menu

The Byrds - The Notorious Byrd Brothers (1968)

mijn stem
4,05 (328)
328 stemmen

Verenigde Staten
Rock / Folk
Label: Columbia

  1. Artificial Energy (2:18)
  2. Goin' Back (3:26)
  3. Natural Harmony (2:11)
  4. Draft Morning (2:42)
  5. Wasn't Born to Follow (2:04)
  6. Get to You (2:39)
  7. Change Is Now (3:21)
  8. Old John Robertson (1:49)
  9. Tribal Gathering (2:03)
  10. Dolphin's Smile (2:00)
  11. Space Odyssey (3:52)
  12. Moog Raga [Instrumental] * (3:24)
  13. Bound to Fall [Instrumental] * (2:08)
  14. Triad * (3:29)
  15. Goin' Back * (3:55)
  16. Draft Morning * (2:55)
  17. Universal Mind Decoder * (3:33)
toon 6 bonustracks
totale tijdsduur: 28:25 (47:49)
zoeken in:
uilenei
Goed bezig Stijn, ik volg je helemaal.

avatar van Stijn_Slayer
4,5
pmac schreef:
(quote)



Stijn!!!???? Wat heb je gesnoven ?


Je kan het vocale gedeelte toch moeilijk ontkennen?

avatar van pmac
4,0
Stijn_Slayer schreef:
(quote)


Je kan het vocale gedeelte toch moeilijk ontkennen?


Ik geef toe dat de stemmen en harmonien van Crosby, Hillman en McGuin prachtig en uniek zijn (zeker op deze plaat) maar kunnen toch niet over Lennon, McCartney en Harrison heen wat mij betreft. Maar no worries ; ik ken je smaak en sla je verder hoog aan.

pmac schreef:
(quote)


Ik geef toe dat de stemmen en harmonien van Crosby, Hillman en McGuin prachtig en uniek zijn (zeker op deze plaat) maar kunnen toch niet over Lennon, McCartney en Harrison heen wat mij betreft. Maar no worries ; ik ken je smaak en sla je verder hoog aan.


Beatles zijn alleen mensen (alhoewel ...); zelden heb ik een dark horse - geruchten gingen dat men eerst Mr Ed ("a horse is a horse, of course (2*) unless the horse is the famous Mr Ed") had willen nemen, maar die was druk met de gelijknamige serie, vandaar de vocale bijdragen van een ander paard

En ik kan 't weten, want in da 60s toen eenieder voor Stones of Beatles was, was ik al voor Byrds.

kistenkuif
Beatles, Stones, Byrds... dat is toch appels met peren en perzikken vergelijken?

kistenkuif schreef:
Beatles, Stones, Byrds... dat is toch appels met peren en perzikken vergelijken?


Ach ik dacht, ik doe eens oud én gek - het is een verkorte weergave van uitgebreid empirisch onderzoek - nadere toelichting is te vinden in mijn post van 28 augustus, onder de afbeelding van de hoes van de Beatles-ep op De Site >> Gebruikers >> Essentiële Albums Voor je Eigen Muzikale Reis

Overigens ben ik nooit een liefhebber van David Crosby geweest - These days een extended versie van Demis Roussos - en dat begon al met die vreselijke cape die hij droeg bij een van de eerste Byrds-fotoshoots, de lolbroekigste van de klas. Het vertrek van Gene Clark daar heb ik wakker van gelegen - Echoes draai ook altijd als ik alleen ben - for fear of hearing: "draai je nu weer die sentimentele OLM?"

avatar van Droombolus
5,0
Mjuman schreef:
Echoes draai ook altijd als ik alleen ben - for fear of hearing: "draai je nu weer die sentimentele OLM?"


Een beetje stiekum in je eentje naar de dansende Regina zitten kijken zekers .........

avatar van pmac
4,0
Overigens ben ik nooit een liefhebber van David Crosby geweest - These days een extended versie van Demis Roussos - quote]


Dat schijnt heden ten dage wel weer mee te vallen. Overigens complimenten voor je top 10 lijst

pmac schreef:
Overigens ben ik nooit een liefhebber van David Crosby geweest - These days een extended versie van Demis Roussos - quote]


Dat schijnt heden ten dage wel weer mee te vallen. Overigens complimenten voor je top 10 lijst


Toen ik me ooit kritisch uitliet over Aafke Romeijn - CHIN. IND. SPEC. REST. (2013) is door één van haar vazallen/fans op Twitter die juist gebruikt ter adstructie van mijn muzikale onkennis; humor is voor velen blijkbaar een fremdkörper. Muzikaal gezien ben ik een veelvraat en weet ik nu ook weer de weg terug te vinden naar de oudere liefdes. Dit album vind ik wellicht het beste Byrds-album.

avatar van musician
4,5
Een zeer goed album inderdaad en David Crosby heeft in de meest uiteenlopende bands (en solo) geweldige muziek gemaakt.
Na zijn vertrek is het wel gebeurd met The Byrds, in allerlei opzichten.

