The Jimi Hendrix Experience - Are You Experienced (1967)

Wat wil je dan? Alles braaf van de plaat naspelen?
Hendrix zelf zei ooit: " I' m no Jukebox" zo is het maar net.

Er is nog wat anders dan 'keurig naspelen'. De liveplaten die ik van hem heb, vind ik minder overtuigen dan z'n studiowerk. Meer wilde ik er niet mee zeggen.

Dan vraag ik me af welke live albums dat dan zijn?

Ik heb Live at winterland en nog 1 die ik zo snel niet kan vinden. Ik zal even op de site kijken of ik hem herken.

Als hij The Rainbow Bridge-concert bedoelt, ben ik het helemaal met hem eens. Dat was echt een tegenvaller.

Ik denk dat het Plays Montery was. Durf het niet met zekerheid te zeggen, want ik miste het hoesje als je begrijpt wat ik bedoel.
Ik zie trouwens dat ik Live at Winterland nog niet op de computer heb staan. Wordt nu ingeladen en we zullen hem deze dagen weer eens draaien.

De beide optredens voor de film Rainbow Bridge waren geen echte concerten voor betalend publiek, Hendrix was volop bezig met het opnemen van een nieuw dubbelalbum, en dus zag hij de kans schoon om nieuwe dingen uit te proberen op de enige manier die hem aansprak en kon : spelen en jammen.

Monterey was helemaal aan het begin van de Experience, de band was nog niet zo hecht als bijvoorbeeld ten tijde van Winterland, veel covers nog, deels uit gebrek aan eigen materiaal, maar wel een heerlijk 'los' optreden.

Ik onderschat niks. Zijn muziek (op dit album) is simpel, ik waardeer zijn spel dan ook om de kleine dingen: zijn frasering, zijn brede invloeden, simpelweg het gevoel dat hij in zijn spel stopt. Zoals eerder gezegd, hij speelde gewoon vet.

'Zijn spel was wel degelijk heel moeilijk'. Tja,het gaat er niet om of muziek moeilijk is en ten tweede heeft zijn spel nou ook niet de doordachtheid van jazz of de techniek van shred. Het is gewoon mooi, klaar (deels door de eenvoud natuurlijk ).

Met de uitspraak van Luc ben ik het verder helemaal eens, zijn spel was wel degelijk revolutionair en inventief.

je moet het natuurlijk wel in z'n tijd zien en dat doe je niet: de eerste grote gitaarheld na Hendrix, was wat mij betreft Eddie van Halen. die kon meer op een gitaar dan Hendrix, maar zonder Hendrix was Eddie er niet eens opgekomen dat je dat wellicht op een gitaar kon doen. toen kwam Steve Vai en die deed weer dingen die Eddie nooit voor mogelijk had gehouden en zo kunnen we nog even doorgaan. . . .
je moet ergens beginnen en Hendrix was in zijn tijd een geweldige gitarist.

en je kan natuurlijk altijd in andere genre's kijken. persoonlijk zou ik het dan niet in de Jazz zoeken, maar ik zou eens in Spanje op bezoek gaan: de gemiddelde flamencogitarist doet dingen waar de gemiddelde rockgitarist zelfs na jarenlange studie niet aan toe komt.

Eddie Van Halen en Steve Vai mogen dan misschien wel de tecvhnische superieure van Jimi zijn, maar nu moet je me eens vertellen: "Wie van de twee heeft er zulke rockende riffs als bijvoorbeeld die van Purple Haze en Voodoo Chile uit zijn vingers getoverd". Juist ja, geen enkele van de twee. (btw ik schat Eddie Van Halen hoger in dan Steve Vai, die man heeft gewoon zijn techniek mee).

Jimi Hendrix was en is een inspirerend gitarist/performer voor vele mensen en zal dat ook blijven.

ach, die riffs van Eddie gaan er ook prima in hoor.

Jullie missen compleet het punt.

@ Nicci: Ik plaats het wél in de tijd, daarom zei ik ook dat het inventief en revolutionair was.

Jazz: nu verwar je doordachtheid met techniek. Bij Jazz moet je hard nadenken, dat is iets anders dan de blues licks van Jimi, dat is meer rauw gevoel. Qua techniek is flamenco zeker iets bijzonders. Ik toonde met shred en jazz alleen aan dat je de 'wel degelijk heel erg moeilijk'-heid van Jimi moet kunnen relativeren.

@ Wolf: Rockende riffs heeft Jimi zeker, is dat hier het punt? Nee, ik heb eerder al gezegd dat ik zijn spel waardeer.

Kijk, we vinden Jimi allemaal tof. Het punt is dat de liedjes op AYE simpel zijn en dat iemand reageert met 'het is wel degelijk heel erg moeilijk' en dat is het gewoon niet. Je kan ook overdrijven weet je. Je moet het kunnen relativeren.

Overigens boeit het mij totaal niet of muziek 'moeilijk' is.

Bij Van Halen vind ik de liedjes zelf vaak niet zo, maar de solo's zeker wel. Jump vind ik een boutnummer, maar die solo is een prachtige, korte uitbarsting van energie

@BarbarianLover
ik denk dat we even langs elkaar heen aan het praten waren.

Purple Haze en 51st Anniversary zijn voor mij nooit voorbij gestreefd. Sommige nummers zijn net iets te psychedelisch voor mijn smaak maar dat maakt het niet minder briljant.

