Oasis - (What's the Story) Morning Glory? (1995)

Op de coverfoto staan niet Noel en Liam Gallagher, maar Owen Morris (de producer) en DJ Sean Rowley.

She's Electric het mooiste?? Nou hij klinkt wel leuk maar dat nummer verbleekt toch naast DLBIA, SMS, MG, CNS en CS.

Volgens mij hebben ze zowiezo She's Electric nog nooit live gespeeld.

Er valt live wel een leuk drieluik van te maken samen met Boneheads Bank Holiday en Digsy' Dinner
Ze hebben het trouwens nog eens live gespeeld in Finsbury Park in 2002 geloof ik.

Jawel, Glasgow Barrowlands 14 oktober 2001 om precies te zijn. Elektrische versie en gezongen door Noel. Heb de bootleg .

En inderdaad ook Finsbury Park 7 july 2002. Ook hiervan heb ik de bootleg

De toevoeging van Queen aan je pseudo is er gewoon te veel aan, wat een idioot ben jij zeg, zelden zulke nonsens gelezen dan van jou, en het is niet één keer, het is bij tientallen platen van diverse bands, gewoon om wat lol te trappen mag ik aannemen?
Tjongejongejonge, hoe erg!

Ik snap het niet helemaal met dit album. Ik vind het een fijn album, maar tegelijkertijd ook duidelijk minder dan zijn voorganger. Binnenkort maar weer eens aanzetten.

Tja, de archetypische cross-over he. Dollar-technisch een geniale plaat, maar mist toch de ziel van een Definitely Maybe.

Geef mij maar dit album, ik vind de songs hier gewoon stukken beter, van die eerste onthou ik eigenlijk enkel Live Forever en Supersonic als geniale composities, de rest vind ik dan iets middelmatiger, raar hé?

Morning Glory mag dan wel op 2 staan bij mij, ik moet tondeman toch wel gelijk geven.

Mocht je Oasis niet kennen zou dit overkomen als een best-of, een verzameling van singles. Dit is zo perfect, maar Noel geeft het later zelf aan in Little By Little: "True perfection has to be imperfect"

Terwijl ik Definitely Maybe meer beluister als album, ben ik hier meer geneigd om er een track uit te pikken die me dan boeit en x-maal na elkaar te spelen.

Oasis is zo'n band waarvan je denkt lijkt veel op the Beatles, ok dit kun je best als een compliment aannemen, want The Beatles waren ook echt goed. Jammer alleen dat dit altijld een negatieve bijklankt geeft, namelijk ze immiteren the Beatles, en daarmee ben ik het dan weeral helemaal niet mee eens.

Er zijn verschillende redenen daarvoor, voor eerst is het zo dat de liedjes msh wel een typische The Beatles look hebben maar als je verder kijkt merk je zo dat zanger Liam Gallagher zich heeft laten inspireren door stadsgenoot en jeugdicoon, Ian Brown van The Stone Roses. Ze hebben beiden het zelfde stemtembre en beiden bespelen ze het publiek ook met de zelfde non-chalance.

Ten tweede als je let op the attitude die de liedjes en ook de broetjes Gallagher uitstralen kun je moeilijk anders zeggen dat ze zich har hebben laten inspitreren door de Britpop/ Punk. Bands zoals The Jam en later Paul Weller, Sexpistols, The Stone Roses en The Who hebben zeker hun stempel gedrukt op de manier waarop zij muziek maken.

Nuja dit blijf natuurlijk gaan over dit album wat als een van de platen van de jaren 90 mag worden ervaren. Met hits als Wonderwall, Don't Look Back In Anger en Champagne Supernova zijn heuse anthems geworden.

Ik snap die beatles/oasis vergelijkingen nooit zo. Ja, invloeden en subtiele verwijzingen, wat is daar mis mee? Qua sound... ho maar. Je kan iedere band zo ongeveer wel terugvoeren naar the Beatles.

Klopt toch wel wat je zegt Tondeman. Ik vind deze plaat wat beter dan DM, maar DM heeft wat meer onbevangenheid en jeugdigheid in zich. De nummers op deze plaat zijn stuk voor stuk van hoge kwaliteit, maar DM heeft wat meer rebellie in zich dan deze plaat. Dat is tenminste mijn interpretatie van de ziel van DM en die jeugdige rebellie is bij deze plaat wat minder aanwezig.

Na dit album jaren niet meer gedraaid te hebben werd het weer eens hoog tijd. Eigenlijk vooral door het nummer Wonderwall heb ik dit album een beetje links laten liggen. Heb het 2 maal gedraaid vandaag en ik skipte dat nummer bij de 1e draaibeurt zowaar. Bij de 2e keer toch maar uit laten draaien, maar het moge duidelijk zijn: ik ben dat nummer echt helemaal zat. De manier waarop gezongen wordt staat me tegen, zeurderig vooral. Enfin, zal er verder geen woorden aan vuil maken

Hello vind ik niet bepaald een sterke opener, een van de mindere nummers op dit album. Het nummer is me ook nooit echt bijgebleven. De 2e track Roll With It is wel ijzersterk. Hup, volume gaat omhoog en genieten maar! Vooral het stuk vanaf 1:49 is heerlijk met die jankende gitaren.

