Radiohead - A Moon Shaped Pool (2016)

Ah joh, hij komt pas over 5 weken fysiek uit.

Zeker ook voor de details, maar in vele nummers spelen ze toch wel een prominente rol. Ik durf dan ook wel met zekerheid te voorspellen dat ze mee zullen touren met de band.

Sommige berichten zijn weer Musicmeter op zijn best! Geweldig.

Die ze op W.A.S.T.E. verkopen? http://www.amoonshapedpool.com
Of nog een andere?

Blijft niet echt iets hangen bij de eerste luisterbeurt

Krijg het juist niet uit mijn kop.
Hoop dat het album lang blijft bij mij. Bij voorgaande albums moesten ze echt groeien bij mij terwijl dit in 1x aanslaat. Misschien word het snel saai op den duur.
Aan de andere kant zit er wel erg veel in imo. Daydreamer bv zit bomvol met van alles wat er gebeurt.

een magnus opus dit album ??
zo moeilijk want ze hebben al zoveel moois gemaakt !!
maar decks dark, identikit, true love waits en vooral het prachtige 'the numbers' belooft nogal wat !!
ik ben als gewone sterveling maar gewoon blij met dit album

toxief, het is een andere! Vandaar ook dat ik er pas later achter kwam. Het is wit vinyl en alleen te koop bij verschillende indie shops zoals roughtrade en boomkat. Maar ook enkele Nederlandse shops hebben hem in de pre-sale.

Moet dat dan? Ik dacht dat je daar de top 40 voor had. Wat is er fijner dan steeds weer opnieuw het idee hebben dat je hem voor het eerst hoort.

Volgens mij zat TKOL niet zo hoog in het begin, terwijl daar de eerste reacties ook van fans kwamen.

reptile71, bedankt, gevonden. One pressing only!

Nee, en die zit nog steeds niet zo hoog. Die zat in het begin wel wat hoger dan hij uiteindelijk nu is. Hij viel de meesten toch wat tegen na In Rainbows. De verwachtingen waren toen ook immens hoog. Na TKOL is dat misschien wat bijgesteld en komen ze met deze binnen knallen. Ik denk dat dit album de verwachtingen van velen te boven gaat (misschien dus wel dankzij de voorganger).

Ja precies, gewoon een oplage van misschien 5000 of 10000 (tenminste, dat ik hoop ik...)

Ik ga pas stemmen als ik uit mijn "high" ben.

Een band die een album uitbrengt als "OK Computer", dat uitgeroepen is tot album van het decennium, van de eeuw of zelf het beste album ever, is meestal ten dode opgeschreven. Hoe ga je in godsnaam ooit over zo'n hoogtepunt heen waar werkelijk alles bij elkaar komt en precies klopt?

Je gaat andere dingen doen. Van radicaal anders ("Kid A") tot solo projecten. De opvolgende albums zijn goed, maar nooit en te nimmer komt het in de buurt van het glorieuze "OK Computer". En dat is toch de maatstaf waar je tegen gemeten wordt, of je het nu leuk vindt of niet.

Dan komt "King Of Limbs" uit en je denkt 'dit was de stuiptrekking'. Je wordt nostalgisch en zet "OK Computer" nog maar eens op.
Ik kan me levendig de eerste vertoning van Paranoid Android op MTV (wat toen nog een muziekzender was) herinneren. Overweldigend, aan de grond genageld, euforisch. Afijn, gooi er nog wat superlatieven tegenaan.

Soms gebeurt je dat. Je hoort of ziet iets voor de eerste keer en je voelt alsof iemand heet water en ijswater in hoor tempo over je heen giet. Rain Tree Crow (David Sylvian) "Every Colour You Are" was zo'n moment. De eerste keer "50 Words For Snow" van Kate Bush luisteren, terwijl het laatste licht buiten verdwijnt.

Voorbeelden waar de muziek z'n eigen universum creëert. Je waant je afgelosten van het hier en nu voor een moment. En dat gebeurt bij "A Moon Shaped Pool" ook. Het album schept een eigen parallel universum waar je even in kan zweven.

Het is het meest atmosferische, filmische album. Het bevat alle elementen, van "OK Computer" tot "In Rainbows". Maar het klopt allemaal. Alle puzzelstukjes vallen in elkaar. Alle voorgaande albums klinken als een zoektocht die in dit album voltooid is.

Is het beter dan "OK Computer"? De tijd zal het leren. Maar een band die het flikt om twee van dit soort albums te produceren dwingt groot respect af.

Wat er overblijft nadat de "high" weg is zal ik in stemmen vertalen. Maar dit album grijpt je dusdanig vanaf de eerste toon en blijft consistent op hoog niveau dat je weet dat het een zeldzaam exemplaar is. Hoe dan ook.

Dat alle stukjes in elkaar vallen en hun hele 'oeuvre' aan bod komt, herken ik ook in dit album.
Bijna alle nummers beginnen typisch Radiohead en krijgen dan ergens een opstapje. Het zijn die extraatjes die heel dit album net iets beter maken.

