Prince - Art Official Age (2014)

Persoonlijk vind ik dit album veel beter dan zijn samenwerking met 3rdEyeGirl. Hoogtepunt: The Gold Standard.

Nu het album een weekje uit is heb ik er goed naar kunnen luisteren en heeft goed op me kunnen inwerken:

1.Art Official Cage (3:41)

Mijn 1e indruk van dit nummer was: WTF Real music for real music lovers was Prince zijn credo voor jaren, en dan opent ie een album met een nummer als dit? Maar het einde verPRINCEt ie t toch weer met een heerlijke gitaar, en eerlijkheid gebied te zeggen dat dit nummer steeds beter wordt met elke luisterbeurt.

2.Clouds (4:34)

Dit nummer was al "los" voor de release van het album, en het deed me toen niet zo heel veel. Nu vind ik het wel leuker dan voorheen, maar meer dan gewoon aardig vind ik het niet.

3.Breakdown (4:04)

Dit nummer werd in Paradiso 2013 al gespeeld, en was meteen favoriet bij velen. Het doet erg denken aan de oude Prince, en die horen "we" graag. Ik ook, en vind het dan ook de beste track van dit album.

4.The Gold Standard (5:53)

We zijn lekker op dreef. Het ene old school Prince nummer is voorbij, en we gaan verder in de volgende! Heerlijk nummer, lekkere beat, en heerlijk funky gitaartje! Goed bezig Prince!

5.U Know (3:56)

Ook dit nummer was al "los" voor het album uitkwam, en deed me weinig. Een sample van een R&B nummer er in, en een sexy nummer. Als geheel op dit album doet het me meer, en ga 't steeds lekkerder vinden.

6.Breakfast Can't Wait (3:54)

Ook een nummer wat al een tijdje uit was. Dit vond ik toen al niks, en nu nog steeds niet. Echt een paar niveaus te laag voor Prince. Te simpel... Eerste skip moment.

7.This Could Be Us (5:12)

Ook al eerder bekend, een ode aan Patricia Kotero. de dame mooie rondborstige dame uit Purple Rain, en natuurlijk Apollonia 6. Dit nummer groeit ook met elke luisterbeurt. Misschien is de wetenschap van "de ode aan" wel de reden dat het nummer vanwege nostalgische redenen leuker wordt. Het is in ieder geval een typische Prince ballad. Maar waar de ballad vooral op de laatste 2 albums veel te mierzoet waren, is dat bij dit album naar mijn idee niet het geval. Het blijft mooi!

8.What It Feels Like (3:53)

Met breakfast can wait samen een skip moment. Dit nummer doet me denken aan het niveau wat Prince de laatste jaren liet horen op 20ten en Lotusflow3r.

9.Affirmation I & II (0:40)

Tja, een interlude voor een verhaal... skip..

10.Way Back Home (3:05)

Leuk nummer, niks bijzonders, leuk dat Andy Allo er op te horen is.

11.Funknroll (4:08)

De remix van het nummer wat ook terug is te horen in originele staat op Prince & 3rdEyeGirl - Plectrumelectrum (2014). Toch vind ik de remix ook erg lekker klinken. Een feest nummer zoals Prince ze kan maken.

12.Time (6:49)

Dit nummer begint wat tam, maar als na een minuut of 3 die heerlijke bas erin begint is het een super lekker nummer als geheel.

13.Affirmation III (3:27)

Dit nummer staat gelukkig op 't einde, en kan dus makkelijk overgeslagen worden. Het is het einde van het verhaal, maar niet echt boeiend. Kan zo op een New Age of Relaxing moments verzamelaar terecht komen.

