Radiohead - A Moon Shaped Pool (2016)
mijn stem
1127 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock / Pop
Label: XL
-
Burn the Witch (3:40)
-
Daydreaming (6:24)
-
Decks Dark (4:41)
-
Desert Island Disk (3:44)
-
Ful Stop (6:07)
-
Glass Eyes (2:52)
-
Identikit (4:26)
-
The Numbers (5:45)
-
Present Tense (5:06)
-
Tinker Tailor Soldier Sailor Rich Man Poor Man Beggar Man Thief (5:03)
-
True Love Waits (4:43)
-
Ill Wind * (4:16)
-
Spectre * (3:19)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
52:31
(1:00:06)
- nummer 210 in de top 250
0
UnknownPleasure
geplaatst: 9 mei 2016, 21:44 uur
wow,
ik vind vooral Daydreaming->Decks Dark->Desert Island Disc->Ful Stop->Glass Eyes nagenoeg perfect.
Ik moet dan even wennen aan Identikit, dat ik afzonderlijk erg goed vind maar in de flow minder.
Daarna is het weer nagenoeg perfect tot aan het eind.
0
geplaatst: 9 mei 2016, 21:53 uur
Daarom: ik houd erover op.
Volledig.
...Dit album zal hier menigmaal worden gedraaid deze zomer. Want hoorde aan die eerste/enige .... .
Volledig.
...Dit album zal hier menigmaal worden gedraaid deze zomer. Want hoorde aan die eerste/enige .... .
Rook jij ?
0
geplaatst: 9 mei 2016, 21:56 uur
Gunst, nou, poe.... Ik weet het nog niet hoor. Dat mega-enthousiasme van een aantal van jullie kan ik nog niet delen. Ik hoor wel veel knap gecomponeerde inventieve muziek maar ook nog maar weinig dat direct beklijft. Wellicht is het net als bij TKOL nog wat wennen (die plaat werd langzaam beter, zeker de live-versies) maar vooralsnog zie ik hier niet direct een hoogtepunt in het hele oeuvre van Radiohead. Eerder het niveau van pakweg Amnesiac. Niet beroerd dus maar ook geen the bends, OK computer of In rainbows.
Maar goed, de tijd zal het leren.
Maar goed, de tijd zal het leren.
0
geplaatst: 9 mei 2016, 21:57 uur
UnknownPleasure schreef:
wow,
ik vind vooral Daydreaming->Decks Dark->Desert Island Disc->Ful Stop->Glass Eyes nagenoeg perfect.
Ik moet dan even wennen aan Identikit, dat ik afzonderlijk erg goed vind maar in de flow minder.
Daarna is het weer nagenoeg perfect tot aan het eind.
(quote)
wow,
ik vind vooral Daydreaming->Decks Dark->Desert Island Disc->Ful Stop->Glass Eyes nagenoeg perfect.
Ik moet dan even wennen aan Identikit, dat ik afzonderlijk erg goed vind maar in de flow minder.
Daarna is het weer nagenoeg perfect tot aan het eind.
Ik vind 1-3 top..4-6 matig..7-10 top..11 meh..
Maar nogmaals pas na 1 x luisteren..
0
geplaatst: 9 mei 2016, 22:03 uur
Alleen digitaal, helaas.
Check de releaselijstjes maar, zoals deze
A MOON SHAPED POOL -LTD-, RADIOHEAD, LP | PlatoMania
0
DjFrankie (moderator)
geplaatst: 9 mei 2016, 22:24 uur
Jij bent nog nooit zoveel hier geweest als de afgelopen 24 uur Marc
Ik ga hem morgenmiddag beluisteren
Ik ga hem morgenmiddag beluisteren
0
geplaatst: 9 mei 2016, 22:36 uur
Echo01 schreef:
Een vraag aan hen die dit album goed hebben beluisterd door goede speakers:
Hoe klinken de opnamen gezien de enorm lage dynamic range van bijna alle songs?
Als ik deze op dr.loudness-war.info opzoek, schrik ik echt van de enorm lage waarden (nml tussen DR7 en,... DR3) die allen dan ook dik in rood staan::
Album details - Dynamic Range Database - dr.loudness-war.info
Een vraag aan hen die dit album goed hebben beluisterd door goede speakers:
Hoe klinken de opnamen gezien de enorm lage dynamic range van bijna alle songs?
