Pink Floyd - The Dark Side of the Moon (1973)

En in het begin TGGitS

Ik weet ook wel dat het over Another Brick in The Wall ging.

Maar het was een kleine hint van mij, dat het behoorlijk lang off topic is al nu, vandaar ook die knipoog erachter.

Het is de muziek waarmee ik ben opgegroeid en wat ben ik daar blij mee

Sinds kort de SACD in mijn bezit en dat klinkt toch wel heel erg mooi over de vier boxen. Geluiden komen van alle kanten en deze muziek lijkt er helemaal voor gemaakt. Je zit echt middenin de muziek en je oren maken gewoon overuren.
Groot nadeel: andere, gewone cd's klinken ineens zo káál...

(SACD= Super Audio CD)

Daarom deed ik ook die knipoog (knipoog)

The Great Gig In The Sky.

Wereldalbum, mn favo Floyd-plaat. Meddle was al baanbrekend, maar DSOTM was helemaal vernieuwend. Voor mij heeft deze plaat geen zwakke plekken. Hoogtepunten vind ik Time, The Great Gig In The Sky en Eclipse...hoe mooi kan een album afsluiten.

Dark Side of the Moon. Hiermee is eigenlijk alles al gezegd. Het is een album dat zichzelf als standaardwerk heeft gevestigd op een positie die met de jaren enkel sterker wordt. Eén van de platen die elke muziekliefhebber in zijn bezit zou moeten hebben.

Openers Speak to Me/Breathe lanceren de luisteraar in een muzikale trip en zo zou dit album ook beluisterd moeten worden: in één ruk, zonder pauze of onderbreking. Het hypnotiserende On the Run leidt daarna het echte machtsblok van dit album in: de opeenvolging van Time, The Great Gig in the Sky, Money en Us and Them. Bij Any Colour You Like zakt de spanningsboog even en krijgt de luisteraar even rust. Een goed nummer, maar duidelijk minder dan de voorgaande en volgende nummers. Het album lijkt mooi af te ronden, maar dit is slechts schijn. Het is een klein voorzetje voor de finale van dit album: Brain Damage en Eclipse, die de luisteraar een laatste uppercut geven en lanceren op een trip die pas eindigt nadat de laatste noot van Eclipse al enige tijd is uitgestorven. Toegegeven, de overgang van Any Colour You Like naar Brain Damage had mooier gekund, maar dan is ook al het negatieve over dit album gezegd.

De afzonderlijke nummers van dit album zijn, op zichzelf staand, goed tot geniaal, maar het is als geheel dat dit album zijn ware kracht toont. Een absolute vereiste om dit als popliefhebber in je leven gehoord te hebben!




NB: Ik noem dit pop, maar dit is omdat ik (persoonlijk) als hoofdstromingen slechts klassiek, jazz en pop onderscheid. Dus aub geen commentaar dat Pink Floyd geen pop maar psychedelische rock of zo is. Dat is een discussie die buiten de bedoeling van deze recensie valt. Dit is trouwens mijn eerste berichtje op deze geweldige site en de eerste recensie die ik ooit schrijf. Smaakt naar meer!

Welkom SvenR
Goede recensie. Over de plaat ben ik nog niet zo zeker.

Wát een supergave plaat is dit zeg.
Ik vind het oprecht erg jammer dat ik hier niet mee opgegroeid ben!

Mijn favo tracks:
"Time" en "Money", en het openingsnummer is erg goed. Ik krijg dan het gevoel dat ik een andere wereld betreedt.

@SvenR

Wat weerhoudt u om het geen 5 te geven?

Ja.....Breathe is misschien wel HET nummer op dit album! (het sleept je het album binnen)

Zie hier de live clip op live 8....het publiek dat begint te juichen bij de stem aan het begin.....prachtig.

YouTube - Pink Floyd - Breathe - Live 8 - 2005

Vandaag nog eens beluisterd, met een niet al te positieve uitwerking. Dit was al niet bepaald m'n favoriete Pink Floyd album, maar ik krijg er steeds minder mee merk ik.

'Breathe' en 'Time' zijn sterk, maar wel een tikkeltje slapjes. Op bijvoorbeeld Pulse zit er toch wat meer pit in die nummers. Dat geldt eigenlijk ook voor de andere nummers wel, live werkt het beter voor mij.

Vervolgens moet ik op 'Any Colour You Like' en 'Brain Damage' wachten. Het dieptepunt vind ik 'The Great Gig in the Sky'. Natuurlijk kan die vrouw goed zingen, maar ik vind er echt helemaal niks aan. Ik heb grote moeite om deze drie tussenliggende nummers niet te skippen.

