menu

Bruce Springsteen - Tunnel of Love (1987)

mijn stem
3,81 (490)
490 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Columbia

  1. Ain't Got You (2:11)
  2. Tougher Than the Rest (4:35)
  3. All That Heaven Will Allow (2:39)
  4. Spare Parts (3:44)
  5. Cautious Man (3:58)
  6. Walk Like a Man (3:45)
  7. Tunnel of Love (5:12)
  8. Two Faces (3:03)
  9. Brilliant Disguise (4:17)
  10. One Step Up (4:22)
  11. When You're Alone (3:24)
  12. Valentine's Day (5:10)
totale tijdsduur: 46:20
zoeken in:
sugartummy
och germ=brabants. tougher than the rest is ook één van mijn favourite springsteen nummers. heb deze cd ooit gedeeltelijk opgenomen;nrs 3 6 78 11 dus niet. van het titelnummer begrijp ik mijn keuze toen, intro is inderdaad afschuwelijk, ik zal niet verder zijn gekomen, is toch geen slecht nummer en ook de andere die ik nu pas ontdek zijn goed. een mooi, op zijn manier intiem album.

avatar van Dibbel
4,5
Och germ, tis niks as stront en derrem...
Maar niet deze fijne plaat, welke mijn allereerste CD was...
Prachtalbum waar ik nog op terug zal komen.

avatar van Marty McFly
5,0
sugartummy schreef:
heb deze cd ooit gedeeltelijk opgenomen;nrs 3 6 78 11 dus niet.


Gruwelijk!

Cured
Marty McFly schreef:
(quote)


Gruwelijk!

Het is een schande!! Wat wordt zo'n album wat aangedaan: slachtofferhulp?

avatar van Dibbel
4,5
Dit was de eerste CD die ik kocht .
Werd destijds met enigszins gemengde gevoelens ontvangen, al was het merendeel wel positief, wat ik me kan herinneren.

Een nogal ingetogen album en heel wat anders dan het stevige, behoorlijk poppy en met hits volstaande Born In The USA.
Ik vind dit nog steeds een prachtig album, wat ook nog eens fantastisch klinkt.
Van de 4 hits vind ik Tougher Than The Rest nog steeds schitterend en Brilliant Disguise en Tunnel Of Love ook. Alle 3 klassiekers wat mij betreft.
Verder nog de prachtige ingetogen liedjes Cautious Man, One Step Up, All That Heaven Will Allow en Walk Like A Man.
En een erg mooie afsluiter Valentine's Day.
Om dan toch nog wat te zeiken te hebben: ik zou niet met Ain't Got You begonnen zijn.
Maar dit blijft gewoon een goed album, alweer 25 jaar lang.

avatar van vielip
4,0
Ik blijf 'm ook te gek vinden! Wat ik eigenlijk vooral zo dapper vind is dat hij (Bruce) niet voor de makkelijkste weg kiest door voor een herhalingsoefening van Born in the USA te gaan. Nee, hij gooit het roer radicaal om en komt met een compleet ander soort album. Iets soortgelijks deed hij min of meer ook al na het succes van het album The River. Brengt 'ie doodleuk Nebraska uit! Zijn meest pure en sobere album ooit, bestaande uit veredelde demo's. Terug naar deze parel; op de hoes na, niks dan lof!

avatar van Deranged
5,0
Van mij ook heel veel lof voor juist de hoes.

Amsterdamman
Ach Tunnel of Love: een haat liefde relatie mee.
Maar dat komt door de context: ik was jong en bij mijn buurjongen leende ik altijd albums waaronder Born in the USA. Man, wat vond ik dat toch een geweldig album! Nu zijn sommige nummers nog te gek (No Surrender), ok (i'm on fire), best te doen (my hometown) en soms simpel (cover me/ dancning in the dark) maar toen dus niet.
Volgens mij was het 1985. Ik ging niet naar de concerten in de Kuip.
Ik werd fan.

