Editors - In Dream (2015)

mijn stem
3,57
361 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: [PIAS]

  1. No Harm (5:06)
  2. Ocean of Night (5:05)
  3. Forgiveness (3:44)
  4. Salvation (5:02)
  5. Life Is a Fear (4:24)
  6. The Law (4:51)
  7. Our Love (5:18)
  8. All the Kings (4:53)
  9. At All Cost (4:54)
  10. Marching Orders (7:45)
  11. Alternative: Forgiveness * (5:17)
  12. Alternative: No Harm * (3:39)
  13. Oh My World * (4:24)
  14. Alternative: Our Love * (3:38)
  15. Alternative: Life Is a Fear * (5:03)
  16. Harm * (2:24)
toon 6 bonustracks
totale tijdsduur: 51:02
268 BERICHTEN 13 MENINGEN
zoeken in:
4,0
0
geplaatst: 31 oktober 2015, 16:24 uur [permalink]
inderdaad zo is het maar net Ozric Spacefolk,zeker als de zogenaamde 'gebruikers met zeker status op deze site' hun mening uiten maar soit enjoy music.....

 
0
kistenkuif
geplaatst: 31 oktober 2015, 16:56 uur [permalink]
Foei, hoe durven ze! Zou u de namen willen prijsgeven van die zogenaamde 'gebruikers met zekere status op deze site' dan kunnen er passende maatregelen tegen hen worden genomen.
http://www.musicmeter.nl/images/cover/8000/8073.300.jpg

avatar van Rogyros
4,0
0
geplaatst: 31 oktober 2015, 20:46 uur [permalink]
😄

avatar van west
4,0
0
geplaatst: 1 november 2015, 01:11 uur [permalink]
kistenkuif schreef:
Foei, hoe durven ze! Zou u de namen willen prijsgeven van die zogenaamde 'gebruikers met zekere status op deze site' dan kunnen er passende maatregelen tegen hen worden genomen.

Hij mag ook zijn punt maken, dat was toch juist jouw punt? 😛

 
0
kistenkuif
geplaatst: 1 november 2015, 09:23 uur [permalink]
west schreef:
Hij mag ook zijn punt maken, dat was toch juist jouw punt? 😛


Tuurlijk mag hij dat. Heb ik ergens het tegendeel beweerd? Maar dan hier te doen gebruikelijk graag met naam en toenaam als het users betreft. Nu je het over punten hebt én weer on topic: ik zie dat je een half puntje bent gezakt met je waardering voor dit album. Dat maakt me nieuwsgierig naar de reden? 😉

avatar van west
4,0
0
geplaatst: 1 november 2015, 11:50 uur [permalink]
Aanvankelijk groot enthousiasme is, zoals wel vaker (bij mij), voor een paar nummers wat gezakt. Over het geheel genomen vind ik nu een paar songs het niveau van een 9 (4,5*) halen, de rest niet meer. Vandaar.

avatar van iJorno
3,5
0
geplaatst: 5 november 2015, 17:16 uur [permalink]
Elke keer als ik hem luister word hij een stukje beter voor mij gevoel. + 0,5 voor die 3 sterren die er al stonden!

avatar van heavy
4,5
0
geplaatst: 5 november 2015, 22:58 uur [permalink]
iJorno schreef:
Elke keer als ik hem luister word hij een stukje beter voor mij gevoel. + 0,5 voor die 3 sterren die er al stonden!
Same counts for me!

avatar van Alicia
3,5
0
geplaatst: 7 november 2015, 13:03 uur [permalink]
iJorno schreef:
Elke keer als ik hem luister word hij een stukje beter voor mij gevoel. + 0,5 voor die 3 sterren die er al stonden!


