Van Morrison - Moondance (1970)

Ik heb al gehoord van kennissen dat het een ware schande is dat ik dit album niet in m'n huis heb. 't Is waar - ben ook hier van plan wat aan te doen dit jaar.

Eigenlijk zou dit album verboden moeten worden

Je kan het namelijk keer op keer draaien, en het kalmeert je bij ieder probleem dat zich kan manifesteren.

- Regenachtig dagje? Leg "Moondance" op.

- Kijk je op tegen dat dagje klussen (die verdomde verflaag, die klemmende deur, ...)? Leg "Moondance" op.

- Start de auto weer 'ns niet behoorlijk? Leg "Moondance" op.

- Denk je aan al die meiden die je nooit zal ontmoeten? Leg "Moondance" op.

- Beetje met verkeerd been uit bed gestapt? Leg "Moondance" op.

Met andere woorden: héél gevaarlijke plaat voor de platenboeren Nadat ik deze cd voor 't eerst gehoord had, wist ik dat het een héél lange tijd zou duren, voor ik nog behoefte had aan "nieuwe muziek" (wat dat ook moge wezen).

En kijk eens aan - ik had nog gelijk ook

Net voor het eerst gehoord, zeer relaxte plaat. Je komt helemaal tot rust van de heerlijke tonen van dit album. Met het titelnummer als absolute hoogtepunt..

Voorlopig een 4,5 maar zal wel naar 5 toe gaan..

In zijn geheel een prachtige plaat inderdaad. Met Moondance en Caravan als hoogtepunten...

Potverpillenpap, wat een heerlijk album is. Lekker rustige muziek met prachtige melodieen en een Van Morrison die hemels klinkt. Dit album bevalt mij 10x beter dan Astral Weeks. Dat album heb ik vaak geprobeerd te luisteren, maar het sloeg totaal niet aan. Met Moondance was het liefde op het eerste gehoor. Zo'n nummer als de titeltrack: hoe mooi en puur kan muziek zijn? Buitenaards mooi.

4,5*

En dan toch Astral Weeks nog maar eens een keer proberen......

Eigenlijk vind ik dit helemaal niet zo'n best albump. Vooruit; Moondance is een geweldig nummer en Into the mystic is nog aardig. Maar de rest vind ik maar matig en weet mij nauwelijks te boeien.

Een van mijn favoriete albums in mijn collectie. Werkelijk elk nummer is prachtig!! Krijg geen genoeg van deze cd. Vandaar 5 hele dikke sterren! (En op plek 3 in mijn top 10 aller tijden!)

Jouw smaak begint ook steeds ouder te worden Peter

Prachtig album van een fenomeen dat ik pas recent ontdekt heb (Ja, ik schaam me daar diep voor). Vooral het titelnummer is fenominaal.

Aangezien ik nog weinig van deze man in mijn bezit heb, staan me nog de nodige ontdekkingen te wachten.

Nou, hoeft niet hoor, heb deze man ook pas aantal maanden pas leren kennen en heb inmiddels deze en Astral Weeks aangeschaft. Dit album is absoluut mijn favoriet. Prachtige muziek!

ik heb hem ook pas leren kennen en hij bevalt mee zeer goed. astral weeks heb ik ook recentelijk aangeschaft en die vind ik prachtig. de rest moet ik nog even goed luisteren en dan koop ik die ook

Prachtige stem, prachtige muziek. En inderdaad de titelsong is hartstikke mooi.
Ik heb Van the Man al eens live gezien en uiteraard vele CD's van hem.

Nadat ik eerder Astral Weeks met lichte verafschuwing had aangehoord, dacht ik dat het nooit wat zou worden tussen de beste man en mij. Echter bij het horen van deze plaat begint mijn gehoorstelsel zich toch te openbaren. Heerlijke klanken rennen mijn stelsel binnen en ik zie mijzelf zitten in een rokerige, donkere nachtclub ergens in the USA, omringt door mooie vrouwen en flessen whiskey. Ik lach en begin mij steeds meer thuis te voelen. De stem, die ik op Astral Weeks niet kon aanhoren, begin ik meer te waarderen en ik voel mijn rechter voet meer en meer met het heerlijke ritme meegaan. Ik hoor jazz, country, blues door elkaar heen. Mooi hoor. Kom ik ben bescheiden.... 4,5*

Wauw!

Dit album staat al tijdje in mijn top 10 en blijft daar ook voorlopig, idd geweldig album

Wat een schot in de roos, dit album!
Stuk voor stuk prachtige, rustige, melodieuze nummers met passie. Werkelijk geen zwakke plek te ontdekken, zowel instrumentaal als compostioneel adembenemend mooi. 5*

Welk album van de beste man lijkt het meeste op dit meesterwerkje? (5*)

Moondance staat door z'n jazzy inslag vrij op zichzelf binnen Van's ouvre. Qua sfeer gaat Veedon Fleece nog dieper.

Oh ok. Vandaar dat deze plaat mijn enorm aantrekt! Wat een lekkere sound. Is Van M. verder erg van het "de eenzame man op de gitaar" ? Zoals op Astral Weeks?

