Spinvis - Spinvis (2002)

Ik vind Spinvis' stem absoluut niet kinderachtig klinken, gewoon eenvoudig, zoals de rest van de elementen in zijn muziek.

Kracht zit hem inderdaad vooral in de cryptische teksten en zijn muzikale talent. De man schijnt nogal experimenteel te zijn met allerhande instrumenten en kan van niks een instrument maken. Denk dat het struikelblok voor sommige dan ook de zang van Spinvis is.
Ik vind het qua teksten een beetje in het verlengde liggen van een andere Nederlandse grootheid, namelijk Boudewijn de Groot. De Groot weet namelijk ook prachtige verhalende teksten ten gehoor te brengen. Ook van de Groot ben ik dan ook een Groot liefhebber! Beide heren tonen aan dat er wel degelijk intelligente kwaliteitsmuziek wordt gemaakt in ons landje!
Spinvis van Spinvis krijgt van mij een 4.5*

Ik snap nietwaarom iedereen dit zo goed vind, laat ik eens een paar negatieve punten van mij duidelijk maken:
-totaal geen zangtalent, saai en het raakt me totaal niet.
-teksten niet bijzonder goed zoals ik mis mijn vrouw en ben al oud ofzo
-muziek zelf saai en slaapverwekkend

sorrt maar dit is volgens mij echt prutwerk en dan moeten jullie niet bij me komen van met het gevoel of sterke teksten ofzo.

Maar ''Ik ben een vrouw van 40 met een sigaret.'' is toch ook een goede tekst?

Kom er maar eens op.

Wat ik héél erg raar vind, is dat jij durft stellen dat de teksten van Spinvis slecht zijn, en zelf een avatar van Linkin Park hebt ?

Dus jij wilt zeggen dat een 'One Step Closer', 'Crawling' & 'In the End' tekstueel sterker zijn dan pakweg hetvolgende uit 'Smalfilm'.

Ik ben een vrouw van veertig met een sigaret
ik heb een buitenaardse stof in mijn bloed
ik werd verleden jaar ontvoerd door een ruimteschip
en sindsdien gaat het met mij niet zo goed
ik weet wel waar ze wonen
want je kunt het zien als je de letters van hun naam omdraait
de waarheid is een raadsel
en dat gaat als volgt
het is een goeie vriend maar altijd te laat.

Ik heb een eigen flat
ik heb de radio aan
het is alweer woensdag
ik heb een Golf GTI
een tijdje terug reed ik een fietser dood
maar gelukkig heeft geen mens me gezien
het komt maar zelden voor dat ik een zin afmaak
maar je maakt me echt niks wijs
het noodlot is een raadsel
en dat gaat als volgt
het kost je niks en toch altijd prijs.

'Ik mis mijn vrouw & ben al oud ofzo' .. geeft ook aan dat je in feite niet geconcentreerd hebt geluisterd.
De zang & het geluid moeten je wat liggen & dat doet het bij jou dus duidelijk niet, maar zeggen dat het tekstueel erg slecht is evenveel als zeggen dat Metallica niets voor de metal betekend heeft ?

Het klinkt heel grod wat je hier allemaal zo eerlijk en open zet. Maar wwetje: je hebt gelijk. Ook ik kan de manier van zingen niet uitstaan, hoewel de rest van Spinvis heel goed is. Toch nog een 3 voor de muzikaliteit.

de teksten van spinvis zijn van een zelden geziene poëtische diepgang, die raken iets, ze gaan over alles en niets, zoals het leven zelf
en voor wie ze enkel over niets gaan, tja, bij zulke mensen blijf ik uit de buurt

ja, dit was een prachtige cd waarmee Spinvis de wereld binnen stormde. (althans in Nederland)
Jammer dat hij tot nu toe op zijn drie hierop volgende platen het niveau van het debuut niet meer gehaald heeft. Ik wacht op een album net zo sterk als dit. Maar ik ben bang dat ik wel eens vergeefs kan wachten

