Arrie schreef:
thgryda
Voor mij was GKMC de kennismaking met Kendrick en moest ik dus nog wennen aan zijn stemgebruik en stijl. Bovendien vind ik het album muzikaal ook vaak genoeg niet al te toegankelijk. Ook refreintjes als Bitch, Don't Kill My Vibe moet je even doorheen bijten. Daardoor heeft het lang geduurd voor ik het album goed begon te vinden.
Dat is voor deze anders, omdat ik Kendrick al helemaal gewend ben. Bovendien is mijn referentiekader veel breder dan drie jaar geleden. Natuurlijk is dit album wel 'heel veel', en daarom moeilijk om in één keer te behappen, maar ik vond het wel meteen heel erg goed.
Dank je voor deze uitleg, het verklaart inderdaad je mening over het album. Let wel, bij GKMC had ik hetzelfde gevoel dan jij hoor! Ook ik had tijd nodig om te wennen aan de gelikte beats en soms wat cheesy refreintjes maar eens je aan die sound gewend raakt, ga je ook zijn storrytelling en zijn lyrics meer appreciëren en sta je meer open voor de subtiliteit waarmee het, op het eerste zicht vrij simpele, centrale thema subtiel maar uiterst doordacht in het album wordt verwerkt. Ik overweeg nu pas om het album naar een 5 te verhogen en tot modern day classic te bombarderen op basis van het feit dat ik het album nog regelmatig eens opzet in de auto en het nog altijd erg sterk vind.
Best mogelijk dat ik dit album op termijn ook dergelijke status zal toedichten, maar daar is het, voor mij, nog veel te vroeg voor. Qua sound slaat Kendrick hier een compleet andere weg in dan op GKMC het geval was. Daardoor klinkt het album opnieuw heel verfrissend en ook nu heb je toch weer het gevoel dat het album erg sterk in elkaar zit. Er zijn echter wel wat nummers waaraan ik moet wennen waardoor ik het album (ondanks dat ik het ook goed vind) nog niet van een stem kan voorzien. Daarvoor is het album wat te complex imo, laat staan dat ik meteen een 5 zou geven want dat doe ik dus pas na een jaar of zelfs langer. Daarvoor moet ik het album na geruime tijd nog steeds regelmatig opleggen en quasi even sterk vinden als toen het pas uitkwam. Maar zoals ik al zei: stemgedrag verschilt van persoon tot persoon.
Wat wel vast staat is dat Kendrick positief verrast met TPAB. Ik had gevreesd dat hij de sound van GKMC wat verder ging uitmelken, dat hij hoogstens wat zou evolueren naar een subtielere versie van zijn sound en dat het daardoor aan zou voelen als een gewoon follow up projectje. GKMC verschilde qua sound wel van S80 maar was toch een logische evolutie van de hoogtepunten op dat album. Het verschil was dat GKMC veel beter werd uitgewerkt, als geheel perfect gebalanceerd werd en genoeg variatie bevatte door de toevoeging van enerzijds traditionele en anderzijds wat modernere nummers. Hier kiest hij ervoor om niet voort te borduren op het succes van GKMC maar voor een compleet andere stijl te kiezen, een stijl die hij zich zeker eigen weet te maken. Wat ook vast staat is dat er weer erg goed is nagedacht over de sfeer en de algemene sound van het album mede door de opeenvolging en evolutie van de producties doorheen het album en de ingenieuze keuze van de juiste gastartiesten op elk deel van het album. Hij levert met andere woorden, zeker weer kwaliteit af en dat is op zich al weergaloos knap. Of het voor mij ook uitgroeit tot een classic is eigenlijk louter persoonlijk en hangt ervan af of ik de sound echt ga appreciëren (en dat vermoed ik wel...) en er daardoor in slaag om alle lagen van het album volledig te doorgronden. Zo leg ik stiekem de verantwoordelijkheid een beetje bij Kendrick en spreek ik mezelf tegen want mochten die lagen simpelweg niet bestaan dan wordt het ook niet meer dan een origineel, degelijk album
