Bruce Springsteen - Tunnel of Love (1987)

Dat nummer Tougher than the rest

" Well, it's saturday night - you're all dressed up in blue "

Waar is dat tijd dat mijn klasmaatje Ronny op de speelplaats schreeuwde: "Ik wil iets spectaculairs horen! Ik wil iets nieuws, iets om te dansen, iets om uit de bol te gaan."

Ronny zou niet veel hebben aan Tunnel of Love , denk ik zo maar.

Samples??? Breakbeats ??? Geen spoor van te bekennen hier

Maar de verhalen die Springsteen hier vertolkt, zijn werkelijk ma-gis-traal! Springsteen zei over deze plaat: "Het is de man van Born in the USA die thuiskomt".

Wel, die thuiskomst verloopt verre van gesmeerd. De relaties tussen man/vrouw hier zijn danig gedeukt, verscheurd dat er bijna geen hoop meer lijkt op een goede afloop.

Behalve Tougher Than the Rest , springen Cautious Man : On his right hand Billy'd tattooed the word love/And on his left hand was the word fear

And in which hand he held his fate was never clear

en het nog ijzingwekkender Brilliant Disguise eruit: Is that you baby/or just a brilliant disguise ... I'll play the faithful man/But just don't look too close

Prachtige plaat

De man van Born in the USA komt na tien jaar thuis, om er achter te komen dat hij ergens 'down the road' getrouwd is. De vrouw van zijn keuze blijkt niet de juiste te zijn en de nieuwe wereld waar hij in terecht is gekomen blijkt geen belofte meer te houden.
Geen belofte van hoop, verzoening en vrijheid.

Bruce zelf laat dit ook goed zien. Op de cover geen spijkerbroek met t-shirt en geen pet meer. In plaats daarvan zien we een man in pak; clean en gestyleerd.

Wellicht het meest typerende van dit album is het grotendeels ontbreken van de E-Street Band. Geen rauwe power, geen scheurende sax, geen doordringende drums. De productie is over het algemeen wat kaal (prettige en juiste uitzondering Spare Parts) en daardoor komen de teksten en de gevoelens die de teksten willen uitdragen goed tot hen recht.

Bruce wilt zijn nieuwe lot (lees:last) zo goed mogelijk dragen:
as I watch my bride coming down the aisle
I pray
for the strength to walk like a man
(walk like man)

En:
and you've got to learn to live with what you
can't rise above if you want to ride on down
in through this tunnel of love
(tunnel of love)

Indertijd hoopte de wereld op een nieuwe Born in the USA, maar die wens kwam niet uit. Zo groot als dat The Boss geworden was met de Born in the USA tour en het Live '75-'85 album, zo groot zou hij nooit meer worden. Dit album was wat betreft de doodsteek. Er was hier haast geen tienermuziek op te vinden. De onderwerpen, waren de onderwerpen voor dertigers. De muziek te zacht. Alleen de live versie van Tougher than the Rest deed nog het meest denken aan iets waar tieners naar konden luisteren.
De Tunnel of Love tour daarentegen was wel erg bijzonder, met het klassieke concert in Rotterdam.

Het zou even duren voor Bruce weer z'n richting vond. Ongeveer drie jaar later voor:
house got too crowded, boots got too tight
and I don't know where I am going tonight...
going down to Lucky Town...
(lucky town)
Terug de weg op, nieuwe belofte zoeken......

Nou fish, slechts één uitdrukking voor zo'n bericht:

Dit blijft toch een plaat waar iedere seconde voor mij essentieel is

OK, soms klinkt de productie als een romantische B-film (het orgeltje van Federici wordt bij momenten wel erg opengedraaid) ...

Maar toch ... toch

En vergeet ook niet Brilliant Disguise.. Prachtnummer!!

Tougher than the Rest...het wordt door velen omschreven als een niemandalletje... Springsteen omschreef het ooit als 'spooky' maar het is misschien wel mijn favoriete Springsteen nummer...

Prachtig prachtig nummer is dit, vooral de live versie van zijn optreden in brussel, kippenvel

Ook mijn favoriete Springsteen-nummer! Dit hele album is fantastisch trouwens, tevens mijn favoriet van hem, 4,5*

Ik heb weinig toe te voegen aan alle (overigens schitterende) recensies.
1 ding wil ik echter opmerken, waar ik (tot op heden) nog niemand over gehoord heb.

