menu

Electric Light Orchestra - A New World Record (1976)

mijn stem
3,89 (257)
257 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Jet

  1. Tightrope (5:03)
  2. Telephone Line (4:38)
  3. Rockaria! (3:12)
  4. Mission (A World Record) (4:25)
  5. So Fine (3:54)
  6. Livin' Thing (3:31)
  7. Above the Clouds (2:16)
  8. Do Ya (3:43)
  9. Shangri-La (5:34)
totale tijdsduur: 36:16
zoeken in:
4,0
Voor mij is dit wel het hoogtepunt van ELO.
Knappe songs en een hele mooie produktie.
Ik lees hierboven dat Rockaria een draak van een nummer is maar ik vind het een fantastisch nummer met een knipoog naar de rock 'n rolltijd.
Tightrope, Telephone Line, Mission; ze zijn allemaal So Fine om maar even in ELO taal te blijven, een prachtalbum!

Pieter Paal
Alle 9 stukken zijn o.k.
'Do ya' was in Amerika nog een hitje voor The Move, waar Jeff Lynne (ex-Idle Race) de laatste jaren ook in zat. Deze remake mag er ook best wezen.

avatar van Hans Brouwer
Sheplays schreef:
Formidabel? Ik zou zeggen name them...
Het hele album is formidabel .

avatar van Arrie
musicfriek schreef:
Livin' Thing is idd een perfect popnummer. Pas kortgeleden voor het eerst gehoord en die intro he?

Ik hoorde hem net op de radio, en zocht meteen op wat het was. Erg goed nummer inderdaad. Out Of The Blue ken ik al van ELO, omdat mijn vader die als LP heeft, en dat vind ik een erg goed album, maar blijkbaar heeft ELO nog meer moois uitgebracht.

avatar van bawimeko
4,5
blijkbaar heeft ELO nog meer moois uitgebracht.

Zo is dat! Dit album houdt het prettige midden tussen het symfonische (strijkers! Cello's! Koren!) Eldorado en het synthesizer-voortgedreven Out of the Blue. Persoonlijk vind ik deze plaat beter geslaagd dan OOTB; juist omdat dit een enkele elpee is en ik op OOTB hier en daar het idee heb dat het een briljante elpee had kunnen worden in wat afgeslankte vorm... (Bij dezen; als je de strijker- en koor-sound leuk vindt; luister 'ns naar Eldorado!)
De basis van So Fine (op de geremasterde versie als extraatje in instrumentale vorm!) is overigens ook niet te versmaden!

avatar van Hans Brouwer
Arrie schreef:
maar blijkbaar heeft ELO nog meer moois uitgebracht.
Deze dus. Na "Out Of The Blue" is "A New World Record (1976)" onbetwist het beste album van ELO . Eén minpunt: slechts 36 minuten muziek op "A New World Record (1976)" is wel wat mager .

avatar van musician
4,0
Ik moet toegeven, toch ook altijd een zwak te hebben gehad voor deze cd.

Kijk, het is waar dat A new world record bepaalt geen On the third day of Eldorado is. Voor als je streng in de leer bent.

De vraag is, hoe eindig je als groep als je niet bereid bent ook tijdsinvloeden, aardige vindingen in je composities en uitvoeringen te verwerken?

Jeff Lynne is van 1971 tot en met 1975 zéér professioneel, vakkundig en met de vinding van een geheel eigen geluid, uitermate bewierrookt in de rockmuziek binnengekomen.

Hier laat hij de teugels vieren en laat hij horen ook oor te hebben voor 'ontwikkelingen' in de popmuziek die wat hem betreft ook toepasbaar waren voor Het Electric Light Orchestra.

Het levert Mission, So fine en Do ya op, wat meer toegankelijk en daardoor wellicht uiterst genietbaar. Jeff Lynne start hier met wat ik dan 'bubblegum'-rock noem, iets dat zich later volledig zou uitkristalliseren in Time, Secret messages en Balance of power.

Maar er zou nog heel wat water door de Rijn stromen, voordat A new world record uiteindelijk zou zijn geëvolueerd in Balance of power.

Om de waarheid te zeggen: ik kan beide muzieksoorten prima hebben en zal bij A new world record Lynne dan ook zeker niet afvallen.

avatar van Gert P
3,0
Voor mij is dit hun slechtste album van de oude Elo.
Geef mij maar elo 2 en el dorado maar.

avatar van stereo
5,0
Gert P schreef:
Voor mij is dit hun slechtste album van de oude Elo.
Geef mij maar elo 2 en el dorado maar.


Wat is hier zo slecht aan?
Ik weet dat het geen eldorado is, maar toch... Ik vind er geen echt slecht nummer op.

