Masters of Reality - Masters of Reality (1988)

Oh, dan valt het hier nog mee met het geluid. Rubin is in de loop der jaren alleen maar slechter, harder en massiever gaan produceren., maar daar is hier nog niet zoveel van te merken.

Echt he, probeer daar maar eens je hoofd op stil te houden, hypnotiserend

Live rockt het nog iets meer idd!

Was niet op Pinkpop, maar wel een erg fijne versie gezien via: Mededeling: cookies - 3voor12.vpro.nl (minut 14:30 ongeveer)
Josh Homme stond goedkeurend toe te kijken (en diens hoofd stond ook niet stil )

Hmm stoner ja, maar ik hoor minstens evenveel (en mss zelfs meer) Led Zep en zelfs King Crimson invloeden.
Dan vind ik Kyuss toch veel meer gekwalificeerd voor die benoeming.
Maar vrij nutteloze discussie, het is gewoon een zalige plaat.



Inderdaad dus

Rubin heeft dit nooit meer overtroffen. Danzig II komt zwaar in de buurt.

Deze cd v/d week gekocht.
Mooie dubbel cd studio en live how high the moon live at the viper room!

Had wel es van de band gehoort maar nooit in verdiept(tot nu toe ha).
Heb toch wel wat gemist,sterke gitaar riffs en goede teksten.
Volgens mij een beetje ondergewaarderde band.
Ze zijn mij althans n beetje ontgaan helaas!
Nu maar een beetje inhalen ha!
Dit een prachtige dubbel cd voor weinig gekocht!
Verveelt tot nu toe geen moment lekkere heavy nummers afgewisseld door mooie akoestische nummers.
Maar es wat meer van beluisteren.
Prachtige hoes!

'88 was een flauw muziekjaar? Daydream Nation van Sonic Youth, Bug van Dinosaur Jr, The Circle van The Wipers en Surfer Rosa van de Pixies waren eerlijk gezegd toch ook niet onaardig

Soms ontglipt je wel eens wat. Ik heb eind jaren '80 ervaren als een enerverende tijd. De grunge bestond nog niet, de platenbakken waren gewoon gevuld met "Guitar USA", waar ik bands als Big Black, Sonic Youth, The Lemonhead, The Swans, The Pixies en The Wipers vond. Het hele Kyuss/stoner gebeuren is mij ontschoten en pikte ik pas op bij QOTSA omdat Dave Grohl destijds op Songs for the Deaf meedrumde. Maar dit is echt een geweldige plaat!

Beste bikkel2,

Jouw voorganger was dit album uit het oog verloren. Waarachtig een schande. Heb jij het alweer aangeschaft? Ik koester mijn exemplaar.

Nope. Toch maar eens gaan doen.
Notitie van gemaakt.
Nuttige reminder EttaJamesBrown.

Thanx

Geweldige plaat dit!

Feitje:
Theme for the Scientist of the Invisible --> Dit slaat op Rudolf Steiner, de bekende antroposoof.

Weet nog dat mijn broer de lp kocht en dat ik eerst een beetje raar opkeek van de muziek die ik niet vond passen bij prachtige uitklaphoes. Beetje te laidback voor mijn gevoel. Na een aantal luisterbeurten heeft het album me niet meer losgelaten. Schijnt dat het album pas is opgenomen nadat de band eigenlijk al uit elkaar was. Wat een geluk! Het laat zich beluisteren als een muzikale reis; hoes uitklappen en stil genieten van Getting High of lekker meezingen met The Eyes of Texas John Brown (doet me altijd een beetje denken aan Ben Steneker) van country tot harde rock (kill the king) het staat er allemaal op. Bovenal een verzameling geweldige nummers. Dit niveau is nooit weer gehaald alhoewel Sunrise ook een goede cd is geworden haalt die het niet bij deze. Volle mep!!

Zat ik naar de nieuwe Raconteurs te luisteren, kreeg ik opeens onbedaarlijk veel zin in de Masters of Reality. Gevolg: Raconteurs halfje eraf, MoR halfje erbij. Niet dat het verder veel met elkaar te maken heeft, maar toch.

Earcandy all the way...

Holiday, holiday, no matter what the doctors say...

Tja, dit is 2020.

Dat intro: drums en telecaster hebben nooit meer zo goed geklonken. Jammer dat de heruitgave met de volgorde van de nummers rommelt, het was al zo perfect. De heruitgave vind ik persoonlijk ook minder klinken qua productie/mix. Heb uren naar die hoes zitten staren. Kan wat mij betreft zo in de top 10 van beste (hard)rock platen aller tijden. Samen met Gretchen Goes To Nebraska van King's X, maar dat is weer een ander verhaal

Stoner rock van de bovenste plank.
Pas net op Spotify en daarom ben ik hem meteen gaan luisteren.
Ik hoor veel verschillende rockstijlen in één en daarbij ook nog een kleine country twang.
De stoner rock overheerst toch en dat blijft ook een beetje de kern van het album.
Ze klinken daarbij ook echt als een 70's band die weet welke kant ze op willen.

Blij om deze band ontdekt te hebben!

Oh yes, op record Store Day deze plaat gekocht, mooi blauw vinyl. En wat een heerlijke plaat is dit. In '88 was ik al er verknocht aan, maar omdat band niet zo aan de weg timmerde, beetje uit oog verloren. Tot aan RSD 2023. Heerlijk!

Het ene na het andere nummer rijgt zich letterlijk en figuurlijk aan een. Domino is het bekende nummer, maar vergeet zeker the eyes of Texas en the candy song bijv. niet. Ach eigenlijk is elk nummer raak.

Bijna een jaar later en niet op RSD maar deze ook binnen op blauw vinyl

Gedaan met slechte youtube2mp3 luisteren