Pink Floyd - P*U*L*S*E (1995)

Het rode lampje is al jaren vervangen door een vereenvoudigde uitgave. Zou maar zuinig zijn op deze originele editie met led. Kan misschien ooit nog eens geld opleveren. Overigens is het batterijtje makkelijk te verwisselen als je een beetje handig bent.

Ik bespaar me de moeite. Niet dat ik niet handig ben, ik ben juist hartstikke handig, handige Hans zal ik maar zeggen . Zoals ik al liet blijken in eerdere berichten, ik heb het wel gehad met "P*U*L*S*E (1995)". Op bijvoorbeeld de integrale uitvoering van "Dark Side Of The Moon" mis ik Roger Waters toch wel heel erg .

Das zeker waar Hans, ik prefereer ook zeker de uitvoering van Waters die ik gelukkig 2 keer live heb mogen meemaken. Op Pulse is het natuurlijk de Gilmour versie en hoewel hij ook geen onaanzienlijk deel heeft bijgedragen aan DSOTM ontbreekt de ziel veel meer dan bij Waters. Je merkt altijd weer dat Gilmour bij de Watersklassiekers in de huid probeert te kruipen van iemand die hij eigenlijk helemaal niet is. Aan de andere kant : geef de keizer wat des keizers is, er valt muzikaal toch nog genoeg te genieten op Pulse.

haha ja dat rode lampje doet het bij die van mij ook niet meer. Wel grappig het lampje heeft jarenlang geknipperd.

Bij mij knippert ie nog steeds , gewoon eens per jaar de batterij vervangen .

Zitten er batterijen in?

Nee hoor het werkt via een inductiespanningkje via je telefoonlijn.

Hoort dit album al niet in de top 250 te staan?

Reken het uit zou ik zeggen.

ik citeer wat er bovenaan de top 250 lijst staat



De top 250 populairste albums. Deze lijst is samengesteld uit de persoonlijke top 10-lijsten van de MusicMeter-gebruikers, en dus niet via de stemgemiddelden.

Een nummer één positie in een persoonlijke top 10 is goed voor 10 punten, voor een nummer tien-notering krijgt een album 1 punt voor deze lijst.

Albums jonger dan 2 jaar oud komen nog niet in aanmerking voor deze lijst.

Zo goed is Pulse mijn inziens nou ook weer niet...

Ik vind van wel. Alleen al omdat hier de allerbeste versie van Comfortably Numb ooit op staat.

Het is vooral het ontbreken van Waters dat pijn doet.

Het is vooral het maken van jou opmerking omtrent het gemis van Waters wat verstokte Gilmour fanatici pijn doet...

Denk je dat nou echt , hou toch op .
Veel nummers op Pulse zijn afkomstig uit het tijdperk Pink Floyd met Waters erbij.
Op basgitaar kan ik een willekeurige Teletubbie neerzetten , denk je nou echt dat er verschil te horen is .

Ik draai dit album bijna nooit. Ik vind het best een goed live album, maar draai hun studio albums veel vaker af. Als er een live album in komt is het steevast Is There Anybody Out There, en die vind ik eerder in aanmerking komen voor een plaats in de top 250 dan deze.

Het is je misschien niet opgevallen, maar Roger Waters zong ook....

En elke bassist heeft net even een ander gevoel in de vingers, al is Waters best een te vervangen bassist.

Waters zong zeker, en hoe.

Beluister The Final Cut maar eens, waters op zijn emotioneelst op wat voor album dan ook vind ik.

Maar dat weet rudiger ook wel want die kan die plaat ook enorm waarderen. Op de Dark Side Of The Moon komt een zingende Waters bijna niet voor, en daarom snap ik rudiger zijn standpunt wel. Vooral omdat op deze live plaat een intergrale versie van dat album te horen is.

Op deze plaat word Waters daarom ook niet echt gemist, want de nummers zijn immers al geschreven.