Als ik deze op dr.loudness-war.info opzoek, schrik ik echt van de enorm lage waarden (nml tussen DR7 en,... DR3) die allen dan ook dik in rood staan::
Album details - Dynamic Range Database - dr.loudness-war.info
Dus dit is niet zo positief.
0
geplaatst: 9 mei 2016, 23:02 uur
Ziezo. De eerste vijf sterrenplaat van dit jaar is binnen, wat mij betreft. Ziet er een beetje naief uit, zo 5 van die sterren naast je account. Zeker als de release slechts een dag geleden gebeurde. Je zou bijna denken dat ik als relatieve Radiohead fan blind alles fantastisch ga vinden.
Maar ik ga puur op mijn gevoel af. En dat gevoel zegt dat ik in lange tijd niet meer zo geraakt en ontroerd geweest ben van een stukje muziek. Wat Radiohead hier creëerde, is muziek die veel adjectieven verdient: rijk, warm, vol, melodieus, gelaagd, verrassend, meeslepend, filmisch. Soms jazzy, soms krauty, soms folky, soms zo melancholisch mogelijk, maar toch steeds uniek.
Ik ben blij dat Jonny wat meer touwtjes in handen nam hier. Hij kan een strijkers orkerst op heel verrassende manieren laten klinken. Gewaagd, want 'klassieke' invloeden in popmuziek kan snel iets cheesy opleveren. Hier dus niet. Dit wil niet zeggen dat Thom geen goede bijdrage levert want vocaal is hij hier in topvorm. En wat nog weinig is aangehaald hier: de teksten, die een pak spannender en mysterieuzer zijn dan op de laatste paar albums.
Dit is een plaat waar we nog veel over zullen spreken, gok ik.
Maar ik ga puur op mijn gevoel af. En dat gevoel zegt dat ik in lange tijd niet meer zo geraakt en ontroerd geweest ben van een stukje muziek. Wat Radiohead hier creëerde, is muziek die veel adjectieven verdient: rijk, warm, vol, melodieus, gelaagd, verrassend, meeslepend, filmisch. Soms jazzy, soms krauty, soms folky, soms zo melancholisch mogelijk, maar toch steeds uniek.
Ik ben blij dat Jonny wat meer touwtjes in handen nam hier. Hij kan een strijkers orkerst op heel verrassende manieren laten klinken. Gewaagd, want 'klassieke' invloeden in popmuziek kan snel iets cheesy opleveren. Hier dus niet. Dit wil niet zeggen dat Thom geen goede bijdrage levert want vocaal is hij hier in topvorm. En wat nog weinig is aangehaald hier: de teksten, die een pak spannender en mysterieuzer zijn dan op de laatste paar albums.
Dit is een plaat waar we nog veel over zullen spreken, gok ik.
0
geplaatst: 9 mei 2016, 23:14 uur
Geniaal. Je hoopte hierop, maar je wist zelf niet precies dat je hierop hoopte. Zo knap en ingenieus gemaakt. Wonderschoon.
0
geplaatst: 9 mei 2016, 23:16 uur
Echo01 schreef:
Een vraag aan hen die dit album goed hebben beluisterd door goede speakers:
Hoe klinken de opnamen gezien de enorm lage dynamic range van bijna alle songs?
Als ik deze op dr.loudness-war.info opzoek, schrik ik echt van de enorm lage waarden (nml tussen DR7 en,... DR3) die allen dan ook dik in rood staan::
Album details - Dynamic Range Database - dr.loudness-war.info
Een vraag aan hen die dit album goed hebben beluisterd door goede speakers:
Hoe klinken de opnamen gezien de enorm lage dynamic range van bijna alle songs?
Als ik deze op dr.loudness-war.info opzoek, schrik ik echt van de enorm lage waarden (nml tussen DR7 en,... DR3) die allen dan ook dik in rood staan::
Album details - Dynamic Range Database - dr.loudness-war.info
Klinkt interessant, maar wat wil dat precies zeggen? Dat het bijv. niet mooi klinkt door te veel laag?
Ik heb het album op redelijke apparatuur afgespeeld (Elac EL 80 speakers), maar wel van 320 kbps mp3's. Ja laag is het wel. Vroeg me soms af of mijn speakers het gingen houden, maar dat lukte wel. Als je Mezzanine van Massive Attack hard kan draaien, lukt deze ook wel, denk ik. Maar ik vind het wel interessant om hier meer van te weten.