Voor mij geldt het omgekeerde. Wat ik in het begin tegen dit album had, keert helaas weer terug. Met name de zang gaat mij regelmatig tegenstaan. Het zal hoogstwaarschijnlijk wel bij drie *** blijven, omdat liedjes 2 t/m 6 best goed zijn. Het is helaas geen album dat nog in zijn geheel gedraaid zal gaan worden.

avatar van Misterfool
4,5
0
geplaatst: 7 november 2015, 13:11 uur [permalink]
2 t/m 6 zou ik idd ook aanwijzen als het hoogtepunt van dit album, al vind ik Marching Orders ook wel echt een geweldig nummer.

avatar van Alicia
3,5
0
geplaatst: 7 november 2015, 13:15 uur [permalink]
Marching Orders is absoluut geen slecht nummer! Alleen minder favoriet! 😉 De nummers 2 t/m 6 gelden ook voor mij als het sterkste deel van dit album. Dat blijft!

avatar van TEQUILA SUNRISE
4,0
0
geplaatst: 8 november 2015, 02:41 uur [permalink]
Je kan je wel eens vergissen in een album, deze 5e worp van Editors deed mij in eerste instantie niet zo heel erg veel.
Ik blijf het altijd vergelijken met hun onovertroffen debuutalbum, helaas is het zo kenmerkende gitaargeluid definitief de deur uit gewerkt , iets wat ook al bij de 2 voorgangers van deze plaat het geval was.
Na diverse luisterbeurten begon het album mij steeds beter te bevallen, storend element bleef ik het feit vinden dat Tom Smith soms zijn kopstem gebruikt, dat doet afbreuk aan de kwaliteit van de songs van Editors.
Sterkste song vind ik All The Kings, zwakste broeder At All Cost.
De bonus CD is een welkome aanvulling maar voegt, behoudens een verrassende uitvoering van Forgiveness, nou ook niet bijzonder veel toe.

avatar van Cor
3,5
0
Cor
geplaatst: 9 november 2015, 21:42 uur [permalink]
Bij de eerste beluistering was ik behoorlijk enthousiast, daarna mwah. Niet sjlegt, niet sjlegt, maar de zeer sterke opener en afsluiter hadden me wat op het verkeerde been gezet. Want de rest van de songs is prima, maar niet memorabel. Het is wel echt een album met een eigen sfeer en identiteit, vind ik, dat dan weer wel. Eindoordeel: opvallend, meevaller, maar geen grootse plaat. Kom ik op 3,5***.

avatar van JoaMuse
3,5
0
geplaatst: 10 november 2015, 18:10 uur [permalink]
De beste periode van deze plaat bevindt zich halverwege. Salvation vind ik redelijk indrukwekkend. Ik had eerst m’n twijfels omdat die uitbarsting in het refrein wat geforceerd overkwam, maar uiteindelijk vielen de stukjes op z’n plaats en vind ik het echt een straf nummer. Life Is a Fear is een van de weinige nummers met hitpotentie en dus ook een logische singlekeuze, gewoon een prima nummer met catchy synths. The Law vind ik instrumentaal sterk en erg sfeervol. De vocalen van gastzangeres Rachell Goswell zorgen voor een vleugje mysterie (misschien moet ik Slowdive eens gaan ontdekken). De andere nummers zijn niet slecht (hoewel, At All Cost...), maar daar ben ik toch minder enthousiast over.

avatar van jrn
3,5
0
jrn
geplaatst: 10 november 2015, 18:49 uur [permalink]
Ik ben juist enorm enthouisast over At All Cost, al denk ik wel dat de belofte van de eerste minuut van dat nummer niet wordt ingelost. De sfeersetting vind ik fenomenaal.

avatar van WoNa
3,5
0
geplaatst: 23 november 2015, 17:19 uur [permalink]
Editors was nooit mijn band, maar met In Dream is daar toch verandering in gekomen. Deze plaat is zo fraai in balans. Het licht en de duisternis komen beide net zo mooi uit als op de prachtige cover. De opener is zo imposant. Een soort nummer dat in de toekomst voor tientallen jaren in de Top 2000 zou moeten staan, zoals bekende LP nummers uit de jaren 70 nu doen. Nick Cave is wel wat mij te binnen springt als ik na 'No Harm' luister. De mix van koude en warmte blijft mooi verdeeld over In Dream. Elementen van pop en gloomy wave komen voorbij en vinden de jaren 80 moeiteloos. Goede plaat, die misschien nog een heleboel gaat groeien de komende tijd.

Het hele verhaal staat hier op WoNo Magazine.

avatar van SirNoodle
2,0
0
geplaatst: 27 november 2015, 08:06 uur [permalink]
ik hoor heel veel 'violator' van Depeche Mode, 'röd' van Kent, maar dan in een mindere versie. Het hele album doet me weinig, vooral ook omdat het allemaal alleen maar rond zanger Tom Smith lijkt te draaien. Alles in functie van zijn stem, en voor de rest vrij voorspelbaar qua muziek. Gekunsteld en berekend, dat zit ik vaak ook te denken terwijl ik sommige nummers hoor passeren.

