David Bowie - ★ (2016)

De nieuwe single Lazarus wordt donderdag 17.45 uur vrijgegeven en gedraaid op de BBC- radio.....iets later wordt deze hoogstwaarschijnlijk op NPO 2 gedraaid............. NPO 2 heeft vandaag zelf dat bericht naar buiten gebracht.

Ik hoorde vandaag vijftien exclusieve seconden van de nieuwe Bowie! De oude man in mij werd wild (in overdrachtelijke zin natuurlijk)! Je hoorde Bowie zingen en af en toe hengste er iemand op een gitaar! Oh my gawd! Taylor Swift is er niets bij vergeleken!

Lazarus

Wat kan muziek toch mooi zijn! wat een held is die Bowie!

Ja, ik heb 'm ook gehoord!! Kwart over 6 mocht ie gedraaid worden, op Radio 2. Mooie, atmosferische song, die nog wel even een paar keer beluisterd moet worden om op waarde geschat te kunnen worden, maar dat zijn meestal de beste songs/albums, dus dat komt vast goed. Krijg een steeds beter gevoel bij deze aanstaande release van Bowie. Wordt vast een top begin van 2016.

Gelukkig ook gewoon op YouTube te zien en te horen. Alhoewel, de officiële video volgt pas 7 januari. Maar tjonge, na een paar keer beluisteren: wat is-ie prachtig.
Bowie flikt het weer. Opnieuw toont hij aan dat hij de grootste artiest aller tijden is. Held!

Wederom een killersong !
Waar haalt ie het nog allemaal vandaan.
Opschieten met die feestdagen !
Ik wil de nieuwe plaat hebben !!!!!!!

Lazarus is inderdaad prachtig en spreekt me meer aan dan Blackstar waar ik nog steeds niet echt van weet wat ik er van vind.

Volgens de hoofdredacteur van Heaven schijnt het een geweldig album te zijn. Zelf nog niet gehoord.

Inderdaad, hij doet het weer.

Lazarus is wederom een prachtig nummer! Zo hoor ik David het liefst... goosebumps!

Ik vind zijn stem ook beter klinken dan in The Next Day.

Bowie gaat op zijn oude dag nog een keer helemaal los en doet wat hij voelt dat hij moet doen, een weirdo plaat maken, wars van trends en commercie, gewoon de weg kiezen die hij op dit moment in zijn leven moet kiezen. Een werkwijze die hij ook in de jaren 70 had, en we weten allemaal wat daar uit voort is gekomen. Het toont lef dat Bowie dat nogmaals aangaat, nu al de verassing van 2016 terwijl dat jaar nog niet eens is begonnen.

Ik ben niet bepaald een Bowie-fan: de man is vaak erg experimenteel en ongetwijfeld is zijn veelzijdigheid heel knap. Maar het experimenteren ging vaak ten koste van het gevoel wat in muziek moet liggen: dat mistte ik te vaak bij Bowie.

Van dit album zijn nu twee nummers bekend: Blackstar en Lazarus. Om met de deur in huis te vallen: Blackstar is exemplarisch voor het probleem wat ik heb met Bowie. Ongetwijfeld is het nummer heel knap gemaakt, maar mij doet het helemaal niets. Daarentegen vind ik Lazarus wel een heel sterk nummer en het maakt mij nieuwsgierig naar de rest van album. Is het meer Lazarus of Blackstar?

Guardian recensie - "Sue (Or In A Season of Crime)" en "Tis A Pity She Was A Whore" zijn dus wel degelijk afwijkende versies.

In onze huize klinkt vaak de stem van David Bowie dankzij mijn vriendin, die een zo gehoopte concert van hem wel uit haar hoofd kan zetten volgens de laatste berichten. Zelf sluit ik mij (goed verwoord) aan bij de woorden van brain 75 ............wacht nieuwsgierig af naar het vervolg

volgens Mojo is de nieuwe versie van "Tis A Pity She Was A Whore" een van te betere tracks van het album. Blackstar blijft zo onwijs goed, en van Lazarus wordt ik gewoon opgewonden, die opbouw is zo goed. Ik heb nog nooit zo uitgekeken naar een album, laten we hopen dat die lekt hebben we een top kerst Had net nog The Next Day opstaan dat is ook zo goed album.

Wat zal ik deze man graag nog live willen zien, laat ik hopen dat die net als Radiohead zo From The Basement uitbrengt dat is al genoeg voor mij!!