0
catchup
geplaatst: 9 mei 2016, 23:17 uur
Tjezus, ben ik hier bij een sekte beland? Of hebben ze wat in het water gedaan?
0
geplaatst: 9 mei 2016, 23:21 uur
catchup schreef:
Tjezus, ben ik hier bij een sekte beland? Of hebben ze wat in het water gedaan?
Nee hoor, dit is na The Bends en OK Computer de derde Radiohead plaat die ik 5* geef. Ik hoor niet bij sommige fans die veel snel geniaal vinden. Het ligt hier echt aan de kwaliteit van het album.Tjezus, ben ik hier bij een sekte beland? Of hebben ze wat in het water gedaan?
0
geplaatst: 9 mei 2016, 23:22 uur
reptile71 schreef:
Klinkt interessant, maar wat wil dat precies zeggen? Dat het bijv. niet mooi klinkt door te veel laag?
Ik heb het album op redelijke apparatuur afgespeeld, maar wel van 320 kbps mp3's. Ja laag is het wel. Vroeg me soms af of mijn speakers het gingen houden, maar dat lukte wel. Als je Mezzanine van Massive Attack hard kan draaien, lukt deze ook wel, denk ik. Maar ik vind het wel interessant om hier meer van te weten.
(quote)
Klinkt interessant, maar wat wil dat precies zeggen? Dat het bijv. niet mooi klinkt door te veel laag?
Ik heb het album op redelijke apparatuur afgespeeld, maar wel van 320 kbps mp3's. Ja laag is het wel. Vroeg me soms af of mijn speakers het gingen houden, maar dat lukte wel. Als je Mezzanine van Massive Attack hard kan draaien, lukt deze ook wel, denk ik. Maar ik vind het wel interessant om hier meer van te weten.
M'n koptelefoon en speakers trekken dit prima, maar toen ik dit op 320kbps vanmiddag in de auto streamde was het eigenlijk niet te doen (standaard Ford focus 2015 model speakers). De speakertjes konden het laag maar moeilijk uit elkaar houden waardoor het een brei werd. Kortom, het is dus eigenlijk niet op matig spul te luisteren voor zover mijn ervaring.
0
geplaatst: 9 mei 2016, 23:25 uur
iHateDolphins, ik verwacht dat het bij mij in de auto ook niet goed zal klinken, zeker niet met wat meer volume. Dat trekken die speakers niet, denk ik.
0
geplaatst: 10 mei 2016, 00:03 uur
Ik heb een bovengemiddeld goede installatie met vrij krachtige speakers in mijn auto en toch viel het album in het water, mede door het omgevingsgeluid.
Op een goede hifi installatie is dat compleet anders en klinkt het album werkelijk fantastisch. Over de DR-waarde: die betekent niet zoveel. Laat je daar niet door beïnvloeden; sommige stijlen horen juist niet ultra-dynamisch te zijn qua volume. Ik zou zeggen: vinden je oren het fijn klinken? Dan is het goed.
Op een goede hifi installatie is dat compleet anders en klinkt het album werkelijk fantastisch. Over de DR-waarde: die betekent niet zoveel. Laat je daar niet door beïnvloeden; sommige stijlen horen juist niet ultra-dynamisch te zijn qua volume. Ik zou zeggen: vinden je oren het fijn klinken? Dan is het goed.
0
geplaatst: 10 mei 2016, 00:17 uur
Zootje berichten verwijderd. Dat hier wat discussie ontstaat over het huizenhoge gemiddelde, is logisch en prima. Maar kunnen we die discussie voeren op basis van wat er op dit album staat? Berichten met kul-argumentatie als 'ik mag geen kritiek hebben op Radiohead want dan is iedereen tegen mij' of 'iedereen die dit album niet goed vindt, heeft geen verstand van muziek' staan er inmiddels genoeg en worden vanaf nu zonder pardon weggehaald.
Edit: nog een bericht verwijderd. De voertaal is hier Nederlands, niet Russisch.
Edit: nog een bericht verwijderd. De voertaal is hier Nederlands, niet Russisch.
