Queen - The Works (1984)

Het is vooral de muziek die zo goed is in Radio Ga Ga. De synthesizer (?) die je op een gegeven moment hoort drillen letterlijk je boxen uit, zo kicken is dat! Ik bedoel dat stukje na Someone Still Loves Yooooouuuu.

P.S. Er staat verkeerde video onder Radio Ga Ga, heb net correctie verstuurd.

Zeker niet de beste Queen-plaat. Wel gewoon een album, met best een aantal goede nummers. Een écht jaren '80-sound album, waar an sich niks mis mee is natuurlijk. Maar de goedkope synhs die hier her en daar opd uiken verpesten wel een en ander.... Er staan natuurlijk het ondertussen kapotgesepeelde "Radio Ga Ga" en "I Want to break Free", absoluut niet de bands beste nummers. Integendeel zou ik zelfs durven zeggen....

Maar, tevens bevat het album songs om duimen en vingers bij af te likken zoals in de eerste plaats "Hammer To Fall"! Wat een stevige rocksong. Die staat als een huis! Wow! Ook die andere rocker, 'Tear it Up" kan ik zeker wel smaken en een songs als "It's a Hard Life" en "Is this the World We Created"? zijn erg mooie ballads...

"Machines (Back to Humans)" bevat een zeer goede en zeker niet vrijblijvende tekst, maar helaas vind ik het muzikaal gezien een echte draak.. hier en daar wat effectjes en goedkope synths uit een doosje.. nee, had niet gehoeven.. Eerder b-kantmateriaal...

Van de singles kon dus enkel "Hammer to Fall" en "It's a Hard Life" me bekoren...

Je haalt me de woorden uit de mond. De groep leek zich bewust van de minpunten van Hot Space en het succes dat The Game daarentegen wél had. Enig verschil is dat er hier wat meer rock te horen valt, misschien om de oude kern weer wat meer aan te spreken. Als geheel vind ik het album toch wat te makjes en onovertuigend. Het jaren-70-elan, dat vanaf A Kind Of Magic weer wat begint aan te wakkeren, is hier nog niet terug te horen. Dit album moet het toch vooral hebben van de hits en een nummertje als Hammer To Fall of Tear It Up.

3.

Laat ik dat nou net het hoogtepunt vinden!

Ik vind de drums hier het meest irritant. Van die overgeproduceerde knallen rechtstreeks uit een drumcomputer. Het ergste element van jaren '80-platen.

Tja...ze gingen met de tijd mee zullen we maar zeggen! Het heeft ze natuurlijk wel erg veel succes gebracht dit album. Maar dat de beste periode van Queen in de jaren 70 lag lijkt mij duidelijk.

Ik ben een grote Queen fan, maar dit is het slechtste album dat queen ooit heeft gemaakt. Gelukkig ging het hierna weer beter, maar het niveau dat ze in de jaren 70 behaalden, konden ze alleen met Innuendo nog evenaren.

Hier waren ze "het" kwijt.........
Ik vind het goede nummers, stuk voor stuk, maar kan als album absoluut niet meer tippen aan....een album als Jazz.

Als Hammer to fall één van de betere nummers is, verdient dit album niet meer dan een halve ster.
Radio Gaga en I want to break free zijn een schande voor een groep, die ingenieuze liedjes als Prophet Song en Millionaire Waltz in elkaar wist te zetten. Vooral Radio Gaga heeft maar één doel: een miljoenkoppig publiek zo hard en zo vals mogelijk mee laten zingen.

Ja, geweldig toch!

radio gaga is een fantastisch nummer. Het zit( wel degelijk geweldig in elkaar en heeft een melodie die je willens nillens meezingt, dat klopt.Is dat niet waar goede pop om draait? En Queen hun optredens zijn tot vandaag(en waarschijnlijk voor altijd)onovertroffen.

Ja, Nieweboer heeft gelijk. Het beste was er al lang af bij Queen.

Geef mij maar hun beginperiode; Queen I en II, Sheer Heart Attack en doe er ook nog maar A Night at The Opera en A Day at the Races bij, en kom op ook nog News of the World en Jazz.

Maar dan vervalt deze groep in pure hitparade-huppeldepup-deuntjes-pop wat ik maar minnetjes vind voor een band met zo'n verleden, toch ???

Dit plaatje krijgt van mij niet meer dan 2.5 !
**1/2

Ik ben het wel grotendeels met jullie eens over dit album. Ik ben fan en kan dit wel smaken maar Queen heeft betere platen. De nummers op zich zijn nooit zwak maar ook nooit helemaal goed. De singles vind ik dan best. I want to break free wordt helemaal gedragen door freddie's vertolking , is voor de rest heel simpel en gewoon toffe popdeun. gaga vind ik echt goed nummer en hammer to fall leuke rocker die live wel goed werkte. Is this the world we created? klinkt op plaat nogal flauw terwijl het live wel vaak mooi klonk(zoals live aid). It's a hard life is mooie ballad.

Wat me heel sterk tegenvalt aan dit album is de productie. De nummers hadden veel beter kunnen klinken. Bij hot space heb ik dat gevoel nog veel meer.

Je moet dit album ook niet met hun eerdere werk gaan vergelijken. Ze zijn een andere weg ingeslagen met dit album, sommige ervaren het als verschrikkelijk, weer anderen kunnen het juist wel waarderen dat ze niet aan hun oude sound vasthielden. Ik vind het wel lef hebben eigenlijk. Resulteert (voor mij dan) in een middelmatig albumpje. En die 2 nummer 1 hits zijn zo slecht niet... Radio Ga Ga bezorgt me nog steeds kippenvel. 3*

Voor jou als fan misschien wel, maar voor de 'gewone' muziekliefhebber als ik zeer beslist niet.

