Pink Floyd - The Dark Side of the Moon (1973)

De pink years van TD hebben niets te maken met PF. Had te maken met de kleur die het label Ohr gebruikte.

Mwah, 'Down by the River' is Em7 - A en 'Breathe' is Em - A(sus4). Dat ligt gewoon dicht bij elkaar. Je kan 't direct herleiden naar de blues.

De stadionconcerten zijn trouwens écht begonnen met de reunietour van Crosby, Stills, Nash & Young in 1974 (ook qua opzet en geluid). Daarna deden de Stones het ook.

Luister deze versie van 'Down by the River' door The Roots er maar op na; uiteraard is het weer achteraf lullen en zo, maar ze doen meer een cover van Buddy Miles' versie, waarbij ze het allemaal wat meer aangezet hebben om de duidelijke verwantschap aan 'Breathe' te laten horen.

Prachtig album. Vooral kant 2 vind ik geweldig. Na 'Money' is het net alsof vanaf 'Us and Them' alles muzikaal opgebouwd wordt om zijn climax in 'Eclipse' te vinden. Prachtig gewoon!!

Ik vind het nogal vergezocht eerlijk gezegd. Ik heb hem net geluisterd, maar ik geloof niet dat Waters en Gilmour op enigerlei wijze door dit nummer zijn geïnspireerd toen ze Breathe schreven. Ik hoor de overeenkomsten niet zo.
Mooie cover van Neil Young overigens.

Ze maken er inderdaad wel een Floyd soundje van ja met dat intro. Mooi nummer wel trouwens.

Overigens over "klinken als Floyd" gesproken, de plaat van Radar Bros. "And the surrounding mountains" doe mij ook altijd denken aan Floyd ten in de stijl van More en Obscured By Clouds. Prachtig plaatje.

@Rogyros
Dan luister je niet. Dat is bijna letterlijk Breathe. Je kan het zelfs meezingen.

Sorry, Ziegler. Ik heb deze versie en Breathe zelf nog even naast elkaar gelegd en ik vind die overeenkomsten echt nog steeds vergezocht. Niet dat die er helemaal niet zijn, maar ik ik geloof absoluut niet dat Pink Floyd zijn inspiratie hier rechtstreeks (of überhaupt) uit gehaald heeft. En - zeker in het begin - hoor ik wel vergelijkbare klanken, maar Breathe meezingen met dit nummer gaat me zeker te ver.

Dat je het bijna letterlijk Breathe noemt, vind ik dan ook een overdreven stelling.

Ik kan me meer vinden in Stijns reactie. Het akkoordenschema ligt wat dicht bij elkaar, en het heeft een wat vergelijkbare rustige benadering van de muziek, maar zo zijn er nog wel meer nummers te vergelijken met elkaar.

Niet lullig bedoeld, maar kennelijk ontbreekt het je aan de muzikaliteit. Nadat de drummer aftikt zetten zij hun nummer in en zing ik Breathe. Het pas perfect. Zonder mankeren. Dat is niet vergezocht. Het zijn dezelfde noten.

Laten we het daar dan maar op houden. Het maakt de situatie overigens niet anders.

Ik zal het vanavond nog eens luisteren, om te kijken of ik je (gedeeltelijk) kan volgen.

Het akkoordenschema en het tempo liggen dicht bij elkaar. Het zijn niet exact dezelfde noten.

Ah, Pink Floyd

awesome heerlijk om een cdtje op te zetten van deze helden

Ook heerlijk om te constateren dat er nog 18 jarige zijn die dit waarderen.
Klasse Koen !!

Ik denk dat dat vaker gebeurt dan dat 40+ mensen recente muziek luisteren

Klopt.

Pink Floyd is een van 's werelds grootste band en "Dark Side of the Moon" is een hoogtepunt in hun oeuvre en in de muziekgeschiedenis. "Dark Side of the Moon" is misschien wel het prototype van een conceptalbum. Het werkt daarom ook het beste als je de plaat als een LP ziet met een kant A en een kant B. Elke kant staat voor een integraal muziekstuk.

De vijf nummers op iedere kant slaan op de verschillende fasen in een menselijk leven, beginnend en eindigend met een hartslag. Thema's als nietigheid, het leiden van je eigen leven, de stress en de angst van reizen, de beklemmende grip van de tijd komen voorbij op de eerste kant om af te sluiten met "The Great Gig in the Sky", wat feitelijk een metafoor is voor de dood.

Kant B opent met "Money" dat staat voor hebberigheid en de voortdurende wil om te blijven consumeren. Daarnaast komen thema's als isolatie, eenzaamheid, en relationele conflicten voorbij. De song "Brain Damage" verhaalt over mentale ziekten als gevolg van beroemdheid en succes en is daarmee een directe verwijzing naar voormalig bandlid Syd Barrett.