Don't Look Back in Anger was voor mij destijds de reden dat ik het album kocht. Nog steeds vind ik dat nummer een klasse apart, krijg er ook echt een jaren 60-gevoel bij, knap! Heerlijk meebleren geblazen!

Hey Now en Some Might Say zijn lekkere stampers, maar heb ze nooit echt speciaal gevonden.

Cast No Shadow vind ik dan weer van ongekende schoonheid. Het nummer is opgedragen aan een bekende meneer, zo lees ik: Cast No Shadow is dedicated to the genius of Richard Ashcroft. Prachtig wordt er gezongen hier, zit zelfs met kippenvel nu ik het intens beluister. Een na beste song

She's Electric is een uitermate vrolijk popliedje. Deze kant van Oasis mag ik ook graag horen. Morning Glory is weer een heel ander verhaal. Vrij hard nummer, moet hier wel voor in the mood zijn. Qua zang vind ik dit nummer niet erg sterk.

En dan komen we bij het laatste nummer Champagne Supernova en dit is voor mij echt een geval van save the best for last. Ik durf haast wel te stellen dat dit nummer een van mijn favorieten van de band is samen met Whatever Ongelooflijk tijdloos en je hoort Paul Weller op de achtergrond meezingen en ook nog eens de lead guitar. Ik vind het altijd weer doodzonde dat het nummer afgelopen is, die had van mij wel een kwartier mogen duren. Perfecte afsluiter van een prima album.

De 4 sterren die ik had staan zijn voor mijn gevoel precies goed. Definitely Maybe heb ik nooit echt kunnen doorgronden, maar die gaat zeker een herkansing krijgen. Don't Believe the Truth ligt hier ook en dat is ook een prima album. Oasis is here to stay

Geweldig album, mijn nummer 1. Wonderwall is te vaak voorbijgekomen natuurlijk, maar nummers als Don't Look Back In Anger, Champage Supernova en Some Might Say mag ik nog graag (en vaak!) draaien. Maar in principe vind ik deze cd van A tot Z zeer interessant.
Ook de live-versies op album Familiar To Million zijn een aanrader!!

Ik blijf toch verbaasd over de, naar mijn mening, lage beoordeling hier op MusicMeter. 3,83 is goed natuurlijk, maar toch veel te weinig voor een album als dit?

Oasis is niet meer zo populair vanwege hun imago. Maar dit album is inderdaad hun meesterwerk.

Het beste album ooit en van oasis.

Hun imago als in hun pose dat ze de huidige Beatles zijn? Ergens is dat natuurlijk waanzin. Net of andere artiesten ook allemaal van die sympathieke lui zijn. Blijkbaar wordt dat sommige artiesten zwaarder aangerekend. Een Axl Rose kan blijkbaar ook niets goed meer doen.

Het klopt wel dat veel mensen Oasis maar niks vinden omdat ze ze een stelletje arrogante figuren vinden. Persoonlijk vind ik de houding van de broertjes Gallagher wel amusant. Uiteindelijk gaat het natuurlijk om de muziek en die is gewoon goed..

Door hun imago kunnen ze voor mij niets meer fout doen

Er zitten te weinig quasi-intellectuele piepjes in

Alsof de duvel er mee speelt las ik vandaag in de krant dat de broertjes weer bonje hebben.

Las het vandaag ook in Spits, snap niet dat twee broers zo een hekel aan elkaar hebben.. Van de andere kant vraag ik me ook af of het ook een deel is om extra publiciteit te krijgen. Ach, zolang ze goede muziek maken mogen ze elkaar van mij zoveel haten als ze willen

Volgens mij is het puur marketing en image.

Volgens mij gaat het er de laatste tijd juist veel rustiger aan toe tussen de broers. Er staan ook veel opgeblazen verhalen in bladen als Spits.
Ik denk zeker niet dat ze het doen om publiciteit te krijgen, die krijgen ze al genoeg om hun muziek.

Sterke cd, misschien tikkeltje overroepen, maar toch heel sterk. De titelsong is ronduit briljant!

Vandaag bestelling ontvangen van de sponsor van deze site.
Definitely Maybe, Morning Glory en The Masterplan op dubbel 220gr luxe vinyl. De complete vinyl box laat ik aan me voorbij gaan. Deze platen zijn volgens mij de essentie van Oasis.

Album dat ik absurd goed vind, tracks als don't look back in anger, roll with it, champagne supernova of morning glory alleen al maken het een van de allerbeste albums aller tijden. Geniaal vanaf het eerste akkoord.

Rustiger zou ik nou niet zeggen

Ik heb nog gelijk gekregen ook! Noel stapt eruit..