Red Hot Chili Peppers - Californication (1999)

Kennis gemaakt met dit album in het hart van Australië. De tourguide zette dit album "op verzoek" heel vaak op. Moet je nagaan! De Australische outback met deze muziek op de achtergrond. Dat laat je niet meer los. Derhalve ook direct daarna bij aankomst in de Australische plaats Mackay dit album gekocht om de reis naar Sydney te vervolmaken.

Mijn eerste "encounter" met de Chili's. En wat voor één! De beste van hun als je het mij vraagt.

Ook dit was mijn eerste kennismaking met de red hot chilli peppers. En ik was meteen overtuigd. Erg fris klinkende songs met toch de nodige klassieke toets. De leadzanger heeft een apart vocaal geluid , maar maakt van al de songs ware pareltjes. Uitzonderlijk mooie, eenvoudige doch prachtige plaat.

Erg laagdrempelig Peppers album. Ik vond het eerst (na aanschaf) een geweldig album, maar na anderhalve week was ik er volledig op uit gekeken. 3,5*

De Peppers zijn toch echt niet meer de funky Peppers uit de jaren tachtig en begin jaren negentig. Dit album komt mij wat vlak en poppy over, een beetje saai dus. Ik heb 'm in de kast staan maar ik draai 'm nooit. Het feit dat dit met "By the Way" alleen nog maar erger is geworden, belooft wat mij betreft weinig goeds.

Toch maar weer eens "mothers milk" of "blood sugar sex magic" opzetten.

Dit album vond ik helemaal niets, met Californication aan top. Dit luister je toch niet voor je plezier. Bah! 1,5 ster voor de moeite.

Ja ik luister het altijd om te janken op die prachtige nummers.

Around the World, Parallel Universe en Right on Time rocken als vanouds als je het mij vraagt. Verder staan er idd veel poppy nummers op, maar ik vind dat niet hinderlijk ofzo. Met name Scar Tissue vind ik zelfs erg mooi.

Na kennismaking van dit album (op m'n 10e ofzo) was ik bijna meteen rockfan geworden. Hulde aan de Peppers!

Mijn Peppers kennismaking was The uplift mofo party plan uit 1987. Ik was toen 17
Voor mij was dat de opmaat tot de crossover (Living Colour, Fishbone etc) die toen langzaamaan opkwam. Maar ook dook ik hierdoor dieper de funk in (met dank ook aan Prince).
Dit album was voor mij het begin van "de Peppers als allemansvriendjes". Zelfs de buurvrouw hiernaast vond het leuk. En eerlijk gezegd boeit me dat totaal niet, want het is gewoon een ijzersterk album dat je niet moet vergelijken met het oudere materiaal. En dan mag de buurvrouw er ook best van genieten !

Ik was zeer onder de indruk van dit album, maar door de toegangkelijkheid gaat het juist snel vervelen, en ik draai bijna nooit meer een nummer, blijft wel een prachtig album 3,5*

Door de toegankelijkheid?

Het is idd zo dat ik de cd niet elke dag hoef te horen, en als je me er midden in de nacht voor wil wakker maken, laat me maar lekker ronken, maar ik vind het echt een steengoed album en zeker niet vervelen. Ik heb het leren kennen tijdens me 'roei-tijd'. Tijdens wedstrijden had een teamgenoot het album altijd mee en als we dan toekeken hoe slecht iedereen het deed in vergelijking met ons, dan draaide we op de achtergrond Californication. En op de terugreis, wanneer we onze prijzen weer gewonnen hadden speelde we de bandversie af in de auto

Ik was hem na zo'n dag dan ook (even) flink zat.

Nouja, het verveelt gewoon snel. Dat staat er toch?

Gisteren Parallel Universe weer 's gehoord. Toch wel een erg goed in elkaar gezet nummer (vooral die bassolo).

Ik draai de laatste tijd weer vaak het nummer Savoir. Prachtige gitaareffecten op het laatst.

Over het album als geheel: Alleraardigst album dat inderdaad heel erg toegankelijk is, maar daar hoeft helemaal niks mis mee te zijn. Mooiste moment blijft voor mij toch wel de intro van Around the World, zéér energiek. 4 sterren.

Wel gejat van Eternal Life van Jeff Buckley

Ja, ik weet het nog goed. Ik keek MTV en daar kwam hij weer voorbij, Scar Tissue . "Als je dit nog niet mooi vindt, dan weet je niet wat muziek is". Niet de woorden van Zachs neefje over Daft Punk dit keer, maar de woorden van een 12 jarige Petero tegen zijn broer.
En zo ging Petero voor het eerst naar de platenboer om zijn 1e singletje te halen . Niet veel later kocht ik er ook mijn eerste album. Californication was mijn eerste aanwinst in mijn, wat we nu wel kunnen noemen, muziek collectie.