0
geplaatst: 10 mei 2016, 07:14 uur
Ohw shit, teveel onder een steen geleefd de laatste tijd. Het voordeel is dat ik nog een eerste (misschien magische) luisterbeurt te goed heb, maar om JC zaliger te eren: de verwachting is mss wel te hoog gespannen, gegeven de recensies die ik gelezen heb en de sterren die rondvliegen (door leden wier oordeel niet echt als kritiekloos te beoordelen is ....
0
geplaatst: 10 mei 2016, 07:29 uur
24 bits versie klinkt aanmerkelijk beter dan de 16 bits FLAC op Tidal, en dan met name in de dynamiek en het stereobeeld waar veel meer breedte en diepte in zit. Het geluid is enorm gelaagd en je raakt wat kwijt in de cd versie, het klinkt allemaal net effe teveel in elkaar gedrukt.
De master is modern (helaas), dus er is flink met de knoppen gespeeld. Het blijft binnen de pijngrens wat mij betreft, er treedt bij mij geen luistermoeiheid op (ter referentie: het laatste New Order album trek ik bijvoorbeeld niet, na drie nummers ben ik fysiek moe en heb ik stilte nodig).
0
geplaatst: 10 mei 2016, 07:55 uur
Lukas schreef:
Edit: nog een bericht verwijderd. De voertaal is hier Nederlands, niet Russisch.
Edit: nog een bericht verwijderd. De voertaal is hier Nederlands, niet Russisch.
Sorry Lukas, ik zal het niet weer doen. Ik deed alleen maar een poging om de ongrijpbare geniale muziek van Radiohead cryptisch uit te beelden, zoals Radiohead dat vaak zelf ook doet. Ik dacht dat Radioheadfans dat wel zouden kunnen waarderen. Helaas
0
geplaatst: 10 mei 2016, 09:27 uur
Radiohead doet Radiohead - De Standaard
Korte beschrijving van de plaat.
Desert Island Disk en True love waits vind ik minder. De rest van de plaat vind ik erg goed.
Jonny Greenwood zijn invloed is inderdaad sterk aanwezig.
Korte beschrijving van de plaat.
Desert Island Disk en True love waits vind ik minder. De rest van de plaat vind ik erg goed.
Jonny Greenwood zijn invloed is inderdaad sterk aanwezig.
0
geplaatst: 10 mei 2016, 09:33 uur
AC1 schreef:
Geen CD?!
Geen CD?!
Nog niet. Er komt ook een extra cd met twee bonus tracks, maar die kan je weer alleen krijgen als je de SPecial Edition box set koopt waarin je ook nog de vinylversie bij krijgt (maar wat mensen daarmee moeten die geen platenspeler hebben...)
1
geplaatst: 10 mei 2016, 09:47 uur
Tot nu toe had je wat mij betreft de Radiohead van de eerste 3 albums in de jaren '90, waarbij vooral The Bends & OK Computer fantastische platen zijn, en daarna. Meer experimenteel werd het vanaf Kid A, albums waar ik ontzettend en lang aan heb moeten wennen. Nu kan ik uit die periode wel heel wat muziek waarderen, maar minder als uit mijn favoriete jaren '90. Een uitzondering tussendoor was eigenlijk In Rainbows wat heel kort gezegd gevuld is met hele mooie muziek.
Dan kom ik bij A Moon Shaped Pool. Op deze plaat vindt naar mijn idee een soort samensmelting plaats van de vaak hele mooie melodieën die Radiohead kan maken en de meer experimentele muziek uit deze eeuw. Hierdoor krijg je hele mooie maar tegelijk erg spannende muziek, prachtig melancholische, maar tegelijk tegendraadse muziek. A Moon Shaped Pool is de haast perfecte samenstelling van stijlen die Radiohead gebruikte door de jaren heen.
Opvallend mooi vind ik de gitaar en de piano op deze plaat. En daarop de vaak angstige haunting zang van Thom Yorke. Dit past ook goed bij de vaak sombere soms heftige teksten, die gaan tot aan paniekaanvallen aan toe. Er heerst ook een soort filmische sfeer, die mooi verbeeld wordt in de fraaie videoclip van Daydreaming.
Natuurlijk is dit album ook nu weer één mooi geheel, wat absoluut een pluspunt is. Maar eigenwijs als ik ben pik ik er toch een aantal songs uit die wel heel erg mooi zijn: het waanzinnig mooie Daydreaming, het fraaie Decks Dark, het indringende Ful Stop, het ijzersterke Identikit, het prachtige The Numbers en het fantastische, in klassieke Radiohead stijl gespeelde, Present Tense.
