Pink Floyd - The Dark Side of the Moon (1973)

Erg goede documentaire.
Ben op dit ogenblik weer eens aan het luisteren naar dit fantastische album!
Toch een van de hoogtepunten van de beginjaren zeventig.
Wat mij opviel in de docu was, dat de bandleden buiten hun grote muzikaliteit ook sympathiek en intelligent zijn. Mede daarom is het ook zo'n belangrijke groep geweest!
Ik had nog niet gestemd, maar dit album verdient een dikke 5.0 !!

Buiten Waters is iedereen, vooral Gilmour, gewoon normaal gebleven.

Helemaal niks over any colour you like.....is juist een heel mooi overgangsnummer en een beetje avantgardistisch......(verkeerde woord?)

Wist niet dat je ook zo'n liefhebber van hun vroege werk bent. Leuk!

5 t/m 7 skip ik en blijf ik skippen. Vind het daarmee als geheel één van Floyds minste albums. 'Us and Them' in de oorspronkelijke versie voor Zabriskie Point vind ik beter te doen (staat niet op de soundtrack, maar wel op de bootleg met de sessies ervan).

Time skippen? The Great Gig in the Sky skippen? Kun je het album dan wel nog als geheel zien?

'Time' was een foutje. Het komt de flow van 't album dan inderdaad niet ten goede.

Daar zeg je wat, want was vanochtend al op de dubbelaar aan het zoeken waar die track op Zabriski dan staat maar kon het dus logisch niet vinden .
The Great Gig vind ik juist één van de hoogtepunten van het album, vooral live (tour van '87) werd ie ongeëvenaard uitgevoerd. Was dat niet destijds door Sam Browne?

Leuk die opmerking van Gilmour: Jammer dat ik het album nooit fris als iets nieuws wat ik nog niet kende heb mogen beluisteren zoals de luisteraars die een koptelefoon opzetten en het voor het eerst horen.......Hij heeft gelijk.....dat was alleen aan ons voorbehouden.

Daar krijgen we weer het Grote Pink Floydcliché: 'Je moet de plaat wel in zijn geheel luisteren hoor! En als je dat niet doet: schande! Schande!'

Alternatief: de hele plaat skippen - you cannot have your cake and eat it - hier wordt vinilio gedraaid, one side at at a time, en dat volstaat meestal

Het lot - hoe ie uit de hoes komt - bepaalt welke kant wordt gedraaid.

Anders kan je het album toch niet als geheel beoordelen? Je hoeft maar een deel te skippen en er gaat een essentieel stuk van de plaat verloren. Stijn skipt wel heel veel om te kunnen oordelen. Moet hij natuurlijk zelf weten, maar dan kan je net zo goed niet stemmen.

Waar haal je trouwens dat geirriteerde gedrag vandaan?

Cryptisch zoals altijd. Ik vermoed dat kant a hapert.

Dat slaat nergens op. Ik skip die nummers, omdat ik ze niet kan waarderen. Ik heb ze vaak beluisterd, maar er verandert niets aan mijn waardering, dus skip ik ze voortaan. Waarom zou ik dan niet stemmen? Moet je maar niet stemmen als iets je niet bevalt?

De plaat als geheel vind ik niet optimaal en we stemmen hier toch op de plaat als geheel?

Mooie docu Weet alleen niet meer hoe het was, de eerste keer dat ik deze opzette...

Ja in Belgenland draaien ze zeker twee kanten tegelijk

Mijn exemplaar is puntgaaf en als kant a boven ligt, als ik 'em uit de hoes haal, draai ik die. Heb een lichte voorkeur voor de a-kant, omdat b met Money begint en dat heb ik te vaak gehoord.

Dat laatste zeg ik natuurlijk nergers, maar ik denk toch dat ondanks je de nummers niet goed vind, de magie van de andere nummers ook verloren gaat. Er blijft weinig van een album over zo natuurlijk.

Onzin. De nummers op Dark Side Of The Moon staan op zichzelf, als er daar paar van zijn die Stijn niet goed vindt gaat de beoordeling natuurlijk omlaag. Zelf vind ik de plaat constant maar nergens is er echt iets wat er uit springt.

De documentaire heeft behoorlijk wat overdreven reacties over dit album, ik heb hem dan ook vanwege de informatie over het album en hoe het in elkaar is gezet zonder de moderne technieken van nu.

Als ik 5 en 7 zou skippen, zou mijn beoordeling misschien wel een volle punt lager liggen. Met afstand de twee hoogtepunten van dit album.

Bij Pink Floyd, vooral dit album en al helemaal The Wall, is het altijd 'het gaat niet om de afzonderlijke liedjes, maar om de totaalervaring', 'je mag hem niet in een andere volgorde draaien', 'je mag 'm nooit afzetten voordat-ie afgelopen is', etcetera.
En ik ben een beetje ongesteld, daarom ben ik wat kribbig.

Dat hoort in principe bij geen enkel album, anders ga je zaken uit het verband rukken... Ik luister minimaal twee keer een album in zijn geheel voordat ik eens ga bepalen wat ik skip - dat laatste doe ik toch eigenlijk heel weinig, wie weet bloeit een nummer later nog weereens op (of 'af').

Dream Theater moet je trouwens ook 600 keer luisteren om die complexe songstructuren en solo's te kunnen begrijpen... je kan je er van aantrekken wat je wilt.

Ja goh, anders kan je ook moelijk van een album spreken. Dat is niet alleen hier zo.

Nou, bij Pink Floyd albums is dat wel wat meer dan bij andere albums

Er blijven dan zeg maar 4,5 nummers over, vandaar de lagere beoordeling. Geen reden om niet te stemmen.

Bij The Wall vind ik 't wel logisch, omdat dat echt een doorlopend concept is. Anders stop je midden in het verhaal. Maar hier vind ik dat veel minder, ben er nog altijd niet van overtuigd dat dit echt een conceptalbum is. Er is eerder al eens een discussie over geweest. Dan kun je vroege platen van The Beatles ook conceptalbums noemen (oppervlakkige overkoepeling is daar bijv. de liefde).

Ik vind wel dat DSOTM een geheel vormt, o.a. door het in elkaar overlopen/op elkaar aansluiten van nummers. Dat kan een plus zijn, maar als nummers doorlopen in skipnummers wekt 't eigenlijk alleen maar ergernis op. Als de nummers wat meer op zichzelf stonden, zou 't skippen van 5-7 een minder negatief effect hebben (al kwam ik dan alsnog niet ineens aan 4* of hoger).

Stijn, hoe heet dat nummer nou ook alweer uit die docu waar Us & Them uit is gekomen? (dan gelijk nieuwsgierig naar die bootleg... )

Die heet toch The Violent Sequence? Die muziek is in combinatie met de beelden ontroerend.

'Violence Sequence' heet het, inderdaad. Ik zie dat ik bij de crash van de harde schijf de bootleg ben verloren. Zal 'm meteen weer even opzoeken.

Volgens mij hebben de bijbehorende beelden uit de docu de film niet gehaald, maar om het met zekerheid te zeggen moet ik de film opnieuw bekijken (was nml. nogal aan de korte kant en zonder context).

Oja, vergeleken met hun eerste platen steekt deze maar heel gewoontjes af.

Vind ik ook een beetje onzin. Ze hebben zich op voorgaande platen langzaam aan naar dit niveau ontwikkeld, je mag hun eerste platen beter vinden, maar deze TDSOTM dan maar af doen als gewoontjes, nee, nee, devel-hunt, dat is te weinig respect voor dit classic album.