The Byrds - The Notorious Byrd Brothers (1968)

Deze plaat roept nogal extreme reacties op. Er zijn mensen die sowieso niets moeten hebben van harmonieus hippie-getingeltangel, maar 'Notorious' drijft zelfs verstokte Byrds-adepten spontaan richting schijthuis. Roger McGuinn mag zijn ruimtevaarthobby weer eens in verband brengen met drugs en David Crosby zweeft de hele plaat boven deze aardkloot, geholpen door dolfijntjes, groepsseks en het innerlijke kind. Muzikaal is het echter puur genieten. Qua productie is 'Notorious' een van de hoogtepunten in de popgeschiedenis. Ingewikkeld gelaagd, eerst lieflijk dan weer grommend lopen de nummers in elkaar over. Dit was ook de laatste echte Byrdsplaat voor de overgang van elektrische folk naar country. The Byrds schenen altijd ruzie te maken en melodieus genie Crosby nam tijdens de opnamen op mysterieuze wijze afscheid van de groep. Hij werd op de hoes vervangen door een paard. Volgens executeur-testamentair McGuinn - die naar eigen zeggen de plaat vrijwel geheel met Chris Hillman volzong - volstrekt toeval. Maar luister naar deze plaat - en liefst veel, want het is een koppig groeiertje - en je hoort de geest van Crosby.

Daarjuist Wasn't born to follow tot twee keer toe gehoord in de filmklassieker Easy Rider. Genade god, wat een ijzersterk nummer!

Dit is HET Byrds album..

wat een meesterwerk!!!

Prachtig.

Dit is voor mij de mooiste plaat ooit gemaakt!

Ik ken geen betere.....denk ik

Ben ook redelijk onder de indruk van The Notorious Space Cowboys, maar de bijdragen van Crosby zijn behoorlijk over de top.

Hun beste plaat! Trippy en toch behoorlijk straight. Staan eigenlijk geen zwakke nummers op tot aan die extra's (daar wordt het rommelig). Toch wel een van de ijkpunten van de 60s naast odessy & oracle en sgt. pepper/ mystery tour

The Notorious Byrds Brothers is al sinds het verschijnen mijn uitverkoren elpee. Dat heeft niets te maken met enig conservatisme van mijn kan, maar met de kwaliteit van de muziek op deze plaat. Muziek die ver op haar tijd vooruit was, muziek die alle genres samenvatte en tot een hoger niveau optilde. De plaat had net zo goed vandaag kunnen verschijnen als in 1968.

Een tijdloos juweeltje, een van de beste albums ooit gemaakt. Ieder nummer gaat in ieder opzicht naadloos in het volgende over. Geen zwakke momenten of fillers. Naar mijn mening de laatste 'echte' Byrds plaat en tevens de allerbeste.

Zit hem weer eens te luisteren, heerlijk!!! Wasn't Born to Follow is één van hun beste nummers en één van de beste nummers van de 60s!

Ik moet eerlijk bekennen dat ik deze steeds minder begin te vinden. Heb hem nu wel genoeg gehoord en begrijp me niet verkeerd, het is een uitstekend plaatje, maar doe me toch maar de periode met Gene Clark. Of liever nog Fifth Dimension.
Eerste 5 nummers neigt het naar een klassieker maar daarna vind ik enkel de bonusnummers (!) nog echt de moeite waard.

Spijtig, want alle nummers zijn eigenlijk bijna even sterk vind ik. Fifth Dimension is veel wisselvalliger.

Een van de meest wispelturige platen die ik ken....Het ene moment denk ik GENIAAL!! en bij een andere draaibeurt denk ik brbrgrbrgrrb?? Tijdloos ?....dan toch tijdloos gedreutel!

Stemmingsafhankelijk dus (heb ik b.v. ook met Astral weeks van van Morrison)
Maar toch, voor die momenten dat ik schijnbaar toch in de juiste groove kom....4*

hmm astral weeks duurt gewoon heel lang voordat je die mooi blijft vinden..

nee deze oude byrds ben ik gaan aanschaffen op basis van deze site, echter ik vind het helemaal niets. simpelweg mijn stijl niet ...

een 2,5 dan toch maar ....

The Byrds wilden ook hun eigen 'Sgt. Pepper' en hoor eens wat een super-resultaat. Een lekker zweverig album met alleen maar sterke nummers. Voor mij de beste die ze ooit gemaakt hebben.
Hoewel ik Dusty Springfield een goede zangeres vind, vind ik de Byrds-versie van 'Goin' back' toch stukken beter. Waarom het eind 1967 toen het als single verscheen geen hit geweest is, kan ik niet begrijpen. De Goffin & King-song 'Wasn't born to follow' komt ook prima uit de verf en is later in de film 'Easy Rider' gebruikt.
Ik heb een keer gelezen dat het in de studio niet zo lekker ging en dat David Crosby met ruzie weggegaan is. Volgens mij was Gene Clark tijdens de opname-sessies ook even kort terug en weer weg.

