The Veils - Nux Vomica (2006)

En wat vinden we van Nux Vomica, het nieuwe (gelekte) album van the Veils?

Hij is wat ruiger hier en daar, ik hoor er een van mijn grote helden Nick Cave in en ook de rustige nummers komen weer aan bod.
Iets anders, maar weer net zo sterk als het debuut: gaat hoog scoren in mijn eindlijstje

Hij speelt voor de 2e keer nu en zometeen als ik naar bed ga, gaat ie voor de 3e keer.. Klinkt goed, het album klinkt muzikaal gezien wat gedurfder dan het debuut.

En die stem van Finn blijf ik prachtig vinden, hij kan er echt een prachtige drama in leggen. Deze gaat nog heel veel draaibeurten krijgen!!

ik vind het nieuwe album zeker erg goed, niet minder dan the Runaway Found. vooral het nummer Nux Vomica vind ik erg sterk, Jesus for the Jugular vind ik erg fijn en ook Calliope! en Under the Folding Branches.

Ik heb 'm nog niet gehoord, maar ben wel reuzebenieuwd. Ik was destijds helemaal weg van The runaway found. Ik heb dus goede hoop dat The Veils mij weer kunnen bekoren.

De eerste cd met 5 sterren dit jaar is een feit; Nux Vomica van the Veils krijgt de eer!

Not Yet klinkt wat rauwer dan we van Finn Andrews gewend zijn. Zoals bekend is Finn verder gegaan met nieuwe band-members nadat hij de vorige leden en masse had ontslagen.
Maakt niets uit, want het is de stem van Andrews die het geluid van the Veils bepaalt.
Calliope! heeft ook een wat rauwer randje, maar klinkt fantastisch. Je moet er van houden, dat is een feit, maar liefhebbers zijn na dit nummer al overstag en niet-liefhebbers zijn na dit nummer al wel weer afgehaakt.
Advice for Young Mothers to Be klinkt anders dan we gewend zijn. Ik blijf elke keer als ik het hoor (en ik heb dit album al helemaal stuk gedraaid inmiddels) aan the Arcade Fire denken.
Een opgewekt maar o zo verraderlijk liedje dat zich snel in je hoofd weet te nestelen.
Jesus for the Jugular klinkt als Nick Cave & the Bad Seeds: het had zo op één van hun laatste albums kunnen staan. Rauw randje, opzwepend, dreigend. Ik ben er dol op.
Pan opent lekker op de piano en dendert op z'n Caveaans lekker door totdat het halverwege even een lieflijk wijsje gaat worden. Maar schijn bedriegt: al snel denderen we lekker door om dan toch nog even lief te worden aan het einde. Heerlijk nummer weer.
A Birthday Present is een zwierig nummer waar Andrews weer flink kronkelt en doet. Die stem is geweldig. Maar de muzikale omlijsting weet me op dit nummer ook enorm te grijpen. Erg mooi gedaan en ik kan inmiddels spreken van het ene na het andere hoogtepunt.
Dat echte enorme hoogtepunt gaat plaatsvinden in Under the Folding Branches. Wat een emotioneel hoogstandje. Dit nummer is langzaam uit weten te groeien tot één van mijn favoriete songs ever. Het kruipt langzaam onder mijn huid om er vervolgens heel diep onder te blijven zitten.
Titelnummer Nux Vomica doet wederom aan Cave denken. Heerlijk fulmineuze uitspattingen en een lekker vol en vet geluid. Dat orgeltje....mmmm..........
One Night on Earth hakt er wat minder op los en klinkt wat luchtiger. Een heerlijk pop-rock nummer om even op adem te komen, adem die we nodig hebben om in te houden bij de afsluiter House Where We All Live. Wederom een slepende, emotionele, ingetogen ballad. Zo eentje die als ie afgelopen is je helemaal leeg weet achter te laten.

Wat een mooi album. Mijn 5 sterren zijn niet voor niets de eerste 5 die ik uitdeel dit jaar (en dat is vrij weinig). Hiermee dus een zeer grote kanshebber heel hoog te eindigen in mijn eindejaars top 10.
Maakt dat uit? Welnee, het gaat om de muziek. Ik ben blij dat the Veils terug zijn met een nog mooier album dan dat al niet misselijke The Runaway Found.

Dit album ga ik op zeker kopen!

Hé, hij staat er eindelijk op! Weer een puike plaat van The veils, maar toch niet zo indrukwekkend als hun debuut. Je kan ook horen dat dit een heel andere band is. Op dit album zijn duidelijk invloeden van Nick Cave te horen, maar het niveau van ome Nick wordt (nog) niet gehaald. 4*.

NB: Wat lijkt Finn Andrews toch op Michael Stipe op deze hoes!

Nou jaaa!! Was ook mijn eerste gedachte!

Ik zal hier eerdaags ook een recensie gaan schrijven (zal een poging wagen...)