Mijn favo's: Telehone Line, Livin' Thing en Do Ya

Deze plaat heeft wel 1 nadeel; hij is véél te kort

avatar van bikkel2
3,5
Hele degelijke E.L.O plaat die misschien een wat poppyer toegankelijkere vorm heeft dan eerder werk . Beatlesinvloeden bij de vleet overigens , maar niet te opzichtig en weer een prominente rol voor de strijkers en cellist .
Maar een hele echte uitspringer vind ik dit niet . De meeste liedjes deugen zonder meer , al heb ik altijd wat moeite gehad met de overdaad in Rockaria , waar Lynn Rock en Klassiek naar mijn idee wat te opzichtig laat gelden . Een soort van nieuwe Roll Over Beethoven , maar een pak minder .
Voorbeeldig zijn de fraaie opener Tightrope , het melanchonische Telephone Line en mijn favoriete E.L.O single Livin' Thing . Heerlijk nummer . Het overige naast Rockaria , past prima in die lijn , maar zijn voor mij geen liedjes met eeuwigheidswaarde .
Een vooral logisch E.L.O vervolg met een betere produktie vooral .

avatar van musiquenonstop
4,5
Rockaria is voor mij ook het mindere nummer op deze plaat, maar valt toch niet echt uit de toon, het is in ieders geval geen skipper.

A New World Record heeft toch de mooiste opener Tightrope en de mooiste afsluiter Shangri-La, en als een albumtitel ook een prijs mocht hebben.... veel beter als deze kan je ze toch niet verzinnen. (eigenlijk was het op de olympische spelen gebaseerd, maar Record is dubbele woordwaarde )

Ben nooit zo weg van bonustracks, maar op deze remaster staan twee rough tracks van Tightrope en So Fine. Als je je bedenkt dat Jeff deze klaar had voordat hij uberhaupt aan tekst had gedacht, dan krijg je toch waardering voor zijn talent. Je zou deze tracks aan muzikanten voor moeten leggen die deze nummers niet kennen, en vragen of ze deze af kunnen maken. Ik denk dat ze zouden zeggen dat ze al af zijn, en hier verder niks mee kunnen.

avatar van Thuurke
Ik vind deze hoes mooi en de originele LP hoes had een reliefdruk in de hoes verwerkt zitten zodat het hele ELO logo er dikker op lag dan de zwarte achtergrond.

avatar van Dibbel
4,5
ELO was toch wel erg populair in de seventies en vroege eighties en terecht.
Dit is misschien wel hun beste plaat geweest, naast Out of the Blue (die misschien wel iets teveel van het goede is).
Heb hem vanavond nog eens opgezet (op elpee, volkomen krasloos!).
Beatlesque violenrock, zoals daarna eigenlijk nooit meer is gemaakt.
Ieder nummer is goed, waarvan ik Livin' Thing (nu weer bekend uit een reclame voor het WNF) en Tightrope het beste vind. Ook de andere nummers mogen er zijn. 3 keer horen en je zingt ze allemaal mee, en zo hoort het.
Ik doe een half puntje van de vijf af, omdat de LP wat kort duurt en Above the Clouds misschien iets minder is.
Jeugdsentiment en of het gedateerd klinkt... Ik vind eigenlijk van niet.
Jeff Lynne was (is nog steeds?) geniaal.

avatar van Flammazine
4,0
Tightrope is een supervet nummer! Hier hoor je ook waar een extremere band als Cradle of filth de mosterd gehaald heeft qua orchestratie in hun muziek. Of ben ik gek?

Dat echo-effect op de juiste moment op de zang(i got news for you-ou-ou)is een geweldige gimmick, de intro is subliem en het nummer zelf rockt als stierenkloten! Great!

Fedde
1976. De VS vierden het 200-jarig bestaan. Het jaar ook van de Olympische Spelen in Montreal. ‘Face The Music’ van een jaar eerder had net de platina-status bereikt in de verkopen en ELO stond op het punt hun grootste tournee in VS te starten.

Genoeg verklaringen voor de titel van de plaat: de verovering van de VS op podium en plaat, records werden gebroken en opnieuw een platina-album. Zelfvertrouwen genoeg.

Maar werd het daarmee ook artistiek een succes? Aan de kwaliteiten van het album heb ik eigenlijk nooit getwijfeld. Ook nu weer de link naar de klassieke muziek. Operazangeres Mary Thomas werd ingehuurd voor Rockaria, een nummer in de lijn van Roll Over Beethoven. De verbinding tussen Rock ’n Roll en klassiek is er altijd gebleven bij ELO. Huiveringwekkend zingt ze in Shangri-La als het orkest in de laatste maten, na de fade-out, nog even terugkomt.

