Pink Floyd - The Dark Side of the Moon (1973)

Omdat meer mensen hem in de top 10 hebben opgenomen?

Ik bedoel de albumverkoop top 100 van deze week!

Dat heeft misschien wel te maken met de hernieuwde uitgaven. Anders weet ik het ook niet. Maar ik vind het wel prachtig nieuws, dat mijn favoriete album allertijden, dit jaar 40 jaar oud, nu ineens weer de top 100 in wandelt.

Top 2000 misschien??

Reden is de top2000, vele hoge noteringen en dan ook nog wat exposure op de tv met top2000 a gogo. Andre Kuipers zat er om zijn favoriete song te promoten, Time. Dit vergezeld met een aantal prachtige beelden. Beter reclame spotje was er niet denkbaar.
Tevens werd er ook nog een item met Roger Waters uitgezonden, hoewel dat grotendeels over the Wall ging. Oftewel de spotlights waren wel even mede gericht op Pink Flioyd.
Zie ook de hernieuwde entree van Golden Earring in de top100, na het uitzenden van de documentaire Tits & Ass.

TV doet wonderen voor platen verkoop echter ik denk ook dat het meespeelt dat om in die Top 100 op te duiken je tegenwoordig helemaal niet meer zo veel albums hoeft te verkopen via de officiële verkoopkanalen en dus dat je daarom dit soort dingen de laatste tijd meer en meer ziet. Was toch ook iets met een verzamelset van Jim Croce die ineens opdook in de lijst?

Na het uitgebreide item in DWDD over Big Star is die band niet in de Album Top 100 terecht gekomen, helaas. Dat Pink Floyd het wel redt n.a.v. enige TV exposure lijkt inderdaad een bewijs, dat je niet schrikbarend veel hoeft te verkopen.

Ook ik heb hem pas nu gekocht Had de lp al wel liggen, wat een geweldige plaat! Ik zie dat er 91 pagina`s vol erover geschreven zijn, Ik denk niet dat ik daar wat aan toe kan voegen *5.0

Zojuist de remaster 2011 binnen via cdwow met de live uitvoering van 1974. Genieten! Zelfs na 40 jaar!

Toen ik 17 was kende ik Pink Floyd alleen van die single en videoclip, Another Brick in the Wall, dus je bent er op tijd bij vincent.

Dat een 17 jarige nog een album koopt! Gaat 't toch nog de goeie kant op met de fysieke geluidsdragers

Ik geef deze plaat LSDrie sterren.

Als je dan toch de moeite neemt om op te schrijven met hoeveel sterren je het album beoordeelt, dan is het ook wel leuk als je ons een inkijkje geeft in je gedachten. Enkel de melding hoeveel sterren je geeft voegt natuurlijk niets toe (het grapje in je tekst laat ik maar even voor wat het is...).

Volgens mij zit het inkijkje (een vluchtige, dat wel) wel degelijk verstopt in dat hele kleine zinnetje

Ik maar luchtig denken over dat Musicmeter. Meninkje erop , puntjes geven en klaar is Kees.
NEE DUS.. Dit is gewoon een voltijdbaan, 9 tot 5, keihard buffelen, deadlines & structureel overwerk.
Niks geen one liners, dit is the real deal. Jezelf ontleden tot in de diepste krochten van je ziel. Het is eten of gegeten worden op dit forum.

Oké dan..ik gooi al mijn kaarten op tafel, ik geef mijzelf volledig bloot, ik zal alles opbiechten, ik ga tot de emotionele bodem.
The moment of truth!

(Even wachten...)

Ik steek eerst even een wierookje aan, haal het oude paard van stal (The Dark Side of The Moon) en ga wederom kijken of we nu wel vriendjes kunnen worden.

1) Speak to me: Dit intro is zooo 1973
2) Breathe: begint chill, blijft chill. Nivo onbewoond eiland en wuivende palmboompjes. Een kleine voldoende.
3) On The Run: nummer opgenomen in de aankomsthal op Schiphol. De synths klinken niet eens verkeerd, lekker donker. Dit bevalt me wel.
4) Time: begint met een Engelse staartklok. Ik schrik me dood. Daarna donkere synths, space trommeltjes, gitaartje. Helaas wordt het nummer ontsiert door een Eagles refreintje. Het tweede gedeelte weer oké. Een voldoende voor de moeite.
5)The great gig in the sky: haaaaa.. een trio van een piano, space gitaar & lekker geinig zangeresje. Nice. Dit nummer gaat door naar de volgende ronde.
6)Money: de kassa ringelt, gitaartje, saxofoontje, daarna wat uptempo gedoe en dik zes minuten van hetzelfde.
7)Us and them: Kent zijn goede momenten. Heerlijke liftmuziek als je van de begaande grond naar de 58e verdieping zoeft.
Any colour you like: Jaren 70 orgel muziek. Laat maar.
9)Brain damage: the lunatic is on the grass? There is someone in my head but it is not me?… Tekstueel freaky (zeker die psycho die de hele tijd door het nummer zit te lachen). De muziek is echter wel oké.
10) Eclipse= brain damage part 2. Hebben we al gehoord bij nummer 9. Plaatvulling.


