Radiohead - A Moon Shaped Pool (2016)

Ik wil mijn score verder verhogen nu ik dit schitterende album vanaf vinyl kan horen, maar ik kan niet hoger....

Ik vind het net geen 5 sterren, want ben niet zo gek op Tinker Tailor. Verder is de plaat bloedmooi en op vinyl nog 10x mooier. Ben bijna geneigd iedereen die dat tegenspreekt thuis uit te nodigen, om het tegendeel te bewijzen

Als fysieke release klinkt het veel beter dan streamen, dat ben ik met je eens. Ik luister het album op een Marantz CD5005 speler. Op cd klinkt het schitterend. Ik heb de lp niet. Een groot nadeel van vinyl vind ik dat, als je net lekker in de muziek zit, je na iedere 2 of 3 nummers de plaat moet omdraaien.
Ik vind Tinker Tailor trouwens wel goed op het album passen, fijn dat het nummer er op staat.

Ik vind Tinker Tailor juist weer één van de hoogtepunten van het album! Ik ben dan net weer zo'n fanboy dat ik de Special Edition moest hebben, dus pas in september op vinyl. Dat duurt toch wel lang hoor...

Een voordeel is dat je door het omdraaien van de plaat er echt 'in' blijft zitten, je bent echt 'bezig' met de muziek.

Ook ik vind Tinker Tailer er trouwens goed op passen en erg mooi.

Het is fijn om met de muziek bezig te zijn. Streamen wordt vaak gedaan tijdens het doen van andere dingen, die niets met muziek te maken hebben. Ik vind het zelf ook fijn om voor een album te gaan zitten, er helemaal in op te gaan en te genieten van optimale geluidskwaliteit. Ik snap absoluut de lol van vinyl. Het is een mooi product. Ik vind de prijs van een nieuwe lp wel erg hoog. Ze gaan bijna richting de 40 euro, omgerekend zo'n 85 gulden.

Ik vind Burn the Witch het minst mooie nummer van het album en het minst op het album passen. Het klinkt onrustig (vooral het orkest) vergeleken met de rust die de rest van het album uitstraalt. Ik kan het nummer goed aanhoren, het is zeker niet slecht. Maar ik vind het een valse start van een verder perfect album.

Damn. Wat is die vinyl master mooi zeg!
Vanaf vinyl komt het album toch een stuk beter tot zijn recht. De liedjes komen tot leven. Geweldig album!

Dat vind ik een interessant verhaal. De digitale audio is toch geperst op het vinyl? Dus op cd klinkt het toch eigenlijk net zo goed (maar dan zonder spatjes, tikjes en slissen)?

Was Radiohead rond de millenniumwisseling nog de spannendste band in de mainstream, sindsdien bloedt het allemaal druppeltje voor druppeltje dood. Amnesiac, mijn favoriete Radiohead, is een plaat die je zelfs na de honderdste luisterbeurt nog bleef uitdagen. Een plaat die zo vreemd en eigenzinnig is dat ik er eerst helemaal niets mee kon, maar die daarna beetje bij beetje z'n geheimen prijsgaf.

De afgelopen 10-15 jaar wordt de band nog steeds op handen gedragen door publiek en critici, maar ik hoor het niet meer aan de muziek af. Ja, het is makkelijker, zo ook deze nieuwe plaat. Op de hoogtepunten klinkt het lekker, op de mindere momenten kabbelt het wat stuurloos voort. Maar nergens daagt het meer uit. Het wisselvallige Hail To The Thief deed dat tenminste voor de helft nog, maar sindsdien klinkt het allemaal te braaf. En wordt die gezichtsloze koers per album verder doorgevoerd.

Het is mooi dat Radiohead anno nu nog zoveel mensen weet aan te spreken, maar mij zijn ze kwijt.

