menu

Toto - Toto XIV (2015)

mijn stem
3,88 (140)
140 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Frontiers

  1. Running Out of Time (4:06)
  2. Burn (4:51)
  3. Holy War (5:24)
  4. 21st Century Blues (6:08)
  5. Orphan (3:55)
  6. Unknown Soldier (For Jeffrey) (5:06)
  7. The Little Things (4:34)
  8. Chinatown (5:07)
  9. All the Tears That Shine (5:09)
  10. Fortune (4:46)
  11. Great Expectations (6:48)
  12. Bend * (2:48)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 55:54 (58:42)
zoeken in:
avatar van Metalhead99
3,5
Deze nieuwe van Toto is een best fijn album geworden. Lekker in het gehoor liggende popliederen met catchy refreinen.
Het is allemaal wat aan de softe kant, maar daar komen de heren wel mee weg. Hier en daar vind ik hem wel wat lang. Zo word 'Great Expectations' (onnodig) uitgerekt tot bijna 7 minuten.
De mannen hebben hiermee weer degelijk werk afgeleverd, niets meer en ook niets minder.

avatar van JelmerHolwerda
5,0
Metalhead99 schreef:
Deze nieuwe van Toto is een best fijn album geworden. Lekker in het gehoor liggende popliederen met catchy refreinen.
Het is allemaal wat aan de softe kant, maar daar komen de heren wel mee weg. Hier en daar vind ik hem wel wat lang. Zo word 'Great Expectations' (onnodig) uitgerekt tot bijna 7 minuten.
De mannen hebben hiermee weer degelijk werk afgeleverd, niets meer en ook niets minder.


Ik vind het wel super interessant hoe je Great Expectations 'onnodig uitgerekt' noemt. Zo kunnen smaken verschillen want ik vind het nummer juist geniaal en juist het instrumentale middenstuk vind ik fantastisch. Dat voelt voor mij totaal niet onnodig en ook al helemaal niet uitgerekt.

avatar van Kronos
4,5
Inderdaad een prima nummer. Niks 'onnodig uitgerekt'.

avatar van Poeha
4,5
Maar voor mij toch niet het "Home of the Brave" waar ik op gehoopt had. Duurt me ook allemaal net wat te lang. The Little Things daarentegen ben ik inmiddels aan gewend en die is dan weer in aanzien gestegen.

3,5
Ondanks de lengte van Great Expectations mis ik juist de echte climax op het eind. Dat laatste refreintje is me net te kort en mist een extra "lift".

avatar van erwinz
4,0
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Toto - XIV - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Toto? Ik moet direct toegeven dat ik al heel lang niet meer naar een plaat van de Amerikaanse band had geluisterd.

Een blik in mijn platenkast leert me dat ik tot en met The Seventh One uit 1988 alles van de band in huis heb gehaald, maar sindsdien is er helemaal niets meer bij gekomen.

Nu was Toto de afgelopen 27 jaar ook lang niet zo productief als in de eerste tien jaar van haar bestaan, zeker wanneer we de enorme stapel live-platen die de band de afgelopen decennia heeft uitgebracht niet meetellen.

Met XIV brengt Toto immers pas haar veertiende studioplaat uit, wat betekent dat ik er sinds 1988 zes gemist heb. Of dat heel erg is weet ik niet, maar XIV mag er zeker zijn.

Een blik op de informatie in het boekje bij XIV leert me dat de samenstelling van Toto sinds het zevende album niet zo gek veel is veranderd. De bestand bestaat nog altijd uit gelouterde muzikanten, die hun sporen in de muziekgeschiedenis ruimschoots verdiend hebben. Dat was in het verleden overigens niet altijd een pre, want Toto klonk door al het muzikale vuurwerk op haar platen in het verleden ook wel eens wat plichtmatig.

Bij de beluistering van XIV moest ik een sprong in de tijd maken van 27 jaar, maar dat bleek geen enkel probleem. Op XIV klinkt Toto immers nog steeds als de band die ik ken uit het verleden. Ook XIV schakelt derhalve tussen redelijk stevige rocksongs met flink wat invloeden uit de progrock en lekker in het gehoor liggende ballads.

Eerstgenoemde songs leunen zwaar op het nog altijd fantastische gitaarwerk van Steve Lukather en de ondersteunende toetsenpartijen van Steve Porcaro (helaas de laatst overgebleven Porcaro in de band), terwijl de ballads vooral worden gedragen door de prima zangers die Toto aan boord heeft.

