Wu-Tang Clan - Enter the Wu-Tang (36 Chambers) (1993)

zitten een paar vette nummers bij zoals can it be all so simple, tearz en wu-tang: 7th chamber.

Geweldig album! Geweldige beats, die nu nooit meer gemaakt zullen worden! Dit is hoe Hip-Hop hoord te zijn!

Waarschijnlijk is hier alles al over gezegd zo te zien. Maar toch, omdat ik dit album met 5* heb beoordeeld, zal ik even een berichtje plaatsen. Dat ben ik mijn favoriete album allertijden wel schuldig lijkt me. Al is het maar omdat veel users op Mume hier via de Top 250 binnenkomen, zonder te weten wat ze nou moeten verwachten als het genre "Hip-Hop" aangegeven staat.

Even als basis, dit album is het startschot voor de Wu-Tang, een groep van negen rappers. Wat hen uniek maakt is vooral de diversiteit binnen de groep, de de bijbehorende zware producties van de RZA. Dat is zowel het sterke als het zwakke punt: Ben je op zoek naar vrolijke zomermuziek, dan is 36 Chambers waarschijnlijk niet helemaal wat je zoekt. Veel van de beats klinken alsof ze in een kelder komen, en dat kwamen ze toen ook (of ik heb verkeerde informatie vernomen). Ook is dit album naar mijn mening niet het ideale startpunt als je Hip-Hop wilt "ontdekken"... Ik raadt mensen niks af, of wat dan ook, maar dit album verschilt toch wel erg van andere rap albums. Dit komt doordat de hele sfeer op dit album klinkt dan ook alsof je je ergens in een steeg bevind, waar je je liever niet bevindt. Verder zijn de teksten zijn doorspekt met slang, als je hiermee niet bekend bent, snap je ze waarschijnlijk ook niet. Een probleem wat vaker bij rap voorkomt, maar bij de Wu is het nog "erger" als het ware.

Maargoed, over de muziek zelf: Een unieke mix tussen rauwe, soms ongepolijste beats met daarover negen even unieke MC's die hier eigenlijk allemaal op hun hoogste niveau zitten, en bovendien erg gedreven zijn. Daarnaast wordt het album gedragen als het ware door de sfeer die eromheen hangt, de Kung-Fu samples. de slang..... Alles klopt (in mijn ogen dan). Neem bijvoorbeeld de track Bring Da Ruckus, met in het begin een passende Kung-Fu sample waarmee het album eigenlijk aftrapt. Vervolgens komt een rauwe beat met daarover een gedreven RZA achter de microfoon ("Bring da mother.... Ruckus").
De kwaliteit is dat in elke verse van de rappers eigenlijk wel iets zit wat me bezig houdt. Zo is het in Bring Da Ruckus:
De agressie waarmee Ghostface zijn verse begint. De beatswitch tijdens Raekwons verse. De eerste lines van Deck. De accapella van GZA.... Alles lijkt op zijn plek te vallen. En dat is wat ik zoek in Hip-Hop. Een klassieker in elke zin van het woord.

Om verder in te gaan op de overige tracks: Op de twee solo tracks na worden de MC's op geniaale manier afgewisseld. De schreeuwerige RZA, de aggressieve Ghostface, de "lichte" GZA, de juist diepe stem van U-God, de rijmtechniek van Deck, de geniaale gestoordheid van Ol'd Dirty, de slang-rap van Raekwon, de flow van Method man, en de enkele verse van Masta Killa die classic genoemd mag genoemd worden.... Ook hierin klinkt perfectie naar mijn mening. Qua teksten zijn er ook genoeg quotables te vinden. Van brag&boast, naar meer inhoudelijkere teksten op C.R.E.A.M.:

It's been 22 long hard years and still strugglin
Survival got me buggin, but I'm alive on arrival
I peep at the shape of the streets
And stay awake to the ways of the world cause shit is deep
A man with a dream with plans to make C.R.E.A.M.
Which failed; I went to jail at the age of 15
A young buck sellin drugs and such who never had much
Trying to get a clutch at what I could not touch
The court played me short, now I face incarceration
Pacin', going up state's my destination
Handcuffed in back of a bus, 40 of us
Life as a shorty shouldn't be so rough

Ik kan wel meer quoten, en zag in sommige reacties al meer lyrics voorbij komen, maar kon deze gewoon niet laten. Het valt me sowieso op hoeveel openingslines/verses me bij zijn gebleven op dit album (waar Deck sowieso een handje van heeft).
Al met al naar mijn mening een klassieker, zowel muzikaal als de invloed eromheen. Bovendien het startschot van de Wu, waar verschillende erg sterke solo albums uit voort gekomen zijn.

Nogmaals, misschien niet het beste begin album als je Hip-Hop wilt ontdekken, omdat het toch wel erg verschilt ten opzichte van andere albums. Het duurde bij mij ook een jaar (toen ik het voor het eerst beluisterde was ik dan ook 14) voordat ik alles kon waarderen (Protect Ya Neck vond ik wel gelijk erg vet). Als je het toch doet, en waardeer je het niet, zou ik iemand aanraden om eerste andere vormen van Hip-Hop te beluisteren, en na een jaar dit album er weer bij te pakken.

