Pink Floyd - P*U*L*S*E (1995)

Ik vind One of These Days op de Pulse zowat 5x beter dan de originele versie. Heerlijk hoe dat ineens komt binnengevlogen en uiteraard prachtige effecten.
Idd jammer dat hij hier niet op staat, ik heb de dvd hier op men pc staan en ik kan er vreemd genoeg blijven naar luisteren. Zowel deel 1 als de integrale van Dark Side en de encores.

Muzikaal is dit Pink Floyd op zijn best, kdenk niet dat er iets beter kan. (of toch weinig)

Op de Cds 'High hopes' is wel een live versie van 'One of these days' te vinden.

Als ik het me goed herinner speelde Renwick precies 2 solo's waarvan er 1 in Learning To Fly zat. Saillant detail: daar waar Gilmour redelijk trouw aan de originele solo's blijft, ging Renwick echt elke avond een andere kant op.

Het feit dat Gary Wallis als extra drummer / percussionist er bij betrokken was, had te maken dat met name in de aanloop naar de Momentary Lapse toer Nick Mason worstelde met een groot gebrek aan zelfvertrouwen in z'n spel. Ten tijde van de laatste toer was daar duidelijk lang niet meer zo veel sprake van want drumde hij ook veel zelfverzekerder. Het is speculatie maar ik denk dat hij met name moeite had om met een clicktrack mee te drummen. En ik weet uit eigen ervaring dat dit echt hondsmoeilijk is.

Staat op Delicate Sound of Thuner

Op dit live album van PF staat de allerbeste versie van Comfortably Numb ooit dus op, tenminste dat las ik in het topic over de beste gitaarsolo's ooit.

Klopt, heerlijk 5 minuten lang pure solo!

ik prefereer toch de live aid versie.
niet zo'n spectaculaire solo als hier, zeker waar,
maar Roger hoort gewoon bij het nummer

Wat een geweldig album is dit! Van minuut 1 pakt dit album je 2,5 uur lang. Dat Pink Floyd live zo goed was wist ik al, maar dit slaat alles.

Het begint al het de voor mij één van de beste songs ooit die perfect uitgevoerd wordt. Gilmour heeft zo'n prachtige stem en dat laat hij overal maar al te meer duidelijk.
Daarna volgen wat nummers die ik niet supergoed vind, maar zeer zeker geen straf om naar te luisteren. Het achtergrondkoor van Keep Talking vond ik zelfs bijna een misser. Enfin...
Wat dan volgt... High Hopes! Een geniaal nummer die nooit de erkenning heeft gekregen die het verdiend. Past makkelijk in het straatje Shine On You Crazy Diamond, Wish You Were Here en Money. Met zo'n heerlijk rauwe stem en een geweldige uitvoering van een geweldig nummer is een feit.
Another Brick In The Wall is daarentegen wel minder dan op het album. Zeker het achtergrondkoor is niet geslaagd. Dat is natuurlijk wel erg moeilijk en de lat lag erg hoog, maar toch.
Dan: een volledige uitvoering van Dark Side of the Moon. En een geweldige! Alsof ze de CD (elpee) er gewoon in gestopt hebben. Met het geweldige Money en wat ik persoonlijk misschien wel nog beter vindt: Brain Damage (en Eclipse). Ook zo'n onderschat nummer van Pink Floyd.
Tot slot dan nog perfecte uitvoeringen van Wish You Were Here en Comfortably Numb (zonder twijfel met één van de mooiste solo's ooit) en als ultieme afsluiter nog Run To Hell.

Ik denk niet dat ik hier wat anders dan de volle mep voor kan geven.
En een top 10 plek!

Tsja, een genot om naar te luisteren ondanks dat Roger Waters niet mee doet. Tuurlijk is het zonde dat hij er niet bij is ,maar deze dubbel CD is de moeite waard. Tijdens het luisteren mis ik Roger eigenlijk niet en dat brengt mij tot een 5.Zelfs Comfort;y Numb (mijn alltime PF song) is fantastisch !