Zowat de enige Nederlandse artiest van wie ik een album in huis heb, deze Spinvis. Niet dat onze Noorderburen maar wat lopen te klooien, maar ik volg het gewoon allemaal niet zo. Toen Luc de Vos, die destijds toch 'n bescheiden held van me was, zijn adoratie voor Spinvis openbaar maakte, ging ik op ontdekkingstocht. Even op schattenjacht in Batavierenland. En deze debuutplaat mag er inderdaad wezen!
Opener Bagagedrager breng ik altijd in verband met een prachtige scene uit de film Mar Adentro: het personage van Javier Bardem dat eindelijk bevrijd over de bergen en de zee zweeft. Dát soort hemelse gevoel roept deze song bij me op. Hoewel ik de uitvoering op Nieuwegein aan Zee nog heerlijker vind, mag de studioversie ook magnifiek worden genoemd. Tekstueel etaleert de Jong al meteen zijn eindeloze klasse met zijn volstrekt unieke parafrasering.
Of wat te denken van het dromerige, bijna slome Voor Ik Vergeet, met die verrukelijke pa-pa-pa's. De perfecte soundtrack voor luie zondagen waarover een waas van genegenheid sluimert.
Herfst en Nieuwegein, met de heerlijke zinsnede 'Vanaf hier is alles wat het lijkt', is een andere favoriet die baadt in dezelfde melancholische sfeer die ook in het mooie De Talen Van Mijn Tong te vinden is.
Ook de rest van deze Spinvis weet ik bijzonder te smaken, waarbij eigenlijk geen minder lied te ontwaren is.

baggagedrager is zowat het beste nederlandstalige nummer aller tijden..die crescendo van die violen naar het einde toe, zalig.

Goh
Dit zijn toch ook die gasten van: "wespen op de appeltaart"

Ikzelf houd er niet van, omdat ik niet van deze muziek houd, maar de tekst vind ik zeker goed

Gást Erik De Jong heeft dit album in zijn eentje aan elkaar gesampled.

spinvis is de enige nederlandstalige artiest die overtuigend is. De rest, evt. wat dialect-acts uitegzonderd, vind ik gekunstelde onechte kleinkunst- theateracademie-achtig gezeik. En dan hebben we ook nog die volkszangers, zo'n hazes en cs. God hebbe zijn ziel maar wat een plaastvervangende schaamte bekruipt me als ik hem hoor brullen. Met volks hoeft niets mis te zijn maar dat is alleen maar plat en smaakloos.

Vind het leuke van Spinvis dat hij teksten maakt die volgens mij zomaar bij 'm opkomen en er niet teveel over nadenkt.
Wat dat betreft lijkt het vrij pretentieloos en dat vind ik geweldig.
Waar anderen zich te goed voor voelen of hun neus voor ophalen daar maakt hij gewoon een plaatje van.
Terwijl de meesten proberen om een bepaalde diepgang te bereiken laat hij zien dat je met gewoon wat hersenspinsels heel ver kan komen.
Daarom vind ik hem zo origineel, hij probeert tenminste niet iets qua tekst beter te maken dan het is waardoor het verder van 'm af komt te staan.
Voor mij is dit wel een soort poëzie en niet een berekend produkt waar teveel over nagedacht is.

Ik lees ook dat mensen dit maar een beetje plak- en knipwerk vinden maar als elke artiest zo kon plakken en knippen als hem dan zou het met de muziek een stuk beter gesteld zijn.

Wat een plaat blijft dit toch. Poëzie die je kippenvel bezorgd. De man verdient een standbeeld!

5*

Hoe kan het zijn dat ik dit album nog niet heb beoordeeld. Hier staan Bagagedrager en Smalfilm op, briljante nummertjes allebei. Het zijn de nummers 1 en 2 op het album, en het album wordt ook steeds zwakker naar mijn idee. Tot en met nummer 6 "In de staat van narcose" is het erg leuk en boeiend om naar te luisteren, daarna zet ik het album altijd af. Dan mis ik de simpele melodieën / pakkende samples uit het "1e gedeelte".

Oh, en Spinvis kan inderdaad niet zingen, live zat er minimale toonvariatie in z'n "zang". Ach, wat maakt het uit, hij vertelt nietszeggende verhalen, dat maakt Spinvis zo'n aparte artiest. De eenvoud in z'n teksten is de klasse.