Het album is zeker stemmingsafhankelijk, maar in de juiste stemming is het goddelijke muziek, dat geldt overigens ook voor Astral Weeks, dat heeft ook wat zwakkere momenten en nummers, maar blijft geniaal.
Dit is de muziek waar ik (nu 49 jaar) op mijn jongenskamer met een jointje van uit mijn dak ging, mijn klas/leeftijdsgenoten luisterden naar black sabbath en disco en soul, we hebben het over de vroege jaren 70.
Ik had het geluk oudere broers met vrienden met goede smaak te hebben, die bij ons thuis hun platen draaiden, luister ook eens naar Surf's up van de beach boys, the flying burrito btothers, gram parsons, dillard en clark, gene clark solo, the buffalo springfield en the lovin spoonful. .
En iets heel anders: soft machine, robert wyatt, uit dezelfde periode.
Overigens staat de elpee op dit moment in mijn huiskamer tegen de muur met de hoes naar voren, niet omda ik een fanaat ben, ik draai hem eens in de 2 jaar een paar keer, maar ook omdat de hoes prettige associaties oproept, ik kijk ernaar en hoor de muziek.

Hé, burts, veel van wat je daar vernoemt, heb ik in de kast en beluister ik nog vaak. Ook heel wat Byrds, helaas deze is altijd aan mijn aandacht ontsnapt.

Is deze zo sterk als bijvoorbeeld 5th Dimension ????

its better

http://users.skynet.be/fa388247/discobyrdsbyrds2.htm

Naar mijn smaak, de beste Byrds cd (lp) van de beste en invloedrijkste Amerikaanse band aller tijden.

Deze cd staat (stond) regelmatig voor 5 euro te koop in een groot winkel-keten in het land.
De reden? Ik weet het niet. Wellicht dat de echte Byrds liefhebber alles al heeft - de box-sets bijvoorbeeld.

Fantastisch album. De meest volwassen psychedelica die ik tot nu toe ooit heb gehoord! Dit album heeft nauwelijks zwakke momenten....

Fantastisch album. De meest volwassen psychedelica die ik tot nu toe ooit heb gehoord! Dit album heeft nauwelijks zwakke momenten....

Ik heb nooit echt de moeite genomen om goed naar The Byrds te luisteren. Ik kende wat losse bekende nummers, zoals Mr. Tambourine man, die me totaal niet bevielen.

Toen wist ik dit album op de kop te tikken en besloot het een kans te geven......... Wat is dit goed zeg!!! Na een aantal luisterbeurten een plaats in mijn top10. Fantastisch

Zo is dat, jawel, groot gelijk!
****1/2

Naast Younger Than yesterday de beste plaat die er is, ik krijg vooral kippevel van het nummer Goin' Back, dat is zo harmonieus en als ze dan samen zingen prachtig! Ik heb ze alle twee op lp, ik heb ze van mijn vader overgenomen en ze zijn compleet grijs gedraaid en dat zal nog wel even doorgaan!

Ik heb even gewacht met stemmen, omdat ik het gevoel had, dat dit album wel eens de volle mep van mij zou kunnen krijgen. Dat is het geval! Wat een fantastische plaat. Heerlijke psychedelica, rock en country met geweldige samenzang. Soms heb ik door de bizarre geluiden het gevoel, dat ik naar adem moet happen. Ik kan nog geen persoonlijke favoriete nummers aanwijzen, maar dat zal vast nog wel komen. Het is goed mogelijk, dat dit album op (korte) termijn hoog in mijn top 10 terecht komt.

Yeahh!!

Het antwoord van the Byrds op "Sergeant Peppers LHB" van the Beatles, en het is een uiterst geslaagd en boeiend album waar the Byrds rock, folk, country en psychedelica vermengen. "Goin back" en "I was born to follow you" vind ik bovendien de twee beste Byrds-nummers.
The Byrds zijn samen met the Beach Boys en the Doors zonder twijfel de belangrijkste Amerikaanse band uit de jaren '60.

60's Psychedelica van de bovenste plank. Zag een tijdje terug een originele persing liggen en kon het niet weerstaan het te kopen.

Ik ben me een klein jaar geleden pas goed in The Byrds gaan verdiepen, ik kende ze voorheen eigenlijk alleen maar van Eight Miles High en Mr. Tambourine Man. Verder wist ik dat wijlen Gram Parsons, die ik zeer bewonder, deel uitmaakte van dit gezelschap.

The Notorious Byrd Brothers was de eerste plaat die ik ging beluisteren van deze legendatische band. Vol verwachting door de positieve berichten hier heb ik me met volle overgave op deze plaat gestort, een plaat die me werkelijk op alle fronten heeft weten te overtuigen. Ook na 40 jaar klinkt dit album immers nog tijdloos, verfrissend, uniek en origineel tegelijk. Goin' Back, Change is Now en Wasn't Born to Follow - de track die ik direct associeerde met de magistrale film Easy Rider - zijn mijn favorieten. Nog niet eerder had ik zo'n geslaagde synthese tussen folk en psychelica gehoord en ik denk ook niet dat er ooit nog een plaat komt die dit zal overtreffen.

Inmiddels ben ik me wat meer gaan verdiepen in The Byrds en eigenlijk bevalt vrijwel alles. Op dit moment vooral Sweetheart of the Rodeo, volgende week misschien weer Fifth Dimension. Kortom: unieke band, unieke plaat, unieke sfeer: 5*

Ja, dít is wat ik zocht toen ik me eens in the Byrds ging verdiepen: psychedelische pop waar Big Star en de Flaming Groovies hun inspiratie vandaan hebben gehaald.

Prachtige en consistente plaat. Gaat direct op de wantlist!

Tribal Gathering doet ook nog eens erg aan d'oude Pink Floyd denken