dEUS - The Ideal Crash (1999)

Instant Street. een van de beste nummers die ik dit jaar heb leren kennen, en inmiddels te grijs gedraaid.
De opening, de zang, de overgang, alles is goed aan dit nummer.

Toch heb ik hem iets te vaak gehoord, maar binnenkort spelen ze op een gratis festival in Maastricht en dan ben ik wel weer van de partij!

Ongelofelijk slecht, ik begrijp er niets van dat dit de beste band uit België zou zijn. Iedereen heeft het over gelaagdheid en diepte maar ik hoor slechts tergend slome, saaie, voortmeanderende muziek zonder een greintje urgentie. Enige positieve uitzondering is "let's see..." dat nummer kan er wat mij betreft net mee door, en is daarmee ook de enige reden dat album überhaupt een cijfer geef.

Ongelofelijk...

En die gelaagdheid zit er echt wel in hoor, dat ligt toch echt aan jou of aan de apparatuur waarmee je het luistert. Dat je het slecht vindt, oke, maar dat dit niet gelaagd zou zijn, is gewoon onzin.

Ik heb hier keurige apparatuur staan, niets op aan te merken. Zelfs nog met de koptelefoon geprobeerd maar helaas ook halverwege van m'n kop moeten trekken vanwege de algemene ellendigheid.

Tja, ik hoor toch duidelijk gelaagde muziek.

Dat kan, ik echter niet.

Tja, ik zit nu weer Put The Freaks Up Front te luisteren, en je kan veel over het album zeggen, maar iets is gelaagd of iets is niet gelaagd, en dit niet gelaagd noemen, sorry dat gaat er bij mij niet in.
En alleen al in dat eerste nummer zitten allerlei wendingen, dus dat kan ik ook niet echt matchen met wat jij zegt, maargoed, saai kan je het nog vinden, want dat is een mening.
Lijkt wel alsof je het over een compleet ander album hebt. Ik bedoel, saai, en sloom, en zonder urgentie... Instant Street is up-tempo, gelaagd, en aan het eind komt er ineens een hele wending in het nummer met een geweldige outro.
Om maar een voorbeeld te noemen.

Ik kan me toch wel vinden in de kritiek van Ataronchronon. Dit album is onlangs bij herbeluistering bij mij flinkt door de mand gevallen. Het slome en urgentieloze (xoals bijvoorbeeld het refrein van het veelgeroemde Instant Street) was de reden om een volle punt te verlagen, en daarnaast vind ik de kwaliteit van de meeste nummers niet heel opmerkelijk.

Nu je het zegt, in die nummers is inderdaad een zekere gelaagdheid te horen, jammer alleen dat het alleen maar mijn gevoel doet versterken dat het een truukje is. Ik hoor ze bijna denken "komop, laten we er nog wat pretentieuse tierelantijnen bijgooien, dan worden we vanzelf wel goed gevonden". Ik begrijp er niets van dat je dat er niet inhoort, het is allemaal een truc van een ongelofelijk middelmatige band.

Als het maar een truc is van een ongelofelijk middelmatige band, toch straf dat andere ongelofelijk middelmatige bands dan niet hetzelfde trucje toepassen om vanzelf evenveel waardering en succes als dEUS te krijgen.

Wat aannemelijker is, is dat jij met "ik hoor ze bijna denken" vooral jezelf hoort denken, wat dan ook verklaart dat je zelf eerst nog niet had gehoord dat de muziek erg gelaagd is maar al wel je oordeel klaar had. Laat staan dat je met zo'n oppervlakkige benadering zou kunnen doordringen in de diepere emotionele lagen van de muziek.

Diepere en emotionele lagen? Die zijn er dus niet, dat is juist m'n punt. Dat heeft overigens niets met vooringenomenheid te maken (wat ik überhaupt al een vreemde aanname van jouw kant vind), kreeg de band aangeraden van een collega en kende ze daarvoor slechts van naam.

Hebben de mensen die hier zo positief zijn, zoals kronos of arrie, het eigenlijk weleens op een ordentelijke stereo-installatie gehoord, want dat raad ik zeker aan, misschien dat het dan duidelijk wordt hoe ongelofelijk simpel en nietserig het hele geheel eigenlijk in elkaar steekt.

