menu

R.E.M. - New Adventures in Hi-fi (1996)

mijn stem
3,77 (476)
476 stemmen

Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: Warner Bros.

  1. How the West Was Won and Where It Got Us (4:30)
  2. The Wake-Up Bomb (5:07)
  3. New Test Leper (5:25)
  4. Undertow (5:08)
  5. E-Bow the Letter (5:22)

    met Patti Smith

  6. Leave (7:17)
  7. Departure (3:27)
  8. Bittersweet Me (4:06)
  9. Be Mine (5:32)
  10. Binky the Doormat (5:00)
  11. Zither (2:33)
  12. So Fast, So Numb (4:11)
  13. Low Desert (3:30)
  14. Electrolite (4:05)
totale tijdsduur: 1:05:13
zoeken in:
avatar van Shangri-la
3,0
Ik ben groot R.E.M. fan maar ik moet eerlijk bekennen dat ik deze cd maar weinig draai, waarom weet ik niet maar het pakt me niet zo. Mijn voorkeur gaat toch uit naar het vroegere werk van deze groep.

avatar van Snakeskin
5,0
Onbekend maakt onbemind. Op deze plaat valt alles samen en het is veel beter dan de verkoopcijfers van destijds doen vermoeden. De laatste echte REM plaat. Hierna gingen zij als trio verder.

inzekerezin
Ik vind dit een geweldig album van een geweldige groep. Veel variatie, goede nummers (waaronder mijn favorieten Leave en E-Bow The Letter). Ik denk dat dit album onderschat wordt.

avatar van DjFrankie
4,5
Inderdaad is dit een erg onderschat album. Mijn favoriet in ieder geval in het post - Green tijdperk, dit album bied allerlei R.E.M. ingredienten van eerdere albums.
Wake-up bomb zou ook op Document hebben kunnen staan, E-Bow op automatic. Undertow op Monster. Je vindt hier een variateit in terug van hun oeuvre zonder dat dit een best-of is geworden.

Juist die variatie maakt dit een topper voor mij. Ook het duet met Patti smith is van ongekende schoonheid, een van de mooiste nummers ooit gemaakt zelfs voor mij.

Hierna vond ik het juist minder worden. hier staan louter goeie nummers op. En zelfs de hoes is prachtig.

DjFrankie schreef:
Ook het duet met Patti smith is van ongekende schoonheid, een van de mooiste nummers ooit gemaakt zelfs voor mij.

Hierna vond ik het juist minder worden. hier staan louter goeie nummers op.


Kan me nog herinneren dat het album 'blind' kocht (en nog geen recencies had gelezen, want dat deed je wel om 'fris' te kunnen luisteren) en toen kwam dat nummer op een gegeven moment. Ja, dat was niet zo'n kleine Aha-erlebnis: Patti uit haar winterslaap (sinds '88).

Hierna kwamen imo nog wel een aantal goodies, maar hier lag de lat idd vrij hoog.

avatar van DjFrankie
4,5
Mjuman schreef:
(quote)


Kan me nog herinneren dat het album 'blind' kocht (en nog geen recencies had gelezen, want dat deed je wel om 'fris' te kunnen luisteren) en toen kwam dat nummer op een gegeven moment. Ja, dat was niet zo'n kleine Aha-erlebnis: Patti uit haar winterslaap (sinds '88).
.


Haar 2de jeugd of wakker v/d de menopauze (ze was toen 50 jaar ten tijde van de heropleving) , 5 albums hiervoor en 5 albums erna

DjFrankie schreef:
(quote)


Haar 2de jeugd of wakker v/d de menopauze (ze was toen 50 jaar ten tijde van de heropleving) , 5 albums hiervoor en 5 albums erna


Ik heb meer albums van de eerste 'worp' dan van de tweede, maar dat nummer is echt indrukwekkend - ik werd er stil van; vind die stemmen ook erg goed bij elkaar passen. User Itchy heeft me ooit dat boek overt Patti en Robert Mapplethorpe aangeraden (ik meen We Were Just Kids) en dat staat nog op de te-lezen-lijst.

avatar van Snakeskin
5,0
Erg goede plaat waarvan ik mij altijd afvraag waarom de response destijds zo minimaal was, want dat vind ik volkomen onverdiend.

avatar van wibro
4,0
Dit album van R.E.M. heb ik destijds links laten liggen. Waarom is mij niet duidelijk. Te ontoegankelijk, te weinig hitgevoelige nummers zoals op hun voorlaatste albums? Het zou allemaal best kunnen maar achteraf is dat toch volkomen onterecht. Ik heb dit album deze week al een paar keer beluisterd en ik kan niet anders zeggen dat ik het toch een van de betere albums van R.E.M. vind met het nummer E-Bow the Letter als absolute uitschieter. Een zeer onderschat album dit "New Adventures..", dat ik voor slechts € 5,00 kocht in de uitverkoop.

4,0*

4,0
Moest even wennen, maar bevalt steeds beter. Enige puntje van kritiek is dat ie net iets te lang is. Zo'n 45 minuten REM is voor mij altijd zo'n beetje de max. Vind de eerste 9 nummers + Electrolite het sterkst. Vooral de opener en Leave doen het hier goed.

avatar van herman
4,0
Van mij hadden ze So Fast, So Numb en Be Mine mogen schrappen. Op zich zijn het leuke rocknummers, maar ergens vind ik ze ook wat knullig en puberaal. Verder wel een plaat met een wat vreemde dynamiek, na Leave lijken de nummers elkaar wat willekeurig op te volgen. Maar erg is dat ook weer niet, want het meeste is wel erg mooi. Destijds was ik wel fan van de nummers die ik nu best kan missen. Nu kan ik de nummers die ik toen wat saai vond juist wel goed waarderen (Zither, Low Desert, Electrolite). De eerste zes nummer stonden altijd al buiten kijf. Wat mij betreft is dit toch de beste 90s plaat van R.E.M., al komt Automatic erg in de buurt.

Electrolite wordt trouwens wel echt verdomd mooi gezongen door Stipe, ook een prachtige tekst.

avatar van Snakeskin
5,0
ik vind het lastig om de beste REM plaat aan te wijzen omdat zij er zoveel erg goede hebben gemaakt. Lifes rich pageant, Document, Green, Out of Time, Automatic en deze, dat is geen kattedrek. Departure is mijn favoriete track omdat wij hier REM nog een keer vuig en drassig te horen krijgen en het liedje doortrokken is van een pakkend gitaarrif waar REM patent of heeft maar wat wij nadien niet meer van hen hebben gehoord.

5,0
Alhoewel het niet mijn favoriete R.E.M.is hoor ik op Accelerate toch ook wel memorabele riffs zoals in het titelnummer en Man Sized Wreath,dus ze waren het zeker niet verleerd.Wel werd het overall gezien iets milder.Toch blijft dit mijn samen met Green mijn favoriete album van de mannen.

inzekerezin
Na het wisselvallige Monster kwam R.E.M. hier met een album dat met Lifes Rich Pageant maar moet strijden om het beste album van de groep, dat is mijn bescheiden mening.

Werkelijk elk nummer grijpt me naar de strot, met misschien The Wake Up Bomb als mindere god, maar ook dat nummer is zeker te versmaden. Hier vind ik veel persoonlijke favorieten terug, maar als absolute topfavoriet zou ik hier voor Electrolite kiezen. Na 'Country Feedback' het beste nummer van de groep.

avatar van Ronald5150
3,5
Na het tamelijk agressieve "Monster" komt R.E.M. met een album dat meer in de lijn ligt van "Automatic for the People". Toch bevat "New Adventures in Hi-fi" zo af en toe nog het wat stevigere geluid van "Monster". "New Adventures in Hi-fi" is niet het meest toegankelijke album van R.E.M. Zo bevat dit album niet echt een hit. Wel spat de melancholie van de meeste liedjes af en dat maakt "New Adventures in Hi-fi" tot een genietbare en regelmatig zeer intrigerende luisterervaring. Je moet er wat moeite voor doen, maar dan heb je ook wat zo te zeggen. Ik kan van "New Adventures in Hi-fi" net zoveel genieten als bijvoorbeeld "Automatic for the People". Gewoon goede songs, goede teksten, mooie melodieën en die herkenbare melancholie. Gewoon lekker dus!

kippenhok
met afstand de beste elpee van R.E.M., en de enige die ik nog vaak opzet.

65 minuten en 13 seconden heerlijk, hoogstaande rock.

avatar van Snakeskin
5,0
Er is veel van REM dat ik nog met grote regelmaat draai, momenteel is het Reveal waar ik graag naar luister, maar deze plaat blijft fris. Onverslijtbare topplaat.

Cured
De eerst helft van R.E.M. 's bestaan en hun albums ken ik van haver tot gort en waardeer ik ook het meest. Vanaf Monster t/m hun laatste niet echt meer, omdat ik wat klaar ben met Stipe's zang en hun (jingle)-jangle muziek. Deze vind ik noch wel het beste van ze van de laatste 20 jaar, maar het boeit me niet meer zo. l Wel leverden ze nog prachtige/sterke nummers af, maar een heel album hoeft niet zo meer van mij. Bovendien duurt zeker deze mij te lang in combinatie met mijn 'bezwaren' die ik eerder noemde. Wel een band die niet te vergeten is uit met name de jaren 80 en 90 : gewoon een 'classic' topband.

avatar van rkdev
4,5
De Monster-Tour (de eerste sinds de 'Green' World Tour eind jaren '80) was een groot commercieel succes voor R.E.M., maar de periode was ook een moeilijke voor de groep. Op 1 maart zakte Berry op het podium in elkaar tijdens een optreden in Lausanne (Zwitserland) door een hersenbloeding. Hij had onmiddellijk een operatie en was volledig hersteld binnen een maand. Berry's hersenbloeding was slechts het begin van een reeks van gezondheidsproblemen tijdens de Monster-Tour. Mills moest in juli chirurgie ondergaan om een vergroeiing in de onderbuik te verwijderen, een maand later moest Stipe een spoedoperatie ondergaan om te herstellen van een hernia.

Ondanks deze factoren componeerde en debuteerde de band een aantal nieuwe nummers tijdens de tour, en werd het grootste deel van 'New Adventures in Hi-fi' on the road opgenomen. De band bracht 8-track recorders mee naar de shows, die als basis elementen gebruikt konden worden voor het nieuwe album. Sommige nummers zijn soundchecks, sommige live (publiek weggemixt), sommige 'gewone' studio-opnamen en 1 nummer is zelfs vanuit de kleedkamer -uur voor optreden- opgenomen.

Je merkt aan alle nummers dat de band volop aan het touren is met een gitaarplaat (Monster) want de nummers zijn vooral gitaar gedreven. Je merkt ook dat ze op dat moment echt een geoliede machine zijn. Maar waar het Monster album de balans mist tussen 'noise' en goede composities klopt het hier allemaal. Vanaf het dromerige 'How the west.'. tot het werkelijk fenomenale 'Electrolite' swingen de nummers de pan uit. Het album is een mix tussen de akoestische, country rock sfeer van Out of Time en Automatic for the People en de rock sound van Monster en Lifes Rich Pageant.

Hoogtepunten zijn het dromerige 'How the West Was Won and Where It Got Us', het fraaie ‘New Test Leper’, het sfeervolle ‘E-Bow The Letter’ (met Patti Smith), het vintage R.E.M. klinkende ‘Bittersweet Me’, ‘Be Mine’ (mooie solo!), het lekkere ‘So Fast, So Numb’ en het fenomenale ‘Electrolite’. Maar eigenlijk staat er geen slecht nummer op de plaat (al is ‘Zither’ wat overbodig).


De 4 live opgenomen nummers ‘The Wake-up Bomb’, ‘Undertow’, ‘Departure’ en ‘Binky The Doormat’ liggen in lijn met de nummers van Monster, maar klinken veel minder geforceerd.


Maar het beste nummer is het dreigende ‘Leave’, opgebouwd rondom de stuwende drums van Bill Berry en een gitaarloop die klinkt als een alarm op hol.

Het bleek het laatste album met Bill Berry. Berry vertelde zijn bandmaten in oktober 1997 dat hij wilde stoppen met R.E.M., maar dat hij niet zou stoppen als dat het einde van de band zou betekenen. De rest ging akkoord met de woorden van Stipe: "I guess a three-legged dog is still a dog. It just has to learn to run differently."


