Stinky Toys - Stinky Toys (1979)
Alternatieve titel: Yellow Cover
mijn stem
4 stemmen
Frankrijk
Rock / Punk
Label: Vogue
-
For You (3:41)
-
No No (1:56)
-
Birthday Party (2:54)
-
Hullabaloo (2:57)
-
B-05 (3:41)
-
Beauty and Pride (3:25)
-
Black Mask (3:15)
-
Free from Love (3:15)
-
No Me Dejes (4:06)
-
He Loves Me (2:48)
-
Uruguayan Dream (4:22)
-
Boozy Creed (0:55)
1
geplaatst: 30 augustus 2024, 06:52 uur
Alhoewel de wortels van de groep in het Bretonse Rennes liggen, opereerde Frankrijks eerste punkgroep Stinky Toys vanuit Parijs. Dit is hun tweede album, dat net als het debuut uit 1977 titelloos is en daarom de bijnaam 'Yellow Cover' kreeg. Al in 1976 maakte de groep enige furore in de punkwereld van Londen, waar ze in september optraden op het 100 Club Punk Festival.
In vergelijking met twee jaar eerder werkt Stinky Toys minder met scheurende gitaren, waarbij Elli Medeiros iets melodieuzer zingt. Het geluid wordt verbreed: de riff van Birthday Party heeft iets van I'm Free van The Who, in Hullabaloo en B-05 klinkt een saxofoon. Verrassend is Beauty and Pride, alsof Keith Richards van de Rolling Stones meespeelt. Niet meer punk, wel gedreven gitaarwave.
Kant 2 begint druk en enigszins avant-gardistisch met Black Mask, waar Medeiros excelleert. In Free from Love verklaart ze haar onafhankelijkheid en haar Uruguyaanse wortels zijn hoorbaar in het Spaanstalige No Me Dejes, meer sax in het boos-klinkende (?) He Loves Me en na het akoestische (!) Uruguyan Dream volgt een tumultueus slot via Boozy Creed, dat nog geen minuut duurt.
Niet een groep voor makkelijke melodieën en meezingbaarheid. Medeiros is expressief, mede omdat de creativiteit van de muziek dat in alle afwisseling toelaat.
Nog in hetzelfde 1979 valt de groep uit elkaar. Medeiros en gitarist / voornaamste componist Denis Jacno vormen het duo Elli & Jacno, waarin ze electropop maken. Al in 1980 verschijnt album Tout Va Sauter, muzikaal op de popwave van Lio lijkend. Vast niet toevallig: die naam kwam ik tegen bij Stinky Toys' debuut...
Mijn reis door new wave bevindt zich in 1979. Ik kwam van de Amerikanen van The Cars en vervolg bij de Engelsen van The Monochrome Set.
In vergelijking met twee jaar eerder werkt Stinky Toys minder met scheurende gitaren, waarbij Elli Medeiros iets melodieuzer zingt. Het geluid wordt verbreed: de riff van Birthday Party heeft iets van I'm Free van The Who, in Hullabaloo en B-05 klinkt een saxofoon. Verrassend is Beauty and Pride, alsof Keith Richards van de Rolling Stones meespeelt. Niet meer punk, wel gedreven gitaarwave.
Kant 2 begint druk en enigszins avant-gardistisch met Black Mask, waar Medeiros excelleert. In Free from Love verklaart ze haar onafhankelijkheid en haar Uruguyaanse wortels zijn hoorbaar in het Spaanstalige No Me Dejes, meer sax in het boos-klinkende (?) He Loves Me en na het akoestische (!) Uruguyan Dream volgt een tumultueus slot via Boozy Creed, dat nog geen minuut duurt.
Niet een groep voor makkelijke melodieën en meezingbaarheid. Medeiros is expressief, mede omdat de creativiteit van de muziek dat in alle afwisseling toelaat.
Nog in hetzelfde 1979 valt de groep uit elkaar. Medeiros en gitarist / voornaamste componist Denis Jacno vormen het duo Elli & Jacno, waarin ze electropop maken. Al in 1980 verschijnt album Tout Va Sauter, muzikaal op de popwave van Lio lijkend. Vast niet toevallig: die naam kwam ik tegen bij Stinky Toys' debuut...
Mijn reis door new wave bevindt zich in 1979. Ik kwam van de Amerikanen van The Cars en vervolg bij de Engelsen van The Monochrome Set.
* denotes required fields.
* denotes required fields.