Voorganger Younger than yesterday vind ik nog net iets beter maar het is allemaal van een zeldzame schoonheid.

avatar van Stijn_Slayer
4,5
Crosby's beste composities moesten nog komen. Het is wel interessant om te fantaseren hoe die met The Byrds hadden geklonken. Toch sla ik Neil Young, Stephen Stills, Graham Nash, Jerry Garcia, Grace Slick, enz. wel hoger aan.

Vind m.u.v. Byrdmaniax het latere Byrds repertoire best wel goed, maar het blijft een wisselvallige band. Volgens mij vind ik Gram Parsons ook net iets beter dan David Crosby, maar ik twijfel daar al zo lang over. Veel offshoots waardeer ik meer dan het moederschip: solocarrières, Dillard & Clark, Flying Burritos, Nashville West, etc.

avatar van heartofsoul
5,0
Het Nashville West -album werd volgens mij opgenomen in 1967, en was in feite dus geen offshoot van The Byrds. Wel aan te raden, als je van het spel van Clarence White houdt natuurlijk!

Stijn_Slayer schreef:
Crosby's beste composities moesten nog komen. Het is wel interessant om te fantaseren hoe die met The Byrds hadden geklonken. Toch sla ik Neil Young, Stephen Stills, Graham Nash, Jerry Garcia, Grace Slick, enz. wel hoger aan.

Vind m.u.v. Byrdmaniax het latere Byrds repertoire best wel goed, maar het blijft een wisselvallige band. Volgens mij vind ik Gram Parsons ook net iets beter dan David Crosby, maar ik twijfel daar al zo lang over. Veel offshoots waardeer ik meer dan het moederschip: solocarrières, Dillard & Clark, Flying Burritos, Nashville West, etc.


Toe maar, trek maar een potje met namen op - je snapt wel dat je aldus criss-cross the US of A gaat, de Canadese grens overschrijdt en en passant ook meerdere genres (van bluegrass naar westcoast) overcrosst.

Ik denk dat je daarmee één van de krachten van de Byrds aangeeft: van honkie bluegrass (Pretty Boy Floyd) tot westcoast (Dolphin Smile, Wasn't Born to Follow) en alles daartussen. Ook Farther Along vind ik een draak. Veel meer dan de andere namen die je noemt hadden The Byrds als constante de wisseling van samenstelling en bijgevolg een soort van inwijdings-/opleidersrol voor velen - al noemen sommigen Young wel "the mental godfather"of grunge

T.o.v. Crosby zijn multi-instrumentalist Clarence White en Chris Hillman altijd ondergewaardeerd geweest; Hillman: ook belangrijk als componist - een Hillman-song is vlot te herkennen: Girl with no Name, Time Between tov Crosby's barre Everybody's Been Burned of het vreselijke Mind Gardens; volhouden want daarna komt My Back Pages; ook de waardering voor Gram Parsons was eerder posthuum dan contemporain.

Almost Cut My Hair zet mij iedere keer aan tot denken: had het maar gedaan en was maar winkelbediende geworden. Nee, geef mij dan maar 10* liever Suite: Judy Blue Eyes

avatar van Rudi S
Stijn_Slayer schreef:
Crosby's beste composities moesten nog komen.
Volgens mij vind ik Gram Parsons ook net iets beter dan David Crosby, maar ik twijfel daar al zo lang over.

Gram beter vinden doen wij toch stiekem allemaal
Grosby kwam met in ieder geval een geweldig solo album (If I could only..)
Gram had 2 geweldige solo albums, meer tijd was hem niet gegeven.

avatar van Stijn_Slayer
4,5
@ Mjuman:

Ja, maar wel allemaal samengekomen in L.A. De roots van The Byrds zijn overigens ook al verdeeld. Hillman was echt een country/bluegrass man, Crosby en McGuinn weer folkies. Clark schipperde er een beetje tussenin.

Chris Hillmans naam wordt trouwens nog wel eens vergeten als het over het ontstaan van de country-rock gaat. Hij had zich achteraf gezien wat nadrukkelijker moeten profileren.

Crosby had wel gelijk over 'My Back Pages', vreselijk nummer. Hij haatte het en vond het een mislukt trucje om verder te parasiteren op Dylan en een hit te scoren. Vind 'Mind Gardens' en 'Everybody's Been Burned' lang niet gek, maar ik houd vooral van nummers als 'Songs with no Leaves', 'Orleans', 'Lee Shore' en 'What Are Their Names'.

