Wu-Tang Clan - Enter the Wu-Tang (36 Chambers) (1993)

Dat kan je gewoon zien bij stemmen hoor Eazyfan 2x Biggie

Ik heb er ook drie met de volle mep, waaronder deze

Hoe toevallig allemaal ik ook

Tsja, ik ook

De La Soul zei het al he:
3, That's the magic number

Damn vandaag weer eens geluisterd..en mijn zege heeft deze plaat ook, deze heeft 5* dubbel en dwars verdiend

De hedendaagse trend op deze site is ondertussen dat je bij je nummer 1 album een lap tekst plaats (toch Cath en Eazyfan?). Ik kreeg daar ook bij deze zin in. Hoewel woorden eigenlijk niet meer nodig zijn gezien de status van dit album op deze site (veruit hoogstgeplaatste hiphopalbum in top 250). Nummer voor nummer heeft hierbij geen zin, het is namelijk de kracht van het album dat het als geheel zo sterk staat. Vanaf de allereerste rap wordt de toon meteen gezet met een van de sterkste openingen in de geschiedenis. Ghostface Killah verdient de props voor de perfecte start van de kennismaking met 's werelds grootste hiphopgroep ooit. Op de duisterste beat van de plaat (en dat zegt wat op deze plaat!) begint hij met het uitschreeuwen van zijn naam:

GHOSTFACE! , catch the blast of a hype verse
My glock bursts, leave in a hearse, I did worse
I come rough, tough like an elephant tusk
Ya head rush, fly like Egyptian musk
Aw shit, Wu-Tang Clan spark the wicks an'
However, I master the trick just like Nixon
Causin terror, quick damage ya whole era
Hardrocks is locked the fuck up, or found shot
P.L.O. style, hazardous, cause I wreck this dangerous
I blow sparks like Waco, Texas

Op deze eerste track leren we al meteen 5 van de 9 grootmeesters kennen: Ghostface Killah, Raekwon, Inspectah Deck, the GZA en in mindere mate (alleen refrein) the RZA. NUmmer twee wordt bij elkaar gespit door de twee meest beruchte leden: (uiteraard) The Ol Dirty Bastard en Methical/Methodmza oftwel Method Man. Een kort en energierijke track welke je humeur ten goede komt.
De intro van Clan in da Front representeert de sfeer perfect. Een duistere snaar die, de introductie verzorgt door de RZA (die ongeveer heel Staten Island voorsteld), goed ondersteund. Daarna volgt een van de twee solotracks. Laten we zeggen dat the GZA daar alvast goede reclame maakt voor zijn soloplaat die in 95 zal volgen.
The 7th Chamber is gewoon een typische Wu-Tangtrack waar ik weinig over kwijt wil behalve dan dat deze tot mijn 3 favorieten hoort.
De rustigste en wat mij betreft ook de allerbeste track is Can It Be All So Simple. Geweldig samplegebruik door the RZA welke perfect aansluit bij sfeer van het nummer. De eerste storietelling is bij deze ook een feit. Raekwon en Ghostface gunnen ons een kijkje in het straatleven van de WTleden.
Dan zijn we bij de pauze van deze voorstelling. Je hoort een interview waarin alle WT-leden worden getypeerd nog voordat alle leden gerapt hebben. Maar daar komt snel verandering in want in Da Mystery of Chessboxin' komen én U-God én Masta Killah met legendarische verses. Met name die van Masta Killah is groots want elke houder van dit album kan deze inval ondertussen gegarandeert dromen:

Homicide's illegal and death is the penalty
What justifies the homicide, when he dies?
In his own iniquity it's the
Master of the Mantis Rapture comin at cha

Over vette invallen gesproken:

(RZA - Wu-Tang Clan Ain't Nothin Ta F' Wit)
I be tossin, enforcin, my style is awesome
I'm causin more Family Feud's than Richard Dawson
And the survey said -- ya dead
Fatal Flying Guillotine chops off your fuckin head
MZA who was that? Aiyyo, the Wu is back
Makin niggaz go BO BO!, like on Super Cat
Me fear no-one, oh no, here come
The Wu-Tang shogun, killer to the eardrum!