De criticus zal beweren dat Toto op XIV bij vlagen wel erg bombastisch klinkt en bovendien over het algemeen netjes binnen de lijnen van de arenarock of AOR kleurt. Het zijn beweringen waar wel iets voor te zeggen is, maar persoonlijk vind ik dat er bij beluistering van XIV veel te genieten valt.

In muzikaal opzicht staat het allemaal als een huis. Zoals altijd maken het gitaarwerk en de toetsenpartijen veel indruk, maar ook het bij vlagen heerlijk subtiele drumwerk op de plaat mag er zijn, terwijl ook de vocalen weer dik in orde zijn. Liefhebbers van rauwe rockmuziek of rockmuziek die nieuwe paden in slaat hadden in het verleden al niets bij Toto te zoeken en hebben dat nog steeds niet, al moet gezegd worden dat Toto op XIV meer een album band dan een singles band is en dat was in het verleden wel eens anders.

Voor de liefhebbers van knap in elkaar stekende rockmuziek vol muzikaal vuurwerk en ook nog eens verpakt in over het algemeen lekker in het gehoor liggende songs, is ook de veertiende van Toto weer een prima plaat. De wat meer epische tracks op de plaat zijn de slagroom op de taart.

Omdat het zo lang geleden was dat ik een hele plaat van Toto tot me had genomen, moest ik in eerste instantie wel even wennen aan het geluid op XIV, maar na enige gewenning voelt de veertiende van Toto inmiddels toch weer als het spreekwoordelijke warme bad. Niets mis mee. Helemaal niets mis mee zelfs. Erwin Zijleman

avatar van m1997
4,5
JelmerHolwerda schreef:
(quote)


Ik vind het wel super interessant hoe je Great Expectations 'onnodig uitgerekt' noemt. Zo kunnen smaken verschillen want ik vind het nummer juist geniaal en juist het instrumentale middenstuk vind ik fantastisch. Dat voelt voor mij totaal niet onnodig en ook al helemaal niet uitgerekt.


Helemaal mee eens!
Great Expectations is echt een top nummer

avatar van panjoe
Berichten verplaatst naar Toto

Gelieve op deze pagina alleen dit album te bespreken. Berichten over live-optredens en de samenstelling van de band kunnen op de artiestenpagina.

avatar van milesdavisjr
4,0
Een lekker album waar het sterkste gedeelte met name op de eerste helft van de plaat terug te vinden is. Met Joseph Williams terug in de gelederen levert Toto een album af dat met beide benen in het heden staat maar je soms ook doet terug verlangen naar de tachtiger jaren. De kracht van Toto zit hem tegenwoordig in de zelfverzekerdheid en ervaring. Het zijn geen jonge honden die het terrein aan het verkennen zijn en grenzen aan het verleggen zijn. Je hoort hier een band die eerder de grenzen dichter naar zich toetrekt. Daardoor voelen de songs heel natuurlijk en relaxed aan. Naar mijn mening kan dit album zich meten het betere werk van Toto. Nummers die er bovenuit steken; Burn met zijn meebrul refrein, Orphan, de vlotte opener Running out of Time en het funky aandoende Chinatown.

5,0
Toto zoals Toto hoort te klinken.

5,0
Aan iedereen die dit leest,na zoveel live albums is er een heerlijke studio album.
Tevens heeft Toto altijd veel liefhebbers cq fans in Nederland gehad,en nog steeds heeft.
Ooit de heren live zien spelen,in oude Vredenburg,Utrecht.
Deze was ten tijden van album IV,dit is een aantal jaren geleden.
Toen klonken als een klok,dat doen ze nu ook weer.

avatar van tbouwh
4,0
Fijne plaat van de band die ik morgen in Tilburg live ga aanschouwen. Echt een zwak nummer staat er niet op eigenlijk. Knap werk van deze heren, in wat toch wel de nadagen van hun carrière zijn. Favorieten zijn Orphan, Chinatown en Burn.

4,0
JelmerHolwerda schreef:
(quote)


Ik vind het wel super interessant hoe je Great Expectations 'onnodig uitgerekt' noemt. Zo kunnen smaken verschillen want ik vind het nummer juist geniaal en juist het instrumentale middenstuk vind ik fantastisch. Dat voelt voor mij totaal niet onnodig en ook al helemaal niet uitgerekt.


Ja ik ben het 100% met je eens, het middenstuk is echt legendarisch met al die instrumenten!

