Benjamin Clementine - At Least for Now (2015)

Het jaar 2015 gaat voor mij van start met enorme favorieten: Asaf Avidan, Marc Almond, Belle and Sebastian, Mister and Mississippi en dit debuut van Benjamin Clementine.

Zijne laatste EP staat hier in z'n geheel op plus nog wat bekende nummers dus het merendeel is bekend maar o, wat zijn die nummers mooi!

Ik ben alleen bekend met zijn EP's en een liveoptreden. Benieuwd naar het album!

Dan ken je toch al 6 nummers van dit album en Nemesis maakt 7

Benjamin Clementine - Nemesis - YouTube

Komende zondag ga ik hem live meemaken: ben benieuwd.

Mondjes dicht dan maar. Mijnheer wordt behoorlijk zenuwachtig van gekwebbel uit de zaal.

Ik heb hier zo'n zin in! Zo te zien hoef ik de EP's straks nooit meer uit de kast te trekken.

Is dat zo? Dan hoop ik dat ze stil zijn ja, maar dat hoop ik bij dit soort optredens altijd al. Als je niet wil luisteren hoepel je maar op en ga je naar de kroeg

Een bijzonder optreden, kom maar op met dat album!

Absoluut: kan nu zeker niet meer wachten. En we hadden een geweldige plek daar vooraan nietwaar

Ik ga hem vanavond zien. Kan niet wachten. Tevens mijn zitdebuut in de Paradiso, benieuwd hoe dat bevalt.

Hopelijk krijg je net zo'n mooi optreden als Rotterdam. Lantaren/Venster kwam met de volgende opmerking op de eventpage van Facebook: Dat was nog eens een performance! Bedankt voor de volledige aandacht die Benjamin Clementine van jullie kreeg. Daarmee hebben we mooi een toegift van een half uur gekregen.

Geheel mee eens....London, Cornerstone, Clementine en I won't complain werden hier al veelvuldig gedraaid; album kan nu al niet meer stuk.

Iedereen kent het verhaal onderhand wel: de in Londen geboren Benjamin Clementine (met ouders uit Ghana) vertrok naar Parijs en leefde daar een tijd als straatmuzikant in de metrostations.
Hij werd ontdekt en binnen zeer korte tijd werd Clementine een belofte waar je u tegen zegt. Zijn optreden bij Jools Holland droeg daar flink aan bij.

Ook Nederland kent zijn eigen verhaal met deze wat excentrieke artiest die altijd op blote voeten optreedt: hij kwam niet opdagen op het North Sea Jazz Festival omdat hij uit de trein werd gezet en toen maar ging lopen. Ja, dat ga je dan niet redden.

Een bijzondere man dus, en dat bleek recentelijk ook toen ik hem aan het werk zag in een muisstil LantarenVenster in Rotterdam dat helemaal uitverkocht was (een dag later was dat ook het geval in de grote zaal van Paradiso).
Een vleugel, een in zichzelf gekeerde, opmerkelijke verschijning op blote voeten en een spotje.... meer bleek niet nodig voor mij om anderhalf uur lang in een soort trance te geraken en achteraf te concluderen bij een zeer bijzonder optreden aanwezig te zijn geweest.

Twee EP's en één single waren z'n enige wapenfeiten en nu mag daar dan eindelijk zijn debuutalbum aan toegevoegd worden. En wat voor album is het geworden! Ja, een groot deel is ook te horen op die EP's dus helemaal verrassend is het wellicht niet, maar nu alles zo bij elkaar gebundeld is kan er volop genoten worden van 11 schitterende nummers waar de opmerkelijke stem van Clementine (ja, Nina Simone als vergelijk is terecht) centraal staat alsmede zijn pianospel. Er zijn ook nog 2 bonustracks die ook op de EP Glorious You te vinden zijn.

Van de bezwerende opener Winston Churchill's Boy tot afsluiter Gone: dit is huiveringwekkend goed. Een uur lang kippenvel en daarmee zo'n droomdebuut dat slechts heel af en toe eens het levenslicht ziet. Nu dus weer.
Dit voelt als Antony & the Johnsons..... ademloos neem je dit tot je om je er vervolgens helemaal in te laten onderdompelen.

