Radiohead - A Moon Shaped Pool (2016)

Ook al is Radiohead één van mijn favoriete muzikale acts, kost het me nul moeite om te wachten op de fysieke release. Sterker nog, het is heel toevallig dat ik hem nu al in huis heb. Er is zoveel goede muziek dat ik bij geen enkele artiest de behoefte heb om een album zo snel mogelijk in huis te halen.

Was al bekend met True Love Waits (andere versie), Burn the Witch en Daydreaming, en heb een aantal nummers voorbij horen komen in de HMH. Ik verwachtte een 'rustig' album en dat is het ook geworden. Kan me zelfs wel iets voorstellen bij de uitspraak van Jan Smeets dat Radiohead wellicht iets 'te jazzy' is voor Pinkpop.

Na twee volledige luisterbeurten zijn de twee openers voor mij nog steeds de sterkste nummers, maar dit is logisch te verklaren; albums en nummers van Radiohead kunnen mij eigenlijk nooit meteen bekoren, maar groeien vrijwel altijd.

En ook al denk ik nu al dat dit niet in de buurt van mijn favoriete Radiohead albums gaat komen, is dit nu al met gemak het beste dat ik dit jaar heb gehoord. begin met 3,5 ster.

Ik blijf Radiohead een band vinden die te veel geroemd wordt...vaak al op voorhand. Ook dit album is weer mega somber van sfeer en de stem van Tom York doet mij eerder verlangen naar de uitknop, dan de repeat. Weer een zeer teleurstellend album en voor mij blijft "OK COMPUTER" hun beste, al deel ik de superlatieven van velen voor dat album ook niet. Overigens is "STREET SPIRIT" wel een briljantje, dus ze kunnen het wel.

0,5 is wel weer heel weinig Marco van Lochem, hoewel ik wel snap wat je bedoeld. Radiohead staat garant voor juichende kritieken op voorhand, terwijl ik vind dat alles na O.K Computer voortborduurt op die plaat, met hier en daar een klein verschil, maar met O.K computer hebben ze hun sound voor altijd vastgelegd. The bends, voor mij verreweg hun beste.
Het is een beetje een saaie band geworden met een bloedserieuze humorloze frontman die het leven en vooral zichzelf wel heel serieus neemt.

Ik had het niet beter kunnen uitdrukken, Devel-Hunt neemt me de woorden uit de mond. Vroeger maakten ze gepeperde popmuziek, met af en toe wat wrange humor, tegenwoordig maken ze Kunst.

Dan snap ik niet, waarom je 4 albums van deze band gaat luisteren, om er vervolgens een gemiddelde van 1,13* aan uit te delen. In zo'n geval was ik wellicht binnen 2 albums al afgehaakt.

Nu in de speler. Zoonlief kwam er mee aan voor vaderdag.

...?

Radiohead is inderdaad een beetje de heilige graal van veel muzieksites geworden (wat mij betreft overigens redelijk terecht), dus kritiek daarop is natuurlijk helemaal logisch, maar dat ze hetzelfde geluid na OK Computer hebben gehouden? Als je bijvoorbeeld een Reckoner van In Rainbows, een Life in A Glass House van Amnesiac, een Treefingers van Kid A en een Feral van King of Limbs naast een willekeurig nummer van OK Computer zet, is dat geluid toch behoorlijk anders, als in compleet een ander genre, toch?

edit: wat angelin zegt dus.

Ik word niet warm of koud van een beetje kritiek op één van mijn favoriete bands. Vind het zelfs eerder verfrissend dan vervelend.

Maar als je gaat beweren dat alles na OKC daarop voortborduurt vraag ik mij af of je bekend bent met die albums.

Albums als The King Of Limbs, Amnesiac en Kid A liggen zelfs meer in een ander genre (electronic) dan OKC (rock).

Ook heel Nederlands: wat boven het maaiveld uitsteekt.....

Hoe je het noemt of beleeft maakt mij niet zoveel uit, emoties heb je of heb je niet bij bepaalde muziek. Radiohead weet mij met AMSP opnieuw te raken, niet zo heftig als In Rainbows dat ooit deed en nog veel eerder The Bends. Een band die al vanaf begin jaren '90 een hele grote groep luisteraars én critici weet te boeien verdient wat mij behoorlijk wat respect.

Dat gezegd hebbend staat het eenieder uiteraard ook vrij kritisch te zijn, True Love Waits trek ik bijvoorbeeld weer niet zo

Inmiddels 2x de revue laten passeren.
Mooie dingen gehoord - Daydreaming ( kon ik al)
Decks Dark en Desert Island Disc zijn meesterlijk imo.
Betreft het verloop moet dit album echt nog wel wat rondjes draaien voor een oordeel.
Het is laidback en de electronica is veel minder aan de orde.
De strijkers die regelmatig opduiken zijn smaakvol.
Wordt vervolgd.

Ik vind dat ik een dergelijke grote band elke keer weer een kans moet geven en ga er niet bijvoorbaat van uit dat ik het niet mooi vindt. Ik bezit 1 album fysiek, dus is het voor mij wel een band die mij triggert, alleen hebben ze dat na "OK COMPUTER" op een, voor MIJ, negatieve manier gedaan. Persoonlijke smaak dus...

Radiohead is zeker een band die wel degelijk iets kan en dat zal ik niet ontkennen. Bij vlagen vind ik Radio Head zelfs briljant en dat doet mij bewegen er toch naar te luisteren. Ik heb al drie albums gevonden die ik regelmatig draai waaronder deze. OK computer, echter... blijft muurvast in de kast! Er is wel een kanttekening en dat is de zanger. Hij kan het wel, zingen dus... maar als ik even niet op de juiste frequentie zit, vind ik hem saai en zeurderig. Dan zoek ik ook die uitknop! Maar ook dat lees ik wel vaker.
Halfje eraf inmiddels. De twee andere albums vind ik toch beter, namelijk In Rainbows en The Bends.

Morgen heb ik de fysieke versie eindelijk in huis zodat ik dit meesterwerk ook gewoon in de auto kan draaien. Op mijn PC inmiddels heel wat keren gedraaid en voor mij heeft hij nog niet aan kracht ingeboet.

Snap de mensen wel die moeite hebben met deze plaat. Je moet er echt voor gaan zitten, tijdens het werk pakt deze plaat me bijv. ook wat minder. Als je wel de tijd ervoor neemt en je kunt alle noten waarnemen wordt je rijkelijk beloond. Minder toegankelijk dan In Rainbows en OK Computer vind ik maar A Moon Shaped Pool komt qua kwaliteit wel in dit rijtje terecht.

Oké, ik ben overtuigd. Dit is heel erg mooi.

Zelf word ik bijvoorbeeld niet echt wild van deze plaat, niet slecht, maar over de gehele linie niet zo pakkend als andere albums van ze (Kid A, In Rainbows). Ik zou het hun minste plaat sinds The Bends noemen.

Berichten over stemgedrag verwijderd en bij een aantal berichten een modknip gedaan.
Dan kan het nu weer over het album zelf gaan.

Vooruit dan maar. Dat gezever over die punten is idd achterhaald. Binnenkort valt de cd bij mij in de bus. Ondertussen ben ik wel benieuwd want geloof het of niet, ik heb nog geen nummer gehoord!

Halfje erbij. Ik ben inmiddels redelijk verslaafd aan dit album geworden. Ik heb hem inmiddels op "ivoor" vinyl (wat klinkt die trouwen machtig mooi, geen krasjes kunnen waarnemen zoals hierboven staat) en op cd. Staat ook op spotify, dus waar ik ook ben, ik kan ernaar luisteren. En zet hem ook heel veel op, meer dan normaal met een nieuw album. Ik doe daar altijd voorzichtig mee, anders wordt ik het snel zat. Maar dat gebeurd hier dus niet. Hoor iedere keer weer iets nieuws en het is dan ook iedere keer genieten. Daydreaming dankzij het concert in de HMH bij mijn favoriete nummers van het album gaan behoren.
Ik ben nog lang niet uitgekeken op dit album. Gaat richting In rainbows en OKC qua waardering.

Het album begint aardig te landen.
Met koptelefoon beluisterd vanmiddag en wat zit het arrangement technisch weer vernuft inelkaar.
Over elk soundje / aanvulling is nagedacht.
Nieuwe favo's zijn inmiddels The Numbers en Present Tense.
Erg fijn ook de wat korrelige sound. Heel basic.
Wordt sowieso een hoge score.

Definitieve oordeel komt er aan.
Nog 2 luisterbeurten en dan ben ik er wel uit.

Ja.
Ja.
Ja.
Dit album is een volmondig ja.
Burn The Witches heeft zich vanaf de eerste keer al met die eerste tonen volledig in m'n hoofd genesteld en blijft me grijpen. En dan dat prachtige vervolg via Daydreaming. Maar ook heel side B klopt voor mij. Bij Glass Eyes merk ik dat ik er toch even wordt uitgetrokken, maar dat is slechts van korte duur want bij het intermezzo met de marsdrums en het koorgeluid zit ik er weer midden in. Heerlijk. En zo blijft deze plaat me boeien.
Ik heb het album al een mooi aantal luisterbeurten gegeven en bemerk dat ik er ook steeds echt naar uitkijk om deze (vinyl versie) op te zetten.

Dat ik dat maar lang mag vol blijven houden.

Ik geloof je. Ik heb ook alleen de 1e single gehoord en verder niks. Heb gewacht tot de vinyl release die ondertussen is aangekomen, maar het duurt nog wel 2 weken voor ik die uitgebreid kan gaan luisteren. Geduld is een schone zaak..

Hebben jullie de special edition gekocht? Ik wel en heb hem nu nog steeds niet... Maat van me hetzelfde verhaal.

Het witte vinyl in mijn geval.

Zou pas in september worden geleverd als ik me niet vergis.

Vertel eens wat jij er van vindt dan Bert!

Na een paar keer luisteren ben ik er nog niet helemaal uit of ik het wel of niet een geweldig album vind. Soms komt het allemaal iets te bedacht over en bekruipt het gevoel dat het allemaal geforceerd interessant proberen te doen is. Er zitten zeker hele mooie stukken tussen, maar echt gepakt heeft het me nog niet. Door luisteren is wellicht het devies.

A Moon Shaped Pool komt steeds meer bij me binnen. De liefhebbers kennen het wel. Je blijft geboeid luisteren en praktisch iedere dag ontpopt zich een ander lied tot je favoriet. Tot je concludeert dat vrijwel ieder lied van het album nu al een keer je favoriet is geweest en je wellicht weer met een meesterwerk te maken hebt.
Of deze zich mag scharen met de grote meesterwerken zal de tijd uitwijzen. Ze hebben er wat mij betreft nogal wat op naam staan.
In ieder geval is dit een betere worp dan zijn voorganger.
4,5 voor nu, met kans op de volle mep.

De populariteit van Identikit begrijp ik overigens niet helemaal. Hoewel het nummer ijzersterk begint en op zich sterk is, komt de overgang naar het "broken hearts make it rain" gedeelte geforceerd over.
Het past op een of andere manier gewoon niet helemaal. Vind het zelfs een beetje belabberd.

Mensen let op bij het witte vinyl. Die van Optimal Media Gmbh is een prima persing met een prachtig geluid. Die van Rainbo Records heeft mogelijk een slag en / of ruis en gekraak begreep ik. Dus probeer de eerste te pakken te krijgen, als je 'm al niet hebt (zoals ik ).

En het geluid is (natuurlijk) veel mooier en dynamischer dan van de mp3's.

Ik luister al anderhalve maand geregeld naar deze plaat, maar het blijft moeilijk om een oordeel erover te vormen, vreemd. Daarom heb ik al die weken niet gestemd.

De eerste luisterbeurt was ik weggeblazen, daarna een tijdje niet, en nu is mijn ervaring wisselend. Soms vind ik em briljant, soms tegenvallen. De liveversies van het concert in Amsterdam vorige maand hebben daar weinig verandering in gebracht.

"Burn the Witch" en "Daydreamer" vond ik prachtig toen ik ze voor het eerst hoorde, maar vind ik nu twee van de mindere nummers. Ik mis iets, maar weet niet wat. Ze pakken me in ieder geval (nog?) niet zo. Maar verderop wordt het beter. "Decks Dark", "Glass Eyes", "Identikit", "The Numbers" en "Present Tense" zijn toch heel mooi.. meestal. Of komt dat omdat ik gewoon even in de plaat moet komen..? "True Love Waits" vind ik soms geweldig mooi, en soms verlang ik naar de live versie (die met keyboard).

Het is vreemd, want op het eerste gezicht lijkt het een voor Radiohead begrippen vrij toegankelijke plaat, maar dat is het dus zeker niet. Het is een heel geraffineerde plaat, met vele lagen er in die blijkbaar behoorlijk lang moeten bezinken. Overigens ben ik wel in positieve zin verrast door de bijdrage van Johnny Greenwood (en het London Contemporary Orchestra). Prachtige orkestrale stukken, wat toch wel vrij nieuw is voor Radiohead (ik zag Greenwood vorig jaar op Best Kept Secret al met het LCO.. prachtig ook).

Eigenlijk hebben alle Radiohead platen vanaf Kid A bij mij veel tijd nodig gehad om echt te bezinken, inclusief the King of Limbs, wat ik nu een best goede plaat vind. Ik hoor dat A Moon Shaped Pool een betere plaat is dan die laatste, dus ik verwacht dat deze ook nog wel gaat groeien de komende maanden. Ik begrijp in ieder geval de mensen die deze plaat vinden voortkabbelen. Ergens klopt dat ook, maar toch ook niet. En dat is wat deze schijnbaar toegankelijke plaat zo lastig te doorgronden maakt. Maar daarom is Radiohead ook zo'n fantastische band. De platen die het langst duren voordat je ze volledig op waarde kunt schatten, worden vaak je meest dierbare platen. Daarom staat Kid A nu zo hoog bij mijn persoonlijke favorieten.

Voor mij zit A Moon Shaped Pool nu tussen de 3,5* en 4,5*, afhankelijk van hoe die op dat moment bij mij landt. Dus zet ik em nu op 4*. Maar ik vermoed dat deze, net als alle andere RH platen, nog gaat groeien. We zullen het zien.