Roger Waters - The Pros and Cons of Hitchhiking (1984)

Op de hoes na, een fantastisch album. Lekker meeslepend

Ach; een naakt lekker wijf is nooit weg hoor.

Ik geef 4 sterren. Let op sexual revolution met lekkere uithalen van Clapton. Verder is 'every strangers eyes' een heel lekker nummer.
Als geheel een bijzondere CD.

Heb geen problemen met de hoes hoor. Heb meer problemen met die domme preutse Amerikanen die er op een van de recentere CD-releases een zwart vierkantje op de dame haar achterste gezet hebben... schijnheiligaards!

Maar goed, back tot the music: een schitterende Waters plaat, met inderdaad prominente aanwezigheid van Eric Clapton.... en ja, "The Pros and Cons... " is als het ware een trip .. je moet je er in onderdompelen, het verhaal mee beleven zeg maar..

Knap werkstuk!

Ik ben het hiermee eens. 5* voor dit commentaar en 4,5* voor de plaat (incl. hoes).

Mijn # 5 album aller tijden om precies te zijn. Beter dan elk Pink Floyd album zelfs als je het mij vraagt. Een concept album dat gewoon van begin tot eind tot in de puntjes perfect is. De titelsong is klassiek, maar de rest is ook grandioos: 'Go Fishing', 'Every Strangers Eyes' etc. Dit album kan ik op elk moment van de dag niet vaak genoeg horen. Beste van 1984. 5/5

Muzikaal is dit zeker een erg interessante plaat maar ja, het is dan ook feitelijk een idee dat oorspronkelijk bedoeld was voor Pink Floyd (lees het boek bij de Is There Anybody Out There box maar eens... Gilmour vond dit muzikaal ook interessanter, maar van uit dramatisch oogpunt The Wall weer sterker).

Maar... om nou te zeggen dat dit een tot in de puntjes verzorgd concept-album is vind ik ver gaan. Ik ken dit album al jaren maar om nou te zeggen dat ik weet waar dit album over gaat, nee dus... Dan vind op dat gebied Radio KAOS qua verhaal veel helderder en is Amused To Death qua thema ook wel duidelijk.

Dat is nou juist het mooie aan The Pros And Cons... dat mysterieuze... Lekker vaag, daar hou ik wel van.

Wat een fantastische titel !!!

Eigenlijk gewoon een Pink Floyd album dat die naam niet draagt, maar even goed als het beste werk van Pink floyd. Heerlijk, verrassend en afwisselend...

Wel grappig, hoeveel sites een zwart balkje over de blote billen van de dame plakken.

Nee, meer andersom. De paar albums hiervoor van Pink Floyd waren eigenlijk gewoon soloalbums van Waters....

Ik had dit album van Waters nooit eerder gehoort, maar het is een pracht plaat. (hoesjes trouwens ook).

Neh Je hoort goed dat dit een solo album is. Gilmour is duidelijk niet aanwezig op dit album. En Clapton mag nog geeneens in Gilmour's schaduw staan.
Maar das mijn schebeiden mening.

1) het album is ook daadwerkelijk voorgesteld als een PF-album. Gilmour legt meen ik in het boekwerk bij de Is There Anybody Out There (the Wall live) box uit dat Waters na Animals met twee ideeen aan kwam zetten. Een er van was met name als concept interessant, het andere muzikaal wat aantrekkelijker volgens Gilmour. De eerste was dus The Wall, het tweede Pros & Cons

2) euh.. sites plakken hem niet af.. het is de Amerikaanse platenmaatschappij die dat heeft gedaan voor hun uitgave.

Inderdaag een geweldig album. Persoonlijk zijn sterkste soloalbum. Vindt dat hij bij zijn latere albums te ver gaat in het perfect maken van een album. De spontaniteit neemt in zijn latere werk af. Ga volgende week naar zijn concert en hoop dat jij ook werk van deze cd speelt. Had touwens ooit de lp en deze was niet voorzien van een zwart balkje.