Heb jij hem al gehoord Edwin?

Op de site van Plato staat de witte limited edition gewoon nog als te reserveren. Net gedaan:)

A MOON SHAPED POOL -LTD-, RADIOHEAD, LP | PlatoMania

Heb er nu 3 luisterbeurten opzitten en ik begin em langzaam maar zeker te waarderen. Bij de eerste luisterbeurt had ik nog zoiets van WTF wat een saaie plaat, maar ik snapte ook gelijk dat dit er een is waarvoor je de tijd moet nemen. Dat ben ik dus nu aan het doen, in een stil hoekje met koptelefoon op de muziek me mee laten nemen in zijn wereld.

Stemmen en mening heb ik hier dan ook nog niet over, wat mij al wel duidelijk is deze plaat weer totaal anders klinkt dan diens voorgangers en ook niet te vergelijken is. Kortom een compleet nieuw hoofdstuk van Radiohead.

Bij Daydreaming hoor ik weer een mogelijkheid: de volgende keer moet Radiohead of op z'n minst Thom Yorke met Nils Frahm samenwerken, daar doet het me best wel aan denken! Voor de rest is dit best wel een Greenwood-plaat geworden waarop zijn expertise met filmscores/klassieke muziek ontzettend goed ingezet wordt. Nergens te volgepropt en alles ademt ontzettend mooi. Heerlijk om naar te luisteren. Ook fantastisch hoe een folky track als Desert Island Disk wordt opgevolgd door Ful Stop, een ware krautrockworkout.

Users of ''gewone luisteraars'' die vroeg beoordelen, dat maakt mij echt helemaal niks uit. Dat The Guardian binnen drie uur na de release een uitgebreide recensie had geplaatst vond ik wel frappant en heel erg oppervlakkig. Symboliseert de enge ''wij moeten de eerste publicatie zijn met een recensie'' muziekjournalistiek op dit moment.

Ik zelf ben die-hard Radioheadfan sinds ik het album In Rainbows heb leren kennen. Ik kende daarvoor wel al Ok Computer, die hadden mijn ouders in de kast staan toen ik nog klein was. Toch moet ik bekennen dat, hoe waanzinnig mooie nummers dat album ook bevat, dit album samen met Pablo Honey het album is wat ik het minst vaak opzet. Ik vind zelf In Rainbows en The King of Limbs tot hun allerbeste werk behoren, deze albums bevatten geen enkele missers. Tot zover.

A Moon Shaped Pool was voor mij ook meteen raak. Ik heb de afgelopen week al meer dan 100 keer naar 'Burn The Witch' geluisterd en ook 'Daydreaming' vond ik een ontzettend mooi nummer. Deze twee nummer blijken alleszins kenmerkend te zijn qua geluid voor de rest van het album. Het venijnige en dreigende geluid van 'Burn The Witch' komt bijvoorbeeld ook terug in het sluipende 'Ful Stop' (waarvan ik zeer blij ben dat deze nu een albumversie heeft gekregen), die opbouwt tot een prachtige climax met die schreeuwende stem van Yorke.

Tegenover de spanning en venijn staan de meer beheerste nummers, zoals 'Daydreaming', die tevens naar een mooie climax opbouwt, die door zijn spaarzame gebruik van strijkers extra krachtig wordt. 'Decks Dark' is wellicht mijn voorlopige favoriet, het is gewoon zo mooi dat ik het eigenlijk lastig vind te omschrijven. Opvallend vind ik de evenwichtigheid en de op het eerste gezicht simpelheid die het hele album uitstraalt.

Identikit klinkt ook wat spannender, vooral de herhalende lyrics "Broken hearts, make it rain" net iets over de helft van het nummer samen met de snerpende gitaren klinken super vet. 'Numbers' klinkt daarna weer meer beheerst, maar is zeer treffend en slepend op een positieve manier. De dromerige details doen enigszins aan 'Weird Fishes' denken, maar dan met een langzamer tempo. Ook de dreunende strijkers op het einde zijn fantastisch.

De ingetogenheid blijft stand houden op 'Present Tense', waarbij ook het samenspel van gitaren super mooi is (ook hier moet ik weer een beetje aan 'Weird Fishes' denken, maar toch klinkt het compleet anders). 'Tinker Tailor etc.' is misschien het meest duister en somber, met wederom die sluipende sfeer. Maar door het vermengen van allerlei detail in de tweede helft van het nummer, krijg het nummer een meer open sfeer. Hier is het vullende geluid zoals bijvoorbeeld op 'Bloom' (één van mijn lievelingstracks van Radiohead) goed terug te horen.

Ook 'True Love Waits' is super mooi en raakt een gevoelige snaar. Eigenlijk vind ik het best moeilijk om de muziek van mijn lievelingsband zo te beschrijven, ook omdat Radiohead voor mij zo'n speciaal geluid voortbrengt dat misschien niet helemaal te vangen is. Voorlopig blijf ik A Moon Shaped Pool in ieder geval grijs draaien.

