menu

John Coltrane - Ascension (1966)

mijn stem
4,09 (98)
98 stemmen

Verenigde Staten
Jazz
Label: Impulse!

  1. Ascension - Edition II * (40:23)
  2. Ascension - Edition I * (38:30)
zoeken in:
voltazy
goed bezig edwynn

avatar van Edwynn
Ja ik ben helemaal om. Na luisterbeurten 2,3 en 8 wordt het alleen maar beter en beter.

Milestones
Edwynn schreef:
Ja ik ben helemaal om. Na luisterbeurten 2,3 en 8 wordt het alleen maar beter en beter.
Wat een prestatie, heb hem onlangs voor het eerst volledig in eenmaal beluisterd. Het voelde nog steeds aan als een marathon. Maar toch, eindelijk.
Blijf het een zwaar album vinden, wel een uitdaging.

avatar van Edwynn
Het is ook een best zwaar album. Het eerste rustpuntje komt pas na een kwartier. Maar als je eenmaal de grip erop hebt, is het alleen maar genieten. Er valt nog genoeg te ontdekken. Er gebeurt zo veel op de vierkante centimeter. Maar de energie en de drive fascineert enorm en die solo's zijn echt waanzinnig.

avatar van Kronos
4,5
Mooie beschrijving Edwynn.

Bij mij was Ascension vorig jaar al in de brievenbus te vinden maar ik ben er nog steeds niet aan toegekomen er eens voor te gaan zitten. Shame on me.

avatar van Edwynn
Dank.

De afgelopen tijd heb ik een beetje een jazzmanie erbij gekregen. Maar mijn ontdekkingstocht heb ik maar eventjes gestaakt. Voorlopig heb ik aan Ascension en ook Meditations meer dan genoeg.

voltazy
Edwynn schreef:
Maar mijn ontdekkingstocht heb ik maar eventjes gestaakt.


zonde

avatar van Edwynn
Geen zorgen. Gaat heus wel weer door. Maar er is nog zooo veel om te luisteren.

voltazy
Edwynn schreef:
Geen zorgen. Gaat heus wel weer door. Maar er is nog zooo veel om te luisteren.


gelukkig
en klopt, ik ben al jaren non-stop bezig

avatar van Edwynn
Overigens heb ik gemerkt dat beluisteren van Ascension (Edition I) erg helpt bij het doorgronden en begrijpen van de 2e editie (de versie die oorspronkelijk op LP verscheen, begrijp ik)

Die versie klinkt wat traditioneler dus toegankelijker. Het zijn dezelfde kaders, maar de diverse solopartijen geven elkaar wat meer ruimte zodat ze gemakkelijker te volgen zijn.

avatar van Sandokan-veld
4,5
Ascension: een moeilijke plaat. Een makkelijke plaat. Een plaat die ik meteen goed vond, toen ik hem voor de eerste keer hoorde. Een plaat waar ik nu nog steeds geen hout van begrijp.

Ascension betovert, Ascension begeestert, Ascension neemt je mee naar grote hoogte. Ascension, dat ook maar gewoon een plastic schijfje is, zoals alle andere cd’s, met muziek die je leuk kunt vinden, of niet. Je leven zal er geen centimeter mee achteruit of vooruit gaan, naarmate je de ene keuze maakt of de andere.

Ascension: een wervelstorm van wilde passie, met in het oog een bijna goddelijke rust en beheersing. Een kunstuiting die de bereidheid, nee, de drang toont om de emoties en de gedachtes te uiten die we allemaal herkennen uit het menselijk bestaan, zonder filter.

Die dingen te uiten, op de meest intelligente, waarachtige manier mogelijk.

Ascension heeft geen intellectuele bagage, stelt geen voorwaarden, sluit geen compromissen.

Ascension, waarin Coltrane als een bezetene de vernieuwing zoekt.

(Twee jaar later is hij dood.)

Coltrane, en zijn veelkoppige band, samen, alleen, door elkaar, met elkaar, achter elkaar. Elkaar versterkend, afwisselend, uitdagend. Allemaal samen, sprekend voor zichzelf, in de taal die ze het beste spraken: de muziek.

Met, door en na elkaar pratend creëren ze een meesterwerk/ een kakofonie van irritant getoeter/ (…luister en oordeel zelf).

Ascension vertelt, zoals alle goede jazzplaten, een soort verhaal. Een verhaal in muzieknoten en ritme. Blazers, piano, donderende drumslagen. Een verhaal geladen met kracht, adem, en leven.