4,5
In stille afwachting van al het moois wat Toto-fans in 2018 staat te wachten (heruitgaves, box-set en natuurlijk een nieuwe live-bluray die wordt opgenomen in de Ziggo Dome), hier nog mijn blik op XIV. Wat mij betreft De Grote Terugkeer: geen enkel zwak nummer (ok, ballads hebben wat de overhand), Joseph Williams ouderwets goed op dreef en een tijdsduur die er toe doet. Daarnaast ook weer eens een mooie hoes (in dat opzicht vergeet ik Falling In Between maar met name Through The Looking Glass liever zo snel mogelijk).

avatar van vielip
3,0
En afgaande op de laatste concerten ook weer enkele veranderingen in de setlist. Wat mij betreft zo houden tot volgend jaar in Europa!

5,0
Niet iedereen weet is dat falling in between en through the looking glass zijn uitgebracht om de fans ,die steeds om nieuwe albums riepen ,stil te houden. Zelf vind ik deze ook niet hun beste materiaal, die ze uitgebracht hebben,maar zoals ik al eerder schreef, zijn op XIV,weer op hun best.Tevens weer een goede artwork,kan niet wachten om deze thuis aan de muur te hebben hangen.

5,0
Hoe smaken kunnen verschillen, zoals hierboven staat: ik vind Falling in Between echt geweldig. Met name de klanken van het koper op "Dying On My Feet".

XIV is ook weer een fantastisch album. Net als jullie kan ik niet wachten wat ons in 2018 te wachten staat!

avatar van Poeha
4,5
Hier heb je alvast...

Toto - Alone

avatar van vigil
3,5
Een weinig bijzondere track, als ik het goed begrepen heb 1 van de vier nieuwe songs op een zoveelste verzamelaar.

Ach als ze volgend jaar maart maar flink de Seventh one kaart gaan trekken

avatar van rkdev
4,0
Poeha schreef:
Hier heb je alvast...

Toto - Alone
Erg sterkte track als je het mij vraagt en net wat poppier dan de meeste tracks op XIV. Meer in de lijn van Isolation vind ik.

avatar van Poeha
4,5
vigil schreef:
Een weinig bijzondere track, als ik het goed begrepen heb 1 van de vier nieuwe songs op een zoveelste verzamelaar.


Drie:

Spanish Sea (uit de Isolation sessies, dus met Jeff en Mike)
Alone (nieuw)
Struck By Lightning (nieuw)

avatar van vielip
3,0
rkdev schreef:
(quote)
Erg sterkte track als je het mij vraagt en net wat poppier dan de meeste tracks op XIV. Meer in de lijn van Isolation vind ik.


Exact mijn gedachte. Prima nummer!

avatar van JelmerHolwerda
5,0
Ik vind de nieuwe track wel te gek. Nu weet ik dat ik een beetje biased ben vanwege dat TOTO een van mijn favoriete bands is, maar alsnog. Zitten toch wel weer veel mooie TOTO-achtige dingetjes in die pas bij latere luisterbeurten doordringen. Ben benieuwd naar de andere nieuwe songs!

avatar van Olivia
4,0
Ik vind 'Alone' een heerlijk nummer. Na de eerste keer luisteren was ik niet overtuigd, maar hij werd na elke herhaling beter! Misschien iets te glad hier en daar, ik zou Joseph Williams wel graag iets rauwer en meer aanwezig willen horen. Maar toch staat-ie op repeat hierzo!

avatar van ArthurDZ
Bericht over aanstaande all-in boxset verplaatst naar Toto

avatar van dreamtheater22
4,0
Ik vind de stem van Steve Porcaro ontzettend veel op die van Eric Johnson lijken. Fantastische plaat btw

5,0
Toch weer een geweldig album voor deze mannen op leeftijd, mind you

avatar van milesdavisjr
4,0
geplaatst:
Ook alweer 6 jaar oud, de laatste worp. Gemakshalve laat ik Old Is New uit 2020 even buiten beschouwing omdat dit meer een leftover album vormt dan een volledige nieuwe release. Ten tijde van de XIV tour nog in de Ziggo Dome geweest waarbij het concert een klein beetje tegenviel.

Running Out Of Time vormt een prima opener en wat opvalt; wat is Williams goed bij stem. Een fijne titel.

Burn is de volgende topsong, de aanzet naar het refrein toe is geweldig maar daar gaat het niet eens echt om, de song an sich steekt gewoon in zijn geheel goed in elkaar. Typisch zo'n song die na 1 keer luisteren je kop geramd zit.

Met de volgende track heb ik altijd wat minder gehad, zeker sterk maar het is mij net even wat te zemelig waarbij ik vind dat de zanglijnen niet altijd lekker uit de verf komen. Zeker niet slecht maar het behoort niet tot het sterkste materiaal op de plaat.