 
0
Ozric Spacefolk
geplaatst: 27 november 2015, 10:14 uur [permalink]
'Berekend' lees ik.
Maar is dat niet de bedoeling van popmuziek?
Geloof me, ik houd echt wel van een lekkere jam-plaat, maar dat is jazz, blues, pysch of funk. Bij pop, rock en metal mag het allemaal keurig binnen de lijntjes, hoe gelikter hoe beter.
Ik vind het ook erg knap als muzikanten in dienst van de song spelen, en iets laten klinken als een klok.

Deze Editors (en met name het begin van de plaat) laat aan mij horen, hoe goed popmuziek tegenwoordig nog kan zijn.

4,5
0
geplaatst: 9 december 2015, 20:05 uur [permalink]
no harm. pff wat een wereld nummer zeg. van mij mogen ze door gaan in deze richting

avatar van Korreltje Zout
4,5
0
geplaatst: 14 december 2015, 03:10 uur [permalink]
Zeer fraai album, met de eerste en laatste nummers als hoogtepunten. Absolute klasse. De langzame opbouw, de dramatische - soms eniszins kille- sfeer en theatrale zang passen heel goed bij elkaar en versterken elkaar. Ook de electronica is smaakvol toegepast en verstandig gedoseerd (namelijk precies goed). Ik ken maar weinig bands die muziek maken die zowel subtiel/mooi als krachtig is (A Perfect Circle is een uitzondering).

No harm mag van mij wel eens op de radio gedraaid worden (i.p.v. dat verschrikkelijke Hello).

Voor mij is dit het beste album van het jaar (die van Tool en Deftones komen volgend jaar pas uit, dus ik hoef mijn mening vast niet meer bij te stellen).

avatar van Leptop
4,0
0
geplaatst: 29 december 2015, 16:38 uur [permalink]
Prettige ontdekking. Ik heb enkel de 1e 2 albums van de heren, maar deze kan mij denk ik beter bekoren. Hoewel de 1e ook erg goed is.

avatar van oceanvolta
4,0
0
geplaatst: 29 december 2015, 21:16 uur [permalink]
Deze richting van Editors bevalt me goed, meer dan destijds bij In This Light. Ook kan ik de kopstem nu meer waarderen dan op het vorige album. Als je dit album vergelijkt met het debuut of de opvolger daarvan is het echt een wereld van verschil. Toch knap dat het niveau hoog blijft en de band nog populairder is dan destijds. Je hebt natuurlijk altijd liefhebbers van het eerste uur die dit niks vinden omdat er geen gitaren te horen zijn of omdat ze te grote zalen uitverkopen.

Ik vind Editors een geweldige band en kan de ontwikkelingen zeer waarderen. Ik denk wel dat ik The Weight nog net iets beter vind vanwege een paar geweldige uitschieters (The Phone Book bijvoorbeeld) maar dit album groeit met de dag.

avatar van PinkEclipse
4,5
0
geplaatst: 14 maart 2016, 15:21 uur [permalink]
Prachtig album, en inderdaad het eerste en laatste nummer zijn de hoogtepunten, zonder afbreuk te doen van de overige nummers trouwens. Draai hem elke dag wel.
"No Harm" moet gewoon op de radio worden gedraaid, maar dat zal wel te 'progressief' zijn.

avatar van The Lifting
4,0
0
geplaatst: 5 juni 2016, 16:09 uur [permalink]
Deze plaat is veel toegankelijker en veel meer in lijn met de vorige albums dan ik verwacht had. In tegenstelling tot veel andere vind ik 'Marching Orders' geen hoogtepunt. Het klinkt voor mij als een ripoff van dingen die de Simple Minds al veel eerder hebben gedaan. Tot en met All the Kings vind ik het erg sterk allemaal. Tikje beter dan de vorige plaat: 4 sterren.

avatar van DjFrankie
4,5
0
geplaatst: 26 juni 2016, 02:30 uur [permalink]
Prachtige versie gehoord van Marching Order op BKS. De nieuwe afsluiter van de set. Ik vind het eeln briljant nummer.