Maar nu heb je het duidelijk weer over jezelf. 't Is te zeggen, jij hoort het er niet in, wat niet wil zeggen dat het er niet in zit.


Toch niet zo vreemd, als je niet uit jezelf de gelaagdheid van de muziek had opgemerkt maar daar eerst op gewezen moest worden. (Wie heeft hier geen ordentelijke stereo?)

Aangezien je geen argumenten aandraagt en niet op argumenten ingaat maar enkel onnozeliteiten blijft verkopen (zoals de suggestie dat Kronos en Arrie dit nog niet op een fatsoenlijke stereo hebben beluisterd), zal ik je verder rustig in je waan laten.

Ik vind je toon nogal aanmatigend, ik neem jou ook serieus, het zou prettig zijn om hier op een normale manier over te discussiëren. Ten tweede kan ik jou "argument" natuurlijk ook gewoon omdraaien: dat jij het hoort hoeft niet te betekenen dat het er is hè. Verder heb ik nooit iets beweerd over je stereo maar je er slechts een vraag over gesteld, daar je jezelf wat mij betreft laat neppen door deze fopmuzikanten. Het is niet nodig om je daar beledigd door te laten voelen en mocht dat toch gebeurd zijn dan bied ik daar m'n excuses voor aan.

Ik ben benieuwd naar je echte argumenten!

Kronos, Arrie, ik denk niet dat deze discussie zin heeft. Ieder heeft recht op zijn eigen mening, hoe onbegrijpelijk deze ook mag overkomen op ons.
Dat ze voor mij pertinente onwaarheden schrijven zoals hoe simpel en nietserig dit in elkaar steekt, mag misschien wraakroepend zijn bij één van de beste albums ooit gemaakt, maar ik denk niet dat we iets aan hun mening gaan veranderen...

Waarom zou ik er inhoren dat het slechts een truc is als het alleen voor jouw gevoel een truc is? Het hoeft helemaal geen truc te zijn, maar zo komt dat blijkbaar wel op jou over, en niet op mij.

Ik hoor hier juist muziek in die heel goed in elkaar steekt maar en vooral me ook nog eens heel erg weet te raken. Er zit ook nog eens emotie in.

Maar misschien dat de eerste twee albums je wat beter smaken, hun experimentelere kant. Ik heb geen idee hoe je daar tegenover staat, maar het is wel degelijk anders dan dit.

Enne, tuurlijk heb ik dit weleens op een fatsoenlijke stereo-installatie beluisterd.

Oh trouwens, misschien laat ik me volgens jou foppen, maar in dat geval laat ik me maar al te graag foppen, want dit album is voor mij van begin tot eind kippenvel.

Maar zou jij bereid zijn je mening te veranderen? Ik neem aan dat jij dit een fantastisch album vindt maar ik probeer te laten zien dat dit dus niet het geval is.

ik zal het eens proberen!

Kan geen kwaad, want ik zie dat we toch wel wat overeenkomsten in smaak hebben.

Wat berichten die niet meer over dEUS gingen en wat slowchat over downloaden weggehaald.

Meesterwerk. Echt een plaat die je een aantal keer goed moet luisteren om goed tot je door te dringen. Instant Street staat nu al in mijn lijstje van favoriete songs allertijden. Deze plaat klopt van A tot Z, de keiharde gitaar in Put the Freaks Up Front sleept je helemaal mee in de sfeer van het album. Saat naar mijn mening geen slechte nummers op deze plaat.

5*

als je een beetje door gaat analyseren dan kun je het ene truuk noemen dat de muziek van dEUS vaak wordt opgebouwd door instrumenten en akkoorden toe te voegen die met elkaar matchen, zoals instant street daar een goed voorbeeld van is, vooral na 3.40 barst het los,ik ervaar het zelf als gelaagdheid in positieve zin

desalniettemin, los van datgeen, is het voor mij ene band die enorm originele en sterke muziek maakt, mede door die kenmerkende opbouw, maar alleen met die 'truuk' ben je er niet, het zit knap in elkaar het maakt emotie los, het doet wat met je , het raakt me, en dat is waar het om gaat

raakt het je niet dan raakt het je niet, zo simpel is het volgens mij

enfin, machtige plaat, een 4,5 omdat ik dream sequence een buitenbeentje vind die er niet op hoort