Is iemand de chronologie in het album opgevallen? Het hele album vertelt in chronologische volgorde de stappen waar een relatie in terecht kan komen.

Van het eerste verlangen in Ain't got you, Tougher than the rest en All that will allow naar een stabiele relatie in Walk like a man en Tunnel of love.

Tijdens Tunnel of love wordt de luisteraar al geconfronteerd met de schaduwzijde en valkuilen in een relatie.

Tijdens Two faces en Brilliant Disguise is er geen ontkomen meer aan. Over de eens zo gelukkige relatie zijn donderwolken gekomen. Mooi is dat Springsteen hierin uiterst kritisch en eerlijk over zijn eigen rol is.

De berusting komt in One Step Up (when I look at myself I don't see the man I wanted to be). Het onvermijdelijke afscheid in When you're alone. Zelfs in dit nummer weet Springsteen de schuldvraag in het midden te laten.
En aan het eind van de cd is de hoofdpersoon weer alleen in het ietwat desolate Valentine's day.
Tussen de genoemde nummers staan dan ook nog Cautious man en Spare Parts. Ze vallen buiten de chronologie, maar passen er goed tussen. Ik beschouw ze als de "rustpuntjes" op het album

Tunnel of love is niet mijn favoriete Springsteen cd, maar door de combinatie van de schitterende teksten, de sfeergevoelige muziek en het chronologische aspect toch zeker een 4* cd. Om deze redenen kan je deze cd gewoon niet op shuffle afspelen.

net als mijn voorganger vind ik dit een album waar je geen nummer vanskipt, gewoon omdat alle nummers passen.

Prachtig album,

Over Tougher than the rest is genoeg gezegd, nu weer naar gaan luisteren.

Walk like a man en one step up zijn ook schitterend.
Een van zijn mooiste albums

Born to Run, The River en The Wild, The Innocent & The E Street Shuffle, die drie vind ik beter dan dit Tunnel of Love.
Wàt nog niet wil zeggen dat ik dit hier een slecht album zou vinden, absoluut niet.
Het leuke is dat je dit album van begin tot eind als één geheel kunt zien en het is een aangename plaat om naar te luisteren. Vaak wat ingetogen, nooit melig en als steeds goede teksten.

All that Heaven will Allow, Brilliant Disguise, Valentine's Day en de titelsong spreken me het meest aan. En ook Tougher than the rest natuurlijk.

Tja, ik kan er niet aan doen, ik ben een enorme fan, dus :
4 sterren ****

Twee dingen vallen me op bij dit album:

-1)
Dat er totaal geen woord wordt gerept over het nummer "One
Step Up", de nummer 4 hier op de "favoriete tracks lijst" van dit
album. Ik vind dit namelijk één van de twee, samen met "Downbound Train" van het album Born In The USA, beste nummers van Bruce ooit.

-2)
Wat ik ook niet begrijp, naar mijn bescheiden mening uiteraard,
Dat de nummers "Spare Parts"" en zeker "Two Faces" hier zo slecht gewaardeerd worden (1 miserabel stemmetje). Ze staan dik onder de rustigere (wat mij betreft de mindere tracks) nummers op dit album.

Waarschijnlijk ligt dit laatste aan het feit dat op dit album volgens de stemwaarderingen 3 topnummers staan en je maar 3 favoriete tracks mag uitkiezen.

3,5*
Met nog kans op een lichte verhoging in de toekomst als ik die rustigere nummers misschien meer ga waarderen.

De muziek vind ik niet spectaculair op deze, maar daartegenover staat dat de sferen geschept werkelijk perfect zijn. Een stuk muziek voor de easy moments: soms beetje verdrietig, tikkeltje eenzaam maar alle songs gedragen door een warme klank. Enig 'minpuntje' is mij 'Tougher than the rest'. Die staat live als eigen b-side, die vind ik gewoon grandioos veel mooier.

Wat `n schitterende titel heeft dit album .
alleen de titel verdient `n paar sterren en nummer 7.

Heerlijke plaat dit. Ik mag Springsteen en die slicke 80's sound wel.

mooiste tekst die de man ooit heeft geschreven:

God have mercy on the man
Who doubts what he's sure of

dit stukje tekst schiet elke dag door mijn kop heen.

