The Jimi Hendrix Experience - Are You Experienced (1967)

We zijn 10 dagen verder, en een aantal luisterbeurten verder. Het doet me niet zoveel als Electric Ladyland dat deed. Ik begrijp het niet, maar ik leg me er bij neer....

3,5*

Hoewel ik absoluut een liefhebber van de gitarist Hendrix ben , heb ik ook wat moeite met al zijn nummers; dit is wel degelijk een klassieker en goed, maar een heel album is aan mij niet zo besteed en daarom heb ik zelf genoeg aan een verzamelaar van de man (The Ultimate Experience).

Je kunt de 3 reguliere albums bij de FRS shop kopen met de 3 voor 25 euro actie. Aangezien ik destijds ook met The Ultimate Experience in mijn handen heb gestaan om hem te kopen, maar die koste maar liefst 20 euro. Gelukkig maar dat ik dat niet heb gedaan en voor 5 euro meer de reguliere albums in huis gehaald heb, want dan heb je toch maar mooi even alle nummers van de beste man in huis.

En dan rest natuurlijk voor Stuart de vraag die Bob Hite al stelde in Canned Heat's Fried Hockey Boogie: Are you really Experienced ?

Laten we het erop houden dat ik iig de man destijds niet heb meegemaakt en dát versterkende gevoel niet heb wat veel 50-ers wel hebben (denk ik), plus het feit dat me niet alles zo ligt, wat verder niets met gebrek aan zijn kwaliteiten als gitarist én componist te maken heeft; ik vond hem wel groots en veelzijdig, absoluut.

Maar daar blijft het bij. Het grijpt je niet bij je kloten. Althans, dat is bij mij het geval.

Ik heb de Hendrix CD's allemaal herbeluisterd, en deze spreekt me daarvan toch het meeste aan (wel met de bonustracks dan). Axis: Bold as Love en Electric Ladyland zijn weliswaar muzikaal beter, maar dit is m'n favoriet.

Het enige puntje van kritiek is dat ik niet snap dat Hendrix, perfectionistisch als hij scheen te zijn, niet in de gaten heeft gehad dat hij werkelijk waar belabberd zong op Purple Haze. Ook vind ik de studio versie in vergelijking met verscheidene live versies nogal zwak. Live werd Purple Haze veel spectaculairder gebracht, dat geldt ook voor bijvoorbeeld Fire. Neemt niet weg dat beiden geweldige nummers zijn en blijven.

hendrix perfectionistisch?

integendeel

hendrix is uitermate slordig in iig zijn gitaarspel, maar speelt met oh zo veel gevoel

zingen heeftie nooit gekund maar dat kon zappa ook voor geen meter en die bracht het ook aardig ver

Dat klopt, maar ik las het volgende op Wikipedia:

''In het begin had Hendrix' toenmalige manager, Chas Chandler, nog steeds veel controle over de opnames. Maar na een aantal weken van opnamesessies werd Chandler zeer gefrustreerd van Hendrix' extreme perfectionisme, en besloot de controle aan Hendrix zelf te geven.''

Vandaar mijn gedachtegang.

zal wellicht over het totaalgeluid gegaan zijn

Hoho, Chandler liep pas weg bij de opnames van Electric Ladyland.

Dat klopt; toen werd het hem op een gegeven moment echt teveel bij de opnames van dat album.....

En dat ging nog niet eens zozeer om zijn perfectionisme. Meer om zijn toenemende druggebruik en de stroeve opnamesessies die zo lang duurde omdat Hendrix al zijn eveneens druggebruikende vrienden uitnodigde in de studio.

Toch wel veel minder dan Electric Ladyland. Hier staan een paar zéér goede nummers op, maar het totaal is te rommelig en op sommige momenten gewoon te middelmatig naar mijn zin. Pas op, ik vind dit geen slecht album, hij krijgt zelfs vier sterren, maar na het meesterwerk Electric Ladyland had ik meer verwacht. Maar ja, dit was natuurlijk pas zijn debuut. Ik hou wel van de psychedelische accenten, maar langs de andere kant vind ik de sound vaak iets te "zompig" om het zo uit te drukken. Ik zou deze voor Electric Ladyland beluisteren, dan merk je een zeer positieve evolutie van Hendrix.

