Deep Purple - Made in Japan (1972)

Blijft een memorabele liveplaat.Het is ondanks dat ie in ''72'' opgenomen werd,nog steeds een hele frisse opname.Speelt natuurlijk mee dat de groep geweldig goed in vorm was.Magisch samenspel en het swingt de pan uit.(Lazy,zooo goed!)
Luister eens naar de duels die Jon Lord en Ritchie Blackmore aangaan,vuurwerk tot en met.En Ian Gillan kon alles met zijn stem.Smoke On The Water overtreft het origineel met gemak en Highway Star is ook zo'n nummer die gemaakt is voor de buhne.Favoriet is en blijft het geweldige Lazy.Een Bluesrocker die duidelijk moet zijn ontstaan uit een jam.Het wordt hier helemaal uitgebouwd en het dak gaat er helemaal af.
De onvermijdelijke drumsolo van Ian Piace is prima(The Mule)
Enig smetje vind ik dan wel Space Truckin'.Erg lang en erg 70's.Het freakerige gedoe midden in het nummer is leuk bedacht,maar duurt uiteindelijk te lang.
Ondanks dat is Made In Japan 1 van de betere livekrakers uit de rockhistorie.Pure magie en de juiste sfeer.

Laat me raden. How the west was won???

Goh, in één keer goed


Uitleg staat op de eerste pagina bij het desbetreffende album.

Allebei fout: UH Live 1973.

Alledrie fout: Genesis - Seconds Out

Mijn persoonlijke favoriet is How the west was won. De 3 beste live bands zijn voor mij Led Zeppelin, Queen en the Who.

Dit album vind ik super, geniet er steevast van. Verschillende goede nummers en prachtige uitvoeringen.

Wat dachten jullie van Jantje Smit live in Tenerife dan,is nog beter dan de al genoemde albums hierboven .

Wat dachten jullie van de bezemwagen die straks ongetwijfeld even grote schoonmaak komt houden?

Jan Smit bij een Deep Purple-album, zonder H. Brouwer

Maakt toch geen ruk uit eigenlijk.De jaren 70 heeft nogal wat juweeltjes afgeleverd wat live albums aangaat,en daar is dit album absoluut 1 van,en ook 1 van de besten,maar om dan te spreken van de beste.Wel het meest bekende live album uit de jaren 70 denk ik samen met de eerste van Kiss.Ik vind dat er andere live albums zijn waar ik meer van geniet nog dan deze.Maar dit album ligt bij mij nog vaak genoeg in de speler.

Eigenlijk ben ik het hier volledig mee eens.5* voor de prestatie en 3* voor het luistergenot.Ik kan van andere live albums ook meer genieten dan van deze.

Ricardo, volgens mij IS de prestatie het luistergenot. Of toch op zijn minst de absolute voorwaarde daartoe.

Vind ik ook een lekker album. Maar wel even je top 10 updaten

Wat een blunder! Done!

Heb het na 4 maanden nog eens beluisterd en het blijft toch een meesterlijk album. Enkel mijn favorieten zijn wat gewijzigd.
De opener van Black Night is wel heerlijk maar Strange kind of woman is toch het beste wat op het album staat.
Ze komen in juli naar Suikerrock, ik ga alvast proberen er weer bij te zijn.

Heeft iemand zich wel eens afgevraagd waarom MIJ een compilatie van drie concerten is? Hier

http://www.musicmeter.nl/album/22084

vindt men het antwoord. De tamelijk ondermaatse uitvoeringen van Speed King en Lucille (hier schijn ik Nicci nog gelijk te moeten geven) blijken geen toeval. Tijdgenoten en stamverwanten Uriah Heep en Led Zeppelin hadden niet met dit zangprobleem te kampen - mijn bewondering voor Live 1973 en BBC-sessies is weer iets gestegen ....

heb je last van een emotionele blokkade? is het moeilijk om mij gelijk te geven?

het klopt inderdaad dat Gillan niet de meest betrouwbare zanger was. ik ben ook nooit zo'n Gillan-fan geweest. wat zang betreft heb ik liever de bezetting vanaf Burn.
Daarnaast ben ik opgegroeid met Jesus Christ Superstar en heb nooit kunnen begrijpen waarom mensen de uitvoering van Jesus door Gillan beter vinden dan die van de film (Ted Neely als ik het goed heb).