Zeer benieuwd naar het nieuwe album, maar ik zit nog een beetje op de wip. "Blackstar" vindt ik drie keer niks; in ieder geval de eerste vijf minuten niet, daar zou ik 2 sterren voor geven. Daarna wordt het wat beter (drie sterren). Een bijna tien minuten durend nummer dat snel zal gaan vervelen. De track "Lazarus" spreekt me daarentegen heel wat meer aan.

Ik denk dat ik dit album morgen kan gaan luisteren, goeie start van het nieuwe jaar lijkt me zo.

Nu Driekoningen nadert word ik ook licht opgewonden.
8 januari wordt David Bowie al weer 69 (!), en hij ziet er nog goed uit en is nog volop met muziek en het creëren bezig.
Op diezelfde verjaardag komt dan eindelijk Blackstar uit. Het is leuker om te geven dan te ontvangen moet ie gedacht hebben. Voor zijn fans.
Denk dat ik dit vinyl blind aanschaf (reserveer). Nu nog een nieuwe Bowie dat kan alleen maar goed zijn, het is een heel andere atmosfeer nu dan de onbezorgde jaren '80 en '90. Misschien staat er ook wel een soort thrashnummer op.
Het zou kunnen dat er op het album verwijzingen naar de vergankelijkheid komen maar in principe staat David Bowie gewoon nog middenin het werkzame actieve leven.
Zeer benieuwd naar Blackstar.

Een nieuwe Bowie. Misschien was de komst van de vorige veel verrassender, omdat het leek alsof we van deze geweldenaar niets meer zouden horen: kluizenaar, ziek, geen zin meer. We hoorden van alles maar wisten niks zeker. En toen was daar ineens na tien jaar The Next Day.

We zijn drie jaar verder (voor mijn gevoel slechts een jaar) en daar is Blackstar. Slechts zeven nummers die bij elkaar een ruime veertig minuten klokken.
Openingsnummer Blackstar vind ik nu al één van de mooiste Bowie nummers ooit. Mysterieus, spannend, uitdagend en toch ook wel weer typisch Bowie.
Wat moet je eigenlijk zeggen over zo’n sterk nummer?! Je kan alleen maar hopen dat de volgende zes nummers een beetje in de buurt van dat niveau kunnen komen.

Pity She Was a Whore is dan wat herkenbaarder Bowie wellicht met die kenmerkende manier van zingen en de hoofdrol voor de sax. Heel eerlijk gezegd vind ik die wat overheersend maar het hoort bij het nummer. Een nummer dat verder prima is te noemen, maar haalt het niet bij de opener. Ik zou er haast 'uiteraard' aan toevoegen.

Het broeierige Lazarus vind ik dan weer beter en vooral spannender. Zo’n nummer dat bij elke draaibeurt wat meer van zijn schoonheid prijsgeeft. Hier is de sax voor mij dan ook een schitterende, warme aanvulling. Ondanks dat het er niet op lijkt ervaar ik op dit nummer de loomheid van Massive Attack en hoor ik er tegen het einde een beetje van The Cure in terug. Zwoel wil ik niet zeggen maar het is wel alsof het nummer langzaam je muzikale aderen indruppelt. Telkens een beetje meer, totdat je niet meer zonder kunt. Erg mooi.

Sue (Or in a Season of Crime) is wat nerveuzer, en het lijkt haast of hij terug wil gaan naar zijn periode op Earthling. Uiteraard is dat niet zo, want dit is anders. Maar een echo hoor ik er toch wel in terug, een verre echo vermengd met die wat mysterieuze sfeer die rondom Blackstar hangt. Een nummer dat nog wel wat tijd zal vragen. Nu weet het me nog niet te pakken, daarvoor is het allemaal wat te tegendraads. Muzikale begeleiding en zang gaan voortdurend de confrontatie met elkaar aan en dat is soms best vermoeiend.

Girl Loves Me gaat weer een tandje lager qua versnelling en gelijk ben ik er weer helemaal bij. Ook hier hoor ik van alles voorbijkomen en valt alles toch goed samen. Het knispert en borrelt en weet de hele lengte te boeien.

Dollar Days is misschien wel het meest toegankelijke nummer op Blackstar. Het is iets lichter van toon. Berustend haast. Opvallend ook dat Bowie nog steeds redelijk goed bij stem is. Misschien heeft hij iets aan kracht moeten inboeten, maar erg merkbaar is dat niet. De saxofoon krijgt wederom een grote rol toebedeeld, maar vraagt iets minder nadrukkelijk de aandacht als in Pity She Was a Whore. Gevoelsmatig had het nummer best nog wat langer mogen duren, alleen loopt het al snel automatisch over in het laatste nummer.

