Tsja. Het eerste wat ik op muziekles leerde over jazz was dat jazz muziek bestond uit 2 5 1 akkoorden schema's of een 1 4 5 blues schema waarbij de akkoorden "verjazzed" werden.
Als we in de jaren '50 hadden geleefd was dit misschien afdoende geweest maar jazz heeft zich dermate ontwikkeld en vermengd met funk, soul, rock, electronic bladieblabla, dat het meer een gevoelskwestie is geworden bij een hoop platen.
Je kunt bijvoorbeeld één akkoord spelen of desnoods een drone en daar over improviseren.
Wat volgens mij wel een vereiste is, zijn de solo schema's die gebruikt worden.
Kerktoonladders vaak aangevuld met een achtste bebop noot, verschillende variaties van mineur-toonladders arpeggio's, whole tone scales etc..
Bij free-jazz ga je meer met dissonanten freaken.
Deze bovengenoemde schema's hoor ik wel degelijk terug in verschillende nummers op dit album.
Dus noem het maar hoe je het noemen wilt (ik stem ook voor BOWIE

) maar er zit wel degelijk imo jazz door deze plaat verweven, dus wel als subgenre vermelden.