Ja, komt vaker voor als mensen het verschil tussen een mening en een feit niet weten en mij onder dat mom dwang proberen op te leggen.
Nee, ik heb besloten je voortaan altijd gelijk te geven, ook als je het niet hebt. Dus mensen, denk erom: Black Night, Speed King en Lucille staan NIET op dit album en moeten zo snel mogelijk van de tracklist verwijderd worden. Aldus sprak Nicci.


Daar kan ik niet over oordelen. Ik was te jong op Gillan te horen zingen in JCS. Ik kan alleen maar zeggen dat wijlen mijn vader - en die had de pest aan hardrock - diep onder de indruk was toen hij Gillan in Londen zag en hoorde. Het kan natuurlijk, dat mijn vader zo gelukkig was om Gillan in zeldzame topvorm te horen.
Ik geef toch de voorkeur aan Gillan (maar alleen in topvorm) boven Coverdale/Hughes. Die krijsen mij teveel. Hierbij doel ik op de live-opnames; in de studio is het allemaal dik in orde.
Oeps, daar ga ik weer. Nee, Coverdale/Hughes zijn véééél beter dan Gillan, altijd en overal.

Van zo'n opmerking ga ik nou spontaan janken . Als er één persoon is die zich Jezus mag noemen dan is dat Ian Gillan.

Ik wil wel een kopietje van JCS mèt Ian Gillan naar Suriname sturen hoor!!

Op het oorspronkelijk uitgebrachte "Made in Japan (1972)" staan Black Night, Speed King en Lucille niet. Later is the remastered edition van "Made in Japan (1972)" uitgebracht. Op die versie zijn Black Night, Speed King en Lucille als the encores opgenomen. Heer Nieuweboer en Nicci, je hebben dus beiden gelijk .

doe niet zo sneu man. geef me maar eens een quote waar ik dit doe.

Je hebt gelijk.

Alle zangers hebben mindere momenten. Plant kon ook erg slecht klinken, hoor. Zeker na 1972. Daaom ook dat hij aanvankelijk niet wou dat er een live release uitkwam. Page is dan op zoek gegaan naar het beste in het archief en dat bleek dan LA en Long beach 72 te zijn. En inderdad, ook de BBC sessies zijn super. Maar het meeste van na 1972 is een pak minder voor Plant. Ik denk dat Gillan over de jaren het dan beter deed dan Plant.

Mijn favoriet Freddie Mercury heeft ook een heleboel indrukwekkende shows gezongen waarvan er 2 beschikbaar zijn: Queen on fire en Queen rock montreal. Ook de moeite om eens te beluisteren. Moest nu nog iets uitkomen van eind 1979 dan zouden we hem op zijn absolute top kunnen horen.

Maak er maar gerust van "alle muzikanten hebben mindere momenten". Ook van Blackmore bestaan tal van opnames waarop hij verveeld en ongeïnspireerd zijn kunstjes staat te vertonen. Alleen merk je dat bij zangers veel sneller en is de stem nu eenmaal een heel gevoelig instrument.

Klopt! Je post bevat vele waarheden. Het laatste wat je zegt, kan ik enkel bijtreden. Techniek kan natuurlijk wel verhinderen dat je na een tijdje zonder stem valt. Bijvoorbeeld de zanger van Dream theater klinkt een hele tournee sterk maar die zingt heel erg technisch en is daarom niet altijd even boeiend om naar te luisteren.

Dan ben ik benieuwd wat je van het album Once in a LIVEtime vindt . Ik ken maar weinig zangers die zo dramatisch slecht kunnen zingen als James LaBrie.

Dat verschilt een beetje per periode. Zoek maar 's op Youtube naar livebeelden van 2008 van Dream Theater. Daar is niks dramatisch aan. Reden voor de zwakke zang ten tijde van Once in a LIVEtime is de voedselvergiftiging die hij enkele jaren eerder had opgelopen. Hoewel hij daarbij zijn stembanden ernstig beschadigd had en rust had moeten nemen ging hij toch door. Er was immers een toer aan de gang. Als gevolg daarvan had hij zijn stem aardig verzwakt en duurde het volgens hem zelf 8 tot 9 jaar voor hij weer op zijn oude niveau was. Tijdens de huidige toer zingt hij echter beter dan ooit tevoren.

Bedankt om voor mij te antwoorden:-)

Wat bovenstaande berichten met "Made in Japan (1972)" hebben te maken ontgaat mij. Feit is dat Ian Gillan, zanger van de beste rockband allertijden, meest van tijd wel goed bij stem is. Ook op Deep Purple's live meesterwerk "Made in Japan (1972)" is dat weer luid en duidelijk te horen .