Prachtig! Zeer mooi album waarin iedereen zich één keer in z'n leven in kan verplaatsen. Prachtig de volgorde van de nummers(zoals hierboven te lezen), en het klinkt mooi en rauw tegelijk. Prachtige teksten!

It’s just nobody knows baby where love goes
But when it goes it’s gone gone..
(When You're Alone)

Nog mooier vind ik zelfs:

But there's things that'll knock you down you don't even see coming
And send you crawling like a baby back home

Bruce's scheidingsalbum.Na het megasucces van Born in the U.S.A. volgde de scheiding van Julianne Phillips en dat mondde uit in dit album.Kleine bespiegelingen over een relatie die langzaam maar zeker uitdooft.Het magistrale "Tougher Than the Rest" en het cynische "Brilliant Disguise" zetten de toon voor een album over de nasleep van een huwelijk waarin beiden zich nooit echt prettig moeten hebben gevoeld.Springsteen benadrukt niet alleen zijn kant ,maar belicht ook de kant van de partner in dit proces.Mooie plaat derhalve met een voor iedereen herkenbare themathiek.

heerlijk album van bruce en 1 van mijn favorieten van hem. natuurlijk is tougher than the rest 1 van mijn favorieten, maar mijn lievelingsnummer van het album is toch brilliant disguise. een heerlijk sober nummer met een beeldschone tekst. ook ain't got you vind ik heel leuk omwille van de tekst. verder vind ik ook het titelnummer en all that heaven will allow supermooi. enkel cautious man vind ik wat tegenvallen, maar das maar een rotte plek in dit prachtige album.

Dit album was een favorietje van een goede vriend van mij en dat was wel opvallend te noemen omdat het in die jaren '80 toch voornamelijk allerlei top 40 hits waren die door zijn boxen schalden.
Op de een of andere manier vormde Bruce daarop een behoorlijke uitzondering. Zodoende heb ik dit album in die tijd echt heel erg vaak gehoord, misschien wat te vaak want toen het contact verwaterde (mensen gaan nu eenmaal hun eigen weg) verdween Tunnel of Love ook naar de achtergrond.
Ik schrok een beetje van mijn eigen beoordeling die te laag was omdat ik dit nu ik het weer aan het herontdekken ben toch eigenlijk nog steeds behoorlijk sterk vind en dat het de tijd dik heeft weten te overleven, maar dat is iets wat voor zo'n beetje alle albums van de man wel opgaat denk ik.
Fijn om dit weer eens voorbij te horen komen in elk geval.

Zeer sfeervol album. Destijds hield ik op de LTS een spreekbeurt over hem met dit als actuele album (tja ik moest het toch ergens over hebben) Ik weet nog dat ik het 1ste uitgebrachte nummer Brilliant Disguise hoorde en helemaal enthousiast was. Typisch zo'n moment van waar was je op dat moment, zo goed is me dat bijgebleven. Inhoudelijk heb ik niet zoveel toe te voegen op wat al eloquent vermeld is. Misschien niet mans beste plaat maar wel zijn persoonlijkste en een van de mooiste scheidingsplaten die er zijn denk ik zo. Waarbij Tougher than the Rest een Bruce klassieker is geworden. Ook mooi om te zien hoe bij de live-clip daarvan Bruce kwinkelerend naar Patti keek en andersom. Het had ineens niets meer van doen met die mevr. Philips nee Bruce had zijn maatje gevonden en de rest is history.

Na het stevig rockende "Born in the USA" komt Bruce Springsteen met een meer ingetogen album over zijn verbroken relatie. Zoals gewoonlijk schitterende teksten en enkele popklassiekers op dit album als "Tougher Than the Rest" en "Brilliant Disguise", al vind ik het slotnummer "Valentine's Day" ook erg mooi.
Niet het beste Springsteen-album, maar zeker niet te laten liggen als je het voor enkele euro's ergens kunt vinden.

Springsteen's misschien wel meest persoonlijke album. De man zat even in een diep dal door scheidingsperikelen en dat resulteerde in een plaat die wat ingetogener is dan de megakraker Born In The U.S.A.
Hier is The Boss duidelijk niet de rocker die het opneemt voor de minder bedeelden arbeiders en andere maatschappelijke misstanden.
Hier is hij de sombere Singer/Songwriter die het bestaan maar even moeilijk kan verkroppen.
Tunnel Of Love is vooral een kwetsbare eerlijke plaat met weinig zwakke plekken. Kippevel krijg ik nog altijd bij Tougher Than The Rest , One Step Up , When You're Alone en Valentine's Day.
De plaat werd voor Springsteen begrippen geen groot succes.
Ik blijf dit zijn meeste onderschatte plaat vinden.