Natuurlijk een geweldig album van Jimi. Ik had alleen een vraagje ik heb hier op het moment alleen nog die CD versie uit 1993 (de Alan Douglas versie), is de remaster uit 1997 kwa geluid veel beter? En welke versie kan ik het beste halen de Amerikaanse met de gele cover of degene die hier in de schappen ligt de UK versie? Welke klopt kwa tracklist meer bij wat Hendrix voor ogen had? Welke zorgt voor de betere EXPERIENCE!?

Een album wat de laatste week regelmatig opstond. Nou ben ik niet iemand van veel gitaarspel in muziek maar ik vind dit op zijn minst alleraardigst. Maar niet alleen de instrumentatie kan ik prima waarderen ook de zang is gewoon van een hoog niveau. Er zit veel soul in, wel moet ik bekennen dat ik het album soms net wat te lang vind duren.

Ga Electric Ladyland luisteren, die is beter

Akkoord, ik heb ook zoiets. Er lijkt mij meer samenhang te zitten in Electric Ladyland. Er staan wel wat leuke nummers op, bijvoorbeeld Purple Haze (natuurlijk!), The Wind Cries Mary en Hey Joe, maar ik vind het zelf nergens zo spectaculair worden als een 1983 of een Voodoo Chile, laat staan een All Along the Watchtower. Een 4,21 snap ik dan ook niet echt, maar ik wil gerust van gedacht veranderd worden! James Douglas, Snakeskin, Wolf of Oldfart, als u wilt?

Ondanks dat ik de nummers best aardig vind, kan ik dit geen 5 sterren geven. De nummers doen me toch echt wel wat te weinig daarvoor.
Desalniettemin staan hier een aantal geweldige songs op, maar het geheel bevalt me net wat te weinig.

The Wind Cries Mary is toch wel een gaaf nummer. Bonus nummer of geen bonus nummer.

Wordt 'Fire' ook niet 'let me light your fire' en 'let me stand next to your fire' genoemd?

De single van Fire heette iig Let Me Light Your Fire ......... staat ook onder die titel op de The Singles Album 2LP

Jimi Hendrix is natuurlijk niet voor niets een icoon. Het optreden op woodstock '69 beleef ik in een trip (de videoopname dan, hè). Maar eerlijk gezegd word ik van zijn opnames (solowerk dan wel met The Experience) niet echt warm. Electric Ladyland heeft toch wel wat bijzondere momenten (Voodoo Chile, All Along the Watchtower), maar Are You Experienced komt niet verder dan 'gewoon goed' bij mij. Sorry, Jimi.

Wat een geniale muzikant is deze man. En toegegeven, Electric Ladyland is inderdaad iets beter.

Kwa totaal geluid en samenhang wint AYE het met gemak van EL IMO ....... De uitschieters van EL zijn dan wèl weer beter

Daar zit inderdaad wat in Droombolus.

Ik vind het debuut ook veel samenhangender dan EL. Qua luistergenot heb ik het debuut ook liever dan EL, maar op dat album gingen alle registers wel los bij Jimi Hendrix. En dit album blijft een mijlpaal in de geschiedenis van de muziek. Dit vind ik eigenlijk nog meer een klassieker dan EL.

De bonustracks zijn toch wel sterker dan de rest van de plaat, wat ik niet echt de bedoeling vind.

Electric ladyland staat gewoon van het begin tot het einde!

Die bonustracks zijn gewoon de drie eerste singles met de B-kantjes, het album hoort i.m.o. gewoon af te sluiten met de titel song.

Ja misschien wel, maar de singles zijn wel zeer sterk. Zeker niet minder dan de album tracks, en zoals The Oath zegt wellicht inderdaad sterker.

Anders moet je er weer van die verzamelaars bijkopen.

Mijn CD begint met de As & Bs, die kunt dus gewoon overslaan als je er geen zin hebt en netjes volgens het recept Oldfart eindigen .... Ik heb overigens ook nog een goedkope CD met singles: All The Hits op het Duchesse label. Daarop zijn de opnames zo slecht geremastered dat het net lijkt alsof je naar je olde 45s zit te luisteren ..... Die draai ik dus als ik weer eens een jeugdsentimentele bui heb .....

En mijn Jimi klassieker blijft Axis ...........