En Herst en Nieuwegein dan? Misschien zijn beste nummer ooit.
Ook handige jongen, limonadeglazen wodka en regen en patchouli vind ik erg goed. Dus toch eens wat langer laten op staan Kadafi

Inderdaad: het tweede gedeelte van dit album is ook zeker wel de moeite waard. Dat neemt echter niet weg dat de eerste helft beter is, zoals Kadafi zegt. Je wordt daar natuurlijk ook zo erg verwend, dat die tweede helft haast wel tegen móet vallen

Bij zijn debuut was Spinvis een zeer unieke luisterervaring. Bij latere albums is het nieuwe er wel vanaf en begint de berperking van zijn stem te veel op te vallen.

Dit album bevat natuurlijk een paar echt mooie nummers en ik luister dit album toch nog regelmatig.

Een paar dagen geleden heb ik 'm eens in bed beluisterd en het viel me op dat dit toch wel een zeer goed album is van Spinvis. Ik had 'm al een tijdje niet meer gehoord, en zo in het donker met oordopjes komt deze plaat ook prima tot zijn recht. Alleen jammer dat je er niet slaperig van wordt

Dit is puur genot. Met name Smalfilm en Bagagedrager zijn echt briljant.

Het heeft me lang gekost voor ik Spinvis echt heb weten te waarderen, en ik heb dit album vaak opgezet, maar nu klinkt het toch wel erg tof. Ik kan er bijna altijd wel naar luisteren. Geniaal album.

Een unieke artiest.
Ik krijg moeilijk te beschrijven gevoelens bij dit album. De mengeling van klanken en instrumenten. Vooral de stem van Spinvis die de bijna surrealistische teksten zacht, hard of 'vals' zingt. Beeldspraak waar je zelf op los kunt redeneren. Voor mij puur genieten.

Het feit dat een man dit in z'n eentje op een zolderkamer in Nieuwegein gemaakt heeft, maakt het nog briljanter dan het al is.

Ik snap niet waarom veel mensen zijn 'zangkwaliteit' slecht vinden. Als hij 'mooier/beter' zou zingen dan klopt het gewoon niet meer. Zo goed als deze plaat kom je niet vaak tegen...

Ik heb diverse keren tevergeefs geprobeerd mijn gevoel over dit meesterwerk onder woorden te brengen. De prachtige woorden van Suikerstroop geven dit gevoel perfect weer.

"Ik krijg moeilijk te beschrijven gevoelens bij dit album."

Sorry, vond het wat grappig geformuleerd

Ik begrijp de genialiteit van Spinvis niet. Niet aan mij besteedt. 2 sterren voor de unieke vorm.

Haha. Idd erg grappig, maar ik begrijp wel wat ie bedoelt.
Ik heb voorop gesteld onzettend veel respect gekregen voor Spinvis. De teksten vind ik bijzonder geniaal en de muziek bij tijd en wijlen ook. Toch helaas vind ik laatste niet sterk genoeg om echt een heel album te blijven boeien. Daarom 'slechts' een 3,5*.
Vind Bagagedrager zelf echter dikke 4,5 waard. Wat een nummer!

zeikplaat, draai 'm nooit meer.

puntje eraf.

Toen ik een jaar of 12, 13 was heb ik dit album echt elke avond in bed geluisterd met mijn discman onder mn arm. Ik ken alle teksten uit mijn hoofd en elke sample heb ik honderd keer gehoord. Na een tijdje ging Spinvis ten onder aan Joy Division en andere ontdekkingen. In mijn hoofd bleef dit album toch rondspoken. Ik pikte de nieuwe albums van Spinvis op, ik luisterde ze maar ze haalden het niet bij deze. Ik vond Spinvis ook maar een beetje een zeurpiet op een gegeven moment. Vandaag zette ik eigenlijk per ongeluk weer Spinvis op. Mijn bevindingen:

Wát een prachtige teksten. Spinis is echt een heel groot dichter, zo bewijst hij met Bagagedrager, Voor ik Vergeet en Astronaut (die laatste mogen ze op mijn begrafenis draaien). De muziek vind ik wat minder bijzonder vandaag de dag. Maar de melodieën zijn mooi gevonden en het puzzelige samplewerk blijft erg knap. Spinvis blijft toch je-vind-het-geweldig-of-je-vind-het-kut-muziek, dat zie je maar weer aan de comments hier. Ik blijf dit album toch 5* waard vinden. Het sterkste Nederlandstalige album dat ik ken.