Een absoluut meesterwerk, dit A Moon Shaped Pool.
Dan kom ik bij A Moon Shaped Pool. Op deze plaat vindt naar mijn idee een soort samensmelting plaats van de vaak hele mooie melodieën die Radiohead kan maken en de meer experimentele muziek uit deze eeuw. Hierdoor krijg je hele mooie maar tegelijk erg spannende muziek, prachtig melancholische, maar tegelijk tegendraadse muziek. A Moon Shaped Pool is de haast perfecte samenstelling van stijlen die Radiohead gebruikte door de jaren heen.
Opvallend mooi vind ik de gitaar en de piano op deze plaat. En daarop de vaak angstige haunting zang van Thom Yorke. Dit past ook goed bij de vaak sombere soms heftige teksten, die gaan tot aan paniekaanvallen aan toe. Er heerst ook een soort filmische sfeer, die mooi verbeeld wordt in de fraaie videoclip van Daydreaming.
Natuurlijk is dit album ook nu weer één mooi geheel, wat absoluut een pluspunt is. Maar eigenwijs als ik ben pik ik er toch een aantal songs uit die wel heel erg mooi zijn: het waanzinnig mooie Daydreaming, het fraaie Decks Dark, het indringende Ful Stop, het ijzersterke Identikit, het prachtige The Numbers en het fantastische, in klassieke Radiohead stijl gespeelde, Present Tense.
Een absoluut meesterwerk, dit A Moon Shaped Pool.
0
geplaatst: 10 mei 2016, 11:08 uur
UnknownPleasure schreef:
wow,
ik vind vooral Daydreaming->Decks Dark->Desert Island Disc->Ful Stop->Glass Eyes nagenoeg perfect.
Ik moet dan even wennen aan Identikit, dat ik afzonderlijk erg goed vind maar in de flow minder.
Daarna is het weer nagenoeg perfect tot aan het eind.
(quote)
wow,
ik vind vooral Daydreaming->Decks Dark->Desert Island Disc->Ful Stop->Glass Eyes nagenoeg perfect.
Ik moet dan even wennen aan Identikit, dat ik afzonderlijk erg goed vind maar in de flow minder.
Daarna is het weer nagenoeg perfect tot aan het eind.
Mee eens, zou beter zijn voor de flow van het album als Glass Eyes opgevolgd zou worden door The Numbers. Dan blijf je een stuk beter in die roes is mijn mening.
Ik ben uberhaupt wel nieuwsgierig naar wat de beweegredenen zijn voor deze volgorde van de nummers. Zou de volgorde eerst bepaald zijn en zouden de nummers daarna pas hun naam hebben gekregen om ze zo mooi op alfabetische volgorde te krijgen? Of is er helemaal niet nagedacht over de volgorde? Zou het nog kunnen dat de volgorde van de nummers op de fysieke albums anders is?
0
geplaatst: 10 mei 2016, 14:02 uur
catchup schreef:
Tjezus, ben ik hier bij een sekte beland? Of hebben ze wat in het water gedaan?
Tjezus, ben ik hier bij een sekte beland? Of hebben ze wat in het water gedaan?
Join us! We have cookies
0
geplaatst: 10 mei 2016, 14:13 uur
west schreef:
Tot nu toe had je wat mij betreft de Radiohead van de eerste 3 albums in de jaren '90, waarbij vooral The Bends & OK Computer fantastische platen zijn, en daarna. Meer experimenteel werd het vanaf Kid A, albums waar ik ontzettend en lang aan heb moeten wennen. Nu kan ik uit die periode wel heel wat muziek waarderen, maar minder als uit mijn favoriete jaren '90. Een uitzondering tussendoor was eigenlijk In Rainbows wat heel kort gezegd gevuld is met hele mooie muziek.
Dan kom ik bij A Moon Shaped Pool. Op deze plaat vindt naar mijn idee een soort samensmelting plaats van de vaak hele mooie melodieën die Radiohead kan maken en de meer experimentele muziek uit deze eeuw. Hierdoor krijg je hele mooie maar tegelijk erg spannende muziek, prachtig melancholische, maar tegelijk tegendraadse muziek. A Moon Shaped Pool is de haast perfecte samenstelling van stijlen die Radiohead gebruikte door de jaren heen.