Gelukkig is er ook In The Flesh op 2cd en dvd en al 2cd/dvd combi van Roger Waters met Snowy White, Andy Fairweather Low en Doyle Bramhall II op gitaar en die kunnen er ook wat van.

Degenen die er bij zijn geweest in Rotterdam, weten dat dit album maar schril afslaat tegen dat Concert. Het zal de hele entourage zijn geweest en het geluid, maar voornamelijk de op eenzame hoogte solerende Gilmour. Alleen het tweede deel van Comfortably Numb al, zeg...wellicht de beste solo die ik iemand ooit live heb zien geven, en dan dat scherm wat optrekt, die speigelbol die als een lotus opengaat.... En de mensen die dachten dat de versie op deze CD de beste was.....nou, vond het destijds nogal een tegenvaller toen in de CD hoorde. Het had helemaal niet het kwijlgehalte dat ik mij van het concert herrinerde. Daarnaast is het ook zo dat vele nummers, de verschillende stukken zelfs uit verschillende concerten komen. Ook al vertelde Tim Renwick mij ooit eens dat de Dark Side, de 2 Sept opname was van Rotterdam, maar ik betwijfel het.

PULSE is wat harder en kouder opgenomen dan Delicate, maar PULSE is completer en biedt een grotere collectie aan nummers. Zoveel nummers die Floyd in die tijd speelde staan er niet op, zoals inderdaad One Slip (doodzonde), maar nog erger, Welcome To The Machine, of een van de 11 keer dat Floyd Echoes speelde. En PULSE mist ook een van de hoogtepunten uit het concert, One Of These Days (staat gelukkig wel op de single van geloof ik High Hopes) en dat is voornamelijk jammer omdat deze versie veel dichter bij het orgineel van Meddle staat.

Anyway, er staat ook een hoop op om te genieten. Een werkelijk Blistering version of Sorrow (zoveel rauwer en duisterder en wat een solo op het einde) en inderdaad High Hopes (ook al is de versie die Gilmour speelde op zijn laatste tour nog veel meer kippevel), Keep Talking een van de beste uitvoeringen van Another Brick In The Wall II (vooral de extended solo's aan het einde), Learning To Fly (erg mooi voor dat percussie einde) en Run Like Hell in een angst aanjagende bijna freaky uitvoering, die nu wel in tegenstelling tot Delicate, de gigantisch indrukwekkende explosie op het einde heeft.

Dan rest ons nog DSOTM. Het is naar mijns inzien altijd een van de meest overgewaardeerde albums geweest en op PULSE was het lang niet zo vet als destijds tijdens het concert. Met rond je hoofd lopende gasten en dat vliegtijd dat overvloog en naast het podium neerstorte....De projecties van George Bush.....'The Lunatic Is On The Grass'.....dit valt met geen cd opname te compenseren. Maar, gezegd moet worden dat ik vooral de texten van DSOTM over de jaren wel meer ben gaan waarderen. Miischien moet het echt op je inwerken naar mate je ouder wordt...maar de versie van Roger Waters, zoals tijdens Arrow in 2006 heeft inderdaad wel meer emotie....helemaal omdat er die avond een volle maan stond. Voordat Roger zijn pauze naam wees hij naar de volle maan en zei 'After the break we will come back, to play 'that'.....nou daar kan echt geen show tegenaan, moet ik zeggen.

De DVD van PULSE, dat moet gezegd worden rehabiliteerd wel ten dele te concertervaring omdat je nu wel surround sound hebt, die soms behoorlijk goed is.....luister maar eens naar On The Run, een beel betere versie van Comfortably Numb..etc, etc. Maar ook omdat je nu wel beeld hebt............en nu wel One Of These Days.

