Na jarenlang heavy rock slechts sporadisch te hebben gevolgd, kroop het bloed waar het niet gaan kon. Vanaf circa 2008 begon het bij mij steeds meer te kriebelen. Dankzij internet was het makkelijk om oude namen te herontdekken en de ontwikkelingen die ik had gemist in te halen.
In 2015 zat ik er weer helemaal in. Via de website van Classic Rock Magazine kwam single
Devil's in the Detail van dit
A Conspiracy of Stars langs. Fenomenaal nummer met de herkenbare stem van Phil Mogg en spetterend gitaarspel van Vinnie Moore, die ik nog kende van het melodieuze, instrumentale soloalbum
Mind's Eye uit 1986 en het beukende
Soldiers of the Night bij de groep Vicious Rumors uit hetzelfde jaar.
In die track maar liefst twee lange gitaarsolo's, een ijzersterke melodie en een uptempo en tegelijkertijd slepend ritme. Perfect geproduceerd door Chris Tsangarides, eveneens een favoriet van me uit de puberjaren. Andere single
Run Boy Run was van hetzelfde laken een pak, ik wist weer waarom ik indertijd van UFO was gaan houden... Sterker nog, mijn waardering voor zowel het oude als dit UFO is sindsdien enorm gegroeid.
Na vier albums in Duitsland te hebben opgenomen met producer Tommy Newton, werd
A Conspiracy of Stars in Engeland vastgelegd. Hoorbaar is dat Tsangarides de groep een forse trap onder de bipsjes heeft gegeven: dit blijkt de beste UFO met Moore in de gelederen. Of is het de invloed van Rob De Luca, voor het eerst vaste bassist en als zodanig zijn debuut makend op een album van het ruimteschip?
Moore nam zijn partijen weer op in The Core in de VS, toch heb ik de indruk dat Tsangarides de man deze keer heeft gedwongen om zijn grenzen eens extra te verleggen. Daarbij laat de producer de opnames kristalhelder klinken.
Minder nadrukkelijke invloeden van blues op deze UFO, al klinkt in de uptempo shuffle van
Ballad of the Left Hand Gun een slidegitaar. Eveneens ontbreekt de te vierkante hardrock van voorganger
Seven Deadly. Waar Paul Raymond op de vorige albums vaker elektrische piano speelde, klinkt deze eigenlijk alleen op
One and Only. Verder houdt hij het deze keer vooral bij synthesizer en orgel als een laag onder de gitaarpartijen, zoals zo fraai-sober gebeurt in het uittro van
Rollin' Rollin'.
Zonder ook maar één uitzondering klinken sterke composities dankzij pakkende riffs en zanglijnen; sterker nog, geen zwakke broeder te bekennen. Zelfs bonus
King of the Hill is van de buitencategorie met zijn swingende groove en licks. Kristalheldere productie en spet-te-rend gitaarwerk over het gehele album. Kippenvel nog altijd bij
Devil's in the Details, die in mijn afspeellijst met 92 mooiste gitaarsolo's staat.
Ook de hoes is fan-tas-tisch en doet terugdenken aan de opvallende hoezen uit de jaren '70 en '80, toen van Hipgnosis, hier van Tristan Greatrex. Ik heb de digipackversie met prachtige fotomontages van wat een ondergelopen fabriek lijkt. Verwijzingen naar de hoes van
Lights Out (1977)? Veel diepblauw en op diverse foto's een duikboot en
een duiker, die me doen denken aan de absurditeit die Hipgnosis indertijd op menig albumhoes etaleerde.
Favorieten kiezen is bijna onmogelijk en dus is de conclusie eenvoudig: 5 sterren. Het album haalde in maart 2015
#50 in het VK. Hierna volgde coveralbum
The Salentino Cuts. Dat die niet het bedoelde tussendoortje is geworden, kwam door de gebeurtenissen erna.
A Conspiracy of Stars is daarmee het vroegtijdige uitroepteken aan het slot van de carrière van UFO, al valt er nog veel meer te vertellen. Op dus naar de opvolger.