IJzersterk is de opener Tightrope. Wat wordt hier een statement neergezet. Pleased to meet you, Jeff Lynne! Telephone Line, So Fine en Living Thing zijn ook geweldig. Sterke composities, sterke produktie. En dan te bedenken dat het allemaal op tape werd gezet zonder de digitale technieken die je nu in een studio aantreft. Puur op gehoor, perfect getimed. Foutloos.

Knap sfeervol album, dat ook in 2013 bij mij op 1 blijft staan

Nog even 1976. Een jaar waar we nu graag op terugkijken als een topjaar voor de muziek. Feitelijk was dat niet zo. De rockscene zat in het slop. In 1975 was het inderdaad nog een topjaar met een prachtige oogst aan uitstekende albums. Daarna kwamen de kwakkeljaren met rockartiesten in scheiding of aan de drugs, vervlogen inspiratie, teruglopende verkoopcijfers. Geen wonder dat funk en punk zo makkelijk voet aan de grond kregen. Ik luister nog wel eens oude programma's terug van radio Mi-Amigo uit 1976: leuk, maar wat een muzikale ellende in die jaren! ELO slaagde er in die klippen te omzeilen en voer een eigen koers met hun ruimteschip: rock met een vleug klassiek en symfo en toch helemaal bij de tijd. Vergelijk dat nog eens met een 'Hotel California' uit hetzelfde jaar en je hoort het verschil.

.

avatar van musiquenonstop
4,5
Fedde schreef:

Nog even 1976. Een jaar waar we nu graag op terugkijken als een topjaar voor de muziek. Feitelijk was dat niet zo. De rockscene zat in het slop. In 1975 was het inderdaad nog een topjaar met een prachtige oogst aan uitstekende albums. Daarna kwamen de kwakkeljaren met rockartiesten in scheiding of aan de drugs, vervlogen inspiratie, teruglopende verkoopcijfers. Geen wonder dat funk en punk zo makkelijk voet aan de grond kregen. Ik luister nog wel eens oude programma's terug van radio Mi-Amigo uit 1976: leuk, maar wat een muzikale ellende in die jaren! ELO slaagde er in die klippen te omzeilen en voer een eigen koers met hun ruimteschip: rock met een vleug klassiek en symfo en toch helemaal bij de tijd. Vergelijk dat nog eens met een 'Hotel California' uit hetzelfde jaar en je hoort het verschil.

.


Eh, vooral die laatste zin zet me aan denken maar buiten dat het een verschil is in elk opzicht kom ik niet. Niet echt vergelijkbaar, maar beide van ongekend nivo naar mijn mening.

Leuk dat je deze plaat zo goed vind, maar vind je Hotel California slecht ?

Fedde
Leuk dat je deze plaat zo goed vind, maar vind je Hotel California slecht ?

Nee, Hotel California vind ik zeker niet slecht (ik heb 'm zelf ook), maar ik ben wel van mening dat de Eagles hier een doodlopend straatje binnengingen. Het kostte ze toch drie jaar om een opvolger te maken, hun laatste; The Long Run. En dat doodlopen zat er op HC al wel een beetje in: een gevoel van zwaarte en loomheid overvalt me steeds bij het beluisteren van die plaat, ook al hoor ik mooie dingen voorbijkomen.
Bij ELO zat de vaart en de ontwikkeling er nog volop in en dat hoor ik duidelijk af aan A New World Record. Ik hoor ook de enorme progressie die er vanaf On The Third Day is. Technisch en creatief worden nog grote stappen vooruit gezet.
En dan de Eagles: de perfectie neemt ook toe, er is progressie, mede door Walsh, maar ik hoor toch veel liever One Of These Nights van een jaar eerder. Daar krijg ik dat warme westcoast-gevoel bij wat op HC naar mijn idee ontbreekt.
En zo kom ik dan op mijn, enigszins discutabele, vergelijking tussen 1975 en 1976. In die twee jaar vond er een aardverschuiving plaats. De sixties sneuvelden, de eighties kwamen er aan.

Meer bedoel ik er niet mee. Dan zet ik nu Hotel California nog eens op.

avatar van musician
4,0
Ik vind inderdaad Eagles/Desperado ook beter dan Hotel California.

Maar dat geldt ook voor On the third day en A new world record. Het is duidelijk, dat Lynne in die tijd een heel goed oor had voor veranderingen in de muziek.

Maar zijn "snufjes" die op A New world record terecht zijn gekomen, maken het voor mij zeker geen beter album dan On the third day. Ook het verschil tussen Eldorado en A new world record lijken mij evident: A new world record is wat betreft composities en sprankelende creatieve ideëen zeker niet beter geworden.