De opvolger vormt een blauwdruk voor Lukather's muze; de blues. Het is een song die op zijn lijf is geschreven. Relaxed, losjes en de gruizige stem van Steve past hier perfect bij, wederom een voltreffer.

Orphan is degelijk, weinig mis mee, hoewel het niet altijd mijn aandacht weet vast te houden. Net niet speciaal genoeg om zich echt te onderscheiden van het overige songmateriaal.

Lukather mag weer opdraven voor de leadvocals in Unknown Soldier en het blijft toch wonderlijk hoe goed de heren aanvoelen welk nummer welke zanger nodig heeft. Het nummer is goed, bombastisch maar dat jasje past deze compositie wel.

The Little Things gezongen door Steve Porcaro heeft iets ontwapenends, de song wordt klein gehouden en staat in contrast met het overige songmateriaal maar ik kan het wel waarderen.

De volgende track behoort wat mij betreft tot een van de hoogtepunten van de schijf. Het licht funky karakter, de meerstemmige achtergrondzang, het laidbacksfeertje, het heeft wel iets weg van Georgy Porgy, nog zo'n prima track waarbij deze elementen een fraai geheel vormden.

All the Tears That Shine, gezongen door Paich wordt alleen interessant wanneer Lukather het overneemt. Paich vind ik nu echt een fijne zanger om aan te horen.

Williams pakt zijn werk weer op bij Fortune, een degelijk nummer, een lekker ritme en de transities zijn goed geplaatst. Hoewel het geen opzienbarend stuk is kan ik ook weinig zwakke plekken ontdekken.

Great Expectations vormt de afsluiter en vormt een soort magnum opus waarbij de heren alles in de strijd gooien, het is episch en rijkelijk gearrangeerd. Een puntje van kritiek; het is wederom Paich die een deel van de zang op zich neemt, waarom denk ik dan als je Williams en Lukather al in huis hebt. Het nummer is trouwens prima te noemen.

Zo vormt XIV een voorlopig sluitstuk van de marathon en vormt het tevens de op 1 na beste worp van de mannen. De plaat ontbeert de klasse van veel singles van het verleden maar de heren weten na The Seventh One een zeer solide plaatje te produceren. Er staat werkelijk geen enkel slecht nummer op en dat is na zoveel jaar en evenzo vele wisselvallige platen een prestatie van formaat. Enkel The Seventh One eindigt net iets hoger maar dat is puur vanwege het feit dat ik enkele songs van die plaat nog meer indruk op mij maken.

Eindstand:

1. The Seventh One
2. XIV
3. Fahrenheit
4. Toto
5. Isolation
6. Kingdom of Desire
7. Falling in Between
8. IV
9. Mindfields
10. Tambu
11. Hydra
12. Turn Back

avatar van OzzyLoud
4,0
geplaatst:
Toto heb ik altijd maar een poprock bandje gevonden die ik links liet liggen. Niks voor mij. Steve Lukather's solowerk vond ik interessanter. Maar daar is dan ineens XIV ! Ik vind dat dit album zich onderscheid van al hun ander werk omdat ten eerste veel composities erg sterk zijn. Ten Tweede hebben merendeel van de tracks een progressieve inslag waardoor de nummers naar een hoger niveau worden getild. Exponent in deze (en voor mij dus eentje van de buitencategorie) is het machtig geweldige epos-achtige Great Expectations. Bij dit nummer wordt alles uit de kast getrokken en laat Toto zn muziekale spierballen zien. En ten derde is het ook een heel afwisselende veelzijdig album geworden wat voor mij dus dan ook een pluspunt is.
Nummers die ik zeker nog wil noemen is bv Burn, heerlijk bombastisch vol dramatisch effect. Of het vlotte Orphan met sterke melodie zanglijnen en het gevoelige All The Tears That Shine, prachtig!
Daar dit album toch "maar" een 4 scoort komt omdat er toch 3 tracks op staan die mij teveel aan het Toto doet denken die mij niet bekoren. Dat zijn The Litlle Things, Chinatown en Fortune. Niet dat het echt slechte nummers zijn want kwalitatief zijn ze in orde maar mij doet het gewoon weinig.
Naar aanleiding van dit album (en een beetje voor Steve ) heb ik ze live aan het werk gezien in 013 en wat mij het meeste opviel was dat ze een superstrakke professionele show gaven maar daardoor wellicht ook een beetje steriel en onpersoonlijk.

Gast
geplaatst: vandaag om 19:19 uur

geplaatst: vandaag om 19:19 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.