandse klassieker inzake symfo. Chance for a liftetime, If this is your welcome (mooiste nummer van de cd) het zijn natuurlijk wereldberoemde Kayak melodieën.

Speciale aandacht voor Bury the world. Vanaf halverwege het nummer blijkt Kayak erg goed te hebben geluisterd naar 10cc maar het blijft origineel en aangezien over 10cc in diezelfde periode van mij niets dan lof, dus ik kan er prima mee leven.

Mooie overgang overigens van dat nummer naar één van de betere Nederlandse singles ooit, Chance for a lifetime. Het bevreemdt me dat destijds niet de volle 4 minuten en 12 seconden aan het 7" vinyl werd toevertrouwd maar blijkbaar moest het volledig geschikt voor de radio zijn.

Ook de extra tracks zijn nog het beluisteren waard maar gemiddeld niet zo spannend als Royal Bed bouncer zelf.

Tja, de bonustracks plus zijn vrij overbodig, Leuk als kennismaking met de eerste 2 albums, meer niet. De B-kantjes m.u.v. ''Bulldozer'' stonden al op See See The Sun. Ik kan de relatie met 10cc niet echt ontdekken. Focus zou een beter voorbeeld zijn geweest. Als I'm Not In Love wordt bedoeld vind ik daar toch wel een andere structuur inzitten. Bovendien verscheen dat nummer net iets later dus ik vraag me af wie naar wie heeft geluisterd. Aan de andere kant, in de tijdgeest van de 70's artrock had de muziek uiteraard ook veel van elkaar.

Zoals Peter Gabriel en Jon Anderson (wiens zangkwaliteiten technisch ook niet perfect zijn) onlosmakelijk met Genesis en Yes verbonden blijven zo is Max Werner dat met Kayak. Met het veranderen van het oorspronkelijke gezicht van een band verdwijnt helaas vaak ook het meest pure en originele karakter....

Reekers de betere zanger, objectief gezien absoluut, echter te glad en te algemeen voor het enige unieke Kayakgeluid.

Deze waren ten tijde van de remasterd niet op andere cd's te krijgen.
Dit was geloof ik de laatste aanvulling en volgens het inlay boekje schreef Ton Scherpenzeel dat nu alle nummers van de oude Kayak op cd stonden.
Ben er wel blij mee want die origele cd waar de bonusen van dan komen heb ik niet.
Ja in 2 gedeelten nu en zal hem niet kopen.
Zie hem trouwens ook nergens te koop staan.
Ook niet boven in prijsvergelijk.
Alleen de laatste 2 hoeven van mij niet.

De rest van die lp stond hier op namelijk en die bezit ik ook.

Kayak - Kayak (1988)

Dus toen wel een nuttige aanvulling.

Deze remasters van Pseudonym worden inmiddels allang niet meer gemaakt en dus niet meer leverbaar. De bonusnummers op RBB komen zoals gezegd al van de See See the Sun en Kayak II remasters die daarvoor al waren uitgebracht........ de B-kantjes zijn daar ook al op te vinden dus ik begrijp de insteek niet helemaal waarom dit is gebeurd. In ieder geval heb je met deze RBB versie toch wel een redelijke indruk van Kayak t/m 1975, tenminste als je They Get To Know Me, Trust In The Machine en de eerste 4 singles buiten beschouwing laat, wat ik zeker niet zou doen.

Maakt me verder niet uit.
See see the sun heb ik ook nog nooit zien liggen.
ik ben er blij mee en die andere 2 mooie nummers die je noemt staan op de cd met de link die ik gaf.
Dus ben met het oude Kayak klaar.

Lijkt mij ook.

SSTS was overigens de eerste volledige albumremaster dus die moet je dan toch gemist hebben.

Ik heb hem inderdaad nooit gezien en hier in de buurt weinig goede platen zaken op plato na maar die hier zit heeft weinig symphonisch en bijna alemaal nieuw spul.
Van die 13 in een dozijn groepen.
De laatste 2 heb ik overigens ook niet.
Niet mijn piece of cake!

Ach, de oude Kayak albums worden nu weer opnieuw geremasterd zonder bonustracks tegen een zacht prijsje....... en hopelijk volgen dan de eerste 3 ook nog, wie weet kom je ze vanzelf nog eens tegen als je het nog de moeite waard vindt.

Royal Bed Bouncer knalt er gelijk vanaf het begin tegenaan. Als puber werd ik in de platenwinkel met die twee oorschelpen tegen mijn oren aangedrukt echt weer overdonderd door het geluid. Mijn zuster werden er later gek van... Altijd maar die Kayak door het huis, en natuurlijk zo hard mogelijk om je puber-onzekerheden weg te laten drijven.
OK Edward zal een betere zanger zijn en past zeer goed bij Kayak. Echter heeft hij nooit dat karakteristieke geluid van Max gehad dat zo aan Kayak blijft plakken. Dat is al eerder gezegd hier. Edward is wat gladder, maar dat kan ook een beetje door de tijd komen. Max soloplaten vond ik ook al wat gladder.
Maar het spel van Ton, de tempowisselingen en accoordenschema's zijn net zo karakteristiek voor Kayak geworden. En laat ik dan ook het spel van Johan Slager niet vergeten.

Laats nog in Heerhugowaard plotseling Bury the World gehoord. Weergaloos, nog steeds, en heerlijk gevolgd door Chance for a lifetime. Een wereldnummer .