Veel nummers van dEUS klinken alsof ze opgebouwd zijn uit geweldige jamsessies.
Al gaan ze daar af en toe ook de mist mee in.
Vanwege te veel personeelswisselingen wordt de kwaliteit steeds minder.
Ook al blijven ze gebruik maken van getalenteerde muzikanten.
De eenheid die er bij het eerste album nog was, is totaal vervaagd.
Neemt niet weg dat elk album zijn hoogstandjes bezit.

Ben ik het niet mee eens. Na The Ideal Crash is de bezetting volledig veranderd. Dit was duidelijk te merken aan Pocket Revolution, die inderdaad qua kwaliteit wel minder is, maar ook gewoon anders klinkt. Ook aan Vantage Point is te horen dat er gewoon een andere band staat. Maar Vantage Point vind ik wel gewoon een kwaliteitsplaat. En ik vind het zelfs meer een eenheid dan bijvoorbeeld In A Bar, Under The Sea. In A Bar, Under The Sea vind ik wel beter, maar was wel erg gevarieerd, waarin duidelijk te horen was dat de band uit verschillende mensen met verschillende ideeën bestond. Op Vantage Point klinkt dEUS meer als een band.

Neemt niet weg dat ik wel liever de tijd van voor The Ideal Crash dan de tijd van na The Ideal Crash heb. Maar ik ben het er niet mee eens dat de kwaliteit nu minder is, of dat de eenheid is vervaagd.

Daarin mag je natuurlijk een andere mening hebben.
Deze site leeft juist mede door discussies.
Misschien ben ik wel bevooroordeeld omdat de combinatie Barman / Carlens mij erg aanspreekt.
Verder ben ik nooit zo omver geblazen door een nieuw nummer, als de eerste keer Suds & Soda.

/Trouvé

Ik wel, door Instant Street (en in iets mindere mate ook Little Arithmetics). Was helemaal ondersteboven van dat nummer toen ik het voor het eerst hoorde. Het heeft ook wel een tijdje geduurd voordat ik de rest van dit album ueberhaupt beluisterd heb...

Suds & Soda is erg tof, maar daar heb ik nooit zoiets bij gehad. Maar dat kan ook komen doordat ik dEUS pas echt ontdekt heb met Little Arithmetics (ook daar was ik helemaal van ondersteboven destijds).

Overigens ben ik er voor mezelf wel uit dat ik Pocket Revolution een stuk beter vind dan deze plaat. Misschien niet de meest gangbare mening, aangezien de meeste mensen of deze plaat of deze twee hiervoor het meest liefhebben, maar PR is de enige waar ik niet op uitgeluisterd raak. Vind die plaat veel persoonlijker en intiemer dan het andere dEUS-werk. Dit album is me na al die jaren zelfs wat gaan vervelen, waardoor ik het bijna nooit meer draai.

Ik bedoel eigenlijk dat er geen andere band is die dit effect bij mij veroorzaakte.
Nick Cave met The Mercy Seat enigszins, maar dat hoorde ik de eerste keer onder invloed van flink wat genotsmiddelen.

Deze plaat is eindelijk goed gevallen. Ik hem hem zelfs op nummer 1 in mijn top 10 gezet. Hij vervangt gewoon The White Album van The Beatles.

Precies, gewoon op 1 zetten inderdaad. Ikzelf heb hem ook een plaatsje hoger in m'n top 10 gezet. Een nummer dat er echt bovenuit springt is Instant Street. Vooral live-versies van dat nummer is gewoon episch!

Dit album blijft samen met In a Bar under the Sea het beste werk van Deus. Prachtige popnummers die telkens toch dat scherpe randje hebben. Songs met weerhaken, die je zonder dat je het beseft grijpen en niet meer loslaten. Er hangt een sfeer van weemoed, van verloren liefde. De melancholie is bijna voelbaar. We krijgen de ene na de andere prachtige oneliner van Barman, oneliners die ook nog eens perfect in het geheel passen.