Ja dat klopt , maar goed als jij Waters mist is dat prima , de discussie Waters Gilmour is al tot in den treure gevoerd hier en daar heb ik geen zin in .
Ik zet persoonlijk ook liever het live album Is There Anybody Out There op en die komt eerder in aanmerking voor een plek in de top 250 .
Ben Pink Floyd `n beetje moe aan het worden .

Je mist Waters wel, aangezien het nu te veel doorslaat naar het ene kamp. Meer dan twee uur lang alleen Gilmour als zanger, dat hoeft van mij niet zo. Een nummer als 'Pigs' of 'Sheep' zou daarnaast ook voor een verfrissende afwisseling zorgen.

Ik vind dat Waters te weinig zingt op Dark Side of the Moon, en nu zingt 'ie helemaal niets, dat maakt het er niet beter op.

Verder een goed live album, maar niet geweldig. Ik wil ik af en toe nog wel eens wat skippen, of slechts één cd per keer draaien.

Dit is trouwens geen Waters of Gilmour discussie, dit is gewoon een kritiekpunt op Pulse.

Ik ben het wel met jou eens dat er wat van Animals op had kunnen staan en die hele Dark Side uitvoering had wat minder gekund.

Precies, geen seconde heb ik hem gemist.

Asjeblieft niet. Blij toe dat ze daar niks van doen.

Waters was het brein achter de nummers. Muzikaal is Pink Floyd gewoon Gilmour en dan vooral live. Het verschil tussen David Gilmour - Live in Gdansk (2008) en Roger Waters - In the Flesh (2000) is enorm groot. Gilmour is zoveel beter.

Daar verschillen wij dan van mening in. Op Live in Gdansk kom ik echt niet door al dat solowerk van Gilmour heen.

Ik zou Rick Wright trouwens niet onderschatten in muzikaal opzicht.

Maar nogmaals: het is vooral Waters' zang dat ik erg mis op dit live album.

Wright doet gewoon mee op zowel deze als bij Live In Gdansk?

Waarom wil je dan wel een (Gilmour-)solo van Animals hebben?

Gelukkig maar dat meningen verschillen anders had deze site geen enkele zin .
Op Gdansk staat wel het magnefieke Echoes op dat ik daar beter vind uitgevoerd dan op Meddle .
En op Pulse mis ik Dogs .

Ik bedoel te zeggen dat zijn rol in het schrijven (en inderdaad ook uitvoeren) van de muziek van Pink Floyd niet onderschat moet worden. Jij stelt dat Pink Floyd muzikaal Gilmour is, wat overkomt alsof de muziek vrijwel altijd afkomstig is van Gilmour. Akkoord dat hij (op Animals t/m The Final Cut na) meer puur muzikale inbreng had dan Waters, maar Rick Wright schreef vooral in de vroegere jaren ook veel mee aan de muziek.



Ik bedoel zijn solowerk als in zijn eigen nummers van zijn eigen albums. Volgens mij vatte jij dat op als gitaarsolo's?

Klopt, ik zeg ook niet dat Wright niet enorm belangrijk was. Ik bedoel meer te zeggen dat de inbreng van Gilmour en Waters toch echt de belangrijkste was. Zie het als een voetbalteam dat vooral draait om één persoon.

Ah zo. Dat heb ik inderdaad verkeerd opgevat. Kan ik me best in vinden. Vooral de eerste keer vond ik zijn solowerk toch inferieur aan de rest van de CD. Na meerdere keren luisteren, begon ik het solowerk ook meer te waarderen. Ditzelfde had ik overigens ook met P*U*L*S*E.

Nou chevy93, dat zijn woorden die ik niet voor mijn rekening zou durven nemen. Wat betreft "P*U*L*S*E (1995)": zeker, het is een aardig live album van wat zich Pink Floyd durft te noemen. Maar waar is Roger???

Ik mis Waters zo op dit album.

Er zijn genoeg albums van Pink Floyd waar Waters wel bij is, beluister je die toch.

Keuze genoeg hoor.