Airbag - Disconnected (2016)

"Music is the silence between the notes"

We kennen de uitspraak wel, de stilte tussen de noten zijn net zo belangrijk als de noten zelf. Daar komt namelijk de anticipatie uit voort om de volgende noot te horen. Een anticipatie die in muziek tegenwoordig steeds meer verdwijnt. Veel muziek bestaat uit een zogenaamde "wall of sound", iets wat het goed doet op de dansvloer maar wat ten koste gaat van veel onderdelen in de muziek en de ervaring van de beluistering en dus ook de anticipatie. Gelukkig zijn er nog muzikanten die dat niet doen en Airbag is daar zo een van. Ook op dit vierde album wordt de tijd genomen voor de nummers (6 nummers die in totaal 50 minuten klokken) en is de term "less is more" regelmatig van toepassing.

Ondertussen is de formule die Airbag gebruikt bekend, ook de grote inspiratie uit Pink Floyd is hier weer terug te horen. Het zijn onderdelen die mensen misschien afschrikken of teleurstellen, iets dat best te begrijpen is, maar de band weet het allemaal zo vakkundig te brengen dat die 50 minuten voorbij vliegen. En bovenal is de ervaring van het luisteren hier een waar genot. Zo heb ik het album meerdere malen beluisterd door gewoon eventjes te gaan liggen (of onderuit gezakt zitten) en de ogen te sluiten. Tijdens het luisteren komt er een kalmte die de stress van een lange werkdag doet verdwijnen. Dat betekend dat de formule die ze gebruiken ook echt werkt, vier albums lang krijgen ze dat namelijk elke keer weer voor elkaar. En dat is toch best bijzonder.

Het "less is more" principe haalde ik al even aan en dat is op dit album ook weer van toepassing. Elke noot dient een doel, alles wat niet nodig is, is gewoon niet aanwezig. Luister bijvoorbeeld naar het prachtige slotnummer Returning. Een nummer waarbij de zang van Tostrup begeleid wordt door een piano, meer heb je niet nodig dus meer krijg je niet. Het klinkt misschien wat saai maar dat is het zeker niet. Dan moet ik toegeven dat de 'uitspatting' ook wel erg fijn is al is het alleen maar omdat de opbouw er naar toe zo ongelofelijk mooi is.

Die 'uitspattingen komen vaker voor en (zoals kenmerkend voor Airbag) zijn deze ongelofelijk beheerst. Hier geen headbang momenten, geen gitaar of drum geweld. Nee de uitbarstingen die we hier krijgen zijn zoals we ze vroeger (denk zo'n 40 jaar terug) kregen, een solo waar de tijd voor genomen wordt. Zo worden noten niet snel achtereenvolgend gespeeld maar wordt er gewacht tot de voorgaande noot voorbij is. En hier komt die stilte dan weer terug.

Nog een voorbeeld is zo'n 9 minuten in het nummer Disconnected. Daar zit een moment dat lijkt op het einde van het nummer waar we voornamelijk steelte horen. Deze stilte wordt dan doorbroken door een bekende en vertrouwde gitaar (ik heb het vage vermoeden dat ze hier toch een stukje zelfplagiaat doen). Die laatste 4 minuten van het nummer zijn gevuld met stukken stilte, zo zijn de laatste seconden helemaal stil zodat we gaan anticiperen op wat daarna mag komen. Wat daarna volgt is helaas het kortste nummer van het album, maar oh zo mooi.

Het kortste nummer, De afsluiter Returning, is tevens de vreemde eend op dit album. Het nummer heeft een stijlbreuk met de voorgaande nummers en klinkt bovenal erg hoopvol. Ik hoop dat we in de toekomst meer van dit soort 'stijlbreuken' mogen krijgen want het is toch wel mijn favoriet van het album.

Al met al is dit album, wat het derde album op rij is met 6 nummers en een speelduur van 50 minuten , een heerlijke luisterbeleving. Een album wat rustgevend is, vertrouwd en bovenal weer een ongelofelijke kwaliteit bied. Ik houd ervan.
5*

Zo, vandaag eindelijk mijn stem uitgebracht na de nodige luisterbeurten. Mijn mening is al verwoord door een aardig aantal andere gebruikers/luisteraars, dus weinig zin om uitgebreid in herhaling te vallen. Blijft mooie muziek, maar meer verrassing zou mogen. Verbeteringen zouden zijn; vocalen, meer dynamiek, meer tempo en misschien andere instrumenten (bijv inzet van orkest met blazers en strijkers). Kwaliteit is er in overvloed, maar een keer anders benutten.

Eigenlijk zie je in de reacties terug dat eigenlijk iedereen het er over eens is dat Airbag met dit album meer van hetzelfde aflevert, maar dat het verschil er in zit in hoeverre dat nu als storend wordt ervaren.

Ach, laat ik dan die mening van mij hierover ook nog maar even delen. Niet dat die veel wezenlijk zal toevoegen en wellicht dat er eigenlijk ook niemand op zit te wachten , maar heb ik die ook maar weer even gelucht .

Ik heb ooit in een recensie voor een nummer uit de progladder gesteld dat je wat mij betreft niet origineel hoeft te zijn en ook prachtige kunstwerken kunt afleveren door prachtig binnen de lijntjes te kleuren en dat Airbag dat erg goed doet.
Maar als alle kleurplaten op elkaar lijken, ben je toch echt minder onder de indruk van de vierde goed ingekleurde plaat, dan dat je van de eerste was. En dat is bij mij nu het geval.

De nieuwe Airbag was voor mij een groei plaatje. "KILLER" was de eerste track die bekend gemaakt werd en liet enkele nieuwe invloeden horen. De vraag was of de rest ook zo 'vernieuwend' zou zijn en het antwoord is nee. "DISCONNECTED" is gewoon een typische Airbag plaat met prachtige melodieën, sfeervolle passages en mooie gitaarpartijen van Björn Riis. Het is genieten van de eerste tot de laatste noot en dan gaat hij bij mij weer op repeat. In mijn jaarlijstje eindigt deze Noorse topplaat achter de laatste Marillion en dat betekent dat voor het eerst er geen nieuwe Airbag plaat mijn jaarlijstje aanvoert...maar het was een 'close finish'.

Airbag... Inmiddels ben ik al jaren trouw luisteraar. Pink Floyd 1.5. Erg? Integendeel; ik wou dat er meer van deze muziek gemaakt werd. Heerlijke muziek. Airbag doet dit uitstekend. Tot nu toe is eigenlijk ieder album geslaagd. Ze geven er iedere keer een iets andere draai aan zonder kwaliteit in te leveren.

Over dit album:
Ik moet zeggen dat het me in het begin een tikkeltje tegen viel. Het wordt nergens slecht, het is oerdegelijk. Maar ik vind dat ze wel erg op safe spelen hier. Vooral ''Broken'' en ''Safe'' hebben hier last van. Ik zou bijna zeggen; saai. Bij ''Killer'' heb ik dit minder maar hier heb ik het gevoel dat ze het niet helemaal afmaken. Hier hadden ze meer mee kunnen doen (vooral het 2e deel van dit nummer). Dit gevoel heerst bij mij alleen maar bij het eerste deel van het album. Het 2e deel maakt voor mij veel goed. De laatste 3 nummers zijn heerlijk. Eigenlijk zoals ik van de mannen gewend ben. Ik neigdenaar een 3,5 maar dat is eigenlijk te laag. Misschien is de verwachting ook niet helemaal eerlijk. Er staan immers 2 redelijke, 1 goede en 3 topnummers op! 4,0.

Favorieten: Disconnected en Returned.