Wat een heerlijk album. Bij het beluisteren van dit album valt mij op dat ik continue wordt herinnerd aan de albums van Pink Floyd, namelijk "Final Cut" en "The Wall". Sommige passages zijn letterlijk overgenomen van de twee laatst genoemde albums. Mijn stem wordt verhoogd naar 4,5*. Ik sluit zeker niet uit dat dit 5* kan gaan opleveren.

Erg goed album wist niet wat het precies was toen ik het voor het 1st hoorde ( dacht al van wat duurt dat 1ste nummer toch lang, bleek het 1 lang verhaal te zijn, d'oh.)
Toen die dezelfde avond nog op de MP3 gepleurd en op bed eropgezet, om goed te luisteren.

Vaak val ik wel 's in slaap tijden muziek luisteren, sliep ik bijna tijdens het horen van deze CD hoor je op het 1ste nummer die vrouw zeggen "Wake Up, Your Dreaming" ik was meteen klaar wakker.

Erg goeie CD ik geef 4*

Vandaag gekocht, ikw eet niet of er een heel sarcastische ondertoon inzit, maar mag ik na 1 luisterbeurt al constateren dat dit een heeeel ander album is dan Amused to Death?

Er zit sowieso een behoorlijk aantal jaren tussen, waaruit ik de conclusie trek dat waters voor Amused to death meer tot zijn beschikking had om de plaat te kunnen maken, muzikanten,techniek etc

Amused to death is wat mij betrefd veel breder uitgewerkt er is langer aan gesleuteld en het resulaat mag er zijn

Pros en Amused zijn2 behoorlijk verschillende stukken muziek

Beide conceptplaten

Het grote verschil:

Op Pros hoor ik duidelijk nog erg veel Floyd (The Wall) op Amused nauwelijks meer en dat zie ik als een grote stap voorwaarts

Daarbij, Clapton is een behoorlijk ander type gitarist dan een Jeff beck, Clapton drukt behoorlijk zijn stempel op pros, bepaald het geluid ,terwijl beck meer toevoegend speelt


Waters bracht ervoor nog een ander werkje uit: music from 'The Body'

Op geen enkel vlak vergelijkbaar met deze 2, maar zeer de moeite waard

(aangezien jij van amused naar prons gaat, trug in de tijd, zou The Body een mooie opvolger zijn)

Ok hier was ik ook nog wel uitgekomen, alleen behalve de techniek en inderdaad het opvallende gitaarspel van Clapton, vroeg ik me vooral af of er ook een heel verschil zit in het concept van de beide albums. Dit klinkt meer als een lollig plaatje maar zonder echt een boodschap, in tegenstelling tot de duideljike maatschappelijke bedoeling van Amused to Death, of zie ik dat nu helemaal verkeerd?




Inderdaad, de chronologie zit er bij mij niet echt in Klinkt interessant, en ik sta er altijd voor open, is die plaat echter nog wel ergens verkrijgbaar?

mwa...

In het kort komt het hier op neer: The Pros And Cons Of Hitch Hiking verhaalt over Waters' eigen gevoelens en ideeën ten aanzien van het huwelijk, de relatie tussen man en vrouw, waarbij hij het 'liften' als metafoor gebruikt. Het verhaal handelt dus in feite over de voor- en nadelen van de relatie tussen man en vrouw en de gekende vraagstukken hieromtrent.

Hartelijk dank voor het (alweer) helpen

The Body

http://www.amazon.com/Music-Body-Roger-Waters-Geesin/dp/B000003BH2

en verder, een plaat van Waters is NOOIT zomaar een lollig plaatje

(al is The Body bij vlagen om te gieren , van onbenul:)

Nee dat dacht ik al, ikk schrok ook al erg..

Ik word hier maar niet warm of koud van

nog ene keer of 12 draaien maar

misschien het beste maar ja... al ben ik nooit echt onder de indruk geweest van Clapton's gitaarkwaliteiten..

Gelukkig nog iemand, ik dacht dat ik daar alleen in stond!

qua clapton valt dat nogal mee. zijn wel meer mensen die dat niks vinden.

probeer mensen maar eens duidelijk te maken dat hendrix een zo zo gitarist was. ik vind daar weinig medestanders

Ik vind Hendrix wel aardig maar meer ook niet niet. Sowieso wel een stuk beter dan ...slow..gaaap...hand..