Slim was Lynne wel en het album als zodanig is ook zeker goed te genieten. Maar het is niet de wereldtop zoals On the third day of Eldorado wel zijn geworden. Volgens mij zijn die albums het beste dat E.L.O. heeft gemaakt. Vooral nu ik ze ook al enige jaren ken als volledig digitaal geremasterd.

Lazarus Stone
Edelkitsch van de bovenste plank, Tightrope gaat altijd te hard.
Roy Wood heeft wat verkeerde carrièremoves gemaakt, zichzelf gedegradeerd tot kerstman.
Het had zo leuk kunnen zijn, ELO plus..

avatar van bikkel2
3,5
2 kapiteins op 1 ruimteschip..... ik weet niet of dat op ten duur had gewerkt.

avatar van musiquenonstop
4,5
Roy Wood, nee dat ging op de eerste al niet goed samen qua koers.

Met edelkitch, en dat zeg ik met pijn in mijn hart, heeft stones weer wel een punt. Vanaf deze lp tot Balance Of Power. Mag ik bands als Supertramp, Queen en 10cc daar dan ook van betichten ? Allemaal prima bands in mijn optiek, maar als je van rauw of sumier houd snap ik dat je je er aan kan storen.

avatar van bikkel2
3,5
De bands die je noemt staan wel bekend om hun gelikte produktie's. Perfectionisten en ook inhorent aan de sound die desbetreffende bands hadden.
E.L.O had daar ook een handje van, of liever gezegd Jeff Lynne.
Maar ik vind het niet storend, ik houd wel van een beetje over de top.
Zolang het klopt en het is met flair gedaan, geen probleem.

Lazarus Stone
Geen probleem met edelkitsch, gewoon een uitstekende plaat, het genre moet je liggen.
Ik ga me eens systematisch verdiepen in het oudere werk van ELO, om de een of andere reden niet aan toe gekomen.
4 sterren voor deze en een halfje extra uit persoonlijk nostalgische overwegingen.

avatar van Jan Wessels
4,5
In 1976 kocht ik, als jochie van 15, voor 2,5 gulden een transistorradiootje met een klein gebrek. Het draaiwieltje voor het zender zoeken deed het niet. Als jonge onderzoeker de boel open geschroefd en een nieuw touwtje (ja zeker!) er in geprutst. Nu had ik eindelijk radio op mijn eigen kamertje. Op een dag hoorde ik via dat kleine luidsprekertje een plaatje voorkomen in het programma van Frits Spits wat mij mateloos bekoorde: Living' Thing. Wat een geweldig nummer met die viool! In een tijd zonder internet was het gewoon wachten tot het nummer weer eens voorbijkwam om er opnieuw van te genieten. Toen ik een jaar later mijn eigen pick-up had aangeschaft was één van de eerste platen die ik toen kocht A New World Record. Weliswaar in de aanbieding voor 9,99 want ook met een bijbaantje in de supermarkt was dat veel geld. Wat heb ik die plaat veel gedraaid toen en wat vond ik die nummers geweldig.
Vanavond draai ik de remastered CD op mijn installatie (waar ik toen niet van kon dromen) en ineens voelde ik me weer dat jochie op mijn kamertje die, met etherruis en al, de muziek voor het eerst hoorde. Kippenvel.
O ja, de zes bonustracks zijn hier ook van harte welkom.

5,0
Top album!! Toen vond ik ze nog goed de eerste vier, vijf albums

Fedde
Kijk, Jan, dat is nou wat je noemt een authentieke ervaring. Dat gepruts met die radiootjes is ook voor mij heel herkenbaar. Goed verhaal.

avatar van heartofsoul
Ontroerend en mooi geschreven verhaal Jan, dat bij mij en waarschijnlijk ook bij andere muziekminnaars op dit forum soortgelijke herinneringen oproept. Ik ga dit album gauw weer eens beluisteren...

WPE
ik vind het nog steeds wel een pretentieuze naam voor een album: A New World Record. Maar: het is inderdaad een puik album, nog steeds na al die jaren erg goed om naar te luisteren. Zelf vind ik Rockaria ook een van de mindere nummers, maar voor de rest: heerlijke muziek. Mooie nummers met een heerlijke orkestbegeleiding. En tja, het roept ook bij mij gevoelens van nostalgie op.

avatar van edje1969
4,5
Wat is Mission een mooi nummer! En daar doet de rest van het album vrijwel niet voor onder. De intro van Tightrope is ook geweldig en bewondering dat ELO in een paar jaar tijd zoveel goede albums neer kon zetten.

buizen
titan schreef:
Prachtige plaat van de beatlesque symphorockers.


Gast
geplaatst: vandaag om 04:29 uur

geplaatst: vandaag om 04:29 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.