Tel daarbij op een beat waarbij je niet stil kan blijven zitten en een vers van the Rebel INS waar je je vingers bij aflikt en je hebt wederom een heerlijke track...
Enfin, storietelling lijkt hét ding van Raekwon want ook het tweede storietellingnummer wordt geopend door de dikste van het stel. Toch is het Inspectah Deck die de show steelt in C.R.E.A.M. Briljant hoe die man beelden kan schetsen. Echt als een film zie je voor je wat hij vertelt.
Wat volgt is de tweede solotrack genaamd Method Man. Een van de simpelste tracks welke vooral onder grappig geschaard moet worden. Eigenlijk een opmaat voor de grootste track aller tijden van deze bende: Protect Ya Neck. Op Masta Killah na doen ze allemaal hun zegje en elk zegje is memorabel. Elke rap verschilt van stijl, elke rap gaat gepaard met een gigaload van energie, elke rap betekent kippenvel! De beat is enkel en alleen een freestylebeat die doorgaans alleen voor een battle gebruikt zou worden. Werkelijk ongelofelijk verslavend nummer en overigens als allereerste opgenomen. Over een goed begin gesproken.
Met deze track had het album eigenlijk af moeten sluiten. Tearz is ook een goede track maar wordt gewoon overschaduwd door zijn voorganger. Ook The 7th Chamber pt.2 is klasse (met name doordat je amper doorhebt dat het een rmx is; hij lijkt - op de verses na - namelijk haast in niets op de echte versie). Method Man rmx is helaas wat overbodig, maar dat doet gelukkig niet af aan de genialiteit van deze plaat.
Dit zijn dus louter lovende woorden voor een meesterwerk. Maar wat onderscheid dit album van de andere albums? Nou, het feit dat dit album overkomt als één grote freestyle. En stiekem schuilt er in die freestyle wel productie van het allerhoogste niveau. The RZA speelt met de beat zoals de rappers met woorden spelen. Echt van zeldzame klasse.
Ik ben het lot eeuwig dankbaar dat deze rappers elkaar gevonden hebben en samen de beste plaat aller tijden hebben gemaakt.


P.S. 5 Sterren
(en excuses voor het feit dat ik toch nog alle nummer een voor een langs ben gegaan...)

Nergens voor nodig, en zeker niet als het zo'n mooi bericht is .
Euhm dat is wel beetje vreemd. Niet om op te scheppen ofzo maar ik kan zometeen 10 links geven van mijn lange berichten. Daarme beschouw ik mezelf zeker niet beter dan de rest ofzo, nooit. Maar gewoon. Maar jouw bericht nu is erg mooi

ik heb dit album net voor het eerst geluisterd omdat dit het hoogst genoteerde hiphop album in de top 250 was. Maar ik snap dat niet. ik vind dit echt geen goed album, heel onrustig.
Maar leg mij nou is uit wat hier nu zo goed aan is. want ik kan honderden betere hiphop albums als deze opnoemen

maar je gaf wel eerst een 5?
en Niek, mooie recensie

iedereen was so positief, ik gaf alvast een 5 voordat ik het ging luisteren, niet egt slim.
nu ik hem weer luister wordt het al wel wat beter.
misschien moet ik er gewoon even aan wennen

ja 1 tip, gwoon dom naar luisteren opneiuw en steeds opneiuw, je gaat het vanzelf goed vinden

Haha, de waarheid als een koe!

Vind ik niet, ik luisterde naar de samples die gebruikt werden en de overtuiging.
Toen naar de stemmen en toen naar de teksten, opeens klonk het allemaal als 1 perfect geheel.

de cd wordt al beter, maar het zal nooit mijn favoriete cd worden. Ik hou meer van rappers met een rlxte flow en een wat rustiger. Dit vind ik soms een beetje geschreeuw en te onrustig

Natuurlijk niet, je hoeft het niet goed te vinden.
Je kan ook iets goed WILLEN vinden natuurlijk...
Luister gewoon wat je zelf chill vind.

ik dacht deze staat zo hoog in de top 250. wou toch ff weten waarom,
maar ik snap het niet

Toen ik deze op goed geluk had aangeschaft (kende indertijd alleen nummers als Uzi, The Jump Off, Do Ya Really en Gravil Pit van WT) dacht ik eerst een miskoop in handen te hebben. Het duurde echt lang voor ik hem leerde waarderen. Nu staat deze voor mij persoonlijk op eenzame hoogte. Dus hij is het wel waard een flink aantal keer te luisteren voordat je hem definitief afschrijft. Ik denk dat hiphop4ever daar vooral op doelt..