Speak to Me/Breathe: een krappe 4*
On the Run: 3*
Time: ook een krappe 4*
The Great Gig in the Sky: 2*
Money: 2*
Us and Them: 2,5*
Any Colour You Like: 4*
Brain Damage: 4*
Eclipse: 2*

Gemiddeld wordt dat 3,05*, dus bij deze pas ik mijn stem aan. Eigenlijk elk ander Pink Floyd album (t/m The Final Cut) draai ik liever dan deze.

De hel zal nu wel over me losbarsten, tja. Ik geniet dan toch véél meer van Piper, Meddle, WYWH, Animals etc.

Natuurlijk barst de hel nu over je los, hoe kun je hier gvd maar 3* voor geven... Jammer dat dit album je niet weet te pakken, ik vind het een schitterende plaat. Een paar jaar geleden draaide ik de lp hiervan uit mijn vaders platenkast meerdere keren per dag. Is nu wel een stuk minder, maar elke luisterbeurt is weer een heerlijke trip. Favoriete PF plaat blijft voor mij alleen wel WYWH, met deze als goede tweede.

prachtige album. een van pink floyd's beste

Ligt inmiddels bij de FRS voor een euro of 8.. leuk voor degenen die van plan zijn eens kennis te maken met de band (als die er nog zijn dan)

volgens mij kennen de meesten de floyds wel. alhoewe,l sommige leeftijdsgenoten van mij hebben zelfs niet eens van de beatles gehoord.

En jouw leeftijd is?

30 Zeer waarschijnlijk

ik ben 16 jaren jong

Shoot.. Ouder dan mij
Gelukkig ken ik niemand die Pink Floyd of The Beatles niet kent.

Dit blijft toch wel een All-time greatest. Je kan het je haast niet voorstellen dat het album al weer 36 jaren oud is, het was zijn tijd toen al enorm ver vooruit. Alles klopt gewoon.

Precies ja. Iets wat je sowieso gehoord moet hebben in je leven, anders mag je niet deaud!

Goed om te horen dat ook leeftijdsgenoten (geboren in de 90's) dit goed vinden. Ik ben zowat de enige op mijn school (1300 leerlingen).

Ik ben ook nog maar 19 maar ik hou zeer van Pink, deze heb ik zelfs op vinyl tweedehands aangeschaft, persing van '73 in prima conditie. Toch draai ik hem niet zo veel, dus zal ik even wachten met mijn stem.

Exact hetzelfde alleen ben ik 15 jaar en geen 19. Ik moet 'm ook nog iets vaker beluisteren.

Ik heb deze en WYWH ontdekt toen ik 16 was en was - voor zover ik me herinner, maar zo lang is dat nu ook weer niet geleden - meteen verkocht. Money en Time waren toen m'n favorieten. Ik begreep niet wat er me overkwam, dat er zulke muziek bestond. Tot dan toe was Blink-182 voor mij de beste band ter wereld (in een nostalgische bui denk ik dat soms nog bij bijze van spreken), maar sindsdien heb ik niets dan lof voor PF. Dit is terecht een van de meest bejubelde platen ooit.

Zag een tijd geleden op de belg een documentaire over dit album. Het leukste gedeelte vond ik hoe ze kwamen aan de stemmen (gelach bijv.) of korte zinnen die je af en toe hoort. Die zijn namelijk van de portier, kantine juffrouw, conciërge etc. van de studio. Ze zijn, uiteraard onder invloed van LSD, met een recorder het gebouw doorgewandeld en een gesprek begonnen met iedereen die ze tegen kwamen. Dat vond ik geniaal

Een paar maanden geleden was mijn eerste kennismaking met dit album. En eerlijk gezegd was mijn eerste indruk niet bepaald positief.
Ik wist niet wat ik met het album aanmoest. Een beetje gepriegel met synthesizers en af en toe eens een volwaardig nummer. Ik heb het album toen bij "The Great Gig In The Sky" afgezet want het begon me te vervelen.

Na alle lovende kritieken ben ik dusdanig nieuwsgierig geworden waardoor ik het album nog een kans heb gegeven. En na een paar luisterbeurten begin ik het album steeds meer te waarderen. Tussen die luisterbeurten door ben ik erachter gekomen dat het album uitermate geschikt is voor het slapen gaan. Vooral bij een nummer als "Breathe" kan ik helemaal tot ontspanning komen. Voorlopige favorieten zijn "Time" en het overbekende "Money".

Ik denk dat ik met een verkeerd verwachtingspatroon dit album ben gaan luisteren, waardoor het album in eerste instantie tegenviel. Dat het me steeds meer begint te interesseren geeft voor mij aan dat ik de plaat nog niet helemaal op waarde kan inschatten.

Voorlopig zet ik voorzichtig in met 3,5 met zeer waarschijnlijke verhoging.

Je moet het album zien...voelen als 1 grote trip.

Dus draaien de ochtend na een avond flink doorhalen in de kroeg.