Eind conclusie is dat het toch wel een lekker album is geworden, maar wat na de helft wel even een inkak moment heeft, en bij Funk n Roll weer wat aanspoort tot boeiend luisteren. Opvallend voor een Prince album vind ik dat hij hier heel veel ruimte laat voor andere zangeressen om ook hun ding te doen, misschien wel iets te veel naar mijn smaak. 2 skipmomenten midden in het album, en nog een aan het einde en een interlude die eigenlijk geen aparte track is te noemen geeft me een album waar 9 lekkere tracks op staan, en die tracks zijn van een hogere standaard dan zijn voorganger 20ten.
Lotusflow3r vond ik als album ook erg goed, ook al lees ik veel fans die dit het beste werk vinden sinds Gold experience. Ik vind dit, samen met Plectrumelectrum het beste werk sinds Lotusflow3r (niet MPLSound, want dat vind ik een matige plaat)

Als fan ben ik zeker tevreden met 9 nummers op een plaat die ik lekker vind... en dan hebben we ook nog Plectrumelectrum. Prince kan het gelukkig nog! 3,5 ster voor dit album is naar mijn mening een terechte en goede beoordeling!

Wel een goed album, maar het lijkt wat mij betreft teveel op wat hij al gedaan heeft. De rauwe energie ontbreekt. Na een keer of zes luisteren ben ik er al klaar mee. Rauwe energie is er gelukkig wel bij zijn andere album, Plectrumelectrum.

weder opgestaan........ dat wordt bij de laatste tien platen iedere keer gezegd. Maar nee, we weten allemaal waartoe hij in staat was. En eigenlijk is, want op bijna elke van de laatste tien platen staan 1 of 2 nummers die zeker door de beugel kunnen. Maar waarom kiest ie ervoor om zoveel aalgladde bagger erbij op te nemen. ikke niet snap.

Ik denk dat niemand in zijn omgeving kritisch durft te zijn tegen hem en als ze dat wel doen dat gevolgen heeft..... zonde want ik denk wel dat er een steengoed album in had gezeten. Nummers als PFunk bijvoorbeeld, dat zijn gewoon sterke songs. Zet ook de sterke songs van de laatste albums bij elkaar en je hebt een sterke plaat.

Dat de impact die hij had in de jaren '80 nooit meer terugkeert is gewoon een feit maar dat gaat voor zoveel artiesten op die al lang in het vak zitten. Die halen het niet bij jonge artiesten die net begonnen zijn en beter in deze tijd passen. Een heel goed album moet mogelijk zijn. Maar ja.....

Pfunk staat niet op een album

Ja en dus? Dat zou gewoon moeten en dan krijg je pas interessante albums.

Het is echt mogelijk er eentje samen te stellen. Ik zelf ben niet gecharmeerd van Breakdown maar besef heel goed dat het nummer voor velen een hoogtepunt is dus zelfs met dat soort nummers kan hij een eind komen.

Jij hebt t over album songs

Maar dat is dus al jaren een probleem bij Prince. Ik denk dat ze bij warner gillend gek werden. De man wilde veel te veel uitbrengen. Als ie nou wat kieskeuriger was geweest waren veel van zijn platen (vooral de laatste 20 jaar) echt fantastisch geweest. Helaas is dit niet zo, en dat zal ook niet veranderen denk ik.

Mijn god... P-funk is zooo fekking goed!
Nu we het er over hebben. Destijds was er geloof ik alleen een 192 kbps mp3 te krijgen. Heeft iemand een betere kwaliteit versie???

Als Je Prince pissig maakt is dat blijkbaar een inspiratiebron om een heerlijk nummer te maken.

en ik vond "Feel goed, feel better, feel wonderful" ook zo'n briljant nummer uit de latere periode.

Ja na het noemen van PFunk. Ik mag hopen dat je niet denkt dat ik niet weet dat PFunk op geen album staat

Let op het wat erbij stond hè. .. Was cynisch bedoeld uiteraard

Op zich hoor ik wel een Prince die gefocust is en een creatief werkstuk heeft gemaakt. Echter, Prince laat hier kanten van hem horen die ik helemaal niet waardeer. Die overdreven geilheid, een boze rapper, dat gedweep met R&B. Ik krijg er altijd nogal plaatsvervangende schaamte van.

Het mooie bij Prince blijft wel dat hij van een zogenaamd zeiknummer op de plaat ineens een schitterende live uitvoering kan maken.
Dat maakt veel nummers daarna ineens beter.

