The Mothers of Invention - We're Only in It for the Money (1968)

Dit is toch een van de plekken, samen met lumpy gravy, waar je toch de mooiste emotionele melodieen kunt vinden. De overrationalisering van Zappa hoor je bijna overal in z'n werk (niet mis mee, maar het levert gewoon andere muziek op), en daarin staan Lumpy Gravy en WOIIFTM redelijk alleen in. (Het gebeurt sporadisch ook wel op andere plekken als Trouble Everyday, en ik zou betogen op Joe's Garage)

Misschien vormt de orchestrale versie van Lumpy Gravy (dus het oorpronkelijke werk als in Lumpy Money) een betere ingang...

beknopte samenvatting
is anders zo'n zonde van m'n tijd

Mee eens...

Daarnaast denk ik dat je ook makkelijker het album in kan stappen als je de achtergrond en de tijdsgeest kent waarin het album is opgenomen.

Klinkt ironisch genoeg netals het album dat de cover parodieert (Sgt.Pepper) nogal gedateerd. Misschien was Zappa's ageren tegen hippiehypocrisie toendertijd baanbrekend. 40 jaar later klinkt het nogal banaal. De muziek op het album is soms goed te pruimen, maar vaak niet los te maken van de aanmatigende teksten.

ageren tegen was maar 1 klein aspect

tuurlijk klinkt het gedateerd, dat wacht je anders na 41 jaar

daarbij stond de man nog aan het begin van zijn carriere

Ik kan hier ook nog steeds niet veel mee na talloze luisterbeurten. Geef mij het debuutalbum dan maar, vind ik gewoon lekkerder wegluisteren.

Ook als je alle verhalen kent over de controversie tegen de hippiescene en de complete gekaansterkerij die dit album zo uniek maken?

Ik vind dit allesbehalve gedateerd. Eerder z'n tijd lichtjaren vooruit.
Noem eens een ander album uit die tijd met zo'n productie en nummers als Calliope Music, Flower Punk en Megaphone Of Destiny?

Een quote van Snorreman's zijn eigen muzikale held, Edgard Varese.

Gedateerd? Nee. Origineel en vooruitstrevend voor zijn tijd? Ja



Misschien?

Gewoon 83 keer achter elkaar luisteren en het kwartje valt. Heel simpel.

Ik heb hem nu 87 keer beluisterd, maar bij mij is de 20 eurocent nog niet gevallen, ja letterlijk bij de parkeermeter vanmiddag wel.

Niks banaals aan en ten alle tijden relevant bedoel je zeker?
Hypes komen en gaan en deze plaat is toepasselijk op elke hype.

Het statement spreekt mij persoonlijk erg aan. Dit soort bijtend cynisme is wel aan mij besteed. Helaas kan de muzikale omlijsting mij tot op heden nog niet echt grijpen. Ergens zoek ik naar een puntige song die de boodschap overbrengt en dan ben ik bij dit album aan het verkeerde adres.

Ik maak hier toch een 4 van. De twee voorgangers genieten nog altijd m'n voorkeur, maar ook hier staan prachtige dingen op.

Na ruim 42 jaar is tenminste 1 nummer van dit legendarische album nog immer van toepassing op onze huidige jaartelling...

Dit is hem...

Een indrukwekkend filmpje! Een beetje jammer van de zang, maar dat is niet zo belangrijk.

Grappig wel, maar het wordt wel duidelijk dat de zang van Zappa meesterlijk is, want hier wordt het toch wat onduidelijk en beknepen.

Maar goed daar ging het niet om. Wel goede woorden gevonden voor een goed lopend lied, ook niet eenvoudig me dunkt.

Prachtige plaat, 83x draaien is niet nodig hoor... alhoewel ik ooit ben begonnen met de versie met nieuwe drums en bassen (die uit 1986).... die is me nooit zo bevallen, wat was ik blij met het uitkomen van de originele mix zeg!!!

Heb dit raspaard vandaag voor het eerst sinds God mag weten wanneer maar weer eens van stal gehaald en ik verbaasde mij eigenlijk hoe onvoorstelbaar goed dit album na al die jaren eigenlijk wel niet is.

Ik kan elk riedeltje, melodietje, intermezzo, gesproken woord en tekst volledig uit mijn hoofd, wat een genot om te ondergaan deze 39 minuten !

Kwam er trouwens achter dat dit album 1 van de 50 opnames is die in 2005 door de mensen van het almachtige Library Of Congress in Washington is toegevoegd aan hun National Recording Registry.



Wikipedia

Zoals gezegd, toegevoegd in 2005, samen met opnames van bijvoorbeeld:

Kid Ory, Count Basie, Golden Gate Quartet, Bob Hope, Nat King Cole, Mahalia Jackson, Fats Domino, Jerry Lee Lewis, The Crickets, The Dave Brubeck Quartet, BB King, Jimi Hendrix Experience, Wendy Carlos, Gil Scott Heron, Stevie Wonder en nota bene Poème électronique van Zappa's eigen grote held Edgard Varèse.

Frank zou denk ik toch best een beetje trots zijn geweest dat hij tegelijkertijd met Varèse is opgenomen...

Ik denk dat hij apetrots zou zijn inderdaad! Dank voor dit wederom zinloze, maar leuke, weetje!