Al met al vind ik dit te mager om hier meer dan drie sterren voor te geven. Ik heb het vaak genoeg geprobeerd maar The Dark side of the Moon is bij mij zeker geen moeder aller platen. Misschien heb je geestverruimende middelen nodig om dit goed te vinden maar het kan mij in ieder geval niet (voldoende) bekoren.

Erg leuk gebracht wel.

Scherpe stijl.

Dat mag gezegd worden.

Ach het doet je iets of het doet je net niets.

Deze LP heb ik laatst van mijn vader gekregen (samen met een boel andere mooie LP's).
Na een wasbeurtje klinkt de plaat weer super. En wat een mooie plaat zeg.
Vroeger (als 4 à 5 jarig opdondertje) hoorde ik deze plaat al, maar dan dringt de schoonheid niet door zullen we maar zeggen.
Nu vele jaren ouder hoor je pas hoe mooi de plaat is en leer je het waarderen. Deze gaat nog regelmatig op de platenspeler liggen.

Mag ik vragen hoe je de plaat hebt gewassen?

Heb hier een stapel oud vinyl liggen en ik twijfel hoe ik de platen schoon ga maken.

je hebt platen wasmachines, je kan het ook doen door ze stuk voor stuk in te smeren met een soort hars, op you tube staan veel filmpjes hoe te werk te gaan.

Staan veel methodes, zelf ff uitzoeken wat je het beste lijkt.


YouTube - Cleaning Records

Tuurlijk. Youtube. Dat ik daar niet aan heb gedacht.

Zal eens kijken. Heb er een flink aantal die een afwasbeurt kunnen gebruiken maar heb geen zin ze dan alleen nog met vloeistof te kunnen afspelen.

Moet zeggen dat ik Money eigenlijk ook wel een zwak puntje vind hier. Iets te langdradig ook. Bijna een skip momentje op dit verder overweldigend betoverende album.

Maar gezien de resterende inhoud is dat snel vergeven.

Weet nog toendertijd, album blind gekocht toen ik een jaar of 15 was, en toen Breathe voor het eerst mijn kamer en geest binnen dreunend.

Behoorlijk spacen was dat.

Na Quadrophenia was dit voor mij de meest aangrijpende muzikale ontdekking gedurende mijn prille eerste smaak ontwikkelingen, en daarom dan ook dat deze mijn tweede plaats bezet.

@Thin Air!: Touché! Mooie reactie. Inhoudelijk ben ik het gelet op mijn stem volledig met je oneens, maar je hebt mij (ons) zeer goed van repliek gediend. Mag ik wel!

@Deranged: Dat lees je wel vaker hier. Ik verbaas me daar wel een beetje over. Money is in relatie tot de rest misschien een wat vreemde eend in de bijt, maar ik vind hem er anderzijds weer perfect tussen passen. Money is wat songgerichter dan sommige andere nummers. Ik vind het juist heerlijk dat het album, dat veelal rustig is, even een wat pittiger stuk kent. Om daarna weer over te gaan in de observatiemodus. Ook de tekst is qua stijl wellicht afwijkend in relatie tot de rest, maar het past mijns inziens heel goed in het concept.

Na enig beraad heb ik ook besloten dat ik Money het minste nummer van het album vind. Het houdt mij af van het geven van de maximale score aan deze superplaat.

alles is hier al over gezegd; top album en derhalve 5 punten.

ps voor de verzamelaar; De US uitvoeringen hebben andere posters bijgeleverd dan de Europese versies.

en zo is het maar net. Bovendien de enige echt fatsoenlijke concert beelden van de klassieke bezetting. Laten we dat koesteren.

Pompei is veel beter

Dit dus:

YouTube - Pink Floyd HD - Live at Pompeii (Full Footage, 1972)

Absoluut niet.