Ik kom nu uit op een 3.5. Staan een paar prachtige nummers op maar het drieluik Desert Island Disk, Ful Stop en Glass Eyes vind ik maar zwak. Interessant album though. Hoor veel verschillende invloeden waaronder Damon Albarn.

Ik weet niet precies wat ik met dit soort albums moet van Radiohead. The Bends en Hail to the Thief vind ik geweldig. 'Tragere'/experimentelere albums als The King of Limbs en deze kan ik gewoon niet echt waarderen. Vind het zeker mooie en complexe muziek, maar het is gewoon niet waar ik altijd naar kan luisteren. Ik ga het dus ook zeker geen stem geven.

Ok Ik heb hem ook geluisterd. Radiohead heeft voor mij een paar aardige nummers (oa de hit Karma Police, Creep) in het verleden gemaakt maar verder ben ik nooit erg weggeweest van deze band.
Daar denken anderen weer anders over.

Radiohead is mij teveel zeurderig, te herhalend, te weinig afwisseling. En zijn stem vind ik bijna tegen het slechte aan. Het werkt op mijn zenuwen op een gegeven moment.
Het is een type muziek waar je ook van wat moet houden denk ik.
Enfin niet aan mij besteed dus, zo ook niet dit album. Dacht geef het een kans.
Geef wel een cijfer maar vergeet niet dat ik dus geen Radiohead fan ben.
2*

Ja, ik vind em prachtig Frankie!
Maar je weet gewoon dat er -door de hoge score- nu mensen gaan luisteren die niet veel met Radiohead hebben en die gaan ook nu niet overtuigd worden. Dat zie je bij alle 'hoge bomen' en dat is ook prima!

Lieve Radiohead liefhebbers. Zullen we ophouden om ons op te winden over wat anderen van de nieuwe Radiohead vinden. Natuurlijk is het soms ongelofelijk moeilijk te begrijpen dat anderen de schoonheid van een album niet ervaren, maar soit, zolang wij maar genieten toch?
Zullen we dan ook meteen stoppen met proberen de users die deze plaat geen meesterwerk vinden er van te overtuigen dat AMSP dat wél is. Ook ik geniet momenteel vol van AMSP, maar als anderen dat niet doen dan vind ik dat ook prima. Het wordt namelijk een beetje vervelend om (redelijk) anoniem emmers stront over elkaar heen te kieperen. Dus als we vanaf nu kunnen stoppen met elkaar te bashen en het gewoon inhoudelijk over de muziek kunnen hebben, dan zou dat fijn zijn.

Helemaal mee eens! Gewoon inhoudelijk op het album reageren en iedereen zijn mening respecteren

Inhoudelijk gereageerd: op het eerste gehoor vind ik het een degelijk album maar had ik het zwembad wat dieper verwacht.

Ik heb m pas 1 keer beluisterd..maar vond dat drieluik ook zwak..

meen je dit nou? 8 mei is hij toch officieel uit....

Ik heb ondertussen het album een paar keer beluisterd en moet zeggen dat de tweede helft meer aan het groeien is. Er zit een stuk meer in de muziek dan wat ik in eerste instantie hoorde, het luisteren met een koptelefoon of oordopjes helpt daar wel bij moet ik zeggen.

Favoriet voorlopig is toch Burn the Witch hoe de spanning daar opgebouwd wordt is fantastisch. Ook Daydreaming is flink gegroeid, de eerste geluiden van die clip deden me niks maar nu het een aantal keer beluisterd te hebben moet ik zeggen dat het een heerlijk 'creepy' nummer is.
Het is het laatste nummer True Love Waits dat bij mij niet valt, de live versie die door vele zo geprezen wordt ook eens opgezocht maar het wil niet echt.

Na Radiohead weer een tijd uit het oor verloren te hebben, hebben ze zeker mijn aandacht weer. Ik ga dan ook weer verder met de her-beluistering van de eerdere albums (was ik ooit eens mee begonnen maar nooit afgemaakt). Ik laat voorlopig dan ook een cijfer even liggen, mede omdat ik mezelf niet wil pinnen in een hype om daar later weer op terug te moeten komen.

Na 5 jaar wachten is Radiohead opnieuw met een heerlijk album gekomen.

*compleet offtopic onzin vanaf hier:
Oh en willen mensen hier (en op heel MuMe) nou eindelijk eens ophouden met het eeuwige gemekker voor aandacht en de constante provocatie/zoektocht naar discussie voer. Dat constante zeuren (aandachtshoeren gedrag) is ontzettend vermoeiend om te lezen en de lol is er toch echt wel vanaf nu. Als je zo graag ergens over wilt gaan lopen meieren neuken/provoceren om gesprekken aan de gang te krijgen (serieus waarom is dat uberhaupt een ding)/nutteloze discussiesvoeren, ga dan thuis of op je werk de mensen maar vervelen of begin lekker met ze allen een prive gesprek ergens om tegen elkaar te lopen mekkeren.(buizen die hier( dit specifieke topic) overheerst maar ook elke idioot die hier perse op moet reageren (waaronder ikzelf middel dit verdomde bullshit bericht)).