Gnarls Barkley - St. Elsewhere (2006)

Niet slecht, maar echt diepgaand vind ik deze mix van pop, hip-hop en een vleugje soul nooit worden...

Ik ben het deels met je eens, maar een aantal nummers van deze plaat luisteren wel heerlijk weg... Plus ik vind de stem van Cee-Lo in sommige nummers redelijk storend.

Dat zou ik ook niet meteen verwachten van Gnarls Barkley . Als je je daarover kan zetten zal je echter een fantastische plaat ontdekken!

Het eerste album dat ik hoor van Gnarls Barkley. En het valt me niet tegen. Ik was vooral aangetrokken door het idee dat Danger Mouse de producties deed (net zoals bij Gorillaz) en het bevalt me heel goed. En dan nog Cee-Lo, Hij brengt de teksten erg goed op een manier die ik niet eerder hoorde. Dat samen zorgt ervoor dat ik het eerste album van Gnarls Barkley een 4 geef

Heel erg lekker debuut. Jammer van de korte speelduur. Ik noem dit zelfs een ondergewaardeerd album, ondanks het daverend succes van de single Crazy. Veel afwisseling en een goede chemie tussen de productie en zang. Heb deze helemaal grijs gedraaid en nu komt ie nog regelmatig in mijn cd-speler terecht.

Zwaar over gewaardeerde plaat die nergens echt sterk is. Cee-Lo was voorheen wel dope bij de groep Goodie Mob maar zijn zangstijl is om te janken. De producties zijn ook niet echt om naar huis te schrijven. Zo kwam muis erg sterk met DOOM of Jemini maar dit vind ik eigenlijk wel zijn minste plaat.

heerlijk album. Hele mooie producties en de stem van cee-lo is ook nog mooi. 4.5*

Beter laat dan nooit, helemaal vergeten ooit op dit album te stemmen
Zeker wel de muzikale verrassing van 2006; geweldig, afwisselend, origineel zomers plaatje. En het album is inmiddels alweer zo oud dat ik Crazy ook weer kan beluisteren zonder moordneigingen te krijgen

Cee-Lo heeft een heerlijke stem, ook live op Werchter was dit één van de hoogtepunten, wat een soul heeft die man in zn lijf zitten zeg! De producties van Dangermouse zijn ook dik in orde, heel swingend.

Favoriete nummers zijn er teveel om op te noemen. In ieder geval Smiley Faces, Boogie Monster (heel leuk nummertje), Go-Go Gadget Gospel en Gone Daddy Gone.

"There is a monster in my closet
Someone's underneath my bed
The wind's knocking at my window
I kill it but it's already dead"

"I used to wonder why it looked familiar
Then I realized it was a mirror
And now it is plain to see
All this time the monser was me"



4,5 sterren

klap in je gezicht, ik heb deze plaat nu twee jaar denk ik, en hij wordt toch bijna wekelijks gedraaid, absoluut hoogtepunt: storm coming ! wat een nummer !!!

Grappig, het intro van Smiley Faces - sowieso mijn favoriete GB-nummer - is gejat van een oud (1965) garagepopnummer, namelijk Liar, Liar van The Castaways. Nooit geweten.

Die is ook gebruikt voor dat nummer van Opposites wat vond ik dat erg toendertijd.

leuk album, lekkere beats en leuke zang, vooral op Just a thought is de zang geweldig.
4*

Toen Crazy uitkwam dacht ik dat Gnarls Barkley een persoon was in de vorm van Cee-Lo Green. Later kwam ik erachter dat deze meneer Cee-Lo heette en niet Gnarls Barkley. En de leukste bijkomstigheid was dat ik erachter kwam wie Danger Mouse is. Dit album is zo geniaal geproduceerd! Puur gelet op de beats vind ik dit album al een dikke vette voldoende waard, maar hij weet er ook nog eens voor te zorgen dat de stem/zang van Cee-Lo geweldig goed uit de verf komt. Cee-Lo is dan al een leuke zanger, maar hier haalt hij echt het maximale. Dit is deels een verdienste van Danger Mouse, want zijn muziek ondersteunt hem echt perfect.

Geweldige CD op op te zetten om vervolgens lekker los te gaan op erg vrolijke, swingende, soulachtige muziek. Een dikke 4.5* voor dit album met een van de leukste nummers ooit: Smiley Faces! (Just a Thought vind ik ook geweldig btw!)

Geweldige CD dit, met uiteenlopende producties en teksten. Is Necromancing trouwens officieel gezien een horrorcore nummer?

Just a Thought is toch wel een van, zo niet het, voorbeeld van de klasse van Danger Mouse!

Helemaal mee eens. Die drums zijn erg lelijk afgesteld, maar dan op een prachtige manier (bedoel ik serieus). Verder gebeurt er op de achtergrond ook genoeg.

Ja maar die gecontroleerde chaos. Dat is toch waarom ik hem zo goed vind. Het is een grote bende en ook toch weer niet. Grappig dat dit nummer in het restaurant waar ik werk gedraaid wordt. Kan echt niet!

De producties van Danger Mouse

Heerlijk creatief album en Crazy is een van de beste hits van de laatste 10 jaar.

Dit is een goed album, zet het eigenlijk vrijwel niet op, maar als ik het op zet zit ik toch te genieten. Vooral Crazy, Just A Thought, St. Elsewhere en Gone Daddy Gone vind ik toppers. Vooral Crazy en Just A thought zet ik regel matig op, de bass in Just A thought is heerlijk.