Zijn er nog vragen? Nee, het zou oorverdovend duidelijk moeten zijn. Ascension kan namelijk volkomen op zichzelf worden beoordeeld, en wij gaan toch wel door met leven, en ademen, en liefhebben, zoals altijd.

Het kan alleen maar een verrijking zijn, dat het ook mogelijk is de wilde dans genaamd Ascension lief te hebben.

Ik zou het overigens willen aanraden.

WS da Badass
Allemachtig wat is dit allemachtig!

avatar van bart1989
4,0
bij mij valt het kwartje niet..
voor mij is dit chaos, maar wel goed uitgevoerde chaos

ik ga hem missch elke dag eens proberen op te zetten..

avatar van Kronos
4,5
Misschien kan dat helpen. Misschien ook niet.

Ik vind Coltrane eigenlijk altijd wel meteen goed en het is heerlijk om me omver te laten blazen door hem.

Maar waarom, dat is moeilijk uit te leggen. Het klinkt chaotisch maar het is geen chaos. Wel is het emotioneel zeer intens en ik kan me voorstellen dat mensen er zenuwachtig van worden. Volgens mij kwam Coltrane maar tot deze muziek door overgave en van de luisteraar wordt niet minder gevraagd. Dan is er rust in de storm van klanken en klinkt alles gewoon heel puur, zo vloeiend dat het vanzelf ontstaat maar toch nooit vanzelfsprekend is.

Misterfool
Prachtig album van Coltrane welke ik na 4 à 5 luisterbeurten op waarde kan shatten. Al vanaf de eerste tonen ontvouwt dit album zich als een warme deken. Dit album hoort bij mijn favoriete ontdekkingen van 2011 en verdient met recht de volle score.

avatar van Stijn_Slayer
5,0
Op de een of andere manier heb ik nooit zo'n moeite met een album vol vervreemdende klanken als deze. Vanaf de eerste luisterbeurt kan ik 'm goed hebben. Coltrane en co zorgen voor een enorme rijkdom aan klanken, haast muzikaal anarchistisch. Het wringt soms een beetje, het stemt soms een beetje ongemakkelijk, maar is dat niet wat echte kunst doet?

avatar van Edwynn
Hij fascineert en intrigeert direct. Maar het duurde wel even voordat ik de partijen goed in kaart had.

4,5
Stijn_Slayer schreef:
Het wringt soms een beetje, het stemt soms een beetje ongemakkelijk, maar is dat niet wat echte kunst doet?
Wat mij betreft wel, in ieder geval moderne en hedendaagse kunst. Dat wringen en uitdagen is dan ook geen intrinsieke eigenschap van het werk, maar het heeft zijn werking bij een publiek dat enige kennis heeft van culturele conventies waaraan het werk refereert. Taal(en kunst)uitingen hebben altijd het risico dat ze tot cant (moeilijk te vertalen: gemeengoed? Een term van Richard Rorty in ieder geval) verworden. Met name de canonisering van de kunst draagt hiertoe bij denk ik.

avatar van HolyGrail
Zo, die eerste luisterbeurt is me niet in de koude kleren gaan zitten. Ik ga hem de komende dagen nog wat vaker luisteren, maar het had me op sommige stukken al flink bij de strot te pakken. Beetje het gevoel alsof Coltrane en consorten hier iets 'groots' te pakken hadden, dusdanig dat het behoorlijk moeilijk is er iets zinnigs over te zeggen. Wonderlijke plaat.

avatar van scott
5,0
Dus......ik tel mee en probeer de maten en ritmes te snappen ook luister ik naar elk instrument afzonderlijk, soms 2 instrumenten volgend terwijl ik op een meer dan fatsoenlijke koptelefoon deze lp aan hoor ben ik niet instaat om het te begrijpen hoe dit gecomponeerd is. Vaak lukt het me goed om maat soorten, toonsoorten en akkoorden te horen maar hier wordt het je niet makkelijk gemaakt.
Wat spookt er door je hoofd om dit te bedenken en uit te weten voeren met een precisie en kwaliteit
dat nauwelijks is weten te evenaren. Volgens mij bereikt deze plaat de rand van de muzikale mogelijkheden die wordt getoucheerd.

En welke plaat zou ik moeten draaien om dit te overtreffen......