avatar van Jelle78
4,0
0
geplaatst: 2 juli 2016, 10:37 uur [permalink]
Ik luister recentelijk weer erg veel naar dit album en waar ik er eerder nog niet helemaal uit was omtrent deze "nieuwe" richting van Editors, moet ik nu toch zeggen dat het mij enorm goed bevalt. Er is in de stijl van songschrijven dan ook niet zoveel veranderd, het wordt nu alleen aangekleed met veel electronica en weinig gitaren, terwijl dat eerder andersom was. Daar moest ik even aan wennen, maar het past enorm goed bij de muziek en ik zou er geen problemen mee hebben als Editors op deze weg voort gaat.

avatar van frolunda
2,0
0
geplaatst: 28 juli 2016, 00:59 uur [permalink]
Na enkele sterke albums die qua niveau niet veel voor elkaar onder deden zakt In Dream wat mij betreft toch wel door de ondergrens.Oorzaken,allereerst was ik al nooit zo'n liefhebber van de wat theatrale zang van Tom Smith maar nu hij op hun nieuwste ook nog regelmatig de hoogte in gaat haak ik helemaal af.
Verder bevalt me de rustige,elektronische sound niet zo,vooral niet in combinatie met 'die' stem ligt er de Pathos en weltschmerz wel heel dik bovenop.Met de productie is verder weinig mis maar ik had toch graag wat meer gitaren in het groepsgeluid gehoord.
Wat de songs aangaat verdienen alleen Forgiveness en All the kings het predicaat goed.Marching orders en Life is fear zijn nog wel aardig maar de rest van de nummers is onder de maat,zeker vergeleken met de standaard die the Editors in het verleden hanteerde.
Sommige zullen de koerswijziging van de band kunnen waarderen bij mij levert ie voornamelijk teleurstelling en ergenis op.
Matig album.

avatar van BoyOnHeavenHill
4,5
0
geplaatst: 8 januari, 20:17 uur [permalink]
Aan de eerste vier platen van de Editors heb ik in totaal 19 sterren uitgedeeld, dus het is een beetje merkwaardig dat ik er zo lang mee heb gewacht om déze te beluisteren – misschien had ik onbewust toch angst dat hij zou tegenvallen na het geweldige The weight of your love. De berichten die ik hierover kreeg waren ook niet gunstig, zeker gezien het feit dat ik de laatste jaren steeds meer een hekel heb gekregen aan dat typische eerste-helft-jaren-tachtig-geluid vol synthesizers, overstuurde drums, lelijk klinkende gitaren en holle produktie (plus alle associaties met overdadige kleren, haren en videoclips die natuurlijk niets over de muziek zeggen maar bij mij wel een onaangename bijwerking geven).
        Maar hoewel deze plaat gedrenkt is in een eighties-vibe (ik hoor afwisselend New Order, Ultravox, Eurythmics, Tangerine Dream, Soft Cell, DAF, Lipps Inc., Bronski Beat en U2, maar gelukkig ook Echo & the Bunnymen, mijn helden uit 1980-1983 en voor mijn gevoel de grote inspiratoren van de eerdere gitaarplaten van de Editors) kan ik van In dream toch geen genoeg krijgen. De "kale" composities zijn redelijk eenvoudig, en wie niet van de theatrale zang van Tom Smith houdt kan op deze plaat meer dan ooit z'n lol op (en dan heb ik het nog niet eens gehad over Smiths kopstem), maar de arrangementen vol warme en gevarieerde keyboards, de incidentele maar zeer effectieve gitaarpartijen en de sterke melodieën maken hier toch een uitstekend album van, min of meer in de lijn van In this light and on this evening maar warmer en rijker. Zelfs het minste nummer van de plaat, The law (waarvan een paar loopjes mij steeds doen denken aan Let's go to bed van de Cure) heeft nog een fraai outro dat het nummer op het nippertje redt.
        Tien jaar, vijf albums, de Editors hebben mij nog steeds niet teleurgesteld. Na de eerste twee gitaarplaten hebben ze steeds stappen schuin vooruit gezet, en elke plaat daarna was anders dan z'n voorganger maar kwalitatief opnieuw van hoog niveau. Leuk dat hun eerste twee albums in de MusicMeter-top-250 staan (momenteel op de plaatsen 214 en 100), maar ook hun hier minder gewaardeerde platen daarná scoren bij mij bijzonder hoog.