Ach, wat was het ook een mooie tijd nog. Op de basis school, niks geen verantwoordelijkheden en alleen dingen doen die je leuk vond. Een middag lang MTV kijken bijvoorbeeld. De tijden dat er nog clip van een pakje melk, die de wereld ging ontdekken, voorbij kwam in plaats van vrouwen in strakke pakjes op de duurste fitnessapparuur. Ja soms verlang ik naar die tijd terug .
Mijn wortels in de muziek werden in die tijd gevestigd en door the Offspring maar nog meer door Red Hot Chili Peppers ging mijn voorkeur naar rock. Ik was 'verzot' (zoals je dat kan zijn op sommige nummers) op Scar Tissue. Die clip, die gitaar en dan de geweldige gitaarsolo, ja dat was muziek.

Dat vond ik toen, nu, 6 jaar later en denkend verstand van muziek te hebben (nouja, iets dan ) ben ik ook wel gaan beseffen dat het niet die rock was als ik dacht. Het is gewoon een perfecte pop album dat als rock voor het grote publiek geschikt was. En je kan zeggen wat je wil, maar dat is zeker geslaagd. Mijn muziek smaak is opzich niet veel veranderd, hoewel ik toch meer kan genieten van minder toegankelijke muziek. 'Zwaardere' muziek als Radiohead en Muse. Maar het nummer Scar Tissue ben ik nog steeds 'verzot' op, al is het alleen maar door de herinneren aan de tijd van vroeger (hell, het is pas 6 jaar terug ) maar ook de nummers Otherside, Road Trippin', Parallel Universe en in minder mate, Californication, zijn toch nog steeds de 5 sterren waard. Maarja, op 4 nummers kan een album niet gedragen worden en zou en 4,5 ster meer toepasselijk zijn, maar ik doe het lekker niet .

Ik ben nog steeds trots op het feit dat dit album mijn muziekcollectie is begonnen, niet zo zeer omdat een klassieker is als OK Computer, Nevermind etc. maar meer omdat het een jeugdsentiment is .

Dit was ook mijn eerste album. Ik vind het album nog steeds geweldig.

dit vind ik altijd zo'n vervelend zinnetje

Ik was toen ook een vervelend ventje . Tijden veranderen gelukkig, hoop ik .

Een geweldige goeie come back van hun vieren te samen!!! gelukkig dat john frusciante er terug bij is want hij is dus werkelijk de GITARIST van de peppers! en dat bewijst hij ook!!!! hij is gewoon een gitargod!!! ze zijn gewoon alle vier steen goed!! vele mensen zeggen dat anthony kiedis een ergelijke en zagende stem heeft maar ik vind van niet!! ze zijn alle vier steen goed!!!!!! en dat bewijzen ze hiermee!!!

Jessie het is de bedoeling dat je sterren geeft, geen uitroeptekens. Voor mij persoonlijk is dit album, zo'n 20 jaar na het kopen van de lp 'Freaky Styley' toch wel artistieke uitverkoop - met als dramatisch dieptepunt het titelnummer. Gauw 'Blood Sugar Sex Magik' draaien! 2*

Best wel een aardige plaat maar onbegrijpelijk dat Blood Sugar Sex Magic niet meer gewaardeerd wordt

Prima album! Wel zijn veel nummers te grijs gedraait...en moet ik zeggen dat bands uit de jaren 70, waar ik ook menig nummer heel vaak van heb beluisterd, toch velen vaker kan luisteren dan deze band.

Ondanks dat toch zeker 4*

Da's de schuld van een generatiekloof, denk ik. Niets mis mee.

jammer van de slechte produktie, songs zijn wel oke

Het zijn aardige nummers met een aparte gitarist, ik geef een 3.
Mijn kennismaking met RHCP was geloof ik in 1986, met de cd Red Hot Chili Peppers, was geen goed album, echter m'n nieuwschierigheid was gewekt, daarna met de funky cd "Freaky Styley" wist ik dat ik goed zat, mothers milk en blood sugar sex magic waren nog aan mijn besteed, daarna werd het iets te commercieel.

Voor mij ook een echt zomeralbum. Niet echt veel diepgang maar toch 4 sterren omdat ik er mooie herrinneringen aan heb.

Een geweldig album met de lekkere nummers 'Californication' erop en 'Road Trippin'', zeker één van de beste albums. Hoewel het album de 'Greatist Hits' nog lekkerder is door alle perfecte nummers door de jaren heen.

4,5*'en

Niet alles is even leuk, maar er staan zeker een paar toppers op bijvoorbeeld Otherside en Scar Tissue.

Het enig album van RHCP dat ik echt goed vind. Hun andere albums zijn aan mij niet besteed, wel eens een enkel liedje. Deze plaat vind ik wel goed. 3.5*