Daarna was het lang wachten en kwam de Live boxset uit: nog steeds geweldig maar bijna geen nieuwe nummers (War, Fire).
Weer wachten en op radio 3 werd de nieuwe Springsteen aangekondigd: Brilliant Disguise. Wat een ruk nummer vond ik het. Wat was er gebeurd met de rockende Springsteen?
Ik was bang voor wat komen gaat en ja, hoor Tunnel Of Love kon me niet echt bekoren. Ja, Spare Parts rockte tenminste nog maar Valentine Day. In die tijd was ik fan van Springsteen en kreeg ik op mijn 15e verjaardag alle albums van mijn familie, vrienden en mijn ouders van Springsteen. Plakboeken vol gestopt met al het nieuws dat ik kon vinden over hem.
Maar het album vond ik nog steeds niks.
De twee concerten in de Kuip waren wel te gek. Al vond ik die TOL nummers ook live niet super.

Daarna groeide ik toe naar de funk en dan met name Sly & The Family Stone en Graham Central Station. Springsteen hield ik wel in de gaten maar kon me niet echt meer boeien.

Tot dat werd aangekondigd dat Springsteen weer optrad met The E- Street Band! De concerten in 1999 heb ik gemist maar vanaf 2002 werd ik weer echte fan. Ik was ook ouder.

Met terug werkende kracht vond ik Darkness helemaal te gek en Born In The UsA op zich ok. Maar Tunnel of Love? Moeilijk, ik voelde nog steeds die pijn die ik voelde na het beluisteren voor de eerste keer. Ik kon er eigenlijk niet naar luisteren.

Tot dat het 2008 was. Wat een rot jaar was in de liefde. Toen pas begreep ik de nummers. Kwamen ze keihard binnen,. Wat nou Tougher Than the Rest. One Step up. Etc etc. Ja ik begreep Springsteen. En vind het nu moedig dat hij zo'n stap heeft gemaakt.
De productie vind ik zelfs wat beter dan vroeg van Tunnel Of Love. Jammer alleen dat het geen E-Street band geluid heeft want volgens mij was het dan misschien wel zijn meesterwerk geworden.

Springsteen is een held. Ik ken werkelijk geen 1 artiest die elk concert met zoveel overgave en steeds een andere setlist zo lang speelt.

avatar van vielip
4,0
Mooi verhaal en ook mooi dat het uiteindelijk goed is gekomen tussen jou en Tunnel of love

avatar van Dungeon
4,5
Ik vond dit album als kind in het begin tegenvallen maar na wat luisterbeurten viel het kwartje al snel. Ik was misschien toen ook al een romanticus al vind ik dat wat narcistisch om van me zelf te vertellen. Maar goed. 99 moet volgens mij wel 98 zijn. Toen speelde die met de E street band in de Gelredome waar ik hem voor het eerst zag.

avatar van vielip
4,0
Nee hoor, was wel degelijk 1999. In juni, zaterdag 19 en zondag 20 om precies te zijn...

avatar van deric raven
3,0
Met dit album had ik vroeger wel wat moeite.
Weg waren de spierballen en opgestroopte shirtjes.
Born in the USA en de live drieluik knalden de speakers uit.
Bruce Springsteen stond als een zigeunerkoning op het album.
Foute blouse en fout pak.
Hij kon zo door gaan als grote broer van Little Steven.
De muziek was rustiger, en meer gericht op sfeer.
Bruce ging voor mijn gevoel meer de richting op van U2.
Wist ik veel dat we hier met een veelzijdige artiest te maken hadden, van zijn oude werk kende ik alleen The River.
Van Born To Run dacht ik dat dit een nummer van Frankie Goes To Hollywood was, zo ook bij War ( welke dan ook niet van Springsteen was).
Pas jaren later ben ik dit album gaan waarderen.

avatar van Rogyros
4,0
Wijsheid komt met de jaren, Deric!

rico24
Tougher Than the Rest , beste nummer van Bruce ooit.Dik kippenvel always.

avatar van lennon
3,5
rico24 schreef:
Tougher Than the Rest , beste nummer van Bruce ooit.Dik kippenvel always.


Die mening deel ik

Heel langzaam aan stap ik van mijn geloof af, en ga Bruce meer leuk vinden, dan alleen de hits.

Dit album eigenlijk altijd links laten liggen, ondanks die kneiter van Tougher than the rest! Waarom? Geen idee..

Inmiddels heb ik 5 albums van de man liggen, en het gaat me steeds beter bevallen! Toch de concert ervaring van juni vorig jaar waarschijnlijk. Daardoor heb ik de man zeker meer leren waarderen. Ik luister zijn muziek nu anders.