Dit is tevens mijn favoriete album van 2006 tot nu toe. Wat een goddelijk lekkere cd is dit zeg

Dat gevoel had ik een beetje bij de eerste draaibeurten, maar ik kan dit blijven draaien en ik vind juist het ruigere Cave-randje het net even boeiender maken dan het debuut. Alhoewel ik die op 4,5 heb staan richting de 5. Dus heel veel verschil is het nu ook weer niet

Advice for young mothers to be: prachtig!

Inderdaad waanzinnig mooi, maar wel een beetje het buitenbeentje op dit album.

En wat te denken van Under the Folding Branches. The Nowhere Man van dit nieuwe album of gaat dat te ver?

Helemaal niet, vind het zelfs nog mooier! Zo intens mooi gezongen, echt om kippenvel van te krijgen.....

Ik ben razend enthousiast over deze nieuwe plaat van The Veils. Het ene nummer is nog mooier dan het andere. Een geweldige opvolger van The Runaway Found.

4,5* voor nu, onder het motto: hij kan altijd nog naar 5

Het debuut vind ik nog steeds ongelooflijk, dus zal ik deze cd zeker in huis halen. Ik heb er nog niet zoveel van gehoord, maar wat ik al gehoord heb klonk erg goed. Erg goed, maar toch net iets minder dan de voorganger, of vergis ik me? Ach, ik kan beter zwijgen tot ik alles gehoord heb.

Staan er zo'n adembenemend mooie nummers op als The Leavers Dance of Lavinia?

Dat blijft een kwestie van smaak: ik denk dat je bij dit album veel zult gaan lezen over net iets minder of net iets beter. Dat is wel vaker het geval met 2e albums van artiesten.


Ik vind van wel: Under the Folding Branches en de afsluiter House Where We All Live.

Hm, nu kan ik mijn nieuwsgierigheid al helemaall niet meer bedwingen. Ik denk dat ik maar eens wat meer ga moeten gaan beluisteren.

http://3voor12.vpro.nl/3voor12/groups/index.jsp?groups=14692801

Ook een live-opname van Under The Folding Branches

Is deze cd mij ook aan te raden? Ik vond de eerste van The Veils wel goed, maar neit super... ben benieuwd of ik hieraan moet beginnen. Iemand?

Gewoon doen.

Ik luister deze cd nu voor de vierde keer ofzo.....maar bij mij valt het kwartje nog niet. The Runaway found vond ik naar 1 keer luisteren al heel mooi..... maar met deze weet ik het nog niet. Is misschien allemaal iets te robuust, en te weinig subtiel.

Grappig, bij mij viel het kwartje juist gelijk

Not Yet deed me trouwens denken aan Someday van The Strokes "my fears they come to me in threes", kennelijk een populair zinnetje.

Jesus For The Jugular, ook al zo'n heerlijk nummer

Ehm, nee.

Hier ben ik ook heel erg benieuwd naar (evenals naar de nieuwe van The Killers maar dat terzijde). The Runaway Found vond en vind ik nog steeds van buitengewone klasse.

Voorlopig zet ik hem even op 4 sterren. Jesus for the Jungular is een geweldig nummer, evenals Under the folding branches en Not Yet. Primadeluxe en de vergelijking met Cave gaat zeker op.

Schitterend album. Eén van de hoogtepunt van 2006! Ik kan me helemaal vinden in de opmerkingen van aERodynamIC. Op sommige momenten grijpt het album me echt bij de keel. De voorganger - 'The Runaway Found' - is totaal aan mij voorbij gegaan. Ik heb de plaat geloof ik een of twee keer beluisterd, maar er verder geen aandacht aan besteed. 'Nux Vomica' wist meteen mijn aandacht te trekken. In sommige nummers hoor ik het geluid terug dat ik in het nieuwe album van Muse mis: bombastische drums, mooi piano gebruik, heftige emotie. Dit maakt het album groots!

Dat vond ik ook bij hun optreden een tijdje terug in Nijmegen; het ruigere spreek mij ook meer aan. Als iemand mij via een PM wil vertellen waar hij/zij deze al vandaan heeft geplukt dan ben ik zeer dankbaar....

(Net 1 keer beluisterd)
...Je vraagt je af hoe het mogelijk is...
Eerst een plaat maken die zo goed is waarvan je denkt dat dat een plaat is die een artiest/band maar 1 keer in hun leven kunnen maken, vervolgens gaat de band uitelkaar , en zoekt het Brandende Licht van de band nieuwe bandleden weer bij elkaar, en dan met zo'n plaat komen...!
Waanzinnig !
(nog wel een paar x beluisteren voor ik mn sterren uitdeel)

Klinkt het nu allemaal een stuk 'vrolijker' of ligt dat aan mij?
Of zijn dat alleen de eerste paar nummers.
Weet niet of ik deze erg goed ga vinden.