Ondanks de ogenschijnlijke verschillende thema's slagen de heren van Pink Floyd er in er een consistent samenhangend geheel van te maken. Instrumentale en vocale nummers wisselen elkaar af, waarbij met name in de instrumentale stukken de experimenteerdrift grote vormen aanneemt. Dit gebeurt overigens zonder dat het ontaard in een nietszeggende geluidsmuur. Alles klinkt precies zoals het is bedoeld en de genoemde thema's worden perfect neergezet in elke nummer.

"Dark Side of the Moon" is een luisterbelevenis van begin tot eind. Het heeft geen zin om de nummers apart te luisteren. Dit is een aanslag op de beleving en de sfeer die Pink Floyd heeft willen neerzetten. "Dark Side of the Moon" moet je ondergaan, voelen en ervaren. Dit is de absolute premier league (de term eredivisie doet de plaat te weinig eer aan) van de progressieve rock!

Veel reeds bekende feiten Ronald5150, maar wat is jouw persoonlijke beleving?

De laatste twee alinea's geven volgens mij precies weer hoe ik dit pareltje beleef!

En voor de verandering ook heerlijk dat er oudere jongeren zijn die hier niet bepaald graag naar luisteren Een enkel nummer uitgezonderd.

Het heeft echt een tijdje geduurd voor mij om te beginnen te luisteren naar Pink Floyd, natuurlijk waren ze voor mij wel bekend maar ik kon het nooit echt opbrengen om eens wat van ze te beluisteren, best jammer eigenlijk, want nu besef ik pas hoe goed ze zijn Maar ja, een tijd geleden maar eens begonnen met de hele discografie, The Dark Side of the Moon blijft toch nog steeds wel mijn favoriet. Ik zal waarschijnlijk niet veel vernieuwend zeggen maar ik vind 't geheel, de opbouw, de sfeer, zang en muziek echt als puzzelstukjes in elkaar vallen.

Ja, mooi album. Goede sfeer, de nummers zijn ook best oké maar man is het niet de zoveelste over gewaardeerde psycho-plaat? Wat maakt Dark Side Of The Moon nou zo bijzonder wat de andere niet hebben?

Ik zou zeggen, blader eens door de 89 pagina's heen. Je komt ongetwijfeld reacties tegen van mensen die het een superplaat vinden. En mensen die het met jou eens zijn.

Psycho plaat?

Ik vermoed dat hij het als een afkorting gebruikt voor psychedelica.

Jean Renault is 14 jaar en beoordeelt het album in het nu, waarschijnlijk zonder enig historisch besef en wie kan 'm dat kwalijk nemen. Hij heeft een frisse blik op een voor velen (ik inclusief) legendarisch album. Ik kan het album niet meer los van zijn historische context beoordelen. Jean beoordeelt nuchter op wat hij hoort, vergelijkt dat met muziek van alle tijden, zoals Radiohead en Talking Heads, en haalt zijn schouders op.

Met de jaren zal hij zich misschien realiseren, dat zonder platen als The Dark Side of the Moon een band als Radiohead waarschijnlijk ook heel anders geklonken zou hebben. Dat maakt deze plaat namelijk zo bijzonder; Het album heeft hoe goede muziek klinkt voor altijd veranderd.

Omgekeerd kan ook, Pink Floyd vind ik geweldig maar Radiohead is totaal mijn ding niet.

Ik vind dat je een plaat ook vooral moet beoordelen op zijn muziek en niet op zijn historische waarde of iets dergelijks. Dat Jean Renault het beoordeelt zonder de historische waarde en met een frisse blik, lijkt me een logische situatie. Het lijkt mij in geen geval een reden (ik weet ook niet of Tony dat bedoelt) om daarmee te kunnen begrijpen dat hij weinig met het album heeft. Het is geen een gerechtvaardigde mening.

Het is eigenlijk zelfs zuiverder om een album los van enig historisch besef te beoordelen. De omstandigheid dat een album een grote historische waarde heeft, begint met de situatie dat hij vanaf het moment van uitbrengen door een grote groep zeer werd gewaardeerd.

Hoe ik ook beredeneer, het album verdient in mijn ogen 5 sterren!

Ik vind het alleen maar prettig dat er ook mensen zijn die hun mening over een album geven zonder al dat geblaat over "hoe belangrijk een album is".
Juist die persoonlijke insteek, bij voorkeur zonder het voor de zoveelste keer ophalen van reeds zeer bekende feiten, vind ik nou juist zo leuk om te lezen hier.
En voor mij doet de leeftijd van een persoon die een bericht plaatst er al helemaal niet toe.

Persoonlijk vind ik 'The dark side of the moon' een aardig album, staat het concept en met name de nummers 'Time', 'Brain damage' en 'Eclipse' mij aan, mar is het niet een album waar ik bijzonder veel mee heb.