Laatst op een beurs stopte rkdev deze in mijn handen, en hij leek te zeggen: Leo, het is tijd... neem 'm maar... En hij had gelijk! Het was inderdaad tijd, want ik vind 'm enorm leuk!

Ook zonder E Street band staat 't als een huis! Al kan ik me voorstellen dat het destijds een enorme teleurstelling was!

Ik loop steeds verder in die Tunnel of love voor Bruce muziek...


avatar van jovad
4,5
hey mannen, je moet het maar doen: jouw eigen schaduw, jouw eigen struggles, jouw eigen falen, jouw eigen kwetsbaarheid, jouw eigen imperfectie zo kaal onder ogen zien naar aanleiding van een gebroken liefde (met als hoogtepunten one step up en brilliant disguise) en toch naar een andere vrouw stappen en zeggen: Well if you're rough and ready for love, Honey I'm tougher than the rest.

Hij had evengoed in bed kunnen blijven liggen piekeren over waar het foutgelopen is, en wat hij is en wat hij zou willen zijn. Het moet zijn dat gods genade hem meer zelfaanvaarding heeft gebracht.

Iemand ooit Brene Brown's Daring Greatly gelezen? Dit album is dit ten voeten uit... (of was het Brene Brown's opvolger Rising Strong?)

Het zal jullie niet verbazen dat ik mijn interpretatie van dit prachtig album, nogal persoonlijk ken

buizen
Het schijnt dat als je ooit een concert van Bruce Springsteen hebt bezocht dat je dan om bent en er voortaan wordt gesproken over The Boss. Wat wil je ook: een energiek optreden met een uitgebreide band (blazers, background vocals) en vooral 3 uur lang rock 'n roll en mooie liedjes.
Zelfs met het albums van Springsteen luisteren ben ik niet bekend.
Dit lijkt een instapper. Zijn oevre is omvangrijk.

avatar van itchy
4,0
Qua geluid geen heel representatieve plaat hoor Buizen. Ik zou toch eerder Born in the USA of Born to Run als instapper bestempelen.

avatar van cosmic kid
4,0
cosmic kid (moderator)
En als je een echte instappert wilt dan kan je het beste kiezen voor Live 1975-1985. Als je die goed vindt kan je altijd nog naar de studio-albums gaan luisteren. Springsteen live of studio is echt een wereld van verschil.

avatar van Rogyros
4,0
Ik zou nooit kiezen voor een live album als instapper. Dat is toch niet hetzelfde als een studio album. Eerst de studio versies leren kennen en daarna de extra dimensie (in veel gevallen) met de live versies. Niet andersom. Je kunt dan beter een best of album kiezen.

Als je een goed beeld wil krijgen van The Boss, zou ik het zo doen, buizen: chronologisch vanaf Born To Run tot en met dit album. Dan heb je een heel duidelijk beeld. Dat zijn zes albums. Best te doen lijkt mij. En als je enkel een paar nummers wilt luisteren, dan is Bruce Springsteen - Greatest Hits (1995) uitstekend. Vijf kwartier vogelvlucht in het oeuvre van Springsteen. Uiteraard arbitrair en allesbehalve volledig.

avatar van cosmic kid
4,0
cosmic kid (moderator)
Voor mij was Live 1975-1985 de ideale instapper. Zonder die box had de klik met Bruce niet, of pas veel later, plaats gevonden.

Als je het puur op studio-albums houdt ben ik het volledig met je eens, Rogyros. De focus ligt daarbij voor mij op Born to run t/m Nebraska. Als die vier albums buizen bevallen, is er een grote kans dat het gehele oeuvre hem wel smaakt.
Naast Greatest Hits is The Essential ook een aardige dwarsdoorsnede van de man's werk.

avatar van uffing
Rogyros schreef:
Ik zou nooit kiezen voor een live album als instapper. Dat is toch niet hetzelfde als een studio album. Eerst de studio versies leren kennen en daarna de extra dimensie (in veel gevallen) met de live versies. Niet andersom. Je kunt dan beter een best of album kiezen.

Als je een goed beeld wil krijgen van The Boss, zou ik het zo doen, buizen: chronologisch vanaf Born To Run tot en met dit album. Dan heb je een heel duidelijk beeld. Dat zijn zes albums. Best te doen lijkt mij. En als je enkel een paar nummers wilt luisteren, dan is Bruce Springsteen - Greatest Hits (1995) uitstekend. Vijf kwartier vogelvlucht in het oeuvre van Springsteen. Uiteraard arbitrair en allesbehalve volledig.


