Talk Talk - Spirit of Eden (1988)

Ja Desire licht ja klopt, maar als ik het vergelijk met die van Godspeed en Sigur Ros bv vind ik het maar weinig voorstellen.

Het gebrek aan obligate climaxen en ontladingen vind ik juist zo mooi aan deze plaat.

Exactement! Bij Godspeed en veel andere post-rock groepen is de opbouw vaak zo clichématig. Langzaam toewerken - vaak ook heel statisch met steeds dezelfde thema's - naar een eruptie van (gitaar)geweld. Veel van die bandjes doen allemaal hetzelfde. Spirit en Laughing Stock zijn, hoewel veel "rustiger" van opzet, veel rijker in hun klankkleuren.

Godspeed en clichés , een combinatie die niet samen gaat. Het opbouwend vermogen van deze band is het beste wat ooit gehoord heb, hoe een track als Moya naar een climax werkt is zelden vertoont wat mij betreft. Het is wel steeds bouwen bouwen climax maar op een geniale manier zodat het nooit voorspelbaar klinkt. Het gebrek aan climaxen kan ook geweldig zijn ja , maar toch mis is dit hier een beetje op de een of andere manier.

Toch is het wel een trucje geworden dat binnen de postrock gretig aftrek vindt. Het heeft een boel matige copycats opgeleverd. Maar GYBE! is misschien wel de uitvinder ervan (destijds klonken er geen andere bands zo), dus om hen nu te verwijten dat ze clichématig te werk gaan is ook niet helemaal fair.

Vind ik dus niet, maar dat zal duidelijk zijn. Heb een tijdje terug 'Lift Your Skinny Fists' nog eens gedraaid. En ik om er niet doorheen. Een te tergend trage opbouw. Te statisch ook. Wat Hollis hier - en op de opvolger - doet, vind ik heel wat knapper en boeiender om naar te luisteren. Spirit of Eden wordt vaak wel gezien als het (eerste echte) begin van post-rock. Is meteen ook het hoogtepunt, wat mij betreft.



In dat opzicht was het zeker origineel, maar om nou een album te maken van anderhalf uur in lengte waarop steeds hetzelfde trucje wordt toegepast, is gewoon vervelend om naar te luisteren en in die zin clichématig.

Deze band mag niet eens in de voetsporen treden van de kracht en emotie die GY!BE kan produceren. Mooi is het zeker maar er zijn grenzen.

Het moge duidelijk zijn dat dit een zeer sterke plaat is , geen twijfel over mogelijk maar clichématig zou ik bij een band als Godspeed nooit gebruiken omdat er gewoon nauwelijks muziek is wat met hun muziek te vergelijken is(het neerzetten van sfeer , fieldrecording en 'verhalende' muziek). Het eerste volledige album is toch wel redelijk uniek te noemen maar goed we dwalen een beetje af nu. Ik vind dat ze geweldige opbouwen produceren , jij te langzaam. Dat kan , niks mis mee maar we zijn het er allebei over eens dat dit een zeer goede plaat is.

Beste Bram, het is duidelijk dat dit album voor jou nog moet rijpen.

Tsja dit is mijn mening tot nu toe. Rust vind ik mooi maar bombasme vind ik nog een stukje mooier.

Geef je geld ook eens uit aan een woordenboek: bombast is het woord.

En die überverknüpfte spelerds van GYBE mogen nog niet de snaren spannen der heren Webb, Hollis en Harris (in het laatste geval het vel).

Zou ook niet GYBE opzetten tijdens de daad, vanwege groot gevaar in slaap te vallen. GYBE: pretentieuze, kijk-mij-link bombast voor de zielestuip.

Ik zou liever in discussie willen gaan met users die zich vriendelijk gedragen en dingen normaal kunnen verwoorden. Jij hebt duidelijk niets met GY!BE. Prima, niets aan de hand. Ik heb met beide bands iets. Jij vindt iets niet goed? Prima, maar zeg het op een normale manier zonder dat je de fans beledigd.

Ik wil niet veel zeggen maar door het gebrek juist aan bombasme en climaxen zou je hier misschien juist wel van in slaap kunnen raken. Door die hardere stukken wordt je nog wakker geschut, dat is hier duidelijk niet het geval. En je overdrijft echt zwaar in je post, ze mogen niet de snaren spannen ? Je mag Talk Talk beter vinden maar beiden hebben ze onnoemelijk veel voor het genre betekent. Je slaat door beste man.

"beiden hebben onnoemelijk veelvoor het genre betekent" - zat er duimdrop op je duim of zo dat je zo goed kon zuigen.

GYBE doet het hier goed onder de 15 - 25 jarigen, en dat ligt met Talk talk echt wel anders. Als je zelf speelt, uis het ook makkelijker om de finesses van eea te doorgronden. GYBE is imo overschat en ik ben niet degene die hier bij Talk Talk over GYBE is begonnen.

Postrock heb ik altijd een hopeloze term gevonden- ik zie bijv niet in wat bands als Mogwai en Laymar met bijv. een GYBE te maken hebben en ook tussen GYBE en Talk talk zie ik nauwelijks enige links. Talk Talk is imo meer jazz, met invloeden van klassiek (Debussy bijv); beide vind ik niet bij GYBE - over het algemeen vind ik hun nummers te lang, te weinig afwisselend en te weinig dynamiek en dat zit er bij Talk Talk wel in (dynamiek zit niet alleen in snel >> langzaam,maar ook in hard >> zacht en vice-versa).

Ik geef Mjuman gelijk. Ik zie Talk Talk ook altijd meer als de perfecte fusie tussen klassiek, jazz, ambient en pop. Kracht zit hem in de pure klankkleur van het album, de productie, de haast meditatieve harmonieën, de dynamiek.. Bij GYBE! is dat heel anders. Sowieso is TT een stuk subtieler, en ook minder voorspelbaar ben ik van mening. GYBE! heb ik ooit interessant gevonden, maar hun werk heeft helaas een houdbaarheidsdatum. Het zogenaamde 'trucje' (opbouwen naar een climax) waar ze blijkbaar de pioniers van waren gaat vervelen en is verder sowieso niet bijster origineel te noemen gezien dat trucje in klassieke muziek al eeuwen geleden werd toegepast.. Heb ik het nog niet eens over de vervelende thematiek van die gasten gehad, maar goed, dit is niet de plaats.

Dus je wilt eigenlijk zeggen : als je ouder wordt , ben je verstandiger en ga je ook naar betere muziek luisteren volgens jou? ik ben 23 en heb met beide bands wat ?



GYBE heeft geen raakvlakken met klassiek ? Ik zou nog maar eens gaan luisteren dan ,zo is Moya bv voortgekomen uit een klassiek stuk. Als ik GYBE luister hoor ik juist veel klassiek, ook bij Talk Talk hoor ik dit. Wat je eigenlijk wil zeggen is dat je Talk Talk veel beter vindt dan GYBE, wat kan natuurlijk. Op Rate Your Music vallen deze albums echter wel onder het zelfde genre, zie hier

Deze discussie heb ik ook gevoerd met Misterfool en ik ga 'em niet overdoen. Smaak is nl dynamisch en ontwikkett zich in de tijd - ik zou niet graag iedereen de kost geven die op moment Y een afkeer heeft van bijv jazz en op moment Y (5 jaar later) opeens jazz waardeert. En verder als je alle persoonlijke eigenschappen van een individu even buiten beschouwing laat, bij een gelijke interesse in muziek (en da's niet zo gek hier op de site) heeft een ouder iemand gewoon meer luisterervaring en kennis (let op:ik zei bij verdere gelijke omstandigheden) - gewoon een feitelijk iets.

GYBE is niet slecht gespeeld, het zijn goede musici - ik vind het ook niet slecht; ik vind het gewoon overgewaardeerd, het boeit me te weinig en het is voor mij een beetje de nieuwe kleren van de keizer (H.C. Andersen). Daarom verbaast de waardering hierop de site mij ook - hetzelfde heb ik overigens ook met Radiohead.

En klassiek als bron bij GYBE is als typering te vaag - welke componist, welk tijdperk? Wat RYM en of Discogs of Pitchfork van een band vindt of hoe ze een band plaatsen, daar kan ik niet zoveel mee - Cocteau Twins krijgt regelmatig het nietszeggende label 'Dreampop" opgeplakt. Ik haalmeer info van specifieke blogs, al ben ik wel geïnteresseerd in lijstjes als jaaroverzichten of "10 albums to watch out for" en ik lees regelmatig reviews op Pitchfork. Maar ik zal hun dubbelalbum nnog wel eens draaien.

Als ik dit album draai, word ik altijd meteen gegrepen en is de eerste gedacht: "als ik zo god kon musiceren, had ik mijn roeping gevonden" -het feit dat ik dit hier typ is een indicatie dat zulks niet het geval is.

Wie zegt er dat GYBE het alleen goed doet onder die 25 tot 25 jarigen, genoeg mensen die ouder zijn of jonger ( zoals ik ) die GY!BE ook fantastisch vinden. En je brengt de zin: "GYBE is imo overschat" alsof het een feit is. Maar ik denk dat er meer mensen zijn die GYBE goed vinden dan dat er mensen zijn die ze slecht vinden.

Nu heb ik hier al zo vaak GYBE hier gelezen en weet nog niet waar het over gaat, waarschijnlijk heb ik iets gemist, maar ken DeJaVu van CSNY wel. Kortom jammer dat er niet een keer de volledige band hier word gepost. Ik zou zo graag willen weten waar het over ging.

Godspeed You Black Emperor

Bedankt, want wist echt niet waar het over ging. Heb van die band trouwens echt nog nooit gehoord. Vergelijkbaar met dit album als ik alles een beetje gelezen heb, alleen hier zit wat minder bombast en uitschietende hoogtepunten in dan in Godspeed You Black Emperor heb ik door.

Moet je zeker eens proberen, ik zou beginnen met Lift Your Skinny Fists Like Antennas to Heaven en als die je niet ligt zou ik het debuut eens proberen. Dat is namelijk mijn favoriete plaat allertijden, maar de meeste vinden Lift Your Skinny beter.



Ik ook niet, GY!BE is donkerder zwaarder en langer. Talk Talk is wat meer Jazzy zoals Mjuman(?) al zei.

Dit is dat stuk , daar wilde ik het bij laten want dit dwaalt behoorlijk af en de toon van discussie voeren wordt er niet bepaald prettiger op. Zie hier.

Dat wordt inderdaad wel tijd.

Discussie verwijderd. Hou het netjes op deze site. Voor moddergooien zijn er andere netwerken.

Nee, het zijn totaal verschillende albums (nou ok, niet totaal). Enige overeenkomst is dat beide albums gezien worden als pioniers in het postrock-genre. Hoewel Spirit of Eden daar eigenlijk niet eens onder valt. Godspeed is uniek, evenals deze plaat trouwens. Er klinkt geen band als Godspeed en er klinkt geen album als deze, behalve Laughing Stock.

Beide albums zijn meesterwerken pur sang, maar dat even terzijde.

P.S. Probeer Godspeed You Black Emperor! - F♯A♯∞ (1997) wel. Ik denk dat je het wel kunt waarderen.

Artikel waarin ook melding wordt gemaakt van een tribute-album (een dubbelaar) en een boek die begin 2012 zouden moeten verschijnen. Naar verluidt met een bijdrage van Elbow. Het project is hier te volgen.

Je klok lijkt me toch wat achter te lopen, post-rock a la GY!BE is door allerlei hippe sites dood en begraven verklaard rond 2007 waardoor dat soort muziek het net goed zal doen onder een -naar internettermen- iets ouder demografisch segment (zeg maar 22-32 jarigen).


Post-rock is natuurlijk zo'n zinloze container-term maar als ik me niet vergis werd deze term voor het eerst gehanteerd voor Bark Psychosis' Hex, een album dat meer in de lijn ligt van de laatste 2 Talk Talk-albums dan de latere GY!BE-albums en epigonen. Denk overigens dat met betrekking tot de quiet/loud post-rock van Mogwai en dergelijke (ook GY!BE in feite ondanks het surplus aan orkestratie) Slints Spiderland sowieso veel meer een sleutelalbum was dan Spirit of Eden of Laughing Stock. Nu goed, dat doet er niet toe, deze Spirit of Eden is wat mij betreft wars van alle trends, één van de meest tijdloze albums uit de moderne muziekgeschiedenis. 't Is ook een zeer bewogen, welhaast sacrale ervaring waardoor hij wat mij betreft toch altijd een klein streepje zal voorhebben op de iets chaotischere opvolger Laughing Stock.

"Talk Talk was zijn tijd ver vooruit. Misschien wel te ver. Critici herkenden in de laatste twee albums niet direct meesterwerken, terwijl ze nu wel zo te boek staan. Fans moesten er over het algemeen ook niet echt veel van hebben..."
Voor mij echt onbegrijpelijk. Ik was zwaar onder de indruk vanaf de eerste seconde dat ik dit album hoorde en dat was in 1988. (en ik was nog maar 16)
Leuk dat er een welverdiende tribute plaat komt. Ben benieuwd welke artiesten een cover van Spirit of Eden of Laughing Stock aandurven. Eigenlijk zit ik ook niet zo zeer op covers van die albums te wachten tenzij op magische wijze gebracht door bijv. Radiohead ofzo. Ik wacht geduldig op wat gaat komen.

Misschien is het wel iets voor Porcupine Tree om dit te coveren?

Steven Wilson is een geweldenaar, maar ik zou mijn vingers niet aan dit album durven branden.