Waarom vind ik WOIIFTM het beste Zappa/Mothers album:

1. Het was de eerste LP van Zappa, die ik kocht in 1968 (Duitse persing)
2. In oktober 1968 weigerde Zappa de Edison, omdat deze Duitse en alle andere Europese versies versie gecensureerd waren.
3. Dus de Amerikaanse versie besteld, die volgens de hoestekst ook al gecensureerd was.
4. Op Mothermania stond een ongecensureerde versie van Mother People.
5. Het gedoe over de Sgt Pepper persiflage hoes door MGM en EMI waardoor het album een half jaar later pas uitkwam.
6. De Australische LP heeft wel de oorspronkelijke Sgt Pepper hoes op de voorkant.
7. De mono LP mix afwijkt van de stereo LP mix.
8. De mono UK LP meer gecensureerd is dan de US mono LP.
9. Zappa het nodig vond om op de eerste CD in 1986 andere drums & bass partijen te zetten, zodat ie totaal anders klonk als de LP versie. Daarbij was de 1986 CD de eerste niet gecensureerde versie, zoals Zappa hem bedoeld had (behalve Hot Poop).
10. De Canadese Verve LP een stukje tekst heeft, dat op geen enkele Verve LP voorkomt (the Velvet Underground line).

Wel is het zo, dat als je bijv niet begrijpt waar "and sleep on Owsley's floor" in Who needs the peacecorps over gaat, een groot deel van het album aan je voorbij gaat.
Owsley's floor
Woiiftm teksten verklaard
Lees hierover ook het Echte Frank Zappa boek.

Deze plaat heeft voor mij in de afgelopen 43 jaar een hoop plezier gegeven. Niet alleen de muziek en de teksten, maar ook vanwege de geschiedenis er om heen.
Ik heb dan ook 16 versies op LP en CD. En dan mis ik er nog zeker 5.

Mooie uiteenzetting omehar, ik heb 5 exemplaren (dacht dat dat al vrij veel was)

1. Duitse vinyl
2. Amerikaanse vinyl
3. CD 1986
4. CD heruitgave
5. Lumpy Money versie

tis bijna ngelooflijk maar ik had deze op mijn p3 spelert zitten, kon vannacht nie slapen en dacht, vruit, laat ik hem eens beluisteren, voor zon b3etje de 2de keer in ut leven

1 conclusie, zappa schreef het allereerste punknummer in de vorm van flower punk

de rest bleek bij vlagen enorm grappig en bij net zoveel vlagen ontzettend flauw en melig en bij vele vlagen muzikaal gezien aardig interessant

geen hoogvlieger maar ach, in die tijd een plaat als dit maken getuigd van humor, veel humor

Kan best zijn als je geduld genoeg hebt om deze te beluisteren dat het misschien wel een hoogvlieger is.

Een aparte plaat is het zeker.

Ik heb ook wel geduld.

Alleen nie zoveel.

Ben gisteravond teruggekomen van 10 dagen vakantie in Duitsland (Bremen, Hamburg, Wismar, Prora, Kolobrzeg (Polen) en 3 dagen Berlijn), nota bene met een Duitse persing van WOIIFTM.

Na een originele 2LP USA persing van Freak Out ! mijn 2e (en 1 van de nog weinige) Heilige Graal van Zappa die ik nog op vinyl wou hebben.
Had wel de lp-versie uit 1995, maar een origineel uit 1968 was of niet te vinden of onbetaalbaar.

Maar daar kwam woensdagmiddag verandering in, want voor 12 euro kwam ik een nagenoeg puntgaaf exemplaar tegen in een platenzaak op de Warschauer Straße in Berlijn.
Nota bene om de hoek van de Frankfurter Tor en het begin van de megalomane Karl-Marx-Allee !

Er lag ook nog een Joe's Garage Acts I, II & III vinyl boxset (a la Shut Up N Play Yer Guitar) voor 35 euro, maar aangezien ik beide lp's al los van elkaar in de kast heb staan, heb ik die maar laten liggen...

Berlijn (& Deutschland) Über alles

Ontroerend verhaal van malle over Zappa's beste

Deze keer te veel eer voor Zappa mannen... Flower Punk is gewoon een bewerking van Hey Joe (ja die!) van the Leaves met een eigen tekst erop...


quote uit wikipedia Hey Joe - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org:
Frank Zappa recorded a parody of the song, titled "Flower Punk", on The Mothers of Invention album We're Only in It for the Money in 1968.[44] The song was one of several on the album that parodied the fashionable hippie lifestyle. Lyrics in Zappa's version included "Hey Punk, where you goin' with that flower in your hand?/Well, I'm goin' up to Frisco to join a psychedelic band".

Mijn kennismaking met Zappa.
Fijne plaat toch wel.
Veel muziek, niet zoveel cabaret gelukkig.
Ik had toendertijd al wat modern electronische muziek gehoord en daarom kwamen de nummers Nasal Retentive Calliope Music en The Chrome Plated Megaphone of Destiny meteen goed binnen bij me. Ik herkende meteen ook de kwaliteit van Zappa als electronische muziek componist. Later begreep ik dat Zappa nogal beinvloed was door stukken zoals Poeme Electronique van Edgar Varese.

Ik vind dit juist relatief veel "cabaret" in zitten - of ik ken de "echte" cabaret-platen niet (dat zou goed kunnen (met 20 albums houdt mijn kennis van Zappa/Mothers wel op). Hier is het wel een betere assemblage van beide dan in andere gevallen, vind ik.

Het gaat niet goed met James Motorhead Sherwood: