Pink Floyd - The Dark Side of the Moon (1973)

Sjonge. Wat een tirade. Het komt vaker voor dat iemand meent medeschrijver te zijn. Als de andere partij meent dat dit niet het geval is (en we praten in dit geval over een sloot geld) dan geef je dat niet zomaar weg. En dan volgt er een rechtszaak. Overigens lijkt me 30 pond voor het inzingen van een nummer in de jaren 70 een normaal bedrag. Naar huidige maatstaven zou dat tussen de 50 en 75 pond zijn. Lijkt me een redelijke vergoeding voor iets wat waarschijnlijk een uur werk is geweest.
Muzikanten verdienen niet wat advocaten verdienen.

Hadden ze dan niet van tevoren afgesroken dat het 30 euro zou zijn?

Ok, het was iets te veel een tirade. Maar we ontdekken hier wel the Dark Side of the Pink Floyd...

Hoezo? Een band is een bedrijf. Zeker een band als PF. In een bedrijf is wel eens wat. Als dit het enige misverstand/meningsverschil over geld is dat je kan aanhalen over PF, zijn het wat mij betreft heilige boontjes.

Jeetje Nicci, jij weet ook van geen ophouden zeg! (je kan in een discussie ook eens naar de goede argumenten van de ander kijken, zoals ik dat wel bij jou heb gedaan)

De rechtszaken hierover eindigden in 2005 (!): dan hebben de heren heel erg lang doorgeproduceerd en is er niets geregeld voor haar. Uiteindelijk wint zij volledig. Dan moet je niet doen alsof deze heren heilige boontje zijn: de feiten spreken voor zichzelf.

Moet niet mooier worden! Jij komt met een enorme stellingname. Ik reageer daar kritisch op en dan weet ik van geen ophouden?

@Nicci en West: ja vroegah kneep je handen al dicht als zangeres als je voor een vocale bijdrage een 'sausage roll' werd gegeven - daarom heet dat nummer van The Simple Minds ook eigenlijk Promised You a Sausage Roll.

Die 30 GBP is een soort 'vriendentarief' dat musici onderling ooit eens onder elkaar zijn overeengekomen; geld aan elkaar vragen is nooit 'done' en money is voor een musicus sowieso een upo (unidentified paying object).

Maar iemand die een vergoeding voor een (essentiële) vocale bijdrage durft te vergelijken met het honorarium van een advocaat heeft niet alleen een raar begrip van zangkunst, maar verder a. nooit een rekening van een advocaat betaald en b. nooit studio-opnames bijgewoond. Want a. een advocaat zal elke minuut - dus ook de korte denkstonde in het kabinetje - in rekening brengen en b. opnames bestaan veelal uit wachten, wachten, zingen, luisteren, wachten, wachten nog eens zingen, opnieuw luisteren etc. Die 30 GBP staan dus in geen enkele verhouding tot het vereiste tijdsbeslag - te denken dat zoiets wel het geval is geeft blijk van een relatief beperkte kortzichtige benadering in de (muzikale) werkelijkheid. De bijdrage wordt nl eenmalig geleverd; de muziek wordt meermalen in het openbaar ten uitvoering gebracht - en daar staan normaal royalties tegenover.

Weer fout, Nicci: er zijn twee soorten royalties: 'mechanical royalties' en 'artist royalties' - het eerste heeft betrekking op het intellectueel eigendom (het auteursrecht) dat is een vast bedrag per song per record sold (in de USA 9,1 cent per song, waarvan 3/4 wordt uitgekeerd - dus zeg ca $ 0,70 per album); de hoogte van de artist royalties hangen af van het soort deal - traditional recording (meestal 10% na aftrek van bepaalde kosten) vs net profit deal(50% na aftrek van ALLE kosten).

Ik was nl op een forum wat het beste is voor een artiest: een net profit deal of een traditional recording contract. Het laatste (10%) biedt weliswaar een (relatieve) zekerheid, maar inkomstenverlies als het album echt gaat 'boomen'.

Er zijn in het verleden voldoende voorbeelden te vinden van albums waarop een muzikant een bijdrage leverde die - net als die van Clare Torry - een bijzonder stempel op het nummer drukte en zoveel verschil maakte dat die muzikant als beloning/blijk van waardering daarvoor een co-auteurschap, credits kreeg (idd regelmatig ook achteraf).

Nu klaar?

-- edit --

zie nu net dat Nicci zijn oorspronkelijke bijdrage heeft verwijderd, waardoor het lijkt alsof ik met mezelf in discussie ben. Zulks komt - moet ik bekennen - wel eens voor, met name bij aanschaf van platen of bij de laatste neut, wel/niet; in het onderhavige geval was er gene sprake van.

Al waren er 30 soorten royalties. Een sessiemuzikant heeft daar normaal gesproken geen recht op. Kennelijk (en daar gaat het hier om) waren PF en Mevrouw Torry het daar nu juist niet over eens. Ik heb me helemaal niet uitgesproken over het gelijk van PF. Als dit soort akefietjes slecht één keer in de geschiedenis van een succesvolle band voordoen, hebben ze het wat mij betreft netjes gedaan. En over dat laatste ging de reactie.

Toch een rare ractiek: er van alles bij halen om maar te verdoezelen dat je eigenlijk geen punt hebt.

Boeiend die toevoeging achteraf, Nicci - SESSIE; klinkt niet sterk om er nu mee te komen.

Lees gewoon nog eens goed wat ik heb geschreven over "een bijdrage die een bijzonder stempel op het nummer drukte en zoveel verschil maakte"

En ik durf de bewering wel aan - zonder het vonnis te hebben gelezen - dat de rechter blijkbaar van oordeel was dat de bijdrage van die zangeres blijkbaar zo essentieel was dat een hogere waardering ervan gerechtvaardigd zou zijn.

En nou niet meer nog eens je tekst aanpassen! Daarom, Kwik, Kwek en Kwak .... even zwaaien

yup, en nou weer over de plaat zelf. Nog eens goed over nagedacht en het is tijd voor een verlaging naar 4 sterren, niet in de laatste plaats vanwege de inderdaad zeer essentiele bijdrage van mevrouw Torry. Inmiddels ook bij mij voorbijgestreefd door Wish You Were Here en Animals.

Us and Them blijft overigens wel een topnummer.

pink floyd gaf ook bijna geen cent aan de jongens en meisjes die op another brick in the wall zongen. en dat terwijl het een mega hit werd die zelfs na 30 jaar nog door scholieren na gezongen kan worden.

Mjuman,

Mag het misschien wat minder onaangenaam? En wat blaas je weer hoog van de toren. We hebben het de gehele tijd over een muzikant die een bijdrage levert op éénmalige basis aan een nummer. Dat noem je sessie-muzikant.
Overigens heb ik m'n tekst niet aangepast, maar bedacht ik me achteraf dat ik liever geen discussie met jou voer. Ik heb m'n bericht daarom verwijderd, maar was net wat te laat.
Bij deze: ik voer met jou geen gesprek meer op dit forum. Ik doe er dit forum en vooral mijzelf geen plezier mee.

Dat lijkt me ook terecht. Die jongens en meiden stonden waarschijnlijk te springen om mee te mogen doen.

lijkt me zeker niet onterecht aangezien de jongens en meisjes het nummer naar een hoger plan geholpen hebben. het is niet verboden om zo zaken af te handelen maar ik vind het niet zo aardig zeker met de (geveinste) anti-comercieele houding van waters

They're all Animals

Daar gaat het niet om. Elke scholier had wel mee willen doen. En dat drukt de prijs nogal. En dat 'hoger plan' begrijp ik niet zo. Elk kinderkoor had dit kunnen inzingen.

al dan niet in de danceversie van Eric Prydz

Zou ik ook zeggen als ik jou was: eerst geen oog hebben voor het belang van de artistieke inbreng van een zangeres, beetje lopen schamperen over 'redelijke beloning/vergoeding' - ik snap waarom je geen sessiemuzikant bent geworden; vervolgens een potje tekst manipuleren; en ten slotte het woord "sessie" als een wit konijn uit de hoed toveren.

Misterfool die snapt het iig wel.

FYI: ben een groot liefhebber van het werk van Duane Allman, die leverde als sessiemuzikant oa. een bijdrage op Hey Jude van Wilson Pickett - in loondienst, idd. Geen royalties - geen flauw idee hoe het zat met de Anthologies die van zijn werk op Atlantic zijn uitgebracht.

ik denk dat we hier op een meningsverschil belanden. als waters echt zo anticomercieel is als hij in zijn teksten en muziek dikwijls claimt dan lijkt me het niet meer dan logische dat hij ook een deel van het (ENORME) succes deelt met deze jongens en meisjes. niet enorme bedragen of zo maar hij had ze ten minste gratis tickets of gratis gesigneede albums kunnen geven maar nee, waters heeft ze hun zanglijnen laten opnemen en daarna hun gewoon de rug toegekeerd. dat vind ik niet bepaald aardig voor die kinderen die nauwelijks nog besef hebben hoe bijzonder het is wat ze aan het doen zijn.

prachtige muziek hoor maar ik zou zelf bepaalde zaken anders aangepakt hebben in verband met de sessiemuzikanten.

Jij lijkt te veronderstellen dat het succes van een nummer de bijdrage van een muzikant doet verhogen. Dit doet niemand. Tenzij je een muzikant inhuurt waarvan je van te voren weet dat zijn bijdrage de platenverkoop zal verhogen (die moet dus al behoorlijk bekend zijn bij het grote publiek). Dan kan hij bedingen dat hij meer krijgt als het een succes wordt. Het bekendste voorbeeld is wel de solo van Van Halen op Beat it. Één van de grootste hits ooit (mede dankzij die solo), maar Eddie heeft daar gewoon een vast bedrag voor gehad. Zo gaat dat. Ik kan me ook niet herinneren dat MJ hem een vrijkaartje heeft gegeven

Nicci babbelt gewoon verder, maar weer onterecht - lees het onderstaande gewoon even van deze bron:

From SteveLukather.net:

Rock guitarist Eddie Van Halen was interviewed by Rolling Stone magazine in 1984. In the interview, he explained why he didn't ask for any royalties over the sales of Beat it, the song on which he plays a guitar solo. "I did it as a favor. I didn't want anything. Maybe Michael will give me dance lessons someday. I was a complete fool, according to the rest of the band [Van Halen], our manager and everybody else. I was not used. I knew what I was doing. I don't do something unless I want to do it."

Hij had dus gewoon royalties kunnen vragen - dat was dus gebruikelijk volgens iedereen om hem heen - maar verleende dus een gunst (favor) aan Michael.

Ik wil me niet in de discussie mengen, maar ik zie letterlijk ''maar Eddie heeft daar gewoon een vast bedrag voor gehad'' staan. Dat is gewoon niet zo, hij deed het voor niks. Ik kan me herinneren dat ik dat in het topic van Thriller ook al eens gemeld heb.

Edit: tja.. nu is het bericht weggehaald..... Was dus aan Nicci gericht voor alle duidelijkheid.

Stijn, het is slechts een illustratie van het punt dat muzikanten meestal niet delen in eventuele royalties. Tenzij het een grote naam is en daardoor platenverkoop zeker zal stijgen. Natuurlijk had Van Halen om royalties kunnen vragen, maar dat heeft hij niet gedaan. Overigens heb ik altijd vernomen dat hij daar wel degelijk een (weliswaar lage) vergoeding voor heeft gehad.
Overigens is €0 ook een vast bedrag . . .

ik denk dat we offtopic gaan mensen

Kan je mijn bericht van 17:54 nog wel lezen - daar staat in hoe het was.
Fijn dat je iets bijdraait iig.
En mijn eerder gemaakte punt: ook achteraf - idd vaak via de rechter en dat heet dan settlement - kunnen nog credits (=royalties) worden toegekend. Bekendste voorbeeld? The Verve - Bitter Sweet Symphony, aan de Stones.

-- mijn laatste post hierover --

Dit album heb ik vandaag nog even afgespeeld, maar de perfectie blijft mij toch echt opvallen. En vooral het naadloos in elkaar overgaan van de diverse nummers. Money is en blijft gewoon een wat vreemde eend in de bijt. Dit album vond ik vroeger zo'n 15 tot 20 jaar terug altijd het beste album van Pink Floyd, maar is nu duidelijk voorbijgestreeft door Wish You Were Here en Animals. Deze vind ik echter nog wel beter, maar die andere 2 beluister ik liever.

Zo is het toch. We kunnen het wel hebben over allerlei regeltjes en declareren van uren. Het gaat erom hoe je met zangeressen en kinderkoren (en anderen) omgaat als Pink Floyd, met hun anti-establishment anti-commercie houding. Geef je ze dan helemaal niets of scheep je ze dan af met een fooi? Nee dus. En dat deden de heren wel. Valt me vies van ze tegen, zeker als je hun teksten er nog eens bij pakt. Door zo te handelen zingen ze uiteindelijk over zichzelf.

Op welk nummer van dit album hoor je een kinderkoor of zangeressen dan?

het ging over another brick in the wall