Hm, ik behoor dan tot de meer op veilig spelende Radiohead-fanbase vermoed ik. In Rainbows is mijn favoriet en deze komt zowaar in de buurt. The Bends en OK Computer komen daarna. Kid A, Amnesiac en Hail To The Thief bevatten geweldige nummers, maar zijn me iets te wisselvallig. En laat het nu net die meer experimentele nummers die niet meteen geweldig scoren bij mij. Ik denk bvb aan Pulk/Pull Revolving Doors dat bij mij eerder irritatie opwekt.
Wel nog een klein vraagje: vond je The King Of Limbs dan niet vrij 'experimenteel' en gewaagd op bepaalde vlakken? Gezichtsloos zou ik Radiohead trouwens ook allerminst noemen. Maar goed, jammer dat deze je niet bevalt.

Ik ben het hier heel erg mee eens. Het is allemaal wel erg makkelijk en erg voortkabbelend geworden bij Radiohead.

Nee. Tenminste, hij daagt me niet uit om op ontdekkingstocht te gaan. Wellicht ontdek je van alles als je er heel veel uren in steekt, maar daar verleidt hij me i.t.t. een Amnesiac niet toe.

Hmm makkelijk en voortkabbelend zijn nou niet echt de woorden die me te binnenschieten bij deze plaat. Het is misschien niet dusdanig experimenteel dat je de eerste keer er niets uithaalt. Maar ik vind het zeker een gelaagde plaat die zich pas blootstelt bij meerdere keren luisteren. Maar goed, op TKOL en PH na vind ik eigenlijk elk Radiohead album wel bovengemiddeld goed.

Dat meedere keren luisteren zal ook bij mij nodig zijn. Ik hoor vooral Radiohead zoals ik ze vaker gehoord heb, maar spannend is het voor mij nog niet geworden. Met 3,5* kan het dan nog 2 kanten op. Ik laat het gebeuren en neem er lekker de tijd voor.

Na aardig wat luisterbeurten is mijn persoonlijke conclusie dat Radiohead er weer in slaagt mij met dit album te verrassen. Eigenlijk is het niet eens verrassen, maar bevestigen van wat ik al vond.

Om te beginnen kan ik me niet vinden in sommige commentaren (misschien niet op mume) dat dit een soort van herhalingsoefening zou zijn. Ervaar het in ieder geval als fris. De nadruk ligt veel meer op de details. En die details zijn ook precies in de juiste mate toegevoegd. Het is voor mij ook een album waar ik echt voor moet gaan zitten(of liggen). Dat heb ik met geen enkel ander Radiohead album. Koptelefoon is ook wel fijn, maar dat is vaker zo.

De opener moest ik via mijn laptop wel aan wennen, maar nu het fysieke exemplaar in huis is komen de violen er wel heel mooi uit. Daydreaming boeide mij meteen en was live ook het nummer van de avond. Hier vind ik de geluidseffecten erg mooi.

Decks Dark is één van die tracks waar ik echt naar moet luisteren. Doe ik dit niet gaat het volledig langs me heen. Doe ik het wel is het een genot.

The Numbers eerder vertolkt gezien door Thom Yorke. Dacht eigenlijk dat hij het naar aanleiding van Parijs speelde.
We call upon the people
People have this power.
Erg mooi stukje!
De strijkers zijn hier niets minder dan episch. Vooral het laatste stukje. Dat is toch wel van een schoonheid die ik zelden hoor.

Met een blik op de statistieken zie ik dat Identikit hier het favoriete nummer is. Gek genoeg doet de tempowisseling en de productie me hier denken aan Kanye West. Misschien wat minder gek; het laatste stuk doet me denken aan Frusciante.

Tinker Tailor bevalt, maar zat bij het concert op de verkeerde plaats in de setlist. Daar kleeft wel wat. Maar Ik vind het wel wat hebben dat ze True Love Waits hebben afgestoft. Gewacht hebben we. En het is het waard!

De productie van het album vind ik erg sterk en anders dan alle voorgangers. Gladder is het eerste woord dat bij opkomt, maar daar zit zo'n negatieve bijklank aan. Wellicht is vernuftiger meer op zijn plaats.

Wederom hulde voor deze muzikale reuzen!

Ik vind de productie wat broeierig. Niet glad en zeker niet vernuftig. Het is alsof er een sluier over ligt. Dat past wellicht goed bij de toon van het album, maar zelf houd ik van een wat opener geluid. Hier blijft het nu toch wat meer tussen de speakers hangen.