Met minimale middelen (strijkers ondersteunen zijn werk hier en daar, net als een drumcomputer) weet hij het uiterste eruit te halen door zich volledig over te geven aan zijn nummers. Clementine = muziek. Dat voelde die muziekagent in Parijs dondersgoed aan, en wij als luisteraar ervaren dat ook zo.

Toch is Clementine ook niet vies van een kleine portie dramatiek hier en daar. Neem bijvoorbeeld het einde van Then I Heard A Bachelor's Cry..... je ziet zo de opera van Parijs voor je.
Overigens heeft Clementine sowieso wat meer toegevoegd. Zo klinkt London nu een stuk voller en zwaarder. Ik twijfel nog een beetje of het nu een verbetering is of niet, maar als liefhebber van bombast slaat de balans vooralsnog de goede kant op in deze.

En zo neemt Clementine je mee op een wonderlijke reis. Een reis die mij zo goed bevalt dat ik er helemaal stil van ben geworden.
Na die geweldige release van de nieuwe Asaf Avidan een paar dagen hiervoor voel ik me genoodzaakt om weer hetzelfde te doen: 5*..... omdat dat moet, omdat ik dat zo voel, omdat ik enorm ben gaan houden van Benjamin Clementine!

Volledig eens met aERodynamIC, wat een geweldige plaat. Ik was er ook bij in Rotterdam en was de dagen aan het aftellen waarop dit album beschikbaar zou komen. Geweldig.

Om te huilen zo mooi toch RvL!

Hij lost echt de torenhoge verwachting voor de volle 100% in. Meer dan dat.

Wederom goede recensie hier Aero!

Ik vind Benjamin stiekem nog wel prettiger om naar te luisteren ook. Waar ik bij Antony nog wel eens genoeg kan krijgen van zijn overdadige gebruik aan vibrato, klinkt meneer Clementine zijn stem wat meer gedoseerd en minder 'voorspelbaar'. Maar goed, dit is dan ook zijn eerste full-length album. Eens kijken of ik er na een aantal albums nog steeds zo over denk.

Ik heb nu in ieder geval enorm veel zin in dit album! Was het maar al vrijdag

Hij is in Frankrijk al uit (daar laat ik mijn vinyl ook vandaan komen deze keer)

Zo te zien is hij voorlopig nog niet op vinyl.

Vanavond eerste luisterbeurt: ongelooflijk veel zin in!

Met een beetje geluk heb ik het donderdag in de bus

Haha, uit het buitenland moet het wel lukken. Voorlopig kan ik bij geen een Nederlandse platenzaak het vinyl reserveren.

Nee dat klopt. Het moet uit Frankrijk komen. De UK moet zelfs tot maart wachten.

Edmonton, Mathematics zijn toch bonus tracks ?
correctie ingediend.

Heb het album gisteren een eerste keer opgelegd. Ik had constant het gevoel dat er meer in zit. Vandaag de Humo in de bus gehad, en (vc) besprak het album. Ik kon niet anders dan het met hem eens zijn:

Benjamin Clementine - At Least for Now - Humo: The Wild Site

"Een probleem dat zich vaker manifesteert op ‘At Least for Now’: Clementine stort zich vol op de bühne, maar lijkt zich halfweg af te vragen wat hij daar nu eigenlijk staat te beweren. Het is: kiezen voor theater op een moment dat je ook de onderbuik zou kunnen laten spreken".

Humo's landgenoten zijn dan weer jubelend, evenals Oor.
Tja, wat is wijsheid, zelf luisteren?

Benjamin Clementine ? At Least For Now - cobra.be
OOR

Het verhaal van de Engelse singer-songwriter Benjamin Clementine is fascinerend. Hij groeide op in Londen en besloot deze stad te verlaten om in Parijs als straatmuzikant aan het werk te gaan. Dit leverde hem een platencontract op waarna er twee ep’s verschenen en vele optredens volgden. Zijn sterke en indrukwekkende vocalen vermengt hij in zijn verhalende teksten.

Het debuutalbum opent met het aanstekelijke pianospel. Gedreven in zijn zang zingt hij het verhaal van Winston Churchill’s Boy. Zijn vocale bereik vult zich aan met strijkers en een schitterende doorloop in zijn verhaal. Then I Heard a Bachelor’s Cry is een treurig nummer dat vol met emoties zit. Benjamin weet vooral met zijn pianospel de luisteraar te overtuigen in het nummer. De snelheidswisselingen zorgen voor de nodige wijzigingen die niet op elk moment goed uitpakken. Het vervolg met London is er ééntje om je vingers bij af te likken. Het nummer bouwt zich op een prachtige manier op naar het indrukwekkende refrein. Het verhaal, zijn persoonlijke verhaal, vertolkt hij op een bijzonder krachtige wijze. Meeslepend en een absoluut pareltje op het album.

