Talk Talk - Spirit of Eden (1988)

Zou het niet zo 1-2-3 durven zeggen; een eerste reactie zou zijn dat er een soort ambient-link zou kunnen zijn, maar tegelijkertijd dat de zang bij Eyeless in Gaza mij af en toe te veel wordt. Maar ik zal (straks of morgen) eens luisteren.

De eerder genoemde link met Debussy (L'apres-midi d' un faun) vond ik meer voor de handliggend of een verwijzing naar de sfeervolle, late-night gevoel op ECM, m.n.Charlie Haden, bassist die zijn bas écht laat zingen - vooral ook gezien het gebruik van de fretless bas door Paul Webb (de eerst track die me te binnen schiet is niet van dit album, maar Renee)

Mee eens Mjuman: Debussy, akoestische jazz, een vleug In A Silent Way. Het pastorale zit ook sterk in het werk van Nick Drake en natuurlijk de 'middenperiode' van Pink Floyd.
Het mooie van Talk Talk (net als de Beatles, om maar eens een band te noemen) is dat de 'invloeden' samensmelten tot iets heel nieuws.

Na 2 min 15seconden 'The Rainbow' doet mij dit even hard denken aan 'The Pusher' van Steppenwolf. Iemand ook al deze ervaring gehad?
btw beestig album!

Hier nog iemand die tegen je stelling ingaat, Ad. Deze plaat heeft gewoon een geweldige sfeer waar ik heel ontspannen van word. Tegelijk wordt het nooit saai of storend, zeker niet als de bloedmooie stem van Mark Hollis invalt, zoals op dit eigenste moment eigenlijk (ja, hij ligt weer op ).

Ik kan alleen maar zeggen: Geniet er van. Ik heb beluister momenteel heel andere muziek. Spirit Of Eden aanbidders zijn toch voor geen enkel argument vatbaar. Het gekke is dat ik 'm ook thuis heb liggen, maar tegen zulke hardliners is niet tegen op te boksen. Also, enjoy!

O waarom reageer je dan steeds bij deze plaat als er toch niet tegen de aanbidders ervan op te boxen is?

Leeftijd, of misschien toch de te hoog gegroeide geraniums die het uitzicht naar buiten toe belemmeren.

Ik ben het met Misterfool eens dat dit een prachtige late avond plaat is waar je volledig in op kunt gaan. Ik draai hem bij voorkeur als laatste plaat voor ik op bed ga, dan komt hij bij mij het best tot zijn recht.

Omdat ik gequoudt word. Verder hou ik me ver van deze cd. Ik heb gezegd heb wat ik gezegd heb, dus ik heb daar niks aan toe te voegen. Enjoy!!!

Maar jij geeft hem ook nog altijd een 7 zie ik, zo zwart/wit zie je het dus ook niet.

Gewoon iedere week een keer voor het slapen gaan opzetten kan wonderen verrichten hoor.

Nee echt jij komt mij teveel als een gefrustreerde oude man over als ik jouw berichten vaak teruglees, maakt niet uit bij welk album. Niet rot bedoeld verder hoor, maar ik ben vast niet de enige die het zo ziet.

Voor geen enkel argument vatbaar? Wij vinden dit gewoon wel een erg mooi album, wat er bij jou blijkbaar niet in wil.

Nuja, negatieve argumenten worden gewoon krachtig weerlegd. Dat heet een stevige discussie.

Beste Ricardo, ik ben zeer benieuwd naar die wonderen. Ik sta, in jouw ogen, als 'n norse, ouwe man, open voor goede raad.
Werktie als slaappil of heeft hij een viagra-uitwerking? Ik denk nl. als ik 'm één keer per week draai, mijn vriendin mij een avondje naar de bank stuurt, waar ik met alle liefde met de hond mag doorbrengen. Overigens ook niet slecht! Eén keer per week.

Aha jouw vriendin is dus het probleem, je mag deze plaat gewoon niet van haar draaien omdat zij het niets vind.

Ik vind het namelijk een heerlijke inspirerende en rustgevende plaat vooral, die vooral een positief effect op mij heeft op de late avond.

Je wordt er nogal opgewonden van ja. Hollis die over vlees zingt.... Mmmmmm.

prachtplaat !!

Op mijn versie is The Rainbow / Eden / Desire opgesplitst in 3 tracks. Moet dit hier niet worden aangepast?

Welke versie is dat dan? Bij mij gaat alles vloeiend in elkaar over.

Bij mij is The Rainbow track 1, Eden track 2 en Desire track 3 maar hier worden die 3 als één song gezien.

Vreemd, volgens mij staat het hier goed in ieder geval.

Op mijn versie ( hij is origineel) heb ik dus 6 tracks. Maar nu over het album.
Het is een zeer vermakelijke plaat met sterke instrumentale stukken maar ook de zanger ( ken zijn naam niet) brengt het er goed van af. Dus een verdiende3.5* sterren om te beginnen.

Er is verschil tussen persingen uit de USA, UK en uiteraard ook de originele lp versie. Tussen de twee haakjes, de zanger heet Hollis, Mark Hollis!

Bedankt !

Graag gedaan, kobe. Voor meer info even naar Wikipedia, grtz!

Okee, ik hap toe: noem de verschillen! Ik heb namel alle uitvoering en ik ben benieuwd wat jouw 'verschillende persingen' zijn!

Alle uitvoeringen. Da's leuk voor jou. Is er nou een wedstrijd aan de gang wie gelijk wilt hebben. Ik heb de lp gehad en nu nog steeds de cd. Mij gaat het om de muziek, maar als jij de "betweter" wilt zijn. Prima, jongen. Voor nader info over het album/lp/cd verwijs ik je dan maar naar Wiki.

Dat was kant 1 van de lp. De rest stond op kant 2 (nietwaar bawimeko?)

Ad, reageer nou eens niet zo als een stekelige schooljuf die last heeft van d'r "Mmmm-tje" = het is een terechte opmerking die Bawimeko maakt. En helaas, pinderkaas het heeft geen schroef met uitvoering te maken.

Op de cd staan idd 6 tracks, zoals KB opmerkt. Op het vinyl - en dat is hier als basis gehanteerd (voorheen stonden hier de 6 tracks zoals op de cd) - staat op mijn paarse Parlophon-label (nb hoes geprint bij EMI Services in Uden):

The RainBow
--- Eden
--- Desire

Totaaltijd 22:26; geen aparte tracktijden vermeld; met een beetje turen kan je wel 2 * separatiegroeven zien.

Denk dat ze voor de cd-uitvoering gewoon de tracktijden separaat hebben vermeld, bij cd's is het eenvoudiger tracks over te slaan;bij lp's blijf je graag zitten om de hele kant te beluisteren.
Muzikaal is er *geen* verschil tussen cd en lp.

Ik draai meestal cd, omdat ik de lp wil ontzien - ik ben er zuinig op.

Je haalt de termen 'persingen', 'versies' en 'remasters' door elkaar. Heeft niks met 'wiki' te maken, maar met 'Nederlandse Taal' annex 'zeggen wat je bedoelt!
Ik beschouw overigens de eerste drie tracks Rainbow/Eden/Desire als één als vinylfan zijnde (Duitse persing, DMM master, Parlophone).

Ik heb de cd, gekocht in 1988, en er staat als tracklist:
The Rainbow
[spatie]Eden
[spatie]Desire
Inheritance
etc.

Dit staat zo op zowel de achterkant, de cd zelf en het boekje. Mijn cd-speler geeft ook maar 4 tracks aan als ik de cd erin stop. Op de eerste cd's staan dus helemaal geen 6 tracks.
Ik heb een Amerikaanse LP-uitvoering uit 1988 en daarop staan de tracks op de achterkant zonder die spatie. Op de LP's staan dus ook niet standaard 4 tracks. Op het label van mijn LP staan zelfs de tracktijden van de eerste 3 nummer apart genoemd.

Wat een mooi album. Deze blijft vollopig op èèn in de rotatielijst staan.

Als je dit album opzoekt op Discogs, zie je dat er 25 'uitvoeringen' van bestaan - ik heb de eerste Europese persing uit 1988; volgens de foto zou op de achterkant een tekst moeten staan; dat klopt niet de titelnamen staan daar, met de titels van tracks 2 en 3 ingesprongen, op de hoes geen tracktijden.

Mijn cd (UK) geeft 6 tracks; het lijkt erop alsof ze voor sommige landen de edit marks hebben gebruikt om afzonderlijke tracks te geven. Weer een voorbeeld van hoe onzorgvuldig platenmaatschappijen met creatief materiaal omgaan. Bij New Order waren ze voor de collecor's editions (dual disk) voor de remasters de oorspronkelijke banden kwijt en bij New Order hebben ze bijv. voor de Duitse versie van Blue Monday de eerste aanslag van de basdrum (per ongeluk?) weggeknipt.