Zijn er dan geen enkele minpuntjes op dit album te vinden? Voor mij persoonlijk niet. Ja misschien hadden Masta Killa en U-God een iets grotere rol kunnen krijgen. Maar hoe langer ik nadenk, ik kom eigenlijk alleen maar op de conclusie dat ik meer materiaal had gewild van deze kwaliteit. En dat zegt voor mij genoeg. 5*

Leuke recensie waarin ik mij wel kan vinden. Ik blijf het een wonder vinden dat 9 zulke getalenteerde mc's ooit bij elkaar zijn gekomen. Over U-God: Een van zijn bijnamen is niet voor niks 4-Bar Killer.

Dank u Ik vind het wel leuk om te doen.

Over U-God: Naar mijn mening samen met Masta Killa toch erg onderschat. Dat komt denk ik ook omdat ze hier zo weinig op mee doen, daardoor zijn de voor veel mensen toch de mindere gebleven. Ik vind U-God op Wu Tang Forever bij vlagen soms beter als Method Man bijvoorbeeld. En Masta Killa moet je liggen, maar is één van de weinigen die nog op zijn oude niveau bezig is.

Toch interessant wat er gebeurd zou zijn als de Wu dit album niet uitgebracht kreeg bijvoorbeeld. Hadden we dan überhaupt van deze MC's gehoord?.

Goede review, ik ben het helemaal met je eens!
Dit album is heel lang mijn favoriet geweest, maar na twee jaar had ik het wel gehoord (al duizenden keren) dus nu daalt ie helaas weer een beetje. Maar het blijft natuurlijk pure genialiteit, en je kunt nooit stoppen met het houden van Ol' Dirty.

Hip-Hop zoals het bedoeld is.
De 1e van de Wu-Tang Clan, en meteen het meest geniale hiphop album ooit. De diversiteit, die hier al eerder is genoemd, daar kan ik mij helemaal in vinden. Alles klopt gewoon. De beats, de rhymes, de MC's, de afwisseling, just perfect.

Ik denk dat ik dit album voor het eerst heb gehoord toen ik een jaar of 13, 14 was, en pas op latere leeftijd begon te waarderen.
Heb Enter The Wu sinds een paar maanden op vinyl, en dan komt deze plaat pas echt goed tot z'n recht.

gewoon in één woord GENIAAL!
beste (hip-hop) album ooit gemaakt!

alle mc's hebben een compleet andere styl,
maar toch zijn ze alle 9 bij elkaar gewoon weg geweldig!

ik heb eerst eens na zitten denken over wie ik nu de beste vond van wu-tang, en daar heb ik lang over zitten denken, maar ik kwam er gewoon niet uit, alle mc's van wu-tang zijn gewoon geweldig!
ze hebben allemaal wel gewoon iets wat me aanspreekt,
maar toch heel stiekem steekt Inspectah Deck er altijd wel boven uit, de nummers waar hij in zit spreken me nog net iets meer aan!

maar zoals ik al zei , beste album ooit gemaakt! 5!!

briljante conversatie, die intro van Method Man

''I'll fuckin', I'll fuckin' sew yo asshole closed, n' keep feedin' you, and feedin' you, and feedin' you...''

Berichten verplaatst naar Wu-Tang Clan

Ik heb sinds Enter the Wu-Tang nooit meer een album gehoord met zo'n fantastische, duistere, coherente sfeer en met zulke keiharde, rauwe beats en veelzijdige gruwelijke raps.

Het album kan in het begin misschien wat ontoegankelijk zijn maar dat is voor mij inmiddels al zo lang geleden dat ik het niet eens meer zeker weet. Dit album is één van de grote hoogtepunten in de geschiedenis van de hiphop. Ook de Wu-Tang Clan zelf heeft dit nooit meer overtroffen. Mijlpaal in de hiphop en de muziekgeschiedenis in het algemeen.

Elk nummer is goed, maar mijn favorieten zijn toch wel M-E-T-H-O-D Man, C.R.E.A.M., Bring Da Ruckus en Mystery of Chessboxin'

5 sterren voor dit meesterwerkje.

Shame on a Nigga en Wu-Tang Clan Ain't Nuthin Ta Fuck Wit' mogen eigenlijk ook niet ongenoemd blijven...
Briljant.

Ik dacht dat ik hier al op gestemd had. Nou ja, in iedergeval een van de grootste hip-hop albums vanwege het aantal klassiekers dat op het album staat.

Het beste album van de Wu tang clan in mijn optiek. Hier zijn alle beats erg rauw en dat past gewoon goed van de clan. Grote uitschieters zijn CREAM en Da mystery of chessboxin.