Nummer Moondance

Wat ik van Astral Weeks wat jammer vind zijn de (naar het schijnt later toegevoegde) tierelantijntjes, belletjes, mellotron, etc. die de prachtige nummers iets gekunstelds geven. Elk album rond deze tijd heeft een eigen sfeer: Moondance=jazzy, Tupelo Honey=country, Saint Dominics Preview=souly en Veedon Fleece=keltischy.

Ik ga dan denk ik voor Saint Dominics Preview. Dank je!

Die is ook mooi, maar vergeet vooral Veedon Fleece niet!!

Ik meen me te herinneren dat dit album volledig live is opgenomen, met Van in de ene studio en de muzikanten in een andere.

Live opgenomen in een studio? En je bedoelt Astral weeks, nietwaar? Dat klopt. Van was blijkbaar niet erg genietbaar in de studio dus is de (buitenaardse) begeleiding (door een fenomenale cast van doorgewinterde jazzmuzikanten) apart opgenomen.

Heb deze vrijdag aangeschaft en idd, wat een meesterwerk zeg! Stuk voor stuk pareltjes, heerlijk relaxed om naar te luisteren. 5 sterren*****

Into The Mystic: onvoorstelbaar zó mooi, zó geniaal, zó goed!

Into The Mystic is inderdaad het hoogtepunt van dit album. Eigenlijk is dat nummer perfect. Daar kan echt niks aan verbeterd worden. Net als Northern Sky van Nick Drake en Flyin Shoes van Townes van Zandt perfect zijn voor mij.

Verder is dit album een klassieker met vooral een erg sterke eerste helft. De tweede helft vind ik iets minder, met als uitzondering het prachtige Brand New Day. De eerste tonen van dat nummer geven mij het ultieme "Moondance gevoel". Bovenal een collectie van zeer goede songs is het de sfeer van dit album dat me aanspreekt. Het geheel is beter dan de som der delen. Dat heb ik ook bij Harvest van Neil Young.

Dit album flirt met de 5 sterren, maar door de iets mindere tweede helft hou ik het voorlopig nog op een 4,5.

Wel wel dit klinkt totaal anders dan astral weeks. Astral weeks klinkt dramatischer, daar hou ik wel meer van. Maar op zich zijn dit zeker mooie plaatjes.

Hoe klinken de andere gerespecteerde platen ? Ik hou wel van veelzijdigheid

straks de puntjes na de voleldige luisterbeurt.

Hey, ik heb hier nog niet op gestemd zie ik. Misschien omdat ik dit album maar zelden draai.
Astral Weeks was het eerste album dat ik leerde kennen van deze man en deed toen niet zo heel erg veel bij mij. Categorie prima, maar die stem zorgde ervoor dat prima niet kon veranderen in heel erg goed.
Dit album heb ik altijd beter kunnen pruimen, ik proef hier meer soul, meer swing en ik vind de stem hier beter te verdragen (en blijkbaar ben ik de enige niet hier zie ik).
Ondanks dat nodigt Van Morrison me op de een of andere manier niet uit tot het beluisteren van meer albums uit zijn oeuvre. Voorlopig blijf ik het dus even doen met deze 2.

Het vorige album voelde zeer zwaar aan met enkele lichtpunten van vreugde.
Moondance lijkt 1 grote vreugdedans en veel toegankelijker dan Astral Weeks, ik denk dat dit komt door de drums en de eenvoudigere teksten.
Van Morrison klinkt trouwens als een zwarte man vind ik.

Mijn absolute favoriet hier is 'Everyone' het is dat kermisgeluidje dat het hem doet. Ik heb absoluut een zwak voor geluiden die je normaal niet in een lied hoort. Vandaar dat ik ook recent Tom Waits kansen geef. Die man is gewoon nog genialer.
Ik ben wel overtuigd, ik ga meerdere platen van Van een kans geven.


Het is bijna onwaarschijnlijk de sprong die ik gemaakt heb kwa muzieksmaak. Ik ben sinds jaar en dag een verstokt Michael Jackson fan, alle hits uit de jaren 80 vond ik geweldig. Tot ik een man op een message board tegenkwam, hij leerde me eerst The Beatles kennen (enkele jaren geleden) en de trein was vertrokken. Led Zeppelin, The Kinks, Bob Dylan, Tom Waits, Velvet Underground en vele vele andere behoren nu tot mijn favorieten.

Natuurlijk is Michael Jackson nog steeds magistraal en hoop ik dat hij snel nieuw werk tevoorschijn tovert. Maar toch eeuwig bedankt aan the stranger on the net

Zeer herkenbaar, Davez! Voor mijn gevoel heb ik ook enorme sprongen gemaakt met mijn muzieksmaak. Ook ik was helemaal waus van jaren 80-muziek (inmiddels behoorlijk gedaald) en heb hier pas The Beatles leren kennen. En toevallig dat je juist bij dit album dit bericht zet, want het is momenteel mijn nummer 1 in mijn top 10 Blijf dit echt een klasse-plaat vinden