David Bowie - Stage (1978)

Redelijke liveplaat. De studioversies zijn beter, maar Bowie haalt een acceptabel niveau en hij is tenminste geen jukebox die alles maar klakkeloos naspeelt van de plaat. Al doet hij ook niks schokkend anders.

De Low en Heroes nummers werken wel beter dan de Ziggy nummers. 'Ziggy Stardust' zelf klinkt zo bijvoorbeeld echt helemaal niet mooi, ongelukkig gekozen sound.

Prachtige weergave van David Bowie Live in zijn Berlijnse periode. Toen ook gezien in Ahoy en ik was zeer onder de indruk. Kan me het concert nog goed herinneren. De lansglijdende lichten tijdens Warsawa! Geweldig.

9 juni 1978... Ik moest nog geboren worden, maar je maakt me toch wel jaloers. Ik prijs mezelf al gelukkig dat Bowie nog in de jaren '90 heb mogen zien. Mooie herinneringen!

Bowie is meer een studio- als een liveartiest, laat dat duidelijk wezen. De nummers zijn fantastisch, daar ligt het niet aan. De uitvoering is zeker niet slecht te noemen, maar met de studioalbums als norm laat dit best wat te wensen over. Zowel muzikanten als zang is gewoon een stuk(je) minder. Desalniettemin, lekker genieten van deze plaat (hele goede periode uit z'n leven!), de muziek is fijn verdeeld met een soort half studioalbum op elke kant, en ik zie hem - ondanks de niet al te mooie cover - erg graag tussen m'n platen staan. Goed, maar tipt niet aan z'n studiowerk.

Vind het een prachtige live plaat maar ben wel blij dat de remastered versie het hele gebeuren hersteld heeft en in ieder geval de volgorde van de nummers weer klopt zoals de concerten destijds waren (en dus niet zo zoals hier is vermeld) plus nog 2 extra tracks en een echt wel beter geluid dan eerste cd-versie. Overigens nu voor een leuk prijsje te koop (8.99) net als de andere live dubbel cd David Live

Samen met Live in Santa Monica '72 vind ik dit zijn beste live album. Zalige versie van TVC 15!

Redelijke liveplaat met een mooie hoes.


By the way; in het echt is de foto op de hoes een pàk beter, qua belichting dan de belabberde foto die hier staat afgedrukt;

Al gaat het hem om het album; Bowie is voor mij een typische studio-artiest, de meeste versies van zijn songs zijn studio gewoon niet als livesong te overtreffen, echt niet. Door de gekunsteldheid van de arrangementen, vaak.
Da's het grote probleem van Bowie liveplaten, eigenlijk vind ik er geen één echt goed van, geef mij maar Bowie en zijn reguliere studio-albums.

Ik heb vandaag de cd versie binnen gekregen. Ik kende deze van het vinyl, en het is ongelofelijk hoeveel effect een aangepaste tracklist kan hebben. De cd luistert zo veel prettiger weg, en 'Be My Wife' en 'Stay' zijn waardevolle toevoegingen aan deze cd.

Voor een deel zal het ook zo zijn dat ik nu wat meer gewend ben aan deze hernieuwde arrangementen van de Ziggy Stardust nummers denk ik, maar ik ga deze sfeervolle live plaat flink verhogen! Met name disc 1 is helemaal geweldig.

De 'normale' CD versie heeft dezelfde volgorde als de LP (behalve een paar bonustracks). Jij hebt denk ik deze?
Amazon.com: Stage: David Bowie: Music

Dat is hem ja.

Ik heb hem ook even in die volgorde gezet (en de resterende tracks gedownload) en je hebt gelijk: dit is beter!
Nu ik Stage weer eens heb beluisterd blijft het toch Bowie in topvorm. Op de toppen van z'n kunnen met een goede band. Beter dan dit is Bowie niet geworden.

Ben ik het eigenlijk wel mee eens. Zo'n compleet uitgewerkte Breaking Glass mist alle mysterie van het songfragment dat het op Low was. Dat terzijde vind ik de mix verbluffend klinken en als geheel vind ik het toch een zeer goede doorsnede van waar Bowie toendertijd voor stond. In de nieuwe cd-uitvoering hebben de ambient-gedeeltes een andere functie dan op de studio-platen en werken ze erg goed als rustpunten.

Aardige live-plaat, maar ik hoor toch liever de albums...