Stijn_Slayer schreef:
@ Mjuman:

Ja, maar wel allemaal samengekomen in L.A. De roots van The Byrds zijn overigens ook al verdeeld.
Crosby had wel gelijk over 'My Back Pages', vreselijk nummer. Hij haatte het en vond het een mislukt trucje om verder te parasiteren op Dylan en een hit te scoren.


Dat geeft aan hoezeer Crosby vol interne tegenstrijdheden zat (en misschien nog wel zit): de olijke hippige 60s-clown uithangen en dan een quintessential nummer (voor degene die in de late 60s/early 70s de KingCorn ontgroeiden) dissen.

Doe mij dan maar Steve Stills - Turn Back the Pages. Het concert van The Byrds met oa Skip Battin, Clarence White en Gene (snorremans) Parsons in het Turfschip (Breda) was een van de eerste concerthoogtepunten.

Het CV van Hillman bevat meer en zwaardere namen dan dat van Gram - al blijven de duetten met Emmylou tranentrekkende hoogtepunten van honky-muziek - tranentrekkend dan wel positief.

avatar van Hendrik68
4,0
Het paardenhoofd zou de kop van de door Roger McGuin pas uit de band ontslagen David Crosby moeten voorstellen...
Gisteren een interview in het Dagblad van het Noorden met McGuinn. Zijn antwoord: "Als dat David Crosby had moeten voorstellen hadden we de kont van het paard wel richting de camera gedraaid"

avatar van henk01
4,5
Geen vrienden dus

avatar van Droombolus
5,0
Heeft die ouwe azijnpisser toch nog gevoel voor humor ........

avatar van nlkink
4,0
Een heel mooi album dat ik ondertussen al vier keer heb aangeschaft; twee maal op vinyl, op CD zonder bonus tracks en uiteraard later de 16 bits remaster met bonus tracks. Als je na 'Universal Mind Decoder' blijft luisteren kom je terecht in een opnamesessie die behoorlijk uit de hand loopt. Drummer Michael Clarke krijgt het jazz-achtige ritme niet onder de knie en krijgt het verbaal behoorlijk voor de kiezen. De overgebleven leden van de originele bezetting hadden kennelijk nog een appeltje te schillen met de drummer die in de tachtiger jaren met diverse (ex-) leden onder de vlag van de Byrds optrad. Die opnamesessie heeft me vanaf het moment dat ik het hoorde altijd een ongemakkelijk gevoel gegeven.

avatar van Droombolus
5,0
Dit is ook mijn 2e CD ( na het uitstekende UK vinyltje wat ik helemaal grijs draaide ) Ik heb de remaster vooral gekocht omdat de geluidskwali veel beter is waardoor het album meer als een eenheid overkomt.
Volgens die-hards heeft Curt Boettcher nog harmonie-zang gedaan op sommige nummers van deze plaat, ik neem aan na het vertrek van Croz ...........

avatar van Jaep
5,0
Fantastische plaat. Ben sinds een tijdje het werk van The Byrds gaan ontdekken en waarderen. Ik kende ze natuurlijk van de hits die nog weleens op de radio worden gedraaid. Prima spul, maar dit is toch van een andere orde! Eerder Sweetheart of the Rodeo ontdekt (via Richards' biografie, Parons, etc.), en van daaruit ook geïnteresseerd geraakt in het eerdere en latere werk van The Byrds en alle spin-offs die hierboven ook al werden genoemd. Volgens mij is dit album als geheel het meest psychedelische werk van de heren, al zijn de folk en country invloeden her en der ook herkenbaar. De harmoniezang is wonderschoon, en ik vind het basspel van Hillman er ook uit springen, met name op het onvolprezen Draft Morning. Artificial Energy springt er verder voor mij uit, steengoed!

avatar van Marco van Lochem
4,0
Het vijfde album van de uit California Amerika afkomstige band The Byrds kreeg de titel “THE NOTORIOUS BYRD BROTHERS” mee. De eerste 6 albums van deze band zijn allemaal van grote klasse en 1 daarvan is dit op 15 januari 1968 verschenen schijfje, met daarop 11 nieuwe songs, waarvan ze er 9 zelf geschreven hebben. Het rommelde aan alle kanten gedurende de voorbereidingen en de opnames van het album en dat resulteerde in een experimenteel album, met prachtige melodieën, samenzang en songs. David Crosby was in 1967 nog ontslagen door Roger McGuinn, omdat hij de andere Byrds irriteerde met zijn gedrag en zeer tegen het opnemen van “GOIN’ BACK” was, één van de 2 niet door hun zelf geschreven songs. Volgens Crosby was het een stap terug in hun ontwikkeling om dit door Gerry Goffin en Carole King geschreven op te nemen. Uiteindelijk is Crosby wel op een aantal songs te horen en zou hij vervangen worden door Gram Parsons, waarmee The Byrds in het zelfde jaar “SWEETHEART OF THE RODEO” opnemen en uitbrengen. “THE NOTORIOUS BYRD BROTHERS” wordt als één van de belangrijkste albums uit het oeuvre van The Byrds gezien, door het lef waarmee de heren de songs componeerden en de wijze van opnemen van die songs. Psychedelische country rock, dat is misschien wel de beste omschrijving van de 11 songs die op “THE NOTORIOUS BYRD BROTHERS” te horen zijn en daarmee past dit album perfect in 1968.