Deze commercial voor pepsi met hendrix en purple haze is erg grappig : http://www.youtube.com/watch?v=fL5mGh-5V8k

Wat is dit een spetterende, rokende, vlammende, intens bezielde plaat. Eén van de meest overrompelende debuutplaten allertijden. Blues, psychedelica, de meester schudt het allemaal moeiteloos uit zijn mouw. Opgestuwd door een superbe ritmesectie, speelt Jimi de pannen van het dak. Alle registers open. Superplaat!

nu is ook de drummer pleite ( rip ) en zo leeft er niemand meer van de beruchte jimi hendrix exp

Voor zo'n plaat is minder dan ***** eigenlijk misdadig en zou strafbaar moeten zijn....
Ik heb ook deze met die bonustracks erop.
Dit album zou gewoon IEDEREEN in zijn collectie moeten hebben, ik kan me geen goede cd-collectie zonder deze, laat staan zonder iets van Jimi Hendrix ertussen inbeelden, echt niet!

Ik ben een gitaarliefhebber en vind het mede daarom een classic, hoewel ik het album zelf niet heb; ik ben niet zo'n liefhebber van al zijn songs en heb daarom de Ultimate Experience (verzamelaar)ooit gekocht.

Een uitstekende verzamelaar, overigens!

Jimi was detijds de baanbreker voor mij voor muziek met meer lagen. Te vroeg overleden zeer talentvolle muzikant. Maar ja destijds was 27 jaar niet echt een prima leeftijd om ouder te worden. Getuige de dood in die periode van Jim en Janis.
Heerlijke nummers die nog steeds fier overeind blijven staan.
Geen groot zanger, maar wel een heel eigen stemgeluid en zijn gitaarspel wel daar hoef ik geen woorden meer aan toe te voegen toch?

alleen erg jammer dat hendrix voor zijn dood besloten had te stoppen met de muziek die hij tot dan toe had uitgebracht in die vorm,hij vond dat hij het maximale uit die vorm had gehaald, en zich wilde richten op de klassieke muziek

we zullen nooit weten wat daar uit voortgekomen was

vandaag orgineel meegenomen , volgens mij is de Europese versie precies hetzelfde incl de bonusnummers als de Amerikaanse .
Hoewel ik de Amerikaanse cover wel mooier vind.

Zie nieuw bericht bij http://www.musicmeter.nl/ar...

Ik zal wel nooit een echte Hendrix-fan worden (nadat ik ruim 10 jaar geleden een busreis lang dezelfde Hendrix-plaat aan moest horen heb ik een soort van trauma opgelopen ), maar dit album bevalt me wel iets beter dan Electric Ladyland, waar iets teveel richtingloos geneuzel opstaat. Hier is de balans wat dat betreft beter in orde, maar echt positieve uitschieters staan er dan weer niet op.

Het is klaar:
het overzicht voor de beginnende liefhebber, welke albums van Hendrix wel of niet aan te schaffen, is compleet.
Kijk hier:
http://www.musicmeter.nl/ar...

“Ga dat album eens reviewen” heet de topic waaraan ik sinds kort ook aan meedoe en de opdrachten die ik kreeg, bleken heel leuk. Ook deze “Are You Experienced?” van een hele grote meneer: Jimi Hendrix. Natuurlijk vergeten we zijn begeleidingsband niet: Noel Redding (bass) en Mitch Mitchell (drums). Collega’s, dit zijn belangrijke namen in de (muziek)geschiedenis. Over naar dit debuutalbum van The Jimi Hendrix Experience.
Wat kan ik zeggen over de individuele nummers wat al niet eerder werd gezegd? Hier staan zoveel klassiekers en superieure staaltjes muziek op: Foxy Lady, Red House (prachtig hoe Jimi de blues speelt), Fire en dan komt … Hey Joe: prachtig staaltje kunst. Die solo doet alle haar op mijn lijf rechtstaan. Stone Free swingt als de spreekwoordelijke tiet en Purple Haze: adembenemend. Nog zo’n hoogtepunt: Wind Cries Mary.
Een nummer gaat er bij mij moeilijk in: Third Stone from the Sun. Prachtig gitaarwerk in het begin, maar dan wordt het een beetje te psychedelisch (die stemvervorming) voor mij. Wellicht was het eten op de dag van de opname een beetje te veel gekruid of zaten er te veel paddestoelen in…
Ik bewonder vooral het vloeiende spel van de muzikanten en natuurlijk van Jimi: het komt zo natuurlijk over, het is alsof hij niet de minste moeite moet doen om dit klaar te spelen, hij speelt niet de muziek maar de muziek bespeelt hem. Raar gezegd maar ja, spontaan. Hoe hij het ene moment zo verschroeiend uit de hoek kan komen en dan speelt hij opeens zo teder, het zorgt ook voor de enorme afwisseling op dit album.
Een bijzonder woord van dank aan Oldfart voor het geleverd werk hier op MusicMeter, neem allemaal maar eens een kijkje bij zijn berichten over Jimi Hendrix. Move over, rover, and let Jimi take over!

fantastische plaat.

Ik begrijp het niet, 1 jaar terug luisterde ik veel naar 'Electric Ladyland', een geweldig album vond ik het! Van de week vond ik het tijd voor een ander album van Jimi....

Dus deze maar eens opgezet. Volgens mij is mijn smaak verandert: ik hoor nu een uitgezakte neger met een slordige stem, en een vuig gitaargeluid zonder veel melodie .

Ik begrijp er niets van, mogelijk moet het nog groeien....