She said look at you look at you, why can’t you just pick a fleet
Your cup is full, your cup is full what have you not achieved
It is obvious you are trying, but its dubious stop or you will die here
You are pretending but no one is buying

Met adios wordt het tempo flink opgeschroefd en worden we gewezen op beslissingen die we maken. Iedereen maakt fouten en daar leer je een les uit, laat de boodschap duidelijk zijn. Het nummer gaat alle kanten uit, van opera tot verhalende soul. Een tussendoortje in de vorm van thee en een croissant, waarna Clementine zijn weg kan vervolgen. Het ritme wordt op Nemesis opgevoerd tot aan het grootse refrein. Het orkestrale geluid is zuiver en meeslepend en Benjamin is perfect bij stem. The People and I is een prachtig en meeslepend vervolg waarin de strijkers het voortouw nemen. Een verhaal vol emoties over Benjamin en de mensen van betekenis in zijn leven. De pianoklanken geven de song een karakter van diepe droefenis, maar toch ook weer onvoorspelbaar mooi. Ontpoppend in een groots eind, vol bombast en uitspattingen. De beats komen tevoorschijn op Condolence. Openend met een lang instrumentaal gedeelte dat aansluit bij de zang van Clementine. Op Cornerstone horen we opnieuw Benjamins fascinerende pianospel, afwisselend in tempo en zuiver in klank. Je voelt de eenzaamheid die hij bezingt, maar je bent op de plek waar je, je thuis voelt.

I've been lonely, alone in a box of my stone
They claim to be near me but they were all lying, its not true
I've been lonely, alone in a box of my stone
This is the place I know I now belong

Quiver a Little is een bij vlagen schokkende song, vol met uithalen en verschillende tempowisselingen. Het nummer pakt je moeilijk in zijn greep en laat de aandacht wat afdwalen. Afsluiter Gone is emotioneel en opnieuw bijzonder fraai uitgevoerd door Benjamin. Verhalend bezingt hij zijn teksten die binnenkomen door de prachtige pianoklanken.

Een debuut dat iedere muzikant zichzelf wel toe wilt wensen. Het lukt Benjamin je vast te grijpen in zijn levensverhalen ondersteunt door het sterke pianospel. De toevoeging van het orkest geeft de nummers meer emotionele diepte. Niet elk nummer is van een hoog niveau, maar het album vormt wel een éénheid die sterk in zijn schoenen staat.

4*

Afkomstig van Platendraaier.

Klopt en zo waren ze ook ingevoerd. Vreemd. Maar nu klopt het weer. Mijn vinyl komt vrijdag binnen en Asaf morgen. Voel me net zo'n blij kind nu


Wijsheid? Dat is deze opmerking ('zelf luisteren'). Wat zg. 'kenners' die er vaak voor betaald krijgen er van vinden zal mij worst wezen. Ik hecht meer waarde aan wat mensen op sites als deze vinden, ook al ben ik het daar ook niet altijd mee eens

Tja, dit jaar gaat hard

Dat is natuurlijk altijd het beste, Rudi!

Exactement, je kan altijd beter zelf een recensie schrijven aan de hand van je eigen luistervang. Mensen die er voor betaald krijgen schrijven vaak korte nietszeggende stukjes waar ik niet zoveel mee kan.

Aero volgend en wetende dat onze smaken overeenkomen had ik de ep's al geprobeerd maar toch er zat iets in de manier van zingen wat mij tegenstond. Dat vlugge oprakelen van tekst had ik moeite mee. Maar zo op een gehele plaat met al zijn afwisseling valt Clementine me beter. wellicht een groeiplaat....we worden verwend dit jaar: Asaf avidan, Father john misty en nu deze!

We worden zeker verwend, al blijft het een mysterie waarom ene Alex Hodgson het moet doen met 2 stemmen.... echt onverklaarbaar.... neemt niemand de moeite om zich hier eens op te storten... ben ervan overtuigd dat je er geen spijt van krijgt