Opvallend mooi vind ik de gitaar en de piano op deze plaat. En daarop de vaak angstige haunting zang van Thom Yorke. Dit past ook goed bij de vaak sombere soms heftige teksten, die gaan tot aan paniekaanvallen aan toe. Er heerst ook een soort filmische sfeer, die mooi verbeeld wordt in de fraaie videoclip van Daydreaming.
Natuurlijk is dit album ook nu weer één mooi geheel, wat absoluut een pluspunt is. Maar eigenwijs als ik ben pik ik er toch een aantal songs uit die wel heel erg mooi zijn: het waanzinnig mooie Daydreaming, het fraaie Decks Dark, het indringende Ful Stop, het ijzersterke Identikit, het prachtige The Numbers en het fantastische, in klassieke Radiohead stijl gespeelde, Present Tense.
Een absoluut meesterwerk, dit A Moon Shaped Pool.
Tot nu toe had je wat mij betreft de Radiohead van de eerste 3 albums in de jaren '90, waarbij vooral The Bends & OK Computer fantastische platen zijn, en daarna. Meer experimenteel werd het vanaf Kid A, albums waar ik ontzettend en lang aan heb moeten wennen. Nu kan ik uit die periode wel heel wat muziek waarderen, maar minder als uit mijn favoriete jaren '90. Een uitzondering tussendoor was eigenlijk In Rainbows wat heel kort gezegd gevuld is met hele mooie muziek.
Dan kom ik bij A Moon Shaped Pool. Op deze plaat vindt naar mijn idee een soort samensmelting plaats van de vaak hele mooie melodieën die Radiohead kan maken en de meer experimentele muziek uit deze eeuw. Hierdoor krijg je hele mooie maar tegelijk erg spannende muziek, prachtig melancholische, maar tegelijk tegendraadse muziek. A Moon Shaped Pool is de haast perfecte samenstelling van stijlen die Radiohead gebruikte door de jaren heen.
Opvallend mooi vind ik de gitaar en de piano op deze plaat. En daarop de vaak angstige haunting zang van Thom Yorke. Dit past ook goed bij de vaak sombere soms heftige teksten, die gaan tot aan paniekaanvallen aan toe. Er heerst ook een soort filmische sfeer, die mooi verbeeld wordt in de fraaie videoclip van Daydreaming.
Natuurlijk is dit album ook nu weer één mooi geheel, wat absoluut een pluspunt is. Maar eigenwijs als ik ben pik ik er toch een aantal songs uit die wel heel erg mooi zijn: het waanzinnig mooie Daydreaming, het fraaie Decks Dark, het indringende Ful Stop, het ijzersterke Identikit, het prachtige The Numbers en het fantastische, in klassieke Radiohead stijl gespeelde, Present Tense.
Een absoluut meesterwerk, dit A Moon Shaped Pool.
Ik wilde zelf eigenlijk nog een uitgebreidere review plaatsen maar je haalt me de woorden uit de mond! Met als toevoeging dat ik True Love Waits ook prachtig vind en Glass Eyes het enige nummer is wat op dit moment niet helemaal bij me binnenkomt.
0
geplaatst: 10 mei 2016, 14:24 uur
dons schreef:
Glass Eyes is het enige nummer wat op dit moment niet helemaal bij me binnenkomt.
Glass Eyes is het enige nummer wat op dit moment niet helemaal bij me binnenkomt.
Zet je koptelefoon eens op, neem deze tekst mee..
"Glass Eyes"
Hey it's me
I just got off the train
A frightening place
Their faces are concrete grey
And I'm wondering, should I turn around?
Buy another ticket
Panic is coming on strong
So cold, from the inside out
No great job, no message coming in
And you're so small
Glassy eyed light of day
Glassy eyed light of day
The path trails off
And heads down a mountain
Through the dry bush, I don't know where it leads
I don't really care
And the path trails off
And heads down a mountain
Through the dry bush, I don't know where it leads
I don't really care
I feel this often, go
I feel this often, go
Ik vraag mij weleens af welke teksten van dit album over Yorke zijn scheiding of eenzaamheid gaan.
0
geplaatst: 10 mei 2016, 14:26 uur
Ik dacht dat de laatste twee regels 'I feel this love turn cold' waren, en dan lijkt dit nummer in ieder geval deels over z'n scheiding te gaan
* denotes required fields.