Daar is ook wel een goede verklaring voor. Heb eens ergens een technisch verhaal gelezen over dit 'live' album waar bij het schijnt te zijn dat het geheel eigenlijk een soort hybride opname is. Ze hebben dus bijv. op een bepaald nummer de drums van een avond in Rotterdam genomen met de bas van een optreden in Amerika, met de zang van een concert in Frankrijk enz. enz. en het zou zelfs zo ver gaan dat er zelfs binnen nummers nog weer word gewisseld. Dat kan allemaal omdat er ten allen tijde met een clicktrack werd gespeeld. Dat maakt gelijk dat zo'n beetje elk optreden hetzelfde is qua tempo en 'feel' maar die clicktrack is er ook voor om synchronisatie te krijgen tussen de videobeelden en de hele lichtshow. Hoe dacht je nl. dat ze anders die klok in Time op het grote ronde scherm zo mooi precies op het goede moment stil kunnen laten staan op het grote scherm?

1 ding is duidelijk: er zal niks van de gitaarpartij van Gilmour tijdens Wish You Were Here op dit album staan. Gilmour wil nl. elke avond nieuwe snaren op z'n akoestische gitaar en tja, die dingen hebben de neiging om, als ze er net op zitten en aangespand zijn, te settelen en dan krijg je van ineens een harde 'ploink'. Dat gebeurde dus in het intro van Wish You Were Here en zowel Gilmour als TIm Renwick lagen helemaal in een deuk en moesten zodoende bijna helemaal van voor af aan beginnen.

Ik zag hem vandaag liggen bij de FRS. Maar 39,99? Is dat de normale prijs?

Jazeker, arme Hans Breukhoven kan het geld goed gebruiken...

Pfff... en dan maar klagen dat er zoveel gedownload wordt. Ze geven me ook niet echt een keus. Op Amazon 12 pond, misschien daar ooit eens vandaan halen.

De cd van deze bijna 40 euro? Dat klopt echt niet hoor, zag hem vandaag nog bij Van Leest in Groningen liggen voor 11.99 euro.

Meestal is de dubbel cd te koop voor rond de 15 euro, daar moet je hem echt voor in huis kunnen hebben. De dvd ligt bijna overal te koop voor rond de 18 euro.

Zelfs in de Fnac onlangs nog aan een euro of 12 zien liggen.

Ik heb 'm vorig jaar voor €8,99 gekocht. De dvd is ook allang geen €25+ meer.

FRS is sowieso een flutwinkel. Bij een andere winkel, of online, zul je 'm vast wel vinden.

Ik heb het over de DVD. Ik koop geen CD's

Oooo heb je het over de dvd, dat klopt die kost echt overal rond de 40 euro.

Nee hoor. Op cdwow.nl kost 'ie 14 euro.

Kan iemand mij vertellen of dat een goede uitgave is? Hij komt nl. uit 1995 en er wordt niks vermeld over het geluidsspoor, terwijl dat bij die andere wel gedaan wordt.

Over welke dvd heb je het eigenlijk? Pulse op dvd kan zeker niet uit 1995 zijn want die is pas een paar jaar geleden op dvd verschenen.

In 2006 om precies te zijn, en dat van die 40 euro was een geintje natuurlijk, rond de 18 euro heb je hem al.

Ach, je was vast nog in guldens aan het rekenen. Het zei je vergeven. En Money blijft met de jaren wel staan als een beren goed nummer, tel uit je winst.

Ooit voor 7 gulden gekocht.
De 3 die er voor stond was vrijwel niet meer zichtbaar.

Die van 14 euro op cdwow uiteraard. Bij jaar van uitgave staat 1995.

Edit: Nu overigens 16 euro

Ik heb deze voor € 7,- bij free record shop gekocht.

Gefeliciteerd. Ik heb er destijds geloof ik het vierdubbele voor betaald. Om nou te zeggen dat ik "P*U*L*S*E (1995)" nog veel draai.... . En het rode lampje knippert ook al jaren niet meer .

Geen € zou ik er nu nog voor uitgeven!