Vertel: wat vind je van hun optredens? En wie verkies jij ?

Ik vrees dat dit tamelijk offtopic wordt, maar ik ben in het algemeen niet zo'n liefhebber van het door Queen gekozen format.

Even of topic gaan mag wel Ik wil wetren wat je denkt.

Ik houd in het algemeen niet van concerten waarbij de aandacht voornamelijk op één persoon gericht moet zijn. Ook de manier waarop Freddie Mercury het publiek naar zijn hand weet te zetten, spreekt mij (hoe goed hij dit ook weet te doen) totaal niet aan. Ik houd nu eenmaal niet van deze vormen van massamanipulatie, maar dat is slechts mijn mening.

Ik begrijp je commentaar en respecteer je mening. Er zit immers een redenering achter. Dat apprecieer ik. Wel merk ik dat je mening over Queen als liveband gebaseerd is op hun jaren'80 tournees. Dat is begrijpelijk aangezien er enkel dvd's en video's van die periode uitgekomen zijn. Ik betreur dat. Queen was live op hun best 75-78 en daar kent niemand wat van(op bootlegcollectors na maar dat zijn de die-hards)

De jaren'70 was Queen een heel andere live-band: meer gefocust op de muziek en pre '79 bestaat het jullie-zingen-wat-ik-zing fenomeen nog niet. Queen is dan een echt band , meer dan de focus op freddie. Freddie zat toen ook regelmatig achter de piano. Ik denk dat die periode meer aan jou besteed zal zijn.

En the works tour was Queen's zwakste, dus dingen als rock in rio zijn echt niet representatief voor de band. '86 vind ik een pak beter al vind ik Wembley niet speciaal, misschien het minst goede optreden van dat jaar!! Budapest is veel beter, zal geweldige DVD zijn , ooit.

Dat klopt. Ik heb me inderdaad beperkt tot de jaren tachtig.


Dat geloof ik graag. Ik vind Live Killers dan ook een betere liveplaat dan Wembley '86.

Live killers is inderdaad beter maar de ultieme Queen live plaat , die moet er nog komen. Helaas. Queen Productions brengt uit wat gefilmd is in plaats van eens rond te neuzen in het archief om te zien of er niets in cd formaat uitgebracht kan worden dat echt representatief is voor de band op hun top. Dat is uiteindelijk wat Led Zeppelin gedaan heeft. Een dvd met de beste beelden en een cd met het best mogelijke optreden. En dat resultaat vind ik verbluffend. En in oktober komt er een 'nieuw' livealbum uit maar dat zal het definitieve live-album ook niet zijn.

dat ze wembley uitgebracht hebben vind ik een foute beslissing en het promoten als supersterk optreden vind ik zeker fout. Het is goed maar ze waren zenuwachtig en freddie's stem was oververmoeid. En brian is ook verre van op zijn top. Redelijk op automatische piloot gespeeld.

Queen was na News of the World nooit meer top. Deze plaat is een simpel pop werkje.

Toen ik 'Radio Ga Ga' voor het eerst hoorde, vond ik het nogal plastic klinken en nu is het al jaren een vertrouwde klassieker.
In de jaren tachtig ging Queen ook synthesizers gebruiken, terwijl ze die voor die tijd verafschuwden. Zo te horen wisten ze daar wel raad mee, zonder dat het afbreuk deed aan het Queen-geluid.
Omdat veel nummers ook op singles verschenen, heeft dit album net zoals 'The game' een grootste hits-karakter.
'Tear it up', dat een lekkere rockers is, lijkt wel wat op 'Dragon attack'.
'Is this the world we created?' is hier het mooiste nummer.
Wel jammer dat de single 'Thank God it's Christmas' niet als bonus-track toegevoegd is.

Simpel? Ik durf het best geniaal te noemen voor die tijd Staan een aantal onvergeteijke klassiekers op dit album.

Goed gezegd. Het interessante van Queen was het evenwicht. Het is natuurlijk te eenvoudig gesteld, maar voor mij symboliseert Mercury de publieke geilheid en May de muzikale integriteit. Zolang die twee factoren even zwaar wogen, was Queen ongelooflijk boeiend, zelfs als hun composities mislukten.
Deze spanning ontbreekt totaal op The Works en andere CD's uit die tijd. Dat heeft gemaakt, dat ik afhaakte.

Publieke geilheid. Ik heb toch wel problemen met die omschrijving. Freddie deed er tijdens een optreden alles aan om zijn publiek te entertainen. Hij deed dat in een geheel eigen stijl. Daardoor sprak hij ook zovele mensen aan.
En stal hij de show op bijvoorbeeld Live Aid.

Ik vind trouwens dat het respect dat Freddie voor zijn publiek tijdens optredens toont te weinig wordt benadrukt. Hij geeft steevast alles. Ik vind het dan ook niet juist hem als manipulator af te schilderen. het is niet dat hij mensen iets deed doen tegen hun zin. Ik ben heel blij dat Queen niet de attitude had die ik bij anderen wel zie van' het is een eer dat ik deze muziek voor jullie speel , dus zwijg en luister!. Queen gaat om iets heel anders, nl.intimiteit en intensiteit. energie en wederzijds respect. Ook in deze periode die voor Queen een beetje midner was dan de jaren'70 en vroege jaren'80 hadden ze die attitude.

Kijk eens naar 'We are the champions' op Live Aid. Nadat hij zingt 'you brought me fame and fortune and everything that goes with it' , kijkt hij naar het publiek en zie je een entertainer die meent wat hij zegt en zijn publiek oprecht dankbaar is.