Einde R.E.M. #1.

avatar van Thin Air!
4,0
Met REM heb ik normaal gesproken niet zo veel.
ik heb het met "Adventures.." eens over een ander boeg gegooid. Lekker aanzetten en een boek lezen of wat rommelen op de Ipad. Langzamerhand kreeg ik in de gaten dat hier toch wel hele mooie muzikale cadeautjes op staan.
Herhaling helpt mij de plaat beter te waarderen.

Toppers zijn wat mij betreft: E-Bow the letter, Leave, Binky the doormat & Electrolite.

avatar van waltzinblack
4,5
Na jaren weer eens gedraaid en bij E-Bow the Letter schoten mij de tranen in de ogen. Wat prachtig en overweldigend.

Telamon
Jammer dat deze plaat zo lang duurt. Haal er vier matige songs af en je hebt een goede R.E.M. te pakken. Want op teveel plekken verlies ik mn interesse tijdens het beluisteren.

Mn sterren gaan naar Departure, Low Desert en Be Mine. Songs die met de al vaak genoemde nummers een 4.5* album kunnen vormen.

Als straf (voorlopig) geen 4 maar 3.5*

avatar van luigifort
4,5
Ik snap je punt maar voor mij duurt dit album precies lang genoeg.
Ms dat songs 4, 7 en 8 iets teveel op mekaar lijken...dat vind ik zelf de minsten..

How The West Was Won and Where It Got Us
The Wake-Up Bomb
New Test Leper
E-Bow the Letter
Leave
Be Mine
Binky the Doormat 
So Fast, So Numb
Low Desert
Electrolite

Had ms een 5 * album geweest.

avatar van Rudi S
5,0
luigifort schreef:


Had ms een 5 * album geweest.


Hoezo misschien

WPE
Dit album vind ik duidelijk een stuk minder dan bijvoorbeeld green, out of time, automatic for the people, (met het onwaarscijnlijk mooie "find the river", om er maar eens enkele te noemen. R.E.M. heeft prachtige liedjes geschreven, mooi van eenvoud, maar deze nummers op Adventures in Hi-Fi lijken wel, op een enkel nummer na, geschikt voor b-kantjes. Na zo'n 40 minuten voortkabbelen geloof ik het dan ook wel en heb eigenlijk geen zin meer om het hele album af te luisteren. Misschien was dat ook wel goed geweest; een album maken van 40 minuten, lekker ouderwets..en: to the point.
Maar goed, zoveel mensen zoveel smaken.

avatar van musician
4,5
Je kunt je natuurlijk altijd afvragen, wat de gevolgen zouden zijn geweest van maximaal 40 minuten en dan de beste nummers.

Dat kan tot opbeurende conclusies leiden. Voor mij geldt dat alleen de aanwezigheid al van Patti Smith, vocaal vertegenwoordigd met E-bow the letter (blijft één van de mooiste REM klassiekers), reeds voldoende is voor 4 sterren.

avatar van zaaf
Dan kan je stellen dat de rest voor verbetering vatbaar is.

avatar van musician
4,5
Neuh, een album terugbrengen met 25 minuten en dan 40 minuten wat je de allerbeste nummers vindt leidt natuurlijk bij elk album, in ieder geval voor je gevoel, tot een verbetering.

Misschien ben ik uiteraard nog van de oude stempel en LP's die gemiddeld 2 x 20 minuten duurden, maar daar zit naar mijn idee meer kracht in. Doordat bands al werden gedwongen zelf een strenge selectie te maken van opnames en dat waren natuurlijk meestal de beste, waar de luisteraar/fan zich ook het meeste in zou kunnen vinden.

Hoe langer een album duurt, hoe groter de kans dat er nummers tussen staan die kunnen worden geskipt.

4,5
Ik heb niks met REM. Niet mijn ding, maar deze....weet dat heeeel veel mensen het niet met mij eens zijn, maar beste van REM. Far out!

avatar van Rogyros
4,0
In mijn ogen behoort dit ook tot in ieder geval een van hun beste! En ik heb wel wat met deze band. Geen groot fan, maar ik waardeer de groep zeker!

avatar van Funky Bookie
4,0
Een goed album. Deze heeft wel meer tijd nodig om te landen.
De zang van Stipe is wat "vlakker" maar het dwingt wel tot luisteren en dan groeit ook de waardering.

Gast
geplaatst: vandaag om 10:12 uur

geplaatst: vandaag om 10:12 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.