Idd het beste album van Wu, alles is rauw en dat is nou het dope aan dit album, hoogtepunten zijn 'Protect Ya Neck', 'C.R.E.A.M. en 'Can it be all so simple'. Een terechte vijf.

Berichten en tips over welke Wu-Tang gelieerde plaat na deze beluisterd zou kunnen worden, verplaatst naar Wu-Tang Clan

Een van de enige platen die ik de maximale score waard vind. Het maakt niet uit hoe vaak ik hem luister het gaat gewoon nooit vervelen. Hoogtepunt van het album vind ik toch wel Da Mystery of Chessboxin, wat ik ook de beste wu-tang track ooit vind. Zelfs het Kung-Fu Sampeltje in het begin vind ik beter dan de meeste andere.

Enter the Wu-Tang!
Absolute classics,Te rauwe beats van the RZA en 9 mc's met enorm veel talent.
Hier wat lyrics:

"GHOSTFACE, catch the blast of a hype verse
My glock bursts, leave in a hearse, I did worse" (Bring da Ruckus)

"Shame on you when you stepped through to
The OL DIRTY BASTARD, straight from the Brooklyn Zoo" (Shame on a Nigga)

"The GZA, One who just represent the Wu-Tang click
With the game and soul, of an old school flick" (Clan in da Front)

"Back in the days of eight now, makin a tape now
RAE gotta get a plate now" (Can It Be All So Simple)

"Who be gettin flam when they come to a jam?
Here I am here I am, the METHOD MAN" (M.E.T.H.O.D Man)

"Roughneck, INSPECTAH DECK s on the set
The rebel, I make more noise than heavy metal" (Protect ya Neck)

Naar mijn mening het Beste Hiphopalbum ooit gemaakt.
Punt.

wat is die verse van method man op shame on a nigga toch geniaal maar dat zijn eigenlijk alle verses op dit album

Vooral zijn flow is daar echt ongeevenaard.

Ik heb geen verstand van Hip-Hop en ken het genre ook niet goed genoeg. Dus mij past enige bescheidenheid bij de beoordeling van dit album. Ik heb alleen de zogenaamde klassiekers 'Illmatic' van NaS, 'It Takes A Nation.....' van Public Enemy en deze plaat beluisterd, omdat ze vaak in allerlei toplijsten voorkomen. Maar van die 3 bevalt deze me slecht. Wat een gesnoef en opgefokt gedoe, zeg. "Ik zal je fokkin dit...." "Oh ja, dan zal ik jou fokkin dat....", etc. Ik kan er helemaal niets mee. En ook muzikaal wordt ik niet verrast. Bij die 2 andere albums word ik soms nog heel even geprikkeld door een aardig, opvallend stukje muziek, maar hier blijft dat helemaal uit. En dan dat geklets met elkaar. Het is toch geen documentaire? Maar ja, ik heb er geen verstand van.

Door dat praten komt er een beetje sfeer vind ik juist .

DIt album en Illmatic zijn nou ook niet bepaald de beste albums om mee te beginnen als je het mij vraagt. Die van Public Enemy ken ik niet, dus daar kan ik niet over oordelen. Ik wil je wel wt hip-hoptips PM' en, die je waarschijnlijk beter zouden smaken, hoor.

Inderdaad! Je moet er ff inkomen misschien .

Imo kun je beter niet beginnen met dit album (Wu-Tang Clan in het algemeen), als je niet veel verstand hebt van hip-hop. Geloof me, toen ik nog niet veel verstand had van hip-hop, dan vond ik dit album maar saai. Maar nu draai ik hem zeker wekelijks.

Dat doe ik dan weer niet . wel maandelijks denk ik. misschien toch maar is mijn stem aanpassen naar 4.

Deze plaat heeft dat ook wel erg dat geklets en zo wat je noemt. Toen der tijd was dat gewoon geweldig. Ik was er ook fan van. Ik had dit soort muziek nog nooit gehoord en ik vond het fantastisch. Nu inmiddels vind ik het zelf allemaal wat overdreven. Af en toe luister ik deze plaat nog wel skippend hier en daar.

Verder goede raps op deze plaat qua flow en zo. Wu tang heeft erg goede rappers in huis. En op deze plaat springt de frisheid en het gedreven zijn er af. Het rappen voor food zeg maar.

Probeer anders eens een ander album van de wutang of 1 van hun members bijvoorbeeld Forever, Liquid Swords, Ironman.

Dit gaat weer offtopic. Jammer dat het topic over Hip-Hop voor beginners of haat/liefde keihard is gefaald uiteindelijk. Vond deze quote wel opmerkelijk:



In een zekere zin wel

Overigens is dit album voor iemand die de slang niet kent en uberhaupt niet echt thuis is in hiphop lastig te begrijpen denk ik.

ik snap ook niet alle slang, maar ik kan het album heeeel prima luisteren hoor

Als je af en toe eens wat films of sketches ziet waar afro amerikanen lekker verbaal tekeer gaan, kom je toch een heel eind hoor.