Dat is waar. Emancipation vind ik een vervelend album waardoor The Love We Make me nooit echt was opgevallen maar toen ik dat nummer live hoorde in Antwerpen (en later Rotterdam) was ik helemaal om.

Dat heb ik altijd een fantastisch nummer gevonden. Ik had een zelfde soort ervasring met Future soul song... op de cd Prince - 20Ten (2010) een onopvallend nummer, maar na Viage 1 in 2010 ben ik dat nummer totaal anders gaan horen.... Live is de man gewoon niet te vergelijken met studio opnames, en dat maakt m zo uniek, maar is dus ook zijn zwakte.

De volgende plaat moet er een worden met alleen maar nummers als the gold standard. Het enige nummer hier wat in orde is...

@Lennon + Aero, jullie noemen de 2 beste voorbeelden met dezelfde timing aan mijn kant.

Die Viage heb jij op een paar centimeter afstand van mij ervaren, dus dat verrast me niet

Mijn ideale playlist van Prince anno 2014: Art Official Age & Plectrumelectrum:

P1 Wow
A3 Breakdown
A4 The Gold Standard
P6 Fixurlifeup
A8 What It Feels Like
P9 Aotherlove
A10 Way Back Home
A6 Breakfast Can't Wait
P4 Plectrumelectrum
A7 This Could Be Us
P5 Whitecaps
A12 Time
P12 FunckNroll

En dan heeft AOA toch gewonnen met 7 tracks tegen over 6 PE.

tsja, je kan er ook 14 nummers van maken

Als Prince een nieuwe plaat uitbrengt is dat natuurlijk immer en altijd groots nieuws. Dit jaar is er dan dubbel zo groot nieuws, want de kleine grote man uit Minneapolis komt zelfs met twee albums op de proppen. Tegelijk uitgebracht en de één met een volledige vrouwelijke band. Die plaat komt later, we beginnen met Art Official Age. En natuurlijk ben ik benieuwd of hij de gloriejaren in 2014 doet herleven…

Opener Art Official Cage komt in ieder geval binnen, op een ietwat verwarrende manier. Het klinkt mij als een rommelige dancehit. Is dit hetgeen wat Prince ons gaat brengen met deze plaat? Dat is wel even wennen zeg!
Clouds is dan wel weer een stuk herkenbaarder. Hier horen we de relaxtere Prince, zoals we die kennen. Nummer hangt erg naar de R&B. Funky synths en catchy zanglijnen kleuren het in. Het fijne Breakdown kende ik al. Een erg fijne single. Nummer zit gewoon heel goed in elkaar. Nog een stukje fijner wordt het met het door blazers gedreven The Gold Standard. Opvallend toch weer hoe blazers een nummer zo waardevol kunnen opsmukken. Een persoonlijk favorietje is geboren.
Jammer is het dan ook om hierna de simpele R&B van U Know aan te moeten horen. Van top naar filler. Net zo’n filler als het wel heel simpele Breakfast Can Wait is. Omhoog met die kwaliteit!
Dat gebeurd dan ook met This Could Be Us. Ik ervaar dit als een intens nummer. Je wordt er echt in meegezogen. Ook leuk is het smoothe What if Feels Like. Leuke zangeres ook, goede toevoeging aan het geheel.
De Affirmations op deze plaat zijn interlude. Eerst is er ruimte voor deel 1 en 2, aan het einde voor het spacy deel 3. Daartussen de rest van de songs. Way Back Home is de bewuste Prince. Een nummer voor de teksten. Nummer met het verhaal. Swingen doen we met nog een persoonlijk favorietje. Ik heb het over FunknRoll, die we op die andere plaat in een andere mix terughoren. Nummer straalt veel energie uit. Time, als laatst, is dan wel aardig te noemen.

Nee, Prince haalt het dus niet bij zijn muzikale gloriejaren. Maar dat levert ook geen slechte plaat op. Met Art Official Age heeft Prince een bijzonder fijn, funky R&B-plaat gemaakt. Wat me wel altijd opvalt aan zijn platen is de vaak wat slechte muziekkwaliteit. Fijne plaat verder.