Uitstekend advies!

avatar van Wickerman
3,0
Pfoe, een productie waar de late Dire Straits zich niet voor zou schamen. Na de eerste drie nummers, waarvan "Ain't Got You" eigenlijk helemaal niet op dit album past, zakt het album als een soufflé van Guust Flater in elkaar.

Maar, eigenlijk zou het album 5 sterren moeten krijgen voor alleen al deze twee coupletten:

Say, hey there, Mister Bouncer
Now all I wanna do is dance
But I swear I left my wallet
Back home in my workin pants

Cmon, slim slip me in, man
Ill make it up to you somehow
I cant be late, I got a date
With all that heaven will allow

avatar van brandos
4,5
Wickermanzegt:
Pfoe, een productie waar de late Dire Straits zich niet voor zou schamen. Na de eerste drie nummers, waarvan "Ain't Got You" eigenlijk helemaal niet op dit album past, zakt het album als een soufflé van Guust Flater in elkaar.
Inderdaad de oude vertrouwde E-street-sound van (artistiek hoogtepunt) 'The river' is hier ver weg en op eerste gehoor lijkt de commerciele aanpak van 'Born in the USA' (waar ik nooit echt helemaal aan gewend ben geraakt) te worden doorgetrokken. Maar schijn bedriegt; want dit is een kunstwerk van iemand die zichzelf allerminst spaart. Wat een diepgang bereikt hij hier, ik heb nog steeds respect voor het feit dat Bruce hier geen 'The river II' heeft afgeleverd maar dat zijn karakters zijn doorgegroeid naar een volgend stadium van volwassenwording, met alle verzuchtingen, desillusies en verwondering van dien.

avatar van cosmic kid
4,0
cosmic kid (moderator)
brandos schreef:
Wickermanzegt:
(quote)
Inderdaad de oude vertrouwde E-street-sound van (artistiek hoogtepunt) 'The river' is hier ver weg en op eerste gehoor lijkt de commerciele aanpak van 'Born in the USA' (waar ik nooit echt helemaal aan gewend ben geraakt) te worden doorgetrokken. Maar schijn bedriegt; want dit is een kunstwerk van iemand die zichzelf allerminst spaart. Wat een diepgang bereikt hij hier, ik heb nog steeds respect voor het feit dat Bruce hier geen 'The river II' heeft afgeleverd maar dat zijn karakters zijn doorgegroeid naar een volgend stadium van volwassenwording, met alle verzuchtingen, desillusies en verwondering van dien.


Precies dat

avatar van Rinus
4,0
Na jaren en jaren alleen op tape gehad te hebben, een tijdje geleden maar eens de cd gekocht. Heb altijd een beetje haat/liefde verhouding met dit album gehad. Ik vond Born in the USA geweldig (ook naar de tour geweesr) en toen dit album uitkwam een soort van teleurstelling, die eigenlijk pas overging ging bij het album The promise.

Echter de jaren gaan en ook dit album is in die tijd gerijpt. Gewoon een heel goed album van Bruce met mooie songs erop die alle hun bestaansrecht hebben.

avatar van cosmic kid
4,0
cosmic kid (moderator)


avatar van Pietro
4,5
Springsteen laat hier horen dat een wankel huwelijk en de daarmee gepaard gaande liefdesperikelen kunnen leiden tot inspirerende songs. Tunnel of Love is voor mij een verbetering ten opzichte van de voorganger Born in the USA, die weliswaar in commercieel opzicht veel succesvoller was maar qua composities net iets minder sterk dan dit album.

Met name de hitsingles Tougher than the Rest en Brilliant Disguise zijn absolute topsongs die ik nog regelmatig draai. Ook de rest van het songmateriaal is dik in orde. Over het algemeen zijn de composities wat meer ingetogen dan op Born in the USA, zoals in het mooie When You're Alone en het al even overtuigende All That Heaven Will Allow. Stevig rockend daarentegen is dan weer Spare Parts, ook een hoogtepunt op dit album.

Al met al is dit een sterk album dat zelfs in mijn top 5 van favoriete albums van The Boss staat. Variatie is troef op deze Tunnel of Love: 4,5*.

Gast
geplaatst: vandaag om 21:20 uur

geplaatst: vandaag om 21:20 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.