3,5

Lekker afwisselend, licht album, luistert makkelijk weg. 3,5*

Erg leuke samenwerking tussen Dangermouse en Cee Lo. Vooral de producties op dit album zijn heerlijk. Toch is het niet iets wat ik heel vaak luister terwijl ik deze cd al maanden in mijn bezit heb. 3.5!

Toch duidelijk minder dan zijn opvolger. Paar geniale tracks, maar als geheel ook wel wat storend zo af en toe. Geef mij The Odd Couple maar .

Bijzonder album, Crazy werd ik ongeveer gek van toen ie zo grijs gedraaid werd, maar deze idiote combi pakt erg goed uit. Just a Thought is gruwelijk.

Fijn album om gewoon even lekker op te zetten. Niet echt heel diepgaand, maar dat is ook nergens voor nodig, gewoon een heerlijk relax album. De fijne producties van Dangermouse en de heerlijke soulstem van Cee-Lo gaan perfect samen. Een mooie afwisselende mix tussen soul, pop en hiphop wat erg goed uitpakt. Crazy kende ik natuurlijk al en vond ik altijd al een heerlijk nummer. Volgens mij ook een van de laatste radiohits die ik ook echt goed vond. Echter nu ik het album heb gehoord zijn er nummers die Crazy maar een ''normaal'' nummer maken. Nummers als St. Elsewhere, Smiley Faces, Just a Thought en nog een aantal nummers maken dit album zeer de moeite waard en dan nog is de rest van dit album nog altijd van een zeer hoog niveau met soms een moment waar het ietsje minder word, maar dan komt er zo weer een lekker relaxte track waardoor het niet zo erg is. Het album krijgt een nette 3,5*

Eigenlijk vind ik Cee-Lo Green een beetje eng. Ik kan me heel goed voorstellen dat hij bokkenpootjes heeft en als niemand kijkt, de hoorntjes op zijn hoofd zichtbaar worden. Dat dit kleine mannetje soms ronduit angstaanjagend is, blijkt ook op dit album. Ondersteund door bij vlagen bijzonder geslaagde biets van geluidskunstenaar Danger Mouse, presenteert Cee-Lo hier zijn psychisch rapport.

St. Elsewhere is vernoemd naar een ziekenhuisserie, maar een psychiatrische instelling was misschien meer op zijn plek geweest. ‘Crazy’ is al een voorbode; een prachtige en onverwachte hit, met strijkers die uitklappen als in een pop-upboek. Na de door wat vervelende toeters ‘opgesierde’ opener ‘Go-Go Gadget Gospel’ zet dit nummer uitstekend de toon voor het album. Ook al vertelt hij in de OutKastesque tingeltangelhiphop van ‘Feng Shui’ dat hij heus wel wat vrede in zijn hoofd kan vinden, dan nog. Dit lukt hem alleen door alles netjes in te richten, wat ook uiteindelijk ook dwangmatig is natuurlijk. Deze dwang lijkt een groot deel van het album te dicteren: muzikaal schiet het alle kanten op, elk idee is in orde om uit te bouwen tot een liedje. Helaas is het een niet heel consequente plaat, die van vrij briljant tot redelijk vervelend varieert in kwaliteit.

Dat er een schroefje loszit bij Cee-Lo wordt duidelijk, maar wacht maar tot blijkt wat meneer dwarszit. Dit gaat van een monster in de kast, via verlatingsangst tot necrofilie. Muzikaal wordt dit soms geïllustreerd door een te druk geluid, zoals in het wat vervelende ‘Transformer’, of juist licht-psychedelische, minimalistische soul. In ‘Just a Thought’ komt zelfmoord nog langs; ook al probeert Cee-Lo ons te overtuigen dat hij alleen maar aan zelfmoord heeft gedacht, maar geloofwaardig is hij niet helemaal. Dat is het nummer juist wel, ook door de ongeloofwaardigheid van de zanger. De productie van Danger Mouse is van zeer hoog niveau: een rustig gitaartokkeltje, maar furieuze drums die steeds wegvallen als Cee-Lo emotioneel op z’n dieptepunt is; zodra hij weer wat rustiger is, knallen de drums er weer keihard in. St. Elsewhere is een bijzondere plaat, maar niet per se omdat het een goede plaat zou zijn.

leuke review maar het geloofwaardige ongeloofwaardige van just a thought is nogal confusing

Ik vraag me echt af in wat voor muziektijdperk we zitten als er constant van die nep Soul zangers opduiken.Ook deze gozer heeft een graf stem die me al heel gauw moedeloos maakt.
't is een hoop gebler in me oren.

Crazy is een overgewaardeerd zalverig nummer.
De vervlakking en constant in herhaling vallen van de muziek industrie.

Mr. Music: Tijd voor meer uitleg, want ik mis elke onderbouwing bij je opmerkingen. Niet alleen bij deze plaat. Kun je concreet aangeven wat je bedoelt met zalverig, vervlakking en constant in herhaling vallen van de muziekindustrie?Wat zijn nep soulzangers?
Misschien dat het gemakkelijker wordt voor anderen je te begrijpen.

Cee-Lo heeft een heel eigen stijl en stem. Ik snap de vergelijking met nep-soulzangers (in hoeverre die term al ergens op slaat) totaal niet. Mede door zijn stem en de producties van Danger Mouse vind ik dit album erg bijzonder en ook niet echt vergelijkbaar met andere muziek. Dus ik snap het ook niet...

Dit soort berichten plaatst hij bij (bijna) alle albums waar hij op stemt. 'Zalverig' heb ik ook al meerdere malen langs horen komen