Deze cd staat samen met Raekwon's OB4CL voor mij op de definitieve nummer 1, al vind ik Rae's album net iiiiieeeetjes beter, niet veel maar wel een klein beetje
Toch is het altijd een feest om deze in zijn geheel te beluisteren

Ik heb nou een paar dagen vaak beluisterd, en ik moet zeggen dat het toch wel waar is dat je hem gewoon vaker moet luisteren want het is egt super dope album. Had ik van te voren zeker niet verwacht.
Hij komt nu zelfs in mijn top 10
met 4,5*

Ik vond hem meteen al goed, heb dit nooit een slechte of middelmatige cd gevonden

Tja wat kan ik eigenlijk nog zeggen over deze plaat nadat Niek zijn wijze woorden heeft gesproken en de rest natuurlijk met vol lof over deze plaat kan spreken. Laat ik beginnen met het feit dat ik me kan voorstellen dat er users zijn die denken van WTF is dit voor overgehyped vehikel. Het is is ook vrij rauw en niet al te toegankelijk en het was dus ook voor mij even slikken de eerste keren. Toch kwam er een keerpunt dat mijn kijk op deze plaat heeft veranderd. Dit is gewoon een must-have voor elke Hip-Hop fan! Alleen al de complete Wu-Tang sound en sfeer die de plaat uitstraalt is uniek en zal wellicht en helaas nooit meer geëvenaard kunnen worden. Tekstueel en kwa word play is het gewoon fuckin' dope. Alle mc's hebben wel wat belangrijks te melden en bij niemand had ik echt het gevoel van tja wat moet ik daar nu mee. Natuurlijk heeft iedereen zijn voorkeur en ook ik heb mijn favoriten er tussen zitten. Elke track is gewoon een pareltje en het is voor 't eerst dat ik moeite heb met het kiezen van een favo track. Dit is gewoon een klassieker onder de Hip-Hop albums en bevat dan ook een status die niet meer gauw gehaald meer kan worden

zoo dan, helemaal stil na het lezen van niek's bericht om daarna meteen actie te ondernomen: dit pareltje onder het stof vandaan gehaald! wederom kippenvel all over the place, wat blijft die ouwe hiphop toch moddertjes en moddertjes VET rrrrrrrrrrr

thanks niek voor het herontdekken van mn hiphopcollectie en dan met name deze klassieker onder de klassiekers!!

Wat me nog effe opviel aan dit album is dat U-God en Masta Killa beide enkel maar op 1 track meerappen: "Da Mystery Of Chessboxin'" dit is mijn favorite track op dit album maar het valt me op dat deze 2 ook lid waren van de Clan. Het is precies of het 2 gastartiesten zijn LoL.
Hun tijd kwam in '97 zeker toen Wu-Tang Forever uitkwam.

U-God rapt sowieso ook op Protect your neck. Misschien zelfs nog een andere, maar Master Killah was idd destijds nog niet echt een volwaardig lid.

ja twee regels ofzo in Protect Ya Neck, maar hij staat wel weer heel veel op Wu-tang forever, zelfs een solonummer

Masta Killah word ook in het boekje niet als lid genoemd. U-God wel.

zag hem voor 9.99 bij FRS liggen, toch maar ff origineel kopen, weer een klassieker bij de collectie

krijgt toch als derde 5* sterren van mij, hoe meer ik deze luister hoe genialer het wordt, dit is egt vet rauwe hip hop, ik begin er steeds meer van te houden,
stijgt ook naar top 3

goede cd maar eerlijk gezegd hou ik meer van de hip hop van nu.
tearz is wel de max van een song

*3.5*

als tearz de minste is van de cd waarom vinden dan andere 21 mensen dat ook niet tearz krijgt 21 stemmen voor beste song op de cd dus da wilt toch ook wat zeggen over u smaak.