Misterfool
Bij Freejazz, maar wellicht schort het hierbij aan mijn kennis over muziektheorie, mag je volgens mij niet eens spreken van componeren. Ik heb wel eens gelezen dat er zelfs bij free-jazz kaders worden gelegd. Denk bijvoorbeeld aan een bepaald ritme, duur van een sectie en dergelijke, maar uiteindelijk is het vrije improvisatie. Avontuurlijke muziek dus waar de plattegrond in de hoek gesmeten wordt en je niet hoeft te verwachten aan de hand gehouden te worden.

avatar van bennerd
bennerd (moderator)
scott schreef:
En welke plaat zou ik moeten draaien om dit te overtreffen......

Volgens mij zijn er nog serieus wat. Probeer The Snake Decides van Evan Parker eens.

avatar van Soledad
5,0
Haha sowieso inderdaad. Veel vrijer dan dat wordt het niet. Wel een echte koptelefoonplaat.

avatar van judgepaddy
5,0
Het zoeken naar totale vrijheid binnen de wiskundige grenzen van de muziek. (Zo dat heb ik weer mooi gezegd )
De solo's zijn allemaal stuk voor stuk geweldig maar ik wil de piano van McCoy Tyner even apart vermelden.
Prachtig hoe hij toch vaak "rust" weet te brengen door zijn akkoorden precies op het goede moment te droppen.
Misterfool schreef:
Bij Freejazz, maar wellicht schort het hierbij aan mijn kennis over muziektheorie, mag je volgens mij niet eens spreken van componeren.

Is volgens mij inderdaad niet echt een kwestie van componeren maar meer van te voren afspraken maken en dan tijdens het spelen heel goed op elkaar letten.

Wat moeten deze gasten afgepeigerd zijn geweest na de opnames.

avatar van Sir Spamalot
2,5
Sir Spamalot (crew)
Een blik op mijn stemmen en op mijn Top Tien zegt verre van alles over mij, ik hou wel van een zijsprongetje, hoewel John Coltrane (en Miles Davis) meer zijn dan een “zijsprongetje”. Een aantal mensen op de site kennen mij ondertussen al genoeg, na al die jaren. Tot hier toe kon ik volop genieten van deze Jazz, een nog altijd redelijk onbekend terrein voor mij maar...

Dit album heb ik bij mijn eerste luisterbeurt ervaren als een beproeving, en soms zelfs een marteling, om het ontbreken van duidelijke thema's voor mij. Ik hou van thema's, ze zijn een houvast voor mij, in welk genre (dat lelijk woord alweer) dan ook, maar hier kan ik totaal geen weg mee. Voor ik een onbekend album beluister, licht ik mij graag in over de stijl, zodat ik toch een klein beetje voorbereid ben, maar dit overtrof alles.

Geen greintje spijt heb ik ervan, ik wil onontgonnen terreinen verkennen en ik zoek ook geen verschoning, ik kan ertegen, maar dit is momenteel totaal niet aan mij besteed. Als dit Free Jazz is, dan denk ik dat ik wel nog een paar keren ga proberen, maar dat ik het nooit zal begrijpen. Het is mij teveel in één keer én voor de eerste keer.

avatar van Soledad
5,0
Jammer om te horen Luc. Misschien valt het kwartje nog maar misschien ook niet. Misschien moet je iets softer instappen in de freejazz? Heb je 'The Shape of Jazz To Come' van Ornette Coleman al eens beluisterd?

avatar van Sir Spamalot
2,5
Sir Spamalot (crew)
Dat zal er zeker nog eens van komen. Dit album was iets te hyperkinetisch voor mij.

avatar van niels94
4,5
Nou vind ik dit ook maar een knap lastig album om in te komen, dat lijkt nog niet echt gelukt, zelfs, en dat terwijl ik me de freejazz van Albert Ayler en Peter Brötzmann bijvoorbeeld zeer goed laat smaken. Dus geef de moed nog niet op

avatar van Kronos
4,5
Heeft weinig zin om het te forceren denk ik. Gewoon over een jaartje of zo weer eens opleggen.

avatar van Sir Spamalot
2,5
Sir Spamalot (crew)
Dat was nu precies mijn gevoel na dit album, ik mankeer nog "ervaring".

avatar van Tony
4,0
Wat te luisteren op z'n 50e sterfdag?? Deze Ascension dan maar? In ieder geval qua titel toepasselijk vandaag. John Coltrane heeft ons verschrikkelijk veel moois nagelaten, maar dat had natuurlijk nog veel meer moeten zijn. Dankbaarheid overheerst echter en blijdschap, dat ik zijn muziek heb mogen ontdekken. Zo, koptelefoon op...

Gast
geplaatst: vandaag om 08:00 uur

geplaatst: vandaag om 08:00 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.