I Can’t Give Everything Away is dan het slotstuk van Blackstar. Eigenlijk een typisch Bowie-nummer. Warm gezongen, zit goed in elkaar maar nu niet bepaald experimenteel of heel erg spannend te noemen. Hoe mooi ik het nummer ook vind: er blijft een wat knagend gevoel hangen.

Want is dit nu dat experimentele waar iedereen vanuit ging? Wat de titeltrack ons deed vermoeden? Zeven nummers is niet veel. De lengte ook niet, maar dat maakt niet uit. Of toch juist wel?! Hebben de singles Blackstar en Lazarus me dan toch iets te veel op het verkeerde been gezet?
Blackstar is een prachtig album geworden met voor mij slechts één nummer waar ik wat minder mee heb. De rest is erg goed tot zeer sterk. Maar een meesterwerk? Nu zeg ik: net niet. Wel één van de betere latere Bowie-albums en ongetwijfeld eentje waar nog een hoop aan te ontdekken valt met als klapstuk in februari een bezoekje aan de Bowie-tentoonstelling in Groningen.

Mooi om te lezen, aERodynamIC. Ikzelf had stiekem ook al het idee dat het titelnummer wellicht de allersterkste troef was. Lazarus heb ik expres nog niet beluisterd totdat ik het album fysiek heb, ik schat zo in 8 januari aanstaande 09u 's ochtends Ik zou het zonde vinden als het album an sich iets te veel een "feest" van herkenning zou worden.

Vier sterren is een heel mooie score; voor mij kwalitatief equivalent aan The Man Who Sold The World, Alladin Sane, Heathen, Earthling en Scary Monsters (and super creeps). In andere woorden: De nieuwe Heathen, en dat is niet mis!

Mijn stem volgt. Na 8 januari.

Ik had eerst het idee om het 4,5* te geven, maar toen ik zag wat ik andere albums heb gegeven (o.a. titels die jij nu noemt), vond ik dat niet gerechtvaardigd.
Maar ik moet sowieso de hele discografie weer eens langs om hier en daar halfjes eraf te halen of er juist bij te doen.

Wat anders: ik vind zelf de zwarte hoes (van de lp-versie) mooier. Nu is het zo dat de eerste hoes die uitkomt geldig is hier op de site, maar tegenwoordig is dat lastig nu vinyl tegelijkertijd wordt uitgebracht en soms in een andere hoes gestoken. Wat vinden jullie?

http://store.davidbowie.com/blackstar.html

Als ik heel eerlijk moet zijn vind ik de eerste (cd) afbeelding beter, vanwege het duidelijke zwart/wit contrast. De albumtitel wordt daar naar mijn bescheiden visie duidelijker afgebeeld, vanwege die zwarte sterren op de witte achtergrond.

Helemaal met aERodynamIC eens!

Had precies het zelfde gevoel,

Dames en heren een gelukkig en gezond nieuw jaar met fantastisch muziek !!!

Apart dat sommige mensen dit album dus blijkbaar al in huis hebben.

Als je alles alleen op zwarte plaat voor je hoofd, dan wel neus wilt hebben, neem je "hebben" en "in huis" alleen letterlijk.

Zoekt ende ghij zult vinden

Er zijn veel pindakazers op MusicMeter.

Het enige dat ik "in huis" heb is een bittorrent tracker.

@Buizen, jij bent een goede aangever, met dat talent moet jij iets doen.

De eerste assumpties van het nieuwe jaar stromen al weer binnen.
Als vinylliefhebber begrijp je spreekwoorden, gezegden en uitdrukkingen niet. Weer wat geleerd.
Dan denk je dat 'een album in huis halen' betekent op de fiets naar de platenboer en dan gauw weer terug, dan heb je 'm in huis en kun je de langspeelplaat op de draaitafel leggen.
Dan heb je 'een plaat voor je hoofd'.

In het Bowie-topic noch in dit albumtopic heb ik amper tot vooral niets gelezen over streaming/sites etc.Of iemand die 'm in de 'pre-order' had staan. Op Spotify staat ie niet (althans voor een gratis lid).
Was gewoon benieuwd naar hoe/wat dit album door de recensent was verkregen, voordat hij na enige luisterbeurten zijn recensie schreef.

Die 'clear vinyl' uitvoering lijkt me wel erg mooi. Op 8 januari maar eens er op uit, en daarna gauw terug naar huis.