Bij aardig denk ik eerder aan de nieuwe SIRE reclames of aan de Dalai Lama, maar niet aan Stage van David Bowie. Steengoed komt m.i eerder ervoor in aanmerking. Dit album heeft een ijzersterke ritmesectie en met Dennis Davis op drums iemand die mij met regelmaat doet denken aan een Keith Moon, zo strak. Ene George Murray op bas levert ook een goede bijdrage aan het geheel. Nope dit Stage weet mij prima te overtuigen. Zelfs instumentaaltjes als Warszawa/Sense of Doubt en Art Decade passen er prima tussen. Heroes blijft m.i overeind, al begrijp ik het 'gemis' van een bepaalde zweem bij sommige nummers. Daarentegen zijn de nummers van Ziggy Stardust een genot voor het oor en is Station to Station een van de 'vetste' live nummers die ik ken.
Yep, Bowie is goed bij stem, heeft een prima op elkaar ingespeelde band achter zich, die wat Zappaziaans aandoet. Zappa stond bekend om live een band bij zich te hebben, die als een gesmeerde motor achter hem stond en vloeiend op de bewegingen van de artiest mee ging. Luister maar eens naar een Alabama Song (een eigenzinnige bewerking van het origineel en heel geslaagd).
Overtuigende live-plaat, die ik net zo lief hoor als de albums.

Brijante live plaat met als hoogte punt natuurlijk de live versie van Station to Station, maar ook de synthesizer nummers zijn geweldig. En inderdaad erg sterk ingespeelde band.

Ben ik dan de enige Bowie-fan die dit niet zo geweldig vindt?

Ik kom niet verder dan 3*, terwijl ik al zijn albums uit deze tijd erg kan waarderen (alleen Lodger scoort onder de 4,5*). Misschien ligt het wel aan het feit dat ik geen liefhebber ben van live-albums, een paar uitzonderingen daargelaten.

Statistisch gezien bijna wel maar ikzelf kan er wel kaas van maken, het klinkt zoals vele live-albums een beetje koekblikkerig in plaats van het vaak lekker volle geluid op een studio-album.
Wel zit er in dit album een heerlijk tempo naar mijn inziens.
Ook de keuze wat betreft de nummers bevalt mij enorm.

Ik vind vooral nummer 1 t/m 7 ongelofelijk lekker. De uitvoeringen van de Ziggie nummers zijn stuk voor stuk sterker dan het origineel. Gezegd moet worden dat ik niet zo'n fan was van 'The spiders from mars'

Hmm, ik vind deze versies toch totaal niet in de buurt komen van de originelen. Koekblikkerig vind ik ook wel een goede omschrijving van het geluid.

Meestal komt de sfeer van een concert niet echt over op een plaat/cd (ik heb de 2LP van Stage), is mijn ervaring.

Probeer ook eens Ziggy Stardust: The Motion Picture.

Wat mij betreft zijn interessantste live-plaat. Niet zozeer vanwege het geluid, wat denk ik slechter is dan bij deze plaat, maar vooral vanwege de sfeer die dat album ademt.
Het laatste optreden met The Spiders.

Die zal ik nog eens luisteren. Heb hem jaren terug wel vaak gehoord, maar misschien kijk (luister) ik er nu anders tegen aan.

Aanvankelijk vond ik deze nieuwe uitvoeringen op de eerdere nummers niet erg geslaagd. Nu vind ik het een fijne afwisseling, maar de originele uitvoeringen zijn (nog) een stuk sterker.

Bowie is zeer goed bij stem, en het is een uitstekende tracklist.

Alleen 'Ziggy Stardust' bevalt me niet echt. Het mainriff is compleet verkracht.

'Mainriff'?

Ja, het belangrijkste riff, waar het nummer op gebouwd is. In dit geval is het tevens het intro (dus dat riff van G - D - C, mocht het in akkoorden duidelijker zijn).

Oke, ik begrijp wat je bedoelt.

Deze net aangeschaft op japans vinyl. Wat meesterlijk mooi klinkt dat.

Mijn eerste kennismaking met Bowie.
Mijn broer had deze dubbel LP op geel vinyl ( mogelijk nu een collecters item ? ).
Ik was en ben nu nog steeds diep onder de indruk van de live uitvoering van het nummer Heroes, in mijn ogen beter dan de studio versie.
Dit geldt eveneens voor de fantastische live uitvoering van Station To Station, Fame en ( vooral ) Warszawa.

Prachtige live plaat van Bowie. Als LP heb ik hem destijds grijs gedraaid. Het blijft toch iets aparts "David Bowie".

De Ziggy Stardust live-plaat klinkt dan nog heel wat beter dan David Live uit 1974.
Zelfs met een grondig remastertje erover heen klinkt het nog steeds alsof die opnameband een maand lang compleet uitgerold in de Kalverstraat in Amsterdam heeft gelegen.

Weet iemand waar Bowie stage heeft gelopen?