(bron: Opus de Soul )

Betrap mezelf erop dat ik dit album na 2 weken al aan de kant heb geschoven en niet meer de behoefte heb om m te draaien!

Dat is wel eens anders geweest..... misschien zegt het toch wel iets....

Dat is weer niet best allemaal. De helft van de liedjes is leuk, maar de andere helft is behoorlijk slecht. Het is wat mij betreft dus zeker geen concept album. Gelukkig heeft onze vriend nog zo’n gedrocht gemaakt en kun je met wat knip- en plakwerk er een leuk album van maken.
Te beginnen met een lekkere openingsknaller: Art Official Cage. Lekkere bas, duurt misschien iets te lang (maar daar heeft onze vriend, net als andere artiesten, wel meer last van). Daarna de openingstrack van het andere album: Wow. Kijk, zo begin je lekker. Even gas terugnemen met Breakdown. Hoewel de balans niet helemaal ok is in dit nummer en we het ook maar niet over de tekst moeten hebben (is meestal bij Prince tracks), blijft hij na een luisterbeurt of 20 toch goed in het gehoor liggen. Daarna gaan we verder met de fijne rockballad Whitecaps. De stem van Hannah is verrassend mooi, hoewel die op dit nummer nog breekbaarder had gemogen wat mij betreft. We gaan nu verder met U know, lekker zeurderig nummer waar je even aan moet wennen, maar blijft goed voelen. En nu lekker op die giraren rammen met Fixurlifeup. We zijn nu lekker bezig, even weer gas terug met Stopthistrain. Let vooral op die verschrikkelijk fijne “Woeeaaaaahh” van Prince met meisjes tussendoor. Alleen dat maakt het hele album eigenlijk al de moeite waard. HEERLIJK! Zo, nu weer het gas er op met Anotherlove, komt wat laat op gang, maar toch een goeie track. Nu weer een rust moment met Way Back Home. Ik weet niet wat het is met dit nummer, enerzijds is het gelijk aan het zoetsappige prutwerk van de laatste jaren, maar het refrein blijft goed klinken. We gaan door met Funknroll van AOA, die vind ik beter dan de versie van P. Even een lekker vluggertje met Marz en we eindigen met Time, duurt een beetje lang, maar gaat net niet vervelen.
Op die manier kunnen we al die vervelende baggernummers skippen en ben ik nu al weer ruim een week met veel plezier nonstop naar een album van Prince aan het luisteren. Dat is toch al heel wat jaren niet meer gebeurd. Volg mijn raad op: knippen en plakken, en maak er wat moois van.

tsja, de story bij veel albums van Prince.
Als er toch eens af en toe iemand kritisch met de man mee kon/mocht kijken.
We hadden misschien minder albums gehad, maar bijna geen fillers meer.

Nog steeds fijn aan het luisteren naar mijn geknip- en plakte album. Het gaat niet vervelen. Sterker: veel tracks worden er alleen maar beter op. Op dit moment is mijn favoriet Anotherlove.

Ik lees op mume vaker iets met "goed en slecht" en "concept album". wat heeft dat in godsnaam met elkaar te maken. Wat is uw gedachte van de betekenis van een "concept album"?

beste Schnee,
De "dus" was niet op z'n plaats. Mijn idee van een concept album is dat de tracks een bepaalde samenhang met elkaar hebben, bijvoorbeeld qua thema. Je kunt dus niet stellen dat als er naar mijn mening goede en slechte tracks tussen zitten het dus geen concept album is (net zo min andersom). Wat ik er wel mee aan wilde geven was dat er wat mijn betreft weinig samenhang te vinden is op Art Official Age en Plectrumelectrum: het gaat alle kanten op. De term concept album kwam ik eerder tegen in de berichten over Art Official Age of Plectrumelectrum, vandaar dat ik er op reageerde.

De reden dat ik dit keer, echt waar, geen vinyl koop. Van beide albums samen had je een prima Prince album kunnen maken, maar los staan er, zeker op deze plaat, te veel fillers op.