Een van zijn mooiste !

Tja, ToL is al jaren mijn nummer 1 en zal dat ook nog wel even blijven. Na Born in the USA, was dit mijn 2e zelfgekochte cd. Dit was toch wel andere koek dan die stamper uit 1984. Een zeer ingetogen cd met liedjes, die gaan over de scheiding met zijn toenmalige vrouw Julienne Phillips.

Als 13jarige, was dit eerst wel even slikken. ik kende alleen het nummer Tougher Than The Rest voordat ik het album aanschafte. Na een paar keer luisteren was de interesse in het album wat vervlogen.

Na aankoop van meerdere Springsteenalbums begon ik een paar jaar later ook Tunnel of Love weer te draaien. De puzzelstukjes kwamen in elkaar geschoven en ik kreeg het gevoel alsof veel nummers op dit album voor mij geschreven waren. Als 15jarige worstelde ik, net als iedere andere puber met vele "probleempjes", waarbij de teksten van ToL mij als het ware door deze tijd heen sleurden.

Bv -When you're Alone (zelf ook eenzame periodes gekend)
-Walk Like A Man(groot willen worden)
-One Step Up(met tegenslagen)

en vooral mijn bijna alltime favourite nummer Tougher Tan The Rest. Dat nummer heeft in elke rottige periode in mijn jeugd mij er weer doorheen gesleepd.

The road is dark
and it's a thin thin line
But I want you to know I'll walk it for you any time
Maybe your other boyfriends
couldn't pass the test
Well if you're rough and ready for love
honey I'm tougher than the rest

Deze passage gaf en geeft me steeds kippevel. Het nummer gaat over de liefde voor Patti Scialfa, maar mij gaf het nummer me het gevoel van onklopbaarheid, zoiets van kom maar op, ik ben wie ik ben en ik ben geen sukkel, maar een jonge man die er toe doet, en Springsteen-fan is. Dat was in 1990 ook zeker niet stoer.

Dit album heeft me dus ook in zekere zin een stuk waardigheid naar mezelf toe gegeven en daar ben ik Bruce erg dankbaar voor.

Samen met BITUSA is dit de enige studiocd op MuMe die ik 5* heb gegeven, omdat deze 2 albums imo de 2 belangrijkste cds uit mijn leven zijn en waarschijnlijk wel overtroffen worden door kwaliteit op andere albums, maar niet door importantie voor mij.

ToL is nog even beter dan BitUSA, doordat de singles op dit album niet top 100 allertijdenhitjes zijn geworden, itt tot de singles van BitUSA(vooral Dancing in the Dark en I'm on Fire). Nee de singles van Tunnel of L:ove zijn van mij, ze zijn geweldig(Tougher, Tunnel of Love, Brilliant Disguise en One Step Up).

Ook de teksten op Tunnel of Love zijn voor mij heel belangrijk,(zie hierboven). Op geen ander album zijn de teksten zo important voor de kwaliteit van de cd. Vaak kan het mij niet schelen wat de zanger cq zangeres zingt, op dit album maakt de tekst deel uit van het nummer.

Ik ben ook nooit op vakantie gegaan zonder ToL mee te nemen. Elke vakantie ligt mijn trouwe vriend weer klaar voor 43 minuten genieten.

Tunnel of Love is niet gekend als het beste wat Bruce Springsteen geschreven heeft, dat zijn toch vooral de 4 albums Born To Run, Darkness, Nebraska en The River. Het kan mij allemaal niet schelen Tunnel of Love is mijn nummer 1 voor altijd, Tunnel of Love is hemels, Tunnel of Love en Bruce Springsteen, ik kan me geen leven zonder hen bedenken

Mooie hommage Johannes

Mijn favoriete album van The Boss en met name de 2e helft kan me zeer bekoren; soms 'vervang' ik Two Faces daar door Tougher Than The Rest en dan is het één prachtige 'tocht' vanaf Tunnel Of Love naar Valentine's Day.....