avatar van brandos
4,5
Marco van Lochemzegt:
Psychedelische country rock, dat is misschien wel de beste omschrijving van de 11 songs die op “THE NOTORIOUS BYRD BROTHERS” te horen zijn en daarmee past dit album perfect in 1968.
Gelukkig meer country rock dan psychedelisch; die bubbelige geluidseffecten had de plaat best zonder gekund, maar gelukkig blijven de songs vrij compact en is het materiaal vrijwel zonder uitzondering (nou ja, Space Odyssey dan) zeer sterk. Heerlijke Jingle jangle plaat en qua samenzang hadden the Byrds toch hun gelijke al niet. Dus ook voor niet-nostalgici zeer aanbevolen.

avatar van RuudC
4,5
Yes! The Byrds terug op het oude niveau!

Hier blijkt al snel weer dat ik dit album makkelijk kan blijven draaien. De laatste dagen ook veel op de achtergrond gehad, maar al verschillende keren ben ik er echt voor gaan zitten en zit ik steeds weer een half uur flink te genieten. Van mij mogen deze albums gerust wat langer duren, want het is voorbij in een zucht.

De psychedelica is niet per se minder aanwezig als op de vorige plaat, maar het is wel een stuk subtieler. Het past natuurlijk ook heel erg goed bij de dromerige folkrock van The Byrds. Laat ik maar stellen dat het overal van hoog niveau is en dat enkele songs daar toch net bovenuit steken. Goin' Back doet mij denken aan Mother Love van Queen. Helemaal op het eind zingt Freddie een stukje dat volgens mij toch echt uit dit nummer komt. Het origineel is werkelijk prachtig! Draft Morning is een mooi staaltje anti-oorlog retoriek. Zo kan ik hier en daar wel meer complimenten uitdelen. Uiteindelijk sluit dit album heel goed aan bij Turn! Turn! Turn! en is het ondanks duidelijke hits een erg goed album. Waarschijnlijk volgt een verhoging naar 5* nog wel. Dit is echt prachtig!

Tussenstand:
1. The Notorious Byrd Brothers
2. Turn! Turn! Turn!
3. Mr. Tambourine Man
4. Younger Than Yesterday
5. Fifth Dimension

avatar van Poles Apart
4,0
RuudC schreef:
Goin' Back doet mij denken aan Mother Love van Queen. Helemaal op het eind zingt Freddie een stukje dat volgens mij toch echt uit dit nummer komt. Het origineel is werkelijk prachtig!

Geschreven door Carole King (en Gerry Goffin) en ook al een hit voor Dusty Springfield... en..... (let op) niemand minder dan Larry Lurex, oftewel Freddie Mercury, in 1973. King nam het zelf ook op, maar de "originele hit versie" is van Dusty, en die vind ik net nog effe wat fraaier dan die van the Byrds (die ook puik is).

avatar van RuudC
4,5
Aja, even vergeten dat ik voorzichtig moet zijn met de term 'origineel'

Toch bedankt voor de info!

avatar van lennert
4,5
Hoogtepunt tot nu toe. Zowel de zang als het musiceren is top notch en wat zijn de teksten op songs als Draft Morning of Change Is Now toch mooi. Toevoeging van iets als de pedal steel zorgt voor wat lichte country invloeden, maar het is toch vooral psychedelica die de hoofdrol opeist. Het album heeft een flinke hoeveelheid keer op repeat gestaan zonder dat ik me verveelde (TE KORTE SPEELDUUR) en dat blijft een goed teken. Werkelijk waar wonderschoon!

Tussenstand:
1. The Notorious Byrd Brothers
2. Fifth Dimension
3. Turn! Turn! Turn!
4. Younger Than Yesterday
5. Mr. Tambourine Man

avatar van Leland Palmer
5,0
Album van meesterklasse. Ik krijg alleen al een grote grijns op m'n gezicht van die hoes. Dat paard rechts is fantastisch naast de 3 heren. Een sfeervolle ode aan de jaren 60. 'Goin' Back' is 1 van de beste platen ooit gemaakt denk ik. Wat een genot om naar te luisteren, keer op keer.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:32 uur

geplaatst: vandaag om 22:32 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.