Heb ik op zondagochtend ook.

Hahaha..

Ik had in ieder geval direct weer zin om InRainbows te draaien. Al die violen is gewoon een maskerade van klotevioolmuziek. Doet mij in ieder geval denken aan die ene Nederlandse rapper met een heel orkest achter zich waarvan ik altijd denk 'als jij je kop houdt was het nog mooier geweest'.

Precies wat ik ook bedoelde in mijn bericht op de vorige pagina. Heel gelaagd, maar dat hoor je pas na goed luisteren. 'Makkelijk en voortkabbelend' kan ik begrijpen als je het vluchtig beluisterd. Maar makkelijk vind ik het zeker niet.

Ja inderdaad. Als Radiohead nou gewoon zijn kop hield, dan was het nog wat geweest.

Jammer maar helaas, wederom kan dit album (net als een aantal voorgangers) mij niet bekoren zoals The Bends en OK Computer. Wie weet valt het kwartje ooit nog eens.

Dat zeg ik dus ook. Als jij diezelfde mening deelt dan snap ik niet waarom je het dan 5 sterren geeft.

Leve de ironie.

Heerlijk !

Het is al maanden aan de gang, de nieuwe van Radiohead die er dan eindelijk echt is.
Een klaarblijkelijk spannend gebeuren, want wat wordt ons dit keer weer voorgeschotelt.
Wat kan ik nog toevoegen van wat er eigenlijk al lang iis gezegd.
A Moon Shaped Pool is in ieder geval een album die er mag zijn en genoeg fraais tentoonstelt om vaker op terug te vallen.
Hun beste ? Nee, dat dan weer niet, daar is de overrompeling iets te gering voor.
Radiohead betreedt geen hele nieuwe wegen, vult het wel anders in hier en daar en bevat het de warme sfeer die een In Rainbows vooral heeft.
Het is loom, de strijkers zijn een fraaie aanvulling en de piano, gitaar en minimal percussie / drums, zijn zo gearrangeerd dat het wederom volkomen in dienst van het liedje staat.
York is de slagroom op het toetje met vertrouwde beladen zangpartijen.
Alles past, de plaat is ruimtelijk, diepgaand, maar opvallend toegankelijk, mede ook doordat de electronica ver naar de achtergrond is verdwenen.
Missers zijn er eigenlijk niet, al heb ik niet veel op met Identikit, die mij iets te geforceerd een richting op gaat die mij niet aanspreekt.
Burn The Witch is aardig als opener, maar zal nooit een favo van mijn worden.
Maar dan Daydreaming ( textueel weer een York die zelfbeklag niet schuwt.) Decks Dark ( heel fraai) en het al wat oudere Ful Stop, The Numbers en Present Trens......prachtige nummers werkelijk.
Aan de twee laatste songs moest ik aanvankelijk wat wennen, maar dat zit nu ook goed.

A Moon Shaped Pool, een plaat voor late regenachtige avonden en voor overdenkingen.
Een mooi tripje met heel fraaie relaxte muziek en de typerende spanningsboog.
Goed dat ze terug zijn.

Geen missers? Nou ja, toch voor mij wel de lage dynamic range. Het album had dus nog mooier kunnen klinken.... En op een ander vlak: geen cd in een jewel case, iets dat ik meer dan haat (maar dat is mijn eigen persoonlijke afwijking, zo geef ik toe )

Ik doelde meer op de artistieke prestatie in dit geval, de songs dus.
Produktie-technisch vind ik het ook geen misser.
Veel zit voor in de mix en het is ( misschien) bewust puur gehouden.
De strijkers bijv. knallen er wel lekker uit.

Ik hou er wel van. Maar dat zal natuurljk per individu verschillend zijn.

Ik ben het wel met Echo01 eens. Ik merk dat de wat vlakke productie bij minder uitnodigt om deze cd op te zetten en mijn voorkeur op dit moment uitgaat naar de andere 4 cd's die ik gelijktijdig heb aangeschaft (en allemaal beter klinken productietechnisch). Radiohead heeft zeker betere producties gehad.
Maar